٥/١/١٤٤٨ --- 6/21/2026 --- ۱۴۰۵ يکشنبه ۳۱ خرداد امروز
 
پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاه، باغبانی و فضای سبز
Signup  Login  صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | لیست گیاهان  | تماس با ما  | RSS  | درباره ما
لینک های اصلی
جستجو  
آخرین مطالب
فوت و فن باغبانی امروز
تعویض گلدان کاکتوس
طراحی و اجرای فضای سبز
طراحی و اجرای فضای سبز
آمار بازدید سایت
بازدید کننده آنلاین :  20  نفر
بازدید امروز :  8248  بازدید
بازدید دیروز :  11178  بازدید
تبلیغات متفرقه
گیاهان زینتی آپارتمانی >> وریسیا
 

وریسیا (Vriesea) و همه ارقام آن

نام های مرسوم و شناخته شده: وریسیا | شمشیری بروملیاد | بروملیاد شمشیری
 
برخی از گیاهان این جنس
ورزیا دوالیانا
ورزیا اسپلندنس
وریزیا کاریناتا
وریزیا فنسترالیس
وریزیا فوستریانا
وریزیا گیگانتیا
وریزیا هایروجلیفیکا
وریزیا ایمپریالیس


معرفی جنس Vriesea

جنس Vriesea یکی از جنس‌های مهم خانواده گیاهی Bromeliaceae است که عمدتاً در نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری قاره آمریکا یافت می‌شود. این گیاهان به دلیل برگ‌های روزت‌مانند، گل‌آذین‌های رنگارنگ و توانایی رشد به صورت اپی‌فیت روی شاخه درختان، در میان گیاهان زینتی خانگی و گلخانه‌ای جایگاه ویژه‌ای دارند. بیشتر گونه‌های این جنس در جنگل‌های بارانی آمریکای جنوبی، به‌ویژه برزیل، توزیع شده‌اند و به دلیل تنوع ریخت‌شناسی و سازگاری‌های ویژه، از نظر بوم‌شناسی اهمیت بالایی دارند.

Vrieseaها اغلب به‌عنوان بروملیادهای بدون خار و نسبتاً لطیف شناخته می‌شوند که بر خلاف برخی جنس‌های نزدیک مانند Aechmea، معمولاً تیغ‌های حاشیه‌ای خشن بر روی برگ‌ها ندارند. این ویژگی، آن‌ها را برای استفاده در فضاهای داخلی و محیط‌های انسانی مناسب‌تر کرده است. طیف وسیعی از گونه‌ها از نظر اندازه، شکل برگ، رنگ‌آمیزی و فرم گل‌آذین وجود دارد، اما مجموعه‌ای از خصوصیات مشترک، هویت این جنس را تعریف می‌کند.



ریخت‌شناسی و شکل کلی گیاه

بیشتر گونه‌های Vriesea دارای آرایش روزتی از برگ‌ها هستند که به صورت حلقه‌ای از قاعده گیاه منشأ گرفته و ساختاری قیفی یا گلدانی شکل ایجاد می‌کنند. این روزت به گیاه امکان می‌دهد آب باران و مواد مغذی را در مرکز خود جمع‌آوری کند. اندازه روزت در گونه‌های مختلف از چند سانتی‌متر تا بیش از یک متر متغیر است. در برخی گونه‌ها برگ‌ها باریک و بلند و در برخی دیگر پهن و نسبتاً کوتاه‌اند.

ساختار کلی گیاه فاقد ساقه حقیقیِ بلند است و بیشتر توده برگی مشاهده می‌شود. ساقه گل‌آذین از مرکز روزت برگی خارج می‌شود و اغلب نسبت به طول برگ‌ها بلندتر است تا بتواند گل‌ها را بالاتر از مجموعه برگ‌ها قرار دهد. در بسیاری از گونه‌ها، پس از گلدهی، گیاه مادری به‌تدریج رو به زوال می‌رود و پاجوش‌هایی در اطراف خود تولید می‌کند که چرخه زندگی را ادامه می‌دهند.



ویژگی‌های برگ و رنگ‌آمیزی

برگ‌های Vriesea معمولاً چرمی، نسبتاً نرم و بدون خار هستند. لبه برگ‌ها اغلب صاف و فاقد دندانه‌های برجسته است. رنگ برگ‌ها بسته به گونه و رقم، می‌تواند از سبز ساده تا الگوهای مرمری، راه‌راه، خال‌دار و سایه‌روشن‌های سبز، زرد، قرمز و قهوه‌ای متغیر باشد. این تنوع رنگ و الگو، نقش مهمی در جذابیت زینتی این جنس دارد.

سطح برگ‌ها ممکن است براق یا مات باشد و در برخی گونه‌ها پوششی از فلس‌ها یا سلول‌های تخصص‌یافته وجود دارد که به تنظیم تبخیر و جذب رطوبت از هوا کمک می‌کند. در محیط‌های با نور مناسب، برخی گونه‌ها رنگ‌پذیری بیشتری نشان می‌دهند و ته‌رنگ قرمز یا بنفش در قسمت‌های میانی یا قاعده برگ‌ها آشکار می‌شود. وجود الگوهای موزاییکی و نوارهای عرضی از مشخصه‌های بارز برخی گونه‌ها و واریته‌های زینتی Vriesea است.



ساختار گل‌آذین و گل‌ها

یکی از ویژگی‌های بسیار مهم و متمایزکننده Vriesea، گل‌آذین‌های خوش‌ساخت، مسطح یا نیزه‌ای‌شکل با براکته‌های رنگین است. این براکته‌ها که اغلب قرمز، نارنجی، زرد یا ترکیبی از آن‌ها هستند، بیشتر از خود گل‌ها عامل زیبایی و جلب توجه به شمار می‌آیند. گل‌آذین می‌تواند به صورت سنبله منفرد، سنبله منشعب یا پانیکول (خوشه‌آزاد) باشد.

گل‌ها معمولاً لوله‌ای‌شکل، کوچک‌تر و در بین براکته‌ها پنهان هستند. رنگ گل‌ها غالباً سفید، زرد، سبز یا متمایل به کرم است. در بسیاری از گونه‌های Vriesea، گل‌ها شبانه یا در ساعات خاصی فعال بوده و گرده‌افشان‌های ویژه‌ای مانند خفاش‌ها، پرندگان شهدخوار و حشرات را جذب می‌کنند. لوله گل متناسب با نوع گرده‌افشان می‌تواند باریک و بلند یا کوتاه‌تر و بازتر باشد.

گل‌آذین در بسیاری از گونه‌ها دوام طولانی دارد و هفته‌ها تا ماه‌ها بر روی گیاه باقی می‌ماند، حتی زمانی که گل‌های حقیقی به پایان دوره شکوفایی رسیده‌اند. دوام بالای براکته‌های رنگین، یکی از دلایل اصلی محبوبیت Vriesea در بازار گل و گیاه زینتی است.



سازگاری‌های بوم‌شناختی و اپی‌فیت بودن

بخش عمده‌ای از گونه‌های Vriesea اپی‌فیت هستند؛ یعنی روی شاخه‌ها و تنه درختان رشد می‌کنند، بدون آن‌که به‌صورت انگلی از آن‌ها تغذیه کنند. ساختار قیفی روزت برگی نوعی مخزن طبیعی ایجاد می‌کند که آب باران، گردوغبار، بقایای آلی و حتی کوچک‌مهرگان را جمع‌آوری می‌کند و گیاه از این مواد برای تأمین نیازهای غذایی خود بهره می‌برد.

ریشه‌ها در این جنس اغلب بیشتر نقش نگهدارنده دارند تا جذب‌کننده. در عوض، برگ‌ها با داشتن سلول‌های تخصص‌یافته و فلس‌ها می‌توانند رطوبت و مواد محلول را از سطح برگ و آب انباشته در مرکز روزت جذب کنند. این سازگاری‌ها به Vriesea امکان می‌دهد در محیط‌های با خاک فقیر، اما رطوبت هوای بالا، مانند جنگل‌های بارانی، به‌خوبی رشد کند.

برخی گونه‌ها نیز زمینی یا لیتوفیت (رشد بر روی سنگ) هستند، اما حتی در این حالت نیز ساختار روزتی و مکانیسم جمع‌آوری آب تا حد زیادی حفظ می‌شود. تنوع زیستگاهی این جنس به گستره وسیعی از ارتفاعات، از نواحی کم‌ارتفاع تا جنگل‌های کوهستانی، گسترش یافته است.



چرخه زندگی و تکثیر

Vriesea یک چرخه زندگی نسبتاً مشخص دارد که با رشد روزت برگی، گلدهی و سپس تولید پاجوش همراه است. پس از آن‌که گیاه به بلوغ رسید، ساقه گل‌آذین از مرکز روزت خارج شده و دوره گلدهی آغاز می‌شود. این مرحله می‌تواند چند هفته تا چند ماه طول بکشد.

پس از پایان گلدهی و تشکیل بذر، گیاه مادری به‌تدریج توان خود را از دست می‌دهد، اما هم‌زمان پاجوش‌هایی از قاعده روزت یا در مجاورت آن ظاهر می‌شوند. پاجوش‌ها روش اصلی بقای کلونال و تکثیر رویشی در Vriesea هستند. هنگامی که پاجوش‌ها به اندازه کافی بزرگ شوند، می‌توانند از گیاه مادری جدا شده و به‌صورت مستقل رشد کنند.

تولید بذر نیز در کنار تکثیر رویشی رخ می‌دهد. بذرها معمولاً سبک و اغلب دارای ساختارهای پوششی هستند که می‌تواند به پراکنش توسط باد کمک کند. در زیستگاه طبیعی، تشکیل جمعیت‌های پراکنده روی تاج‌درختان و تنه‌ها به این مکانیسم پراکنش وابسته است.



شرایط رشد و نیازهای محیطی مشترک

اکثر گونه‌های Vriesea به شرایط نوری ملایم تا نیم‌سایه، رطوبت هوای بالا و دمای معتدل تا گرم نیاز دارند. نور مستقیم و شدید خورشید می‌تواند سبب سوختگی برگ‌ها شود، در حالی که کمبود نور، رنگ برگ‌ها و شدت رنگ‌آمیزی گل‌آذین را کاهش می‌دهد. محیط جنگل‌های بارانی، با نور فیلترشده از میان تاج‌درختان، الگویی برای شرایط ایده‌آل این گیاهان است.

رطوبت نسبی بالا برای حفظ شادابی برگ‌ها و عملکرد مناسب سیستم جذب سطحی اهمیت فراوان دارد. در عین حال، بستر ریشه باید زهکش بسیار خوبی داشته باشد، زیرا Vriesea نسبت به ماندآبی ریشه و خفگی در بستر حساس است. ترکیبات سبک شامل پوست درخت، الیاف، پرلیت و مواد آلی درشت، محیط مناسبی برای رشد ریشه فراهم می‌کند.

دمای مناسب برای اکثر گونه‌ها بین حدود ۱۸ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد است. افت دما به زیر حدود ۱۰ درجه سانتی‌گراد برای بسیاری از اعضای این جنس زیان‌آور است. در نواحی معتدل، نگهداری در گلخانه‌ها یا فضاهای داخلی با کنترل دما و رطوبت راهکار رایج است.



نقش‌های اکولوژیک و همزیستی‌ها

گیاهان جنس Vriesea به‌عنوان «میکروزیستگاه» در جنگل‌های بارانی عمل می‌کنند. مخزن آبی که در مرکز روزت شکل می‌گیرد، محل زندگی طیف وسیعی از موجودات کوچک مانند حشرات، لاروها، عنکبوت‌ها، قورباغه‌های درختی و میکروارگانیسم‌ها است. این جوامع کوچک می‌توانند در چرخه مواد مغذی دخالت داشته باشند و به تجزیه بقایای آلی کمک کنند.

گرده‌افشان‌ها در تعامل با Vriesea نقش مهمی ایفا می‌کنند. برخی گونه‌ها به‌طور تخصصی با پرندگان شهدخوار (مانند مرغ‌های مگس‌خوار در قاره آمریکا) همزیستی دارند؛ لوله‌های گل متناسب با طول منقار پرندگان تکامل یافته است. در برخی دیگر، خفاش‌ها، شب‌پره‌ها و حشرات روزگرد به‌عنوان گرده‌افشان‌های اصلی عمل می‌کنند. این روابط متقابل، تنوع ژنتیکی و موفقیت تولیدمثل این جنس را پشتیبانی می‌کند.



اهمیت زینتی و کاربردی

Vriesea یکی از مهم‌ترین گروه‌های بروملیاد در صنعت گل و گیاه زینتی است. گونه‌ها و ارقام متعددی برای استفاده در خانه‌ها، ادارات، فضاهای عمومی و گلخانه‌های نمایشی پرورش می‌یابند. ترکیب برگ‌های تزئینی با گل‌آذین‌های رنگین، امکان طراحی‌های متنوع در دکوراسیون داخلی را فراهم می‌کند.

بسیاری از گونه‌ها نسبتاً کم‌نیاز بوده و با حداقل مراقبت (رعایت رطوبت، نور ملایم و بستر مناسب) رشد رضایت‌بخشی دارند. جذابیت دیداری همراه با امکان نگهداری در گلدان‌های کوچک، آن‌ها را به گزینه‌ای محبوب برای فضاهای محدود تبدیل کرده است. برخی ارقام هیبریدی با تأکید بر رنگ‌آمیزی بیشتر براکته‌ها، دوام طولانی‌تر و تحمل بهتر شرایط داخلی تولید شده‌اند.

در برخی فرهنگ‌های محلی، بروملیادها از جمله Vriesea ارزش نمادین یا تزئینی در مراسم و آیین‌های خاص دارند، هرچند کاربرد دارویی یا خوراکی این جنس نسبت به برخی جنس‌های دیگر این خانواده محدودتر است.



ویژگی‌های فیزیولوژیک و سازگاری با کمبود آب

بسیاری از اعضای خانواده Bromeliaceae دارای متابولیسم فتوسنتزی خاصی هستند که به سیاق CAM (Crassulacean Acid Metabolism) نزدیک است یا اشکالی از آن را نشان می‌دهند. در این سازگاری، گیاه روزنه‌ها را عمدتاً در شب باز می‌کند تا از تبخیر شدید روزانه جلوگیری کند و در عین حال دی‌اکسیدکربن را در قالب اسیدهای آلی موقتاً ذخیره می‌نماید.

اگرچه شدت این سازوکار در گونه‌های مختلف Vriesea متفاوت است، اما توانایی کارکرد مؤثر در شرایطی با رطوبت نسبی متغیر و نور فیلترشده از نشانه‌های بارز سازگاری این گیاهان با محیط جنگل‌های بارانی است. علاوه بر این، وجود فلس‌ها و ساختارهای جذب‌کننده بر روی برگ‌ها، امکان استفاده از رطوبت هوا و آب باران را به‌طور مستقیم فراهم می‌کند و وابستگی به خاک را کاهش می‌دهد.



حفاظت و تهدیدها

زیستگاه‌های طبیعی Vriesea، به‌ویژه جنگل‌های بارانی آتلانتیک و آمازون، از جمله اکوسیستم‌هایی هستند که به شدت در معرض تخریب ناشی از جنگل‌زدایی، توسعه شهری و تغییر کاربری اراضی قرار دارند. کاهش مساحت این جنگل‌ها، تنوع گونه‌ای و جمعیت‌های طبیعی Vriesea را تهدید می‌کند. برخی گونه‌ها به دلیل پراکنش محدود و تخصص زیستگاهی، بیش از دیگران در معرض خطر هستند.

جمع‌آوری بی‌رویه گیاهان از طبیعت برای مصارف زینتی نیز می‌تواند بر پایداری جمعیت‌های وحشی تأثیر منفی بگذارد. توسعه برنامه‌های تکثیر گلخانه‌ای، باغ‌های گیاه‌شناسی و مقررات حفاظتی می‌تواند به حفظ تنوع ژنتیکی این جنس کمک کند. آگاهی‌رسانی به تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان در مورد اهمیت استفاده از گیاهان تکثیرشده در اسارت، بخش مهمی از راهبردهای حفاظتی است.



چکیده‌ای از ویژگی‌های مشترک گونه‌های Vriesea

به طور خلاصه، گونه‌های جنس Vriesea عموماً دارای روزت برگی قیفی‌شکل، برگ‌های عمدتاً بدون خار، گل‌آذین‌های رنگین و سازگاری با زندگی اپی‌فیت در جنگل‌های مرطوب هستند. سیستم ریشه‌ای بیشتر نقش نگهدارنده دارد و سازوکارهای جذب آب و مواد غذایی عمدتاً به کمک ساختارهای برگی و مخزن مرکزی انجام می‌شود.

بیشتر گونه‌ها به نور غیرمستقیم، رطوبت نسبی بالا، بستر سبک و زهکش‌دار و دمای معتدل تا گرم نیاز دارند. دوام طولانی گل‌آذین، رنگ‌آمیزی متنوع براکته‌ها و برگ‌ها، و توانایی تولید پاجوش، این جنس را به یکی از پایه‌های اصلی گیاهان زینتی آپارتمانی و گلخانه‌ای تبدیل کرده است. تنوع بالای گونه‌ها و ارقام، امکان انتخاب فرم‌ها و رنگ‌های گوناگون برای کاربردهای مختلف را فراهم می‌سازد.



نمونه‌ای از گونه‌های شناخته‌شده Vriesea

در ادامه، تعدادی از گونه‌ها و نام‌های برجسته متعلق به جنس Vriesea فهرست می‌شوند:

Vriesea splendens – یکی از مشهورترین گونه‌های زینتی، با برگ‌های راه‌راه تیره و روشن و گل‌آذین سنبله‌ای قرمز روشن.

Vriesea carinata – دارای گل‌آذین رنگارنگ با براکته‌های قرمز و زرد، مناسب برای پرورش در گلدان.

Vriesea hieroglyphica – مشهور به برگ‌های پهن و نقش‌ونگارمانند با الگوهای شبیه هیروگلیف، بسیار چشمگیر در کلکسیون‌های گیاه‌شناسی.

Vriesea fosteriana – با برگ‌هایی پهن، اغلب با الگوهای تیره و روشن، و مناسب برای استفاده در تزیینات داخلی.

Vriesea philippo-coburgii – گونه‌ای با روزت بزرگ و برگ‌های تزئینی، بومی برزیل.

Vriesea saundersii – دارای برگ‌های خاکستری‌ـ‌سبز مایل به آبی با لکه‌ها و گل‌آذین‌های جذاب.

Vriesea imperialis – گونه‌ای درشت‌جثه با روزتی بسیار بزرگ و برگ‌های ضخیم، مناسب برای فضاهای باز در مناطق گرم.

Vriesea platynema – با برگ‌های نسبتاً باریک و الگوهای جذاب، و گل‌آذین‌های رنگی.

Vriesea guttata – شناخته‌شده با لکه‌های تیره بر روی برگ‌ها و ارزش زینتی بالا.

Vriesea incurvata – دارای روزت جمع‌وجورتر و گل‌آذین جذاب، کاربردی در فضاهای داخلی کوچک.



لینک‌های رفرنس

Plants of the World Online – Vriesea

Atlas of Living Australia – Vriesea

Bromeliads.info – Genus Vriesea Overview

Missouri Botanical Garden – Vriesea Cultivars

Wikimedia Commons – Category: Vriesea

 
 
مطالب این صفحه را پسندیدم
Like
 
نظرات و پرسش های کاربران
مریم ب
من یک گیاه وریسیا دارم.با انکه هروز غبار پاشی می کنم ولی جوانه نمی زنه.باید چی کار کنم که جوانه بزنه?  پاسخ مشاهده
مهندس رامندی
تابهار ایینده باید صبر نمایید. بايد گياهتان را درمکاني با افتاب ملايم و فيلتر شده مانند افتاب پشت پرده توري قرار دهيد ويا گياه را به مکاني روشنتر با نورزیادغير مستقيم منتقل نماييدو با عنایت به این موضوع هر چه فاصله تا منبع نور( مثلا پنجره اتاق ) زیاد باشد شدت نور دریافتی کمتر بوده و بر کیفیت گلدان اثر می گذارد. معمولا ۵۰ تا ۶۰ سانتی متر فاصله تا پنجره مناسب است شرايط ايده ال رشد را که در قسمت مربوطه توضيح داده شده فراهم نماييد. برگ هايي که از اين پس مي رويند مي توانند رشد و نمو خوبي داشته باشند. به گیاه فرصت دهید تا با ايجاد شرايط مناسب رو به بهبودي برود.
محیا
سلام و خسته نباشید.این گیاهو چه فصلی از سال و چطور میشه تکثیر کرد؟واینکه چطور خودمون خاکبرگ درست کنیم؟  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

وريزيا جيگانته‌آ (از خانواده برومليادها) معمولاً مثل خيلي از برومليادها بهترين و مطمئن‌ترين روش تکثيرش “پاجوش” است؛ يعني همون بچه‌هايي که کنار پايه مادري درمياد. خبر خوب اينه که اگر اصولش رو رعايت کني، خيلي هم سخت‌گير نيست… فقط با عجله و “همين الان مي‌خوام” ميونه خوبي نداره 😄

بهترين فصل تکثير معمولاً اواخر بهار تا اواسط تابستان است؛ چون گياه در فاز رشد فعال قرار دارد و زخم‌ها سريع‌تر ترميم مي‌شوند و ريشه‌دهي بهتر انجام مي‌شود. پاييز و زمستون هم مي‌شه انجام داد، ولي ريسک کندي رشد، پوسيدگي و استرس گياه بالاتر مي‌رود.

روش تکثير با پاجوش (قدم‌به‌قدم): اول صبر کن پاجوش‌ها خوب جون بگيرن. معيار خوب اينه که پاجوش حداقل يک‌سوم تا نصف اندازه گياه مادر بشه (يا حدود 10–15 سانت بسته به سايز گياه). بعد با يک چاقوي تيز و ضدعفوني‌شده (الکل يا شعله و سپس سرد شدن) پاجوش را طوري جدا کن که کمي از بافت پايه/ريزوم هم همراهش بياد. جدا که شد، اجازه بده محل برش چند ساعت تا يک روز در جاي سايه و داراي تهويه “خشک‌کشي” بشه تا احتمال پوسيدگي کم بشه.

بعدش پاجوش رو در يک بستر سبک و هواخور بکار. براي برومليادها خاک سنگين ممنوع! ترکيب پيشنهادي: پيت‌ماس يا کوکوپيت + پرليت + کمي چيپس پوست درخت/پوست کاج (اگر داري). گلدان هم بهتره کوچک باشه؛ چون ريشه‌ها بيشتر براي نگه‌داشتن گياه‌اند تا “خوراک‌خوري”. آبياري را کم اما منظم انجام بده و اجازه نده خاک باتلاقي بشه. نور هم زياد ولي غيرمستقيم باشه. راستي مخزن وسط برگ‌ها (کاپ) رو مي‌توني با آب تميز پر کني، اما هر چند وقت يک‌بار آب داخل کاپ را عوض کن که بو و قارچ و پشه‌مشه راه نيفتن 🙂

چرا پاجوش هنوز جدا نکنم؟ چون اگر خيلي زود جدا بشه، هنوز ذخيره غذايي و توان ريشه‌دهي کافي نداره و ممکنه قهر کنه و رشدش وايسه. خلاصه: پاجوش هرچي بالغ‌تر، شانس موفقيت بيشتر.

حالا برسيم به خاک‌برگ خانگي (همون برگ‌پوسيده): خاک‌برگ خوب يعني برگ‌ها حسابي تجزيه شده باشن و بوي جنگل بدن، نه بوي لجن! روش ساده: برگ‌هاي خشک (ترجيحاً برگ‌هاي پهن مثل چنار، افرا، توت… نه برگ‌هاي خيلي ضخيم و رزيني) رو خرد کن، با کمي خاک باغچه يا کمپوست که “ميکروب‌هاي مفيد” واردش بشن مخلوط کن، بعد لايه‌لايه داخل کيسه يا سطل/بشکه با چند سوراخ تهويه بريز. رطوبت بايد مثل اسفنج نم‌دار باشه (نه چکيده). هر 2–4 هفته يک‌بار زير و رو کن تا هوا بخوره. معمولاً 3 تا 6 ماه زمان مي‌بره (گاهي بيشتر) تا خاک‌برگ قابل استفاده بشه.

نکته‌هاي بهداشتي مهم براي خاک‌برگ: از برگ‌هاي بيمار (لکه‌دار، کپک‌زده، آفت‌دار) استفاده نکن. برگ‌هاي کنار خيابون‌هاي شلوغ هم به‌خاطر آلودگي گزينه عالي نيستن. اگر مي‌خواي براي گياهان آپارتماني حساس استفاده کني، بهتره قبل مصرف الک کني و اگر بوي بد/لجن داشت يا خيلي سياه و چسبنده بود، يعني هوا نخورده و بي‌هوازي شده؛ بايد خشک‌ترش کني و بيشتر زير و رو کني.

در آخر: اگر براي وريزيا خاک‌برگ استفاده مي‌کني، کم و حساب‌شده اضافه کن چون خاک‌برگ سنگين و رطوبت‌نگهدار مي‌تونه ريسک پوسيدگي رو بالا ببره. براي اطلاعات بيشتر و نکته‌هاي ريز نگهداري و تکثير، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

عسل راد
با سلام خدمت كاربران محترم نارگيل دوست داشتني من اين گياه را سالهاست كه دارم .اما تا حالا فكر مي كردم سانسوريا كوتاه است. گلهاي من از تمام عكسهايي كه در اين سايت از اين گياه آمده بسيار بسيار زيباتر است بنابراين خواستم تجربياتم را به دوستداران اين گياه منتقل كنم.در منزل اين گياه را در راه پله هاي ساختمان گذاشتم كه نور خوبي دارد.در محل كارم هم دركنار پنجره و سايه روشن گذاشتم .يكي از عواملي كه پي بردم به نظر من اين گياه هواي اتاق و مخصوصا فضايي كه آشپزي و گاز باشه رو دوست نداره .(چون من گياهم رو از مامانم گرفتم و آلان گلهاي من از گلهايي كه ايشان درمنزل نگه ميدارند قشنگ تراست .ديگر اين كه رشد اين گياه كند است اما نكته اين است كه هيچ عجله و شتابي براي رشد اين گياه نكنيد و فكر كنيد بونساي سانسوريا را داريد. چون اگر خيلي هم رشد كنه برگهايش از وسط زيادي باز مي شه و اصلا زيبا نيست.در خصوص تكثير به كندي پاجوش مي ده و مي تونيد جدا كنيد وبكاريد.همين طور من برگهاي پاييني رو كندم حتي نصف كردم و در گلدان جدا گانه كاشتم و پاجوش جديد از آن در آمد.اما اگر ميخواهيد گلدان زيبايي داشته باشيد خيلي به تكثير اين گياه گير ندهيد و قول دادن جوجو(پاجوش) رو به هيچ دوستي ندهيد. در خصوص سرسبزي توجه به دما مهم است و اصلا گرما رو دوست نداره هم رنگ برگهاش خيلي سبز نمي مونه و هم زيادي باز ميشه. سعي ميكنم از گلم عكس بزارم تا خودتون ببينيد.  پاسخ مشاهده
افسانه سادات فرود
سلام متشکریم از اینکه تجربیات خود را در اختیار دوستانتان قرار می دهید.
عسل راد
خواهش مي كنم نارگيل جون  پاسخ مشاهده
مهندس رامندی
این پرسش حذف شده است
بهروز رادفر
من اطلاعات زير را راجع به اين گياه پيدا كردم سعي ميكنم در آينده نزديك ترجمش هم بكنم. reference: www.shootgardening.co.uk Botanical name: Alcantarea imperialis Other names: Vriesea imperialis, Giant vriesea , Giant bromeliad, Imperial bromeliad Genus: Alcantarea Species: A. imperialis - A. imperialis is a tender, rosette-forming, rock-dwelling, evergreen, perennial bromeliad bearing flat to arching, lance-shaped, leathery, red-green leaves with oval, green sheaths. In summer, it bears erect scapes of glossy, maroon to red bracts and branching, pyramidal racemes of tubular, white or yellow flowers with red floral bracts. Alcantarea imperialis is: Evergreen Flower: Red, Yellow, White in Summer Foliage: Mid-green, Red in All seasons Habit: Rosette ntermediate skill rating 2m max. spread 4m max. height 5-10 years to maturity 2 hours care per year Watch out for Specific pests: Scale insects Diseases: Generally disease free. General care Propagation: Seed does not store well so sow as soon as ripe. Propagation methods: Offsets, Seed May, June, July, August Apply a fertiliser regularly if container grown ntermediate skill rating 2m max. spread 4m max. height 5-10 years to maturity 2 hours care per year Alcantarea imperialis (Giant bromeliad) will reach a height of 4m and a spread of 2m after 5-10 years. Suggested uses: Conservatory, Containers, Sub-Tropical Cultivation: Under glass, grow on bark or in pots of epiphytic bromeliad compost in moderate light. In growth, keep rosette centre full of water, mist daily and feed at quarter-strength with a foliar fertiliser every 5 weeks. Keep just moist in winter. Plant matched against garden "My Garden" Match against another garden This plant likes... Garden match Soil types: Loamy Soil drainage: Moist but well-drained, Well-drained Soil pH: Alkaline, Neutral Light: Partial Shade Aspect: North, South, East, West Exposure: Sheltered Hardiness: Indoor heated (H1), Tender in frost (H3)   پاسخ مشاهده
مشاهده همه کامنت ها و نظرات این صفحه
برای ثبت نظر و یا پرسش میبایست در سایت عضو باشید و به سیستم وارد شوید . ورود
 
 
فروشگاه اینترنتی نارگیل  
Loading
Loading
Nargil Logo gray

© تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نارگیل است. استفاده از مطالب در رسانه های آموزشی با ذکر منبع و لینک به صفحه مربوطه بلا مانع است
آخرین مطالب :


مقالات پر بازدید :


صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | تماس با ما  | RSS
فهرست گل و گیاه   |  نمایشگاههای گل و گیاه   |  اخبار گل و گیاه   |  مقالات گل و گیاه   |  مؤسسات گل و گیاه
ورود / عضویت