٦/١/١٤٤٨ --- 6/22/2026 --- ۱۴۰۵ دوشنبه ۱ تير امروز
 
پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاه، باغبانی و فضای سبز
Signup  Login  صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | لیست گیاهان  | تماس با ما  | RSS  | درباره ما
لینک های اصلی
جستجو  
آخرین مطالب
فوت و فن باغبانی امروز
کاشت گیاه سیر
طراحی و اجرای فضای سبز
طراحی و اجرای فضای سبز
آمار بازدید سایت
بازدید کننده آنلاین :  88  نفر
بازدید امروز :  509  بازدید
بازدید دیروز :  10508  بازدید
تبلیغات متفرقه
پرسش و پاسخ - معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی - دریای مقدس

مقاله - معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی - دریای مقدس

برای شرکت در پرسش و پاسخ های سایت نارگیل میبایست در سایت عضو باشید و به سیستم وارد شوید . ورود

  
امید شاهین پور
با سلام به دست اندر کاران سایت دستتون درد نکنه واقعا" سایت جالب و بسیار مفیدی ساخته اید واقعا" خسته نباشید   پاسخ مشاهده
ملیحه آزادخواه
این گیاه شکل رزتش تو ماهی شکم پر استفاده میشه خیلی خوش عطره به اسم صرصم تو بازار فروخته میشه گلبرگهاش کمتره گلش رو خشک میکنن با دستکش پودر میکنن نه خیلی خیلی ریز درحدی که بذر ها ازاد بشن بعد میکارن   پاسخ مشاهده
افسانه سادات فرود
از اینکه تجربیات خود را در اختیار دوستانتان قرار می دهید متشکریم .
عالمه جان بابایی
سلام...ما که در مازندران زندگی میکنیم از برگ های سبز این گیاه قبل اینکه تبدیل به تیغ بشن برای ماهی شکم پر یا مرغ ترش یا کوکو استفاده میکنیم که خیلی هم خوش عطره...در مازندران به این سبزی زلنگ گفته میشه که بیشتر در نواحی جنگلی و ییلاقی میروید....و بعضی از کشاورز ها هم با کشت بذر تولیدش میکنن....در کنار توضیح یکی از کاربران که گفتن اسمش صرصم هست توی مازندران صرصم به گیاهی بسیار معطر شبیه نعناع گفته میشه که برای تهیه دلال ماست ازش استفاده میشه....  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

اول از همه، دستتون درد نکنه بابت اين توضيح قشنگ و پر از تجربه‌ي محلي 🌿 واقعاً اطلاعات محلي مثل همين چيزيه که شما گفتين، براي شناسايي درست گياه‌ها طلاست! حالا بيايم يکم دوستانه و قدم‌به‌قدم روشن کنيم ماجرا رو.

گياهي که تو سؤال اصلي مطرح بوده، يعني Eryngium bourgatii (ارينگوم/درياي مقدس)، بيشتر به عنوان يه گياه زينتي شناخته مي‌شه؛ برگ‌هاش معمولاً حاشيه‌دار، سفت و يکم تيغ‌تيغيه، گل‌هاش هم به صورت سرگل‌هاي خاردار و آبي-بنفش در مياد. اين گياه در ايران خيلي به صورت بومي و خوراکي شناخته‌شده نيست و بيشتر تو باغچه‌ها و فضاهاي سبز کشت مي‌شه.

اما اون چيزي که شما تو مازندران بهش مي‌گين زلنگ، با توضيحاتي که دادين، احتمال خيلي زياد يک گونه‌ي ديگه‌ست که به صورت خودرو تو جنگل‌ها و ييلاق‌ها در مياد و برگ‌هاي جوون و نرمش رو قبل خاردار شدن مي‌چينين و توي ماهي شکم‌پر، مرغ ترش، کوکو و سبزي محلي استفاده مي‌کنين. اين رفتار بيشتر شبيه سبزي‌هاي محلي خوراکي مثل انواع کنگر وحشي، پنيرک، يا بعضي چتريان خوراکي هست، نه يک ارينگوم زينتي کلاسيک.

نکته‌ي مهم اينجاست که خيلي وقت‌ها يک نام محلي (مثل زلنگ، صرصم،…) در منطقه‌هاي مختلف، براي گياه‌هاي مختلف استفاده مي‌شه. يعني ممکنه در يک روستا «زلنگ» يه گونه باشه و در روستاي بغلي به يه گياه ديگه بگن زلنگ! به همين دليل، فقط با اسم محلي نمي‌شه صددرصد گفت همون Eryngium bourgatii هست يا نه.

اينکه گفتين «برگ‌ها قبل از تيغي شدن مصرف مي‌شن» يه جورايى با بعضي از گونه‌هاي ارينگوم يا گياهان خاردار خوراکي شباهت عملکردي داره، اما براي اينکه مطمئن بشيم، لازمه:

۱. چند تا عکس واضح از گياه در حالت کامل (برگ، ساقه، گل، بذر). ۲. ديدن محل رويش (حاشيه جنگل، مرتع، کنار جاده، سايه/آفتاب). ۳. مقايسه با فلور منطقه (کتاب‌هاي گياه‌شناسي ناحيه‌ي خزري يا شمال ايران). بدون اين‌ها، هرچي بگيم حدسيه و منِ گياه‌شناسِ مجازي (!) ترجيح مي‌دم بي‌گدار به آب نزنم 😄

در مورد صرصم هم که گفتين در مازندران به يه گياه خيلي معطر شبيه نعناع مي‌گين و براي دلال ماست استفاده مي‌شه، اين هم به احتمال زياد از خانواده‌ي نعناعيان (Lamiaceae) هست و اصلاً ربطي به ارينگوم (که از خانواده‌ي چتريان / Apiaceae هست) نداره. اينجاست که مي‌بينيم اسم محلي ممکنه کلاً گيج‌کننده باشه

جمع‌بندي خودموني: ۱. زلنگ مازندراني شما، حتماً يه سبزي ارزشمند محليه و استفاده‌ي خوراکي‌اش جا افتاده‌ست. ۲. اما اين‌که دقيقاً همون Eryngium bourgatii باشه، بدون ديدن عکس گياه و جزئيات گياهشناسي، قابل تأييد نيست. ۳. حتماً اگر فرصت داشتين، چند تا عکس خوب از برگ، ساقه و گل گياه بگيرين و با گياهان معرفي‌شده تو منابع گياهشناسي يا سايت‌هاي تخصصي مقايسه کنين؛ اينطوري هم خودتون مطمئن مي‌شين، هم به بقيه کمک مي‌کنين.

و در نهايت، اگه به گياهان زينتي، سبزي‌هاي محلي، يا بيماري‌ها و آفات گياهان علاقه دارين، پيشنهاد مي‌کنم براي اطلاعات بيشتر، مقالات سايت نارگيل رو هم بخونين؛ کلي نکته‌ي کاربردي و تجربه‌ي باغباني پيدا مي‌کنين 🌱.

doc4energy
با سلام عکس های ارائه شده ازگونه species های مختلف Eryngium بوده و هرکدام دارای خواص و کاربرد مختلف است، مثلا دوستانی که از چوچاق و شوشاخ رولنگ برای استفاده ماهی و مرغ شکم پر نام برده اند با اسم علمی Eryngium caucasicum Trautv میباشد و یا بوقناق با نام علمی Eryngium billardieri و یا اینکه یانگوم از گیاهی بنام Eryngium FOETIDUM در سریال کره ای دارو درست میکرد. متاسفانه از معایب "کپی پیست " جاجایی اسامی و اشکال غیر صحیح در اینترنت بصورت یک پدیده مخرب و فوق العاده گستره حجیم در مقیاس عجیب و غریب میباشد.   پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

حرف‌تان کاملاً درست و از آن «دردِ دل‌هاي گياه‌شناسي» است! 😄 جنس Eryngium (از خانواده چتريان) کلي گونه دارد و خيلي‌هايشان از دور شبيه هم‌اند، اما از نظر ترکيبات مؤثره، عطر، کاربرد خوراکي/دارويي و حتي زيستگاه مي‌توانند زمين تا آسمان فرق داشته باشند. اين‌که يک نفر عکس Sea Holly مديترانه‌اي را بگذارد و زيرش بنويسد «چوچاق» دقيقاً همان جايي است که ما گياه‌پزشک‌ها و گياه‌شناس‌ها يواش‌يواش سفيد مي‌شويم!

براي نمونه‌هايي که خودتان گفتيد: Eryngium caucasicum (چوچاق/چوچاغ/شوشاخ… بسته به منطقه) در شمال ايران به‌عنوان سبزي معطر شناخته مي‌شود و کاربرد خوراکي‌اش (مثل ماهي يا مرغ شکم‌پر) بيشتر به خاطر پروفايل عطري و اسانس‌هاي خاص آن است. در مقابل، Eryngium billardieri که در خيلي جاها با نام «بوقناق» شناخته مي‌شود، ممکن است در کاربردهاي دارويي/سنتي بيشتر مطرح باشد و از نظر شکل برگ و تيغ‌دار بودن هم مي‌تواند متفاوت ديده شود. اين‌که هر دو «Eryngium» هستند دليل نمي‌شود که يک نسخه براي همه‌شان پيچيده شود.

و اما آن يکي که گفتيد: Eryngium foetidum (که در بعضي کشورها به اسم culantro هم معروف است) اصلاً داستانش جداست؛ بوي تند و خاصي دارد و در آشپزي مناطق گرمسيري و همچنين برخي کاربردهاي سنتي زياد ديده مي‌شود. بنابراين وقتي کسي با ديدن اسم «Eryngium» فکر کند همه گونه‌ها يکسان‌اند، نتيجه‌اش مي‌شود همان «کپي‌پيستِ فلفلي» که شما گفتيد: اسم علمي جابه‌جا، عکس اشتباه، خواص قاطي، و در نهايت توصيه‌هاي نادرست 😅.

از نگاه علمي، بهترين راه جلوگيري از اين آشفتگي اين‌هاست: ۱) عکسِ دقيق از برگ، گل‌آذين و خارها + محل رويش، ۲) استفاده از کليدهاي شناسايي گياهي و منابع معتبر (فلورهاي منطقه‌اي/هرباريومي)، ۳) چک‌کردن نام پذيرفته‌شده (accepted name) و مترادف‌ها (synonyms) در پايگاه‌هاي معتبر. چون خيلي وقت‌ها يک اسم محلي براي چند گونه استفاده مي‌شود يا يک گونه در منابع قديمي با نام ديگري آمده است.

يک نکته مهم هم از جهت سلامت: وقتي پاي «خواص دارويي» وسط باشد، اشتباه در شناسايي مي‌تواند فقط يک اشتباه آموزشي نباشد؛ گاهي مصرف گونه اشتباه (يا بخش اشتباه گياه، يا دوز نامناسب) مي‌تواند مشکل‌ساز شود. پس اگر هدف مصرف خوراکي/دارويي است، صرفاً به عکس و کپشن اينترنتي اعتماد نکنيد و بهتر است نمونه گياه توسط فرد آشنا به فلور منطقه تأييد شود.

براي اينکه اين قاطي‌پاطي کمتر شود و اطلاعات دقيق‌تري بگيريد، پيشنهاد مي‌کنم مقالات مرتبط را در سايت نارگيل مطالعه نماييد.


 
 
 

 
Loading
Loading
Nargil Logo gray

© تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نارگیل است. استفاده از مطالب در رسانه های آموزشی با ذکر منبع و لینک به صفحه مربوطه بلا مانع است
آخرین مطالب :


مقالات پر بازدید :


صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | تماس با ما  | RSS
فهرست گل و گیاه   |  نمایشگاههای گل و گیاه   |  اخبار گل و گیاه   |  مقالات گل و گیاه   |  مؤسسات گل و گیاه
ورود / عضویت