این پرسش در زیر مطلب معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی - دریای مقدس مطرح شده است. آیا «ارینگوم» همون زلنگ مازندرانیه یا نه؟ 🤔 پرسیده شده توسط: عالمه جان بابایی ۲۲ مرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۵۳ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۷۶ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام...ما که در مازندران زندگی میکنیم از برگ های سبز این گیاه قبل اینکه تبدیل به تیغ بشن برای ماهی شکم پر یا مرغ ترش یا کوکو استفاده میکنیم که خیلی هم خوش عطره...در مازندران به این سبزی زلنگ گفته میشه که بیشتر در نواحی جنگلی و ییلاقی میروید....و بعضی از کشاورز ها هم با کشت بذر تولیدش میکنن....در کنار توضیح یکی از کاربران که گفتن اسمش صرصم هست توی مازندران صرصم به گیاهی بسیار معطر شبیه نعناع گفته میشه که برای تهیه دلال ماست ازش استفاده میشه....
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۹ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۷ پاسخ منتخب ۴ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۴۵ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اول از همه، دستتون درد نکنه بابت اين توضيح قشنگ و پر از تجربهي محلي 🌿 واقعاً اطلاعات محلي مثل همين چيزيه که شما گفتين، براي شناسايي درست گياهها طلاست! حالا بيايم يکم دوستانه و قدمبهقدم روشن کنيم ماجرا رو. گياهي که تو سؤال اصلي مطرح بوده، يعني Eryngium bourgatii (ارينگوم/درياي مقدس)، بيشتر به عنوان يه گياه زينتي شناخته ميشه؛ برگهاش معمولاً حاشيهدار، سفت و يکم تيغتيغيه، گلهاش هم به صورت سرگلهاي خاردار و آبي-بنفش در مياد. اين گياه در ايران خيلي به صورت بومي و خوراکي شناختهشده نيست و بيشتر تو باغچهها و فضاهاي سبز کشت ميشه. اما اون چيزي که شما تو مازندران بهش ميگين زلنگ، با توضيحاتي که دادين، احتمال خيلي زياد يک گونهي ديگهست که به صورت خودرو تو جنگلها و ييلاقها در مياد و برگهاي جوون و نرمش رو قبل خاردار شدن ميچينين و توي ماهي شکمپر، مرغ ترش، کوکو و سبزي محلي استفاده ميکنين. اين رفتار بيشتر شبيه سبزيهاي محلي خوراکي مثل انواع کنگر وحشي، پنيرک، يا بعضي چتريان خوراکي هست، نه يک ارينگوم زينتي کلاسيک. نکتهي مهم اينجاست که خيلي وقتها يک نام محلي (مثل زلنگ، صرصم،…) در منطقههاي مختلف، براي گياههاي مختلف استفاده ميشه. يعني ممکنه در يک روستا «زلنگ» يه گونه باشه و در روستاي بغلي به يه گياه ديگه بگن زلنگ! به همين دليل، فقط با اسم محلي نميشه صددرصد گفت همون Eryngium bourgatii هست يا نه. اينکه گفتين «برگها قبل از تيغي شدن مصرف ميشن» يه جورايى با بعضي از گونههاي ارينگوم يا گياهان خاردار خوراکي شباهت عملکردي داره، اما براي اينکه مطمئن بشيم، لازمه: ۱. چند تا عکس واضح از گياه در حالت کامل (برگ، ساقه، گل، بذر). ۲. ديدن محل رويش (حاشيه جنگل، مرتع، کنار جاده، سايه/آفتاب). ۳. مقايسه با فلور منطقه (کتابهاي گياهشناسي ناحيهي خزري يا شمال ايران). بدون اينها، هرچي بگيم حدسيه و منِ گياهشناسِ مجازي (!) ترجيح ميدم بيگدار به آب نزنم 😄 در مورد صرصم هم که گفتين در مازندران به يه گياه خيلي معطر شبيه نعناع ميگين و براي دلال ماست استفاده ميشه، اين هم به احتمال زياد از خانوادهي نعناعيان (Lamiaceae) هست و اصلاً ربطي به ارينگوم (که از خانوادهي چتريان / Apiaceae هست) نداره. اينجاست که ميبينيم اسم محلي ممکنه کلاً گيجکننده باشه جمعبندي خودموني: ۱. زلنگ مازندراني شما، حتماً يه سبزي ارزشمند محليه و استفادهي خوراکياش جا افتادهست. ۲. اما اينکه دقيقاً همون Eryngium bourgatii باشه، بدون ديدن عکس گياه و جزئيات گياهشناسي، قابل تأييد نيست. ۳. حتماً اگر فرصت داشتين، چند تا عکس خوب از برگ، ساقه و گل گياه بگيرين و با گياهان معرفيشده تو منابع گياهشناسي يا سايتهاي تخصصي مقايسه کنين؛ اينطوري هم خودتون مطمئن ميشين، هم به بقيه کمک ميکنين. و در نهايت، اگه به گياهان زينتي، سبزيهاي محلي، يا بيماريها و آفات گياهان علاقه دارين، پيشنهاد ميکنم براي اطلاعات بيشتر، مقالات سايت نارگيل رو هم بخونين؛ کلي نکتهي کاربردي و تجربهي باغباني پيدا ميکنين 🌱.