٢٦/١١/١٤٤٧ --- 5/13/2026 --- ۱۴۰۵ چهارشنبه ۲۳ ارديبهشت امروز
 
پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاه، باغبانی و فضای سبز
Signup  Login  صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | لیست گیاهان  | تماس با ما  | RSS  | درباره ما
لینک های اصلی
جستجو  
آخرین مطالب
فوت و فن باغبانی امروز
راه مقابله با آفات خاک
طراحی و اجرای فضای سبز
طراحی و اجرای فضای سبز
آمار بازدید سایت
بازدید کننده آنلاین :  102  نفر
بازدید امروز :  8400  بازدید
بازدید دیروز :  14787  بازدید
تبلیغات متفرقه
بخش پرسش و پاسخ سایت نارگیل
برای شرکت در پرسش و پاسخ های سایت نارگیل میبایست در سایت عضو باشید و به سیستم وارد شوید . ورود

  
هُژَبر دِژَمی
درود بر دوستان. یک شاخه نسبتا قطورِ بید مجنون رو از یک درختِ کهن بریدم . شاخه هاش رو هرس کردم و در آب گذاشتم. تقریبا دو متر ارتفاع و به قطرِ ۷ سانتی متر . شاخه های کوچکی هم آماده کردم و در آب گذاشتم . بعد از دو هفته ، ریشه در و شروع به جوانه زنی کرد . در گدایی که آماده کرده بودم قرار دادم و با خاک رس و خاک برگ کاشتم. آب دادم تا خاک نشست کرد و دوباره خاک اضافه کردم. جوانه ها رشدکردند . تقریبا بعد از ده روز متوجه شدم که جوانه ها در حال پژمردگی هستند و یکی از شاخه ها از نوک شاخه شروع به سیاه شدن کرده و جوانه های اون شاخه خشک شدن . یک شاخه ۱۵ سانتی که ۷ یا ۸ سانتی متر سیاه شده. امیدوارم که دوستانِ عزیز راهنمایی بفرمایند تا درختِ عزیزم آسیب نبینه. سپاسگزارم.    پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

اين اتفاقي که افتاده معمولاً از ترکيبِ چند عامل مياد: شوکِ انتقال از آب به خاک + خاکِ سنگين و کم‌هوا (خاک رس) + شروع پوسيدگي/قارچ در محل زخم و سرشاخه. بيد مجنون خيلي ريشه‌دهي‌اش در آب قويه، ولي «ريشه‌هايي که تو آب ساخته» معمولاً ظريف و کم‌جان‌اند و وقتي يک‌دفعه مي‌رن تو خاک سنگين، نفس‌شون مي‌بُره و گياه مي‌گه: «من استعفا مي‌دم!» 😅

سياه شدن از نوک شاخه غالباً يعني بافت سرشاخه يا يخ زده/آفتاب‌سوخته نشده، بلکه بيشتر خشکيدگي شاخه (Dieback) به‌علت آلودگي قارچي/باکتريايي يا اختلال آب‌رساني بعد از آسيب ريشه است. مخصوصاً وقتي خاک رس باشه و آب زياد بديم، پاي قلمه خيس مي‌مونه و ريشه تازه‌کار خيلي سريع دچار مشکل مي‌شه.

اقدام فوري ۱: هرسِ درماني — اون سرشاخه سياه رو با قيچي تيز و ضدعفوني‌شده (الکل ۷۰٪ يا وايتکس رقيق ۱۰٪) تا جايي که به بافت سالمِ سبز/سفيد برسي قطع کن. فقط نوک سياه رو نزن؛ حداقل ۱۰–۲۰ سانت پايين‌تر از قسمت سياه ببر (يا تا جايي که مقطع کاملاً سالم باشه). بعد از هر برش، قيچي رو دوباره ضدعفوني کن تا بيماري رو پخش نکني.

اقدام فوري ۲: خاک رو سبک و هواخور کن — بيد مجنون آب‌دوسته ولي «غرقابیِ بي‌هوا» رو دوست نداره. ترکيب خاک رس + آبياري سنگين = مهمانیِ پوسيدگي ريشه. اگر امکانش هست، قلمه رو با احتياط دربيار و در گلداني با زهکش عالي بکار: خاک برگ/کمپوست + کوکوپيت يا پيت + پرليت/ماسه شسته (حداقل ۳۰–۴۰٪ مواد سبک مثل پرليت). ته گلدان حتماً سوراخ‌هاي خروج آب داشته باشه؛ زيرگلداني هم آب جمع نکنه.

اقدام فوري ۳: آبياري دقيق (نه احساسي) — بعد از تعويض يا اصلاح بستر، يک آبياري کامل بده تا آب از زير خارج بشه. از اون به بعد هر وقت ۲–۳ سانت سطح خاک خشک شد آب بده. بيد تشنه مي‌شه، اما در اين مرحله ريشه‌ها هنوز کم‌اند و «زياد آب» مي‌تونه کشنده‌تر از «کم آب» باشه. هدف: مرطوبِ يکنواخت، نه لجن‌زار.

اقدام فوري ۴: نور و دما — فعلاً ببرش جايي با نور زياد ولي آفتاب مستقيمِ تندِ ظهر نخوره (مثلاً آفتاب صبح يا سايه‌روشن). باد داغ هم پژمردگي رو بدتر مي‌کنه. اگر بيرونه، چند روز اول محافظت از باد کمک مي‌کنه. (بيد عاشق آفتابه، ولي اول بايد زنده بمونه 😄)

اقدام فوري ۵: اگر احتمال قارچ بالاست — وقتي سياهي و خشکيدگي از نوک مياد و همزمان پژمردگي داريم، يک عامل قارچي هم مي‌تونه در کار باشه. اگر دسترسي داري، يک نوبت قارچ‌کش عمومي (مثل فرآورده‌هاي مسي يا قارچ‌کش‌هاي مناسبِ خشکيدگي سرشاخه/پوسيدگي ريشه طبق برچسب) مي‌تونه کمک‌کننده باشه؛ اما اصل ماجرا همان زهکشي، سبک‌سازي خاک و مديريت آبياري است. قارچ‌کش بدون اصلاح شرايط مثل چتر زدن زير آبشاره!

نکته مهم درباره قلمه خيلي قطور (قطر ۷ سانت) — اين جور قلمه‌ها ريشه مي‌دن، ولي راه افتادن‌شون زمان مي‌بره و اگر تاج (شاخه و برگ) زياد باشه، ريشه کم مياره. پس بهتره حجم جوانه‌ها/شاخه‌هاي جانبي را کمي کم کني تا تعادل «ريشه کم / شاخ و برگ زياد» اصلاح بشه. يعني گياه کمتر عرق کنه و فرصت کنه ريشه بسازه.

چطور بفهميم اميد هست يا نه؟ با ناخن يا تيغ، پوست ساقه رو خيلي کم بخراش: اگر زيرش سبز و مرطوب بود يعني زنده است. اگر قهوه‌اي و خشک بود، آن قسمت از دست رفته. سياهي اگر پيشروي کرد، دوباره تا بافت سالم هرس کن.

اگر دوست داشتي، يک عکس از محل سياه‌شدگي و همين‌طور عکس از گلدان و خاک و سوراخ‌هاي زهکش بفرست تا دقيق‌تر بگم مشکل بيشتر «پوسيدگي ريشه» است يا «خشکيدگي سرشاخه» و چقدر هرس لازم داري. 🌿

براي مطالعه نکات کامل‌تر درباره قلمه‌گيري، خاک مناسب، آبياري و بيماري‌هاي رايج، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

فاطمه رضاپور
محسن شهاب الدین

سلام! آنتوريوم سفيدتون مبارک 🌿🙂. اين «تاول‌هاي سفيد» روي بخش خوشه‌اي وسط گل (همون پرچم/اسپاديکس) معمولاً يکي از اين حالت‌هاست: ترشح طبيعي شيره/دانه‌هاي گرده و مواد قندي (که گاهي مثل برجستگي يا دونه‌دونه ديده مي‌شه)، يا شروع يک مشکل قارچي/باکتريايي اگر همراه با لهيدگي، بوي بد، آبسوختگي و تغيير رنگ باشه. پس اول بايد ببينيم ظاهرش دقيقاً چطوره.

اگر اين تاول‌ها خشک، دانه‌دانه، بدون بوي بد هستند و خود گل هم سرحال است (نه نرم و لزج و قهوه‌اي)، معمولاً واگيردار نيست و لازم نيست گل را فوري جدا کنيد. آنتوريوم‌ها بعضي وقت‌ها روي اسپاديکس ترشحاتي مي‌دن يا بافت‌ها کمي برجسته مي‌شن و بيشتر از اينکه بيماري باشد، يک «رفتار طبيعیِ گياه» است؛ خلاصه گياه داره کار خودشو مي‌کنه!

اما اگر تاول‌ها تر/آبدار هستند يا سريع زياد مي‌شن، يا روي اسپاديکس/براکت (اون برگ رنگي گل) لکه‌هاي قهوه‌اي، نرم شدن بافت، آبسوختگي يا بوي نامطبوع مي‌بينيد، بهتره احتياط کنيد چون ممکنه پاي قارچ‌ها (مثل بوتريتيس در رطوبت بالا) يا حتي مشکلات باکتريايي وسط باشد. در اين حالت بهتر است همان گلِ مشکوک را جدا کنيد تا انرژي گياه هم هدر نرود و احتمال پخش عامل بيماري کمتر شود.

روش درست جدا کردن: با يک قيچي/تيغ کاملاً ضدعفوني (الکل ۷۰٪ يا شعله و بعد خنک شدن) ساقه گل را از نزديک‌ترين قسمت به پايه قطع کنيد، و گل جدا شده را در کيسه دربسته دور بيندازيد (کمپوستش نکنيد). بعد هم يک بار ابزار را دوباره ضدعفوني کنيد. اين‌طوري اگر چيزي هم بوده، راه فرارش بسته مي‌شه 😄.

براي اينکه مشکل تکرار نشه، چند نکته کليدي: روي گل‌ها و اسپاديکس آب اسپري نکنيد (اسپري آب روي گل، مخصوصاً با تهويه کم، بهترين دعوتنامه براي قارچ‌هاست)، تهويه را بهتر کنيد، و اجازه بديد سطح خاک بين دو آبياري کمي خشک بشه. اگر رطوبت محيط بالاست، بهتره رطوبت از طريق زيرگلداني سنگريزه‌دار/بخور سردِ دور از گل‌ها تأمين بشه نه خيس کردن خود گل.

اگر دوست داريد دقيق‌تر نظر بدم، يک عکس واضح و نزديک از همون تاول‌ها و کل گل بفرستيد (به‌خصوص اينکه خشک و دانه‌دانه است يا تر و لزج). براي اطلاعات بيشتر هم پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

چرا زتبای
من سوال دارم  پاسخ مشاهده
سینا کرد
سلام وقت بخیر یک نهال افرای معمولی خریدم که بعد در جلوی خانه مان بکارم برای استفاده از سایه اش 
در حال حاظر در گلدان پلاستیکی قرار دادم در سایه گذاشتم چون اینجا نور مستقیم داغه تا این لحظه کود آهن بهش دادم ولی هیچ شاخ برگی نداده است باید چکار کنم من در شهر خاش بلوچستان هستم اینجا دمای هوا در تابستان به ۴۵ درجه میرسد 
  پاسخ مشاهده
علیرضا افرا
محسن شهاب الدین
سلام

براي شليل و هلو (که هر دو از خانواده هسته‌دارها هستند)، برنامه کوددهي اگر درست و «به‌موقع» باشد، هم رشد درخت متعادل مي‌شود، هم ريزش گل و ميوه کمتر، هم کيفيت و اندازه ميوه بهتر. قاعده کلي اين است: چالکود براي تغذيه ريشه و ذخيره‌سازي عناصر در خاک و محلول‌پاشي براي رفع سريع کمبودهاي ريزمغذي و کمک در مراحل حساس است. حالا برويم سراغ ترتيب‌هاي پيشنهادي، خوش‌خوراک و قابل اجرا 😄

۱) چالکود (پاييز تا اواخر زمستان؛ بهترين زمان معمولاً بعد از برداشت تا قبل از تورم جوانه)
چالکود را کنار سايه‌انداز درخت (نه چسبيده به تنه) بزنيد. ترتيب و ترکيب رايج و کاربردي براي هلو و شليل معمولاً اين‌هاست:
الف) کود دامي کاملاً پوسيده (پايه کار): براي بهبود ساختمان خاک و افزايش جذب عناصر. (خام نزنيد که ريشه‌ها قهر مي‌کنند!)
ب) فسفر (مثل سوپرفسفات تريپل يا MAP): براي ريشه‌زايي و گلدهي بهتر.
ج) پتاس (مثل سولفات پتاسيم): براي درشتي ميوه، قند و رنگ‌گيري.
د) ريزمغذي‌ها به‌صورت خاکي (در صورت نياز و آزمايش خاک): سولفات آهن/کلات آهن براي خاک‌هاي آهکي، سولفات روي و سولفات منگنز (يا فرم‌هاي کلاته) به مقدار توصيه‌شده.
نکته طلايي: اگر خاک آهکي و pH بالا داريد، کلات آهن (مثل EDDHA) از سولفات آهن خيلي کاراتر است.

۲) کوددهي ازته (به‌صورت پايه/سرک در بهار؛ مکمل چالکود)
اگرچه شما پرسيديد «چالکود و محلول‌پاشي»، ولي براي هلو و شليل ازت نقش کليدي دارد و معمولاً جداگانه در بهار مديريت مي‌شود. بهترين رويکرد اين است که ازت را سنگين و يک‌جا ندهيد؛ در ۲ تا ۳ نوبت (مثلاً شروع رشد، بعد از تشکيل ميوه، و در صورت نياز بعدتر) تقسيم کنيد. زياده‌روي در ازت يعني شاخ و برگ خوشحال، ميوه ناراضي و بيماري‌ها هم فرصت‌طلب‌تر مي‌شوند!

۳) محلول‌پاشي (به ترتيب زماني و کاربردي براي هلو و شليل)
محلول‌پاشي‌ها را بر اساس مرحله فنولوژي درخت مي‌چينيم؛ اين ترتيب عمومي و رايج است (با توجه به کمبودهاي باغ شما قابل تنظيم):
مرحله ۱: اواخر زمستان/نزديک تورم جوانه (گاهي “محلول‌پاشي خواب”)
در بسياري از باغ‌ها روي + بور (ترکيبي يا جدا) کمک مي‌کند جوانه‌زني و گلدهي بهتر شود. (دوز دقيق بسته به محصول و برچسب کود).
مرحله ۲: قبل از گلدهي تا شروع گلدهي
بور خيلي مهم است براي گرده‌افشاني و تشکيل ميوه. اگر کمبود بور داريد، اين مرحله حياتي است.
مرحله ۳: بعد از ريزش گلبرگ (Petal fall) و تشکيل ميوه
کلسيم (مثل نيترات کلسيم يا کودهاي کلسيمي مناسب محلول‌پاشي) براي استحکام بافت و کيفيت ميوه، به‌خصوص اگر سابقه لکه‌هاي فيزيولوژيک/نرم‌شدن داريد. کلسيم معمولاً چند نوبت تکرار مي‌شود.
مرحله ۴: رشد ميوه (چند نوبت تا قبل از برداشت)
ادامه کلسيم + در صورت نياز پتاسيم محلول‌پاشي (در برخي برنامه‌ها براي قند و رنگ).
مرحله ۵: بعد از برداشت
در بعضي باغ‌ها محلول‌پاشي ملايم اوره کم‌غلظت يا ريزمغذي‌ها براي کمک به ذخيره‌سازي در جوانه‌ها انجام مي‌شود، اما بايد با شرايط منطقه و سلامت درخت تنظيم شود.

چند نکته مهم که جلوي دردسر را مي‌گيرد
۱) بدون آزمايش خاک و برگ، کوددهي دقيق مثل نسخه‌نوشتن بدون معاينه است؛ ممکن است هم پولتان برود هم مشکل حل نشود.
۲) محلول‌پاشي را در هواي خنک‌تر (صبح زود/عصر) انجام دهيد و از اختلاط‌هاي خطرناک پرهيز کنيد (مثلاً برخي ترکيبات کلسيمي با بعضي فسفات‌ها/سولفات‌ها سازگار نيستند).
۳) در خاک‌هاي آهکي، کمبود آهن/روي/منگنز شايع است؛ اگر برگ‌ها زردي بين رگبرگ دارند، احتمالاً پاي کمبود وسط است.
۴) چالکود را خيلي نزديک تنه نزنيد؛ ريشه‌هاي فعال معمولاً زير سايه‌انداز هستند. خلاصه: کود را جايي بدهيد که ريشه‌ها زندگي مي‌کنند، نه جايي که تنه ژست گرفته 😄

اگر بگوييد سن درخت‌ها، نوع خاک (شني/رسي/آهکي)، منطقه و اگر داريد نتيجه آزمايش خاک يا برگ چيست، مي‌توانم برنامه دقيق‌تر با مقدار تقريبي هم پيشنهاد بدهم. براي کسب اطلاعات بيشتر مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد 🌿

سيد محمد قيامي
سلام، عکس پیوست چه گیاهی می باشد؟  پاسخ مشاهده
نازنین علیزاده
سلام خسته نباشین
من دیفنمو الان۴ساله دارم نه پاجوش میزنه نه برگاش پهنه
ساقشم نازکه میشه بدونم چرا
خیلی برا این موضوع ناراحتم یعنی جنس گلم با دیفنای دیگه فرق داره؟
  پاسخ مشاهده
افسانه سادات فرود
سلام ، کافي نبودن ميزان نور ، بزرگ بودن گلدان ، غني نبودن خاک از مواد غذايي و ...مي تواند علت باشد ، فاصله ي گلدان تا پنجره نيم متر باشد و نور به صورت غير مستقيم به گياه برسد ، هر سه هفته يکبار با کود سه بيست تقويت شود ، اوايل بهار خاک تعويض و گلدان متناسب با حجم ريشه انتخاب شود.
دقيقا همين کارايي که فرموديد رعايت کردم اما نتيجه اي نداده گردنش باريک شده و نصف پايه تنه شده . کود سه ببست ... ده پنجاه دو . ده هم بهش دادم اما ميگن خيلي هم کود به گياه بدي خوب نيست ونتيجه عکس ميده .... ديفن من ردنش باريک و برگهاش کوچکتر شده لطفا راهنمايي موثرکنيد . 🙏🌸
پناهی
ساکن اهواز هستم درخت انجیر تو باغچه میوه زیاد میده ولی ریزشش زیاده لطفاً راهنمایی بفرمایید  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

ريزش ميوه انجير معمولاً از آن دردسرهاي «ميوه هست، ولي نمي‌مونه!» است 😅. در اهواز هم چون گرما و نوسان آبياري خيلي اثر مي‌گذارد، اين مشکل شايع‌تر مي‌شود. مهم‌ترين علت‌ها معمولاً تنش گرمايي، بي‌نظمي در آبياري، کمبودهاي غذايي و گاهي آفات ريز اما پررو هستند.

اول از همه آبياري را چک کنيد: انجير وقتي يک دوره تشنه بماند و بعد ناگهان آب زياد بگيرد، خيلي وقت‌ها واکنشش اين است که ميوه‌هاي اضافه را مي‌ريزد. پيشنهاد عملي: در گرماي اهواز آبياري را منظم و يکنواخت کنيد (نه خشکي شديد، نه غرقابي). اگر امکانش هست، مالچ (کاه‌وکلش، برگ خشک، چيپس چوب) دور سايه‌انداز درخت بريزيد تا خاک ديرتر داغ شود و رطوبت بهتر بماند.

گرماي شديد و آفتاب تند هم مي‌تواند باعث ريزش شود، مخصوصاً وقتي رطوبت خاک کم باشد. اگر درخت خيلي در معرض باد داغ يا تابش شديد است، کمک مي‌کند که سايه‌بان سبک توري در گرم‌ترين هفته‌ها بگذاريد يا حداقل با مالچ و آبياري درست، تنش را کم کنيد. خلاصه اينکه در اهواز، انجير هم گاهي «کولر مي‌خواد» 😄.

از نظر تغذيه‌اي، ريزش ميوه مي‌تواند با کمبود پتاسيم و تا حدي بور و کلسيم تشديد شود (اين‌ها در نگهداري ميوه و کيفيتش نقش دارند). بهترين کار اين است که يک آزمايش خاک انجام دهيد تا دقيق نسخه بدهيم؛ اما به‌صورت عمومي، کوددهي متعادل و نه افراطي مهم است. نکته کليدي: زيادیِ کود ازته (اوره و…) در بعضي شرايط مي‌تواند رشد شاخ‌وبرگ را زياد کند و به ريزش يا ضعف نگهداري ميوه کمک کند، پس با احتياط مصرف شود.

آفات و بيماري‌ها هم گاهي مقصرند. تريپس، شپشک‌ها و بعضي مگس‌ها يا کنه‌ها مي‌توانند به ميوه يا دم‌ميوه آسيب بزنند و ريزش را بالا ببرند. چندتا ميوه ريخته را باز کنيد: اگر لکه‌هاي قهوه‌اي، آثار نيش، ترشح چسبناک (عسلک)، کپک يا پوسيدگي ديديد، احتمال آفت/بيماري بيشتر مي‌شود. اگر امکان داريد، يک عکس نزديک از ميوه‌هاي ريخته و برگ‌ها بفرستيد تا دقيق‌تر بگويم چه چيزي در جريان است.

چند اقدام سريع و کاربردي: ۱) آبياري منظم و جلوگيري از خشک/خيس شدن شديد، ۲) مالچ‌پاشي زير درخت، ۳) پرهيز از کود ازته زياد و حرکت به سمت تغذيه متعادل، ۴) بررسي آفت‌ها روي برگ و ميوه و در صورت مشاهده، مديريت اصولي (ترجيحاً با نظر کارشناس محل). با همين چهار تا، در خيلي از باغچه‌ها ريزش به‌طور محسوسي کم مي‌شود 🌿.

براي اينکه دقيق‌تر راهنمايي‌تان کنم، اگر بفرماييد: سن درخت، زمان ريزش (اول تشکيل ميوه يا نزديک رسيدن)، برنامه آبياري و اينکه ميوه‌ها قبل از ريزش نرم مي‌شوند يا خشک و سفت مي‌افتند، خيلي کمک مي‌کند.

براي اطلاعات بيشتر و نکات تکميلي درباره نگهداري انجير و مديريت تنش‌ها، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

زهرا پوررمضان
سلام ، من گل انتریومم یکساله که گل نمیدهد ، برگ هاش کوچیکه ، کوددهی هر ماه با قرص انجام می دهم ، رطوبت و آب رو مناسب می دهم وخاک رو هم تعویض کردم . چکنم؟  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین

سلام! آنتوريوم‌ها بعضي وقت‌ها انگار با ما «قهر هنري» مي‌کنن و فقط برگ مي‌دن 😄 ولي خبر خوب اينه که وقتي نور، تغذيه و شرايط ريشه درست بشه، معمولاً دوباره مي‌افتن روي دور گل‌دهي.

مهم‌ترين دليل گل ندادن آنتوريوم در خانه معمولاً کمبود نورِ کافي (نه آفتاب مستقيم) است. آنتوريوم بايد کنار پنجره‌ي خيلي روشن با نور فيلترشده باشد (مثلاً پشت پرده نازک). اگر نور کم باشد، گياه براي زنده ماندن برگ مي‌سازد، اما گل را «لوکس» حساب مي‌کند و حذفش مي‌کند!

برگ‌هاي کوچک معمولاً يعني يکي از اين‌ها: نور کم، ريشه درگير، يا تغذيه نامتعادل. حتي اگر آب و رطوبت خوب باشد، وقتي ريشه‌ها راحت نباشند يا نور کافي نرسد، برگ‌ها ريزتر مي‌مانند و گياه قد نمي‌کشد.

در مورد کوددهي با «قرص» ماهي يک‌بار: اينجا احتمالاً گره اصلي است. خيلي از قرص‌ها يا کندرها (slow release) هستند يا دوزشان براي گلدان‌هاي کوچک زياد مي‌شود و نتيجه‌اش تجمع املاح و سوختگي ريشه است؛ گياه از بيرون مظلوم و کم‌جان، از داخل ريشه‌ها در حال غر زدن! پيشنهاد من اين است که کود قرصي را فعلاً ۴ تا ۶ هفته قطع کنيد و يک‌بار گلدان را با آب زياد طوري آبياري کنيد که آب فراوان از زير خارج شود تا نمک‌هاي اضافي شسته شوند.

بعد از آن، برنامه‌ي تغذيه را اصولي‌تر کنيد: در فصل رشد (بهار و تابستان) هر ۲ تا ۳ هفته يک‌بار از کود کاملِ محلول در آب مثل 20-20-20 با غلظت يک‌سوم تا نصف مقدار توصيه‌شده استفاده کنيد. براي تحريک گل‌دهي هم هر چند نوبت يک‌بار مي‌توانيد کود با فسفر بالاتر (مثل 10-52-10) را خيلي رقيق بدهيد، اما زياده‌روي نکنيد چون فسفر زياد هم خودش داستان درست مي‌کند.

يک نکته‌ي خيلي تعيين‌کننده: خاک آنتوريوم بايد خيلي سبک و هواخور باشد (شبيه محيط ارکيده). اگر خاک شما سنگين يا باغچه‌اي باشد، ريشه‌ها خفه مي‌شوند و برگ‌ها کوچک مي‌مانند. ترکيب پيشنهادي: پوست کاج/چيپس چوب + پرليت + کوکوپيت/پيت‌ماس (يا خاک مخصوص آنتوريوم/ارکيده). گلدان هم حتماً زهکش عالي داشته باشد.

آبياري هم بايد «منظم ولي با فاصله» باشد: وقتي ۲ تا ۳ سانتي‌متر سطح خاک خشک شد آب بدهيد، نه زودتر. آب ماندن پاي گلدان = ريشه ناراحت = گل صفر. اگر آب شهري خيلي سنگين است، گاهي از آب تصفيه/مانده ۲۴ ساعته استفاده کنيد تا املاح کمتر روي ريشه فشار بياورد.

براي رطوبت: عاليه که گفتيد مناسب مي‌ديد. فقط يادتان باشد رطوبت بالا وقتي ارزش دارد که تهويه هم خوب باشد؛ رطوبتِ بدون گردش هوا مي‌تواند زمينه قارچ و لکه برگي بسازد. يک پنکه خيلي ملايم يا باز کردن پنجره (بدون باد سرد مستقيم) کمک مي‌کند 🙂

اگر با همه اين‌ها باز هم برگ‌ها کوچک ماندند، يک بررسي سريع انجام دهيد: گلدان را آرام بيرون بياوريد و ريشه‌ها را نگاه کنيد. ريشه سالم روشن و سفت است؛ ريشه قهوه‌اي/لِه/بدبو يعني پوسيدگي ريشه و بايد بخش‌هاي خراب حذف، ضدعفوني ملايم انجام و در خاک سبک‌تر کاشته شود. همچنين زير برگ‌ها را براي کنه تارتن/تريپس چک کنيد؛ اين‌ها ريزند ولي استادِ ريز نگه داشتن برگ‌ها هستند!

اگر دوست داريد دقيق‌تر نسخه بدهم، بفرماييد: محل قرارگيري (چند متر از پنجره و جهت پنجره)، نوع خاک دقيق، اندازه گلدان، و يک عکس از گياه و سطح خاک را ارسال کنيد تا هدفمندتر راهنمايي کنم.

براي مطالعه نکات کامل‌تر درباره نگهداري آنتوريوم، تغذيه و مشکلات رايج، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

زهرا پوررمضان
سلام ، من گل اگلونما لب ماتیکی ام رو یکسال پیش خریدم و در این یکسال فقط دو سه تا برگ درآورد و رشد قدی داشت، چکار کنم گلم پر شود وپاجوش بزند؟  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

اگلونما لب ماتيکي معمولاً اهل «آرام رشد کردن» است؛ يعني اگر در يک سال فقط چند برگ داده و قد کشيده، خيلي عجيب نيست. اما براي اينکه پرپشت شود و پاجوش بزند بايد سه چيز را همزمان درست کنيم: نور مناسب، تغذيه اصولي و گلدان/خاک درست. خلاصه‌اش اينه: بايد شرايط رو طوري کنيم که گياه حس کنه «اينجا جاي خوبيه، تکثير کنم!» 😄

1) نور: روشن ولي غيرمستقيم
اگر نور کم باشد، گياه معمولاً «قدي مي‌رود» و برگ‌دهي/پاجوش‌دهي کم مي‌شود. بهترين حالت: کنار پنجره روشن با پرده نازک (نور فيلتر شده). اگر پنجره جنوبي داريد، فاصله بدهيد يا پرده حتماً باشد. هفته‌اي يک‌بار گلدان را يک‌ربع بچرخانيد تا يک‌طرفه نشود.

2) آبياري: نه تشنه، نه غرقابي
پاجوش‌زني با ريشه سالم رابطه مستقيم دارد. وقتي ۳–۴ سانت بالاي خاک خشک شد آبياري کنيد (با انگشت تست کنيد). آب اضافه زيرگلداني را بعد از چند دقيقه خالي کنيد؛ ماندن آب زير گلدان يعني دعوت رسمي براي پوسيدگي ريشه و آن وقت گياه به جاي پاجوش، قهر مي‌کند.

3) خاک و گلدان: سبک و هواخور، نه سنگين و خفه
اگر خاک خيلي سنگين باشد (مثل خاک باغچه فشرده) ريشه‌ها اکسيژن کم مي‌آورند و پاجوش‌دهي افت مي‌کند. يک ترکيب پيشنهادي خوب: کوکوپيت/پيت‌ماس + پرليت + کمي خاک برگ (يا مخلوط آماده مخصوص گياهان آپارتماني که زهکشي عالي داشته باشد). اگر يک سال گذشته، تعويض گلدان با يک سايز بزرگ‌تر (فقط يک سايز، نه خيلي بزرگ) مي‌تواند رشد را جهش دهد.

4) کوددهي اصولي (نه بمب شيميايي!)
براي پرپشت شدن، در فصل رشد (بهار و تابستان) هر ۳–۴ هفته يکبار کود کامل متعادل مثل 20-20-20 با نصف غلظت توصيه‌شده بدهيد. اگر نور خوب است ولي برگ‌ها ريز و رشد کند است، اين کار خيلي کمک مي‌کند. پاييز و زمستان کوددهي را کم يا قطع کنيد. زياده‌روي در کود = سوختگي ريشه و برگ (و اين يکي اصلاً خنده‌دار نيست 😅).

5) دما و رطوبت: گرمِ ملايم و نمِ معقول
اگلونما دماي ۲۰ تا ۲۸ درجه را دوست دارد. باد کولر/پنکه مستقيم و تغييرات شديد دما، رشد و پاجوش را کم مي‌کند. رطوبت معمول خانه کافي است، ولي اگر هوا خيلي خشک است، سيني سنگريزه و آب زير گلدان (بدون تماس کف گلدان با آب) کمک مي‌کند.

6) ترفند پرپشت شدن: سرزني/قلمه‌گيري
اگر گياه فقط قدي بالا رفته و ساقه‌اش دراز شده، مي‌توانيد سرزني کنيد: ساقه را از بالاي يک گره (محل اتصال برگ) قطع کنيد تا از پايين‌تر جوانه‌هاي جانبي فعال شوند. قسمت بريده‌شده هم مي‌تواند قلمه شود (در آب يا بستر سبک). اين کار معمولاً گياه را مجبور مي‌کند چند شاخه بدهد و ظاهرش پرتر شود.

7) چرا پاجوش نمي‌زند؟ چند علت رايج
نور کم، گلدان خيلي کوچک/خيلي بزرگ، خاک سنگين، آبياري نامنظم، يا کوددهي غلط از علت‌هاي اصلي‌اند. گاهي هم گياه تا وقتي ريشه‌ها خوب جا نيفتند پاجوش نمي‌دهد. پس اگر شرايط بالا را تنظيم کنيد، معمولاً طي چند ماه در فصل رشد، نشانه‌هاي پاجوش ظاهر مي‌شود.

اگر دوست داريد دقيق‌تر راهنمايي کنم، بگيد گياه کنار کدام پنجره است، هر چند وقت آب مي‌دهيد، سايز گلدان و عکس از خاک و ساقه هم بفرستيد تا نسخه دقيق‌تر بپيچيم. براي اطلاعات بيشتر هم حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.


 
 
۱
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
 

 
 
Loading
Loading
Nargil Logo gray

© تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نارگیل است. استفاده از مطالب در رسانه های آموزشی با ذکر منبع و لینک به صفحه مربوطه بلا مانع است
آخرین مطالب :


مقالات پر بازدید :


صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | تماس با ما  | RSS
فهرست گل و گیاه   |  نمایشگاههای گل و گیاه   |  اخبار گل و گیاه   |  مقالات گل و گیاه   |  مؤسسات گل و گیاه
ورود / عضویت