٢٢/١٢/١٤٤٧ --- 6/8/2026 --- ۱۴۰۵ دوشنبه ۱۸ خرداد امروز
 
پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاه، باغبانی و فضای سبز
Signup  Login  صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | لیست گیاهان  | تماس با ما  | RSS  | درباره ما
لینک های اصلی
جستجو  
آخرین مطالب
فوت و فن باغبانی امروز
نحوه ی پرورش گل کلم در گلدان
طراحی و اجرای فضای سبز
طراحی و اجرای فضای سبز
آمار بازدید سایت
بازدید کننده آنلاین :  99  نفر
بازدید امروز :  13  بازدید
بازدید دیروز :  13368  بازدید
تبلیغات متفرقه
بونسای >> سرو
 

سرو (Cupressus) و همه ارقام آن

نام های مرسوم و شناخته شده: سرو | سرو کوهی | سیپرس | سرو مدیترانه‌ای
 
برخی از گیاهان این جنس
بونسای سرو نقره ای
سرو سیمين
سرو ناز
سرو زربین.


جنس Cupressus؛ مروری بر ویژگی‌های گیاه‌شناسی و بوم‌شناسی

جنس Cupressus (سروها) یکی از مهم‌ترین جنس‌های خانواده Cupressaceae است که شامل درختان همیشه‌سبز، بلندعمر و چوبی است که در نواحی معتدل و نیمه‌خشک جهان پراکنش دارند. این جنس از نظر اکولوژیک، زینتی، چوبی و فرهنگی اهمیت فراوانی دارد و بسیاری از گونه‌های آن به‌طور طبیعی یا به‌صورت کشت‌شده در جنگل‌ها، فضای سبز شهری و کمربندهای حفاظتی حضور دارند.

بیشتر گونه‌های Cupressus به‌صورت درختانی راست‌تنه، با تاج باریک تا مخروطی و برگ‌های فلس‌مانند ظاهر می‌شوند که به‌خوبی با شرایط خشک و خاک‌های فقیر سازگار شده‌اند. این درختان در نواحی مدیترانه‌ای، غرب آسیا، آمریکای شمالی، شرق آفریقا و بخش‌هایی از آسیای شرقی پراکنش دارند و در بسیاری از چشم‌اندازهای طبیعی به‌عنوان عناصر شاخص دیده می‌شوند.



ریخت‌شناسی کلی و ویژگی‌های ظاهری مشترک

تمامی گونه‌های Cupressus درختانی چوبی و عمدتاً همیشه‌سبز هستند و فاقد گونه‌های علفی یا درختچه‌ای کوتاه‌مدت می‌باشند. ارتفاع اکثر گونه‌ها بین ۱۰ تا ۳۰ متر متغیر است، اما در شرایط مساعد برخی گونه‌ها می‌توانند به ارتفاع‌های بیش از ۴۰ متر نیز برسند. تنه معمولاً راست، ستبر و دارای پوست الیافی و پوسته‌پوسته است که به‌صورت نوارهای باریک از تنه جدا می‌شود.

تاج درختان Cupressus اغلب باریک، ستونی یا مخروطی است و شاخه‌بندی متراکم و فشرده دارد. در سنین جوانی، تاج معمولاً کاملاً متقارن و شکیل است، اما در درختان مسن‌تر ممکن است ناهمگن و نامنظم شود. شاخه‌ها به‌طور معمول افراشته یا کمی خمیده‌اند و شاخه‌های فرعی ریز، فشرده و پوشیده از برگ‌های فلس‌مانند هستند که ظاهری پر و متراکم به تاج می‌دهند.

پوست تنه در جوانی صاف‌تر و خاکستری یا خاکستری‌ـ‌قهوه‌ای است، اما با افزایش سن، عمیقاً شیاردار می‌شود و به صورت نوارهای دراز و الیافی از تنه جدا می‌گردد. این ویژگی پوسته‌پوسته شدن، از صفات شاخص و مشترک بسیاری از گونه‌های Cupressus به‌شمار می‌رود.



برگ‌ها و شاخه‌های کوتاه

برگ‌های Cupressus به‌طور کلی کوچک، فلس‌مانند و چسبیده به شاخه‌ها هستند و برخلاف بسیاری از مخروطیان دیگر، در حالت بالغ سوزنی بلند ندارند. برگ‌ها معمولاً در چهار ردیف روی شاخه‌های ریز قرار می‌گیرند و آرایشی متقابل ـ چهارتایی ایجاد می‌کنند. این نوع برگ‌ها سطح تعرق را کاهش داده و در سازگاری با خشکی نقش اساسی دارند.

در گیاهان جوان، به‌ویژه در نهال‌ها، ممکن است برگ‌ها کمی سوزنی‌تر و کشیده‌تر باشند و در طی فرایند بلوغ گیاه، به برگ‌های فلس‌مانند بالغ تبدیل شوند. این تغییر تدریجی از برگ‌های شبه‌سوزنی در سنین جوان به برگ‌های کاملاً فلس‌مانند در سنین بالاتر از ویژگی‌های عمومی بسیاری از گونه‌های این جنس است.

رنگ برگ‌ها معمولاً سبز تیره تا سبز متمایل به خاکستری یا سبز مایل به آبی است و پوشش مومی نازکی بر روی سطح آن‌ها دیده می‌شود که در بازتاب نور و کاهش تبخیر آب مؤثر است. برخی گونه‌ها دارای برگ‌هایی با ته‌رنگ آبی‌ـ‌خاکستری هستند که ارزش زینتی آن‌ها را افزایش داده است.



سازوکارهای سازگاری با خشکی و شرایط دشوار

جنس Cupressus به‌طور کلی با شرایط خشک، تابستان‌های گرم و زمستان‌های ملایم تا سرد سازگار است و بسیاری از گونه‌های آن در زیستگاه‌های سنگلاخی، آهکی و کم‌عمق رویش می‌یابند. وجود برگ‌های فلس‌مانند کوچک، پوشش مومی روی برگ‌ها، سامانه ریشه‌ای عمیق و گسترده و تراکم بالای چوب از جمله سازوکارهای سازگاری این درختان با تنش‌های محیطی است.

در مناطق مدیترانه‌ای که الگوی بارش زمستانه و تابستان‌های بسیار خشک وجود دارد، Cupressus با آغاز رشد رویشی عمده در فصل‌های خنک‌تر و کند شدن رشد در اوج گرما، از اتلاف بیش از حد آب جلوگیری می‌کند. بسیاری از گونه‌های Cupressus توانایی رشد در خاک‌های فقیر از مواد آلی، سنگی و دارای زهکش زیاد را دارند و بنابراین برای جنگل‌کاری در اراضی کم‌بازده گزینه‌ای مهم به‌شمار می‌روند.

این جنس غالباً نسبت به باد مقاوم است و گونه‌های آن در کمربندهای حفاظتی بادشکن و کاهش فرسایش بادی کاربرد دارند. افزون بر آن، مقاومت نسبی به آلودگی هوا در برخی گونه‌ها موجب استفاده گسترده از آن‌ها در فضای سبز شهری شده است.



اندام‌های زایشی: مخروط‌های نر و ماده

گونه‌های Cupressus تک‌پایه هستند؛ یعنی مخروط‌های نر و ماده بر روی یک فرد گیاهی واحد، اما روی شاخه‌های جداگانه تشکیل می‌شوند. مخروط‌های نر معمولاً کوچک، بیضی تا استوانه‌ای، زرد تا قهوه‌ای روشن و در انتهای شاخه‌های ریز ظاهر می‌شوند. این مخروط‌ها حاوی کیسه‌های گرده بوده و در فصل مشخصی از سال، گرده را به‌صورت انبوه آزاد می‌کنند.

مخروط‌های ماده در Cupressus به‌شکل ساختارهای کروی تا تخم‌مرغی کوچک هستند که در ابتدا سبز و پس از رسیدن، قهوه‌ای یا خاکستری‌ـ‌قهوه‌ای می‌شوند. مخروط‌های مادهٔ بالغ که اغلب در زبان عمومی به‌عنوان «میوه سرو» شناخته می‌شوند، در واقع ساختارهای چوبی مرکب از فلس‌های ضخیم و چوبی هستند که دانه‌ها را در خود جای می‌دهند.

زمان رسیدگی مخروط‌ها بسته به گونه و شرایط محیطی متغیر است، اما در بسیاری از گونه‌ها به ۱ تا ۲ سال نیاز دارد تا از مرحله گرده‌افشانی تا رسیدگی کامل دانه‌ها برسند. برخی گونه‌ها دارای مخروط‌های کوچک‌تر و برخی دارای مخروط‌های درشت‌تر و پرتعدادتر هستند، بااین‌حال الگوی کلی ساختار مخروط‌ها در سراسر جنس نسبتاً مشابه است.



دانه‌ها و الگوی پراکنش

دانه‌های Cupressus کوچک، غالباً بال‌دار یا دارای زواید غشایی نازک هستند که امکان پراکنش به‌وسیله باد را فراهم می‌کنند. رنگ دانه‌ها از قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای تیره متغیر است و سطح آن‌ها می‌تواند صاف یا اندکی زبر باشد. تعداد دانه‌ها در هر مخروط بسته به گونه متفاوت است، اما به طور معمول هر فلس بارور چند دانه تولید می‌کند.

مجموعه‌ای از استراتژی‌های پراکنش در این جنس دیده می‌شود. در بسیاری از گونه‌ها، باز شدن فلس‌های مخروط‌ها و آزاد شدن دانه‌ها در دوره‌های خشک سال رخ می‌دهد و باد عامل اصلی انتقال دانه‌ها است. ساختمان سبک و بال‌دار دانه‌ها موجب می‌شود که به‌راحتی توسط باد تا فواصل نسبتاً دور انتقال یابند و در بسترهای مناسب جوانه بزنند.

در برخی زیست‌بوم‌ها، پدیده «سرُوتینی» (باز شدن مخروط‌ها در اثر گرما یا آتش) نیز به‌صورت نسبی مشاهده شده است، به‌ویژه در گونه‌هایی که در مناطق آتش‌خیز رشد می‌کنند. این سازوکار منجر به آزاد شدن دانه‌ها پس از آتش‌سوزی و استقرار سریع نهال‌ها در خاک‌های تازه غنی‌شده از مواد معدنی می‌شود.



ویژگی‌های چوب و اهمیت اقتصادی

چوب Cupressus به‌طور عمومی نیمه‌سنگین تا سنگین، مقاوم، دارای دوام طبیعی نسبتاً بالا و معطر است و این ویژگی‌ها آن را برای کاربردهای ساختمانی، نجاری، مبلمان، تیرهای ساختمانی و الوار با دوام مناسب کرده است. وجود مواد استخراجی معطر و ترکیبات فنولی در بافت چوب، آن را در برابر پوسیدگی و حمله برخی حشرات و قارچ‌های مخرب نسبتاً مقاوم می‌کند.

رنگ چوب گونه‌های مختلف می‌تواند از زرد کمرنگ تا قهوه‌ای مایل به قرمز متغیر باشد، اما اغلب تفاوت رنگ بین چوب جوان و چوب پیر چندان شدید نیست و الگوی رگه‌ها نسبتاً یکنواخت است. بوی رزینی و مطبوع چوب Cupressus، علاوه بر ارزش اقتصادی، موجب تسهیل تشخیص آن در میان سایر گونه‌های مخروطی می‌شود.

علاوه بر چوب، روغن‌های اسانسی استخراج‌شده از برگ‌ها و شاخه‌های جوان Cupressus در صنعت عطرسازی، محصولات آرایشی و گاهی در فرآورده‌های دارویی گیاهی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این روغن‌ها عمدتاً حاوی ترپن‌ها و سایر ترکیبات معطر هستند.



ویژگی‌های بوم‌شناختی و نقش در اکوسیستم

گونه‌های Cupressus نقش مهمی در پایداری و حفاظت خاک، کاهش فرسایش و ایجاد میکروکلیمای مناسب برای سایر گونه‌های گیاهی در زیستگاه‌های خشک و نیمه‌خشک ایفا می‌کنند. ریشه‌های عمیق و گسترده این درختان موجب تثبیت خاک در شیب‌ها و دامنه‌ها می‌شود و از رانش و لغزش خاک جلوگیری می‌کند.

سایه‌اندازی و ایجاد بادشکن توسط این درختان، شرایط بهتری برای استقرار گیاهان زیرآشکوب فراهم می‌آورد. برگ‌ها و شاخه‌های ریخته‌شده روی سطح خاک، لایه‌ای از مواد آلی ایجاد می‌کنند که در گذر زمان به بهبود ساختار خاک و افزایش ظرفیت نگهداری آب کمک می‌کند. در بسیاری از چشم‌اندازهای طبیعی، حضور Cupressus منجر به شکل‌گیری اجتماعات گیاهی ویژه و تنوع زیستی وابسته به این جنس می‌شود.

پرندگان، پستانداران کوچک و حشرات از تاج متراکم این درختان برای پناهگاه و آشیانه‌سازی استفاده می‌کنند. هرچند دانه‌ها منبع غذایی اصلی برای جانوران بزرگ نیستند، اما برخی پرندگان و جوندگان از آن‌ها تغذیه می‌کنند. از این‌رو، Cupressus در شبکه‌های غذایی و زنجیره‌های بوم‌شناختی مناطق بومی خود حضور فعالی دارد.



کاربردهای زینتی و منظر شهری

بسیاری از گونه‌ها و واریته‌های Cupressus به‌دلیل شکل ستونی، تاج منظم و رنگ زیبای برگ‌ها، در طراحی منظر، فضای سبز شهری، باغ‌ها و محوطه‌سازی به‌صورت گسترده کاشته می‌شوند. فرم‌های ستونی و باریک، به‌ویژه برای ایجاد پرچین‌های بلند، جداسازی فضاها و تأکید بر محورهای دید در طراحی باغ‌ها بسیار محبوب‌اند.

در برخی فرهنگ‌ها، Cupressus به‌عنوان درخت نمادین در گورستان‌ها، اماکن مذهبی و فضاهای آیینی کاشته می‌شود و بار معنایی ویژه‌ای دارد. طول عمر بالا، ماندگاری سبز در طول سال و فرم پایدار تاج، این جنس را برای کاربری‌های نمادین و منظرهای رسمی بسیار مناسب کرده است.

از نظر نگهداری، اکثر گونه‌های Cupressus نسبتاً کم‌توقع‌اند، اما نیازمند آفتاب‌دوستی و زهکش مناسب خاک هستند. هرس‌های شکل‌دهی و کنترل ارتفاع در فرم‌های زینتی، در دوره‌های اولیه کاشت، ظاهر مناسب گیاه را تضمین می‌کند.



آفات و بیماری‌ها

اگرچه جنس Cupressus در کل گیاهانی مقاوم به شمار می‌روند، اما برخی آفات و بیماری‌ها می‌توانند در شرایط متراکم، آبیاری نامناسب یا تهویه ضعیف، خسارت‌زا شوند. از مهم‌ترین بیماری‌ها می‌توان به پوسیدگی‌های ریشه ناشی از قارچ‌های خاک‌زاد و بیماری‌های شانکر شاخه و تنه اشاره کرد که می‌توانند باعث خشکیدگی سرشاخه‌ها و در نهایت کاهش شدید رشد شوند.

برخی حشرات مکنده، مینوزها و سوسک‌های چوب‌خوار نیز ممکن است به Cupressus حمله کنند. در کاشت‌های متراکم و تک‌گونه‌ای، احتمال شیوع این آفات و بیماری‌ها بیشتر است. مدیریت صحیح آبیاری، انتخاب محل مناسب کاشت، حفظ تنوع گونه‌ای و پایش منظم، مهم‌ترین راهکارهای پیشگیری از خسارت‌های جدی در توده‌های Cupressus هستند.



تکثیر و کاشت

اصلی‌ترین روش تکثیر Cupressus، بذر است که از مخروط‌های بالغ جمع‌آوری می‌شود؛ با این حال، در تولید فرم‌های زینتی و واریته‌ها از قلمه‌گیری نیز استفاده می‌شود. بذرها پس از جداسازی از مخروط و در صورت نیاز پس از یک دوره تیمار سرمادهی ملایم، در بسترهای سبک و با زهکش مناسب کشت می‌شوند. جوانه‌زنی معمولاً در دماهای معتدل به‌خوبی صورت می‌گیرد.

برای حفظ ویژگی‌های ژنتیکی فرم‌های خاص، تکثیر رویشی از طریق قلمه شاخه‌های نیمه‌خشبی یا خوابانیدن شاخه به‌کار می‌رود. در برنامه‌های جنگل‌کاری و احیای اراضی، معمولاً نهال‌های بذری Cupressus به‌دلیل تنوع ژنتیکی بالاتر و توان سازگاری بهتر با شرایط متغیر محیطی ترجیح داده می‌شوند.

در هنگام کاشت، فراهم کردن خاک با زهکش مطلوب، دوری از ماندابی شدن، تأمین نور کامل و فاصله‌گذاری مناسب بین نهال‌ها برای کاهش رطوبت نسبی درون تاج از اصول مهم محسوب می‌شود.



تنوع گونه‌ای و پراکنش جغرافیایی

جنس Cupressus از دیدگاه رده‌بندی، دارای تعداد قابل توجهی گونه پذیرفته‌شده است که در نواحی مدیترانه، قفقاز، غرب آسیا، آمریکای شمالی، شمال آفریقا و بخش‌هایی از آسیای شرق و هیمالیا پراکنش دارند. بسیاری از این گونه‌ها شعاع رویشی محدود و پراکنش جغرافیایی نسبتاً کوچک دارند و به‌عنوان گونه‌های اندمیک در نظر گرفته می‌شوند.

در مناطق مدیترانه‌ای، گونه‌های این جنس معمولاً در ارتفاعات کم تا متوسط، در شیب‌های سنگی و خاک‌های آهکی حضور دارند؛ در حالی که در آمریکای شمالی، برخی گونه‌ها در دره‌ها، شیب‌های کوهستانی مه‌آلود و نواحی ساحلی رشد می‌کنند. پراکنش گسترده ولی تکه‌تکه بسیاری از گونه‌ها، این جنس را از دیدگاه حفاظت ژنتیکی و تنوع زیستی حائز اهمیت ویژه‌ای کرده است.



فهرستی از برخی گونه‌های مهم جنس Cupressus

در زیر، تعدادی از گونه‌های شناخته‌شده و مهم جنس Cupressus ذکر شده‌اند که هر یک دارای ویژگی‌ها و پراکنش جغرافیایی خاص خود هستند.

۱. Cupressus sempervirens – سرو همیشه‌سبز (Mediterranean cypress)؛ گونه شاخص مدیترانه‌ای با فرم‌های ستونی و هرمی، بسیار رایج در کاشت‌های زینتی و فضای سبز.
۲. Cupressus arizonica – سرو آریزونا (Arizona cypress)؛ بومی جنوب غربی ایالات متحده و شمال مکزیک، با برگ‌های متمایل به آبی و مقاومت نسبی به خشکی.
۳. Cupressus macrocarpa – سرو ماکروکارپا یا سرو مونتری (Monterey cypress)؛ بومی سواحل کالیفرنیا، دارای تاج پهن‌تر در شرایط طبیعی ساحلی و بسیار مورد استفاده در مناظر ساحلی و بادشکن‌ها.
۴. Cupressus lusitanica – سرو پرتغالی یا سرو مکزیکی (Mexican cypress)؛ بومی آمریکای مرکزی، اما گسترده‌شده در بسیاری مناطق دنیا برای جنگل‌کاری و کاشت زینتی.
۵. Cupressus torulosa – سرو هیمالیایی (Himalayan cypress)؛ بومی نواحی هیمالیا، با توان رشد در ارتفاعات بالا و شیب‌های کوهستانی.
۶. Cupressus cashmeriana – سرو کشمیر (Kashmir cypress or Bhutan cypress)؛ با شاخساره‌ای آویخته و برگ‌های لطیف‌تر و رنگ متمایل به آبی، دارای ارزش زینتی ویژه.
۷. Cupressus bakeri – سرو بیکر (Baker cypress)؛ بومی بخش‌هایی از کالیفرنیا و اورگان، اغلب در زیستگاه‌های آتش‌خیز با مخروط‌های تا حدودی سرُوتین.
۸. Cupressus guadalupensis – سرو گوادالوپه (Guadalupe cypress)؛ بومی جزیره گوادالوپه در مکزیک، گونه‌ای اندمیک با پراکنش محدود و اهمیت حفاظتی بالا.
۹. Cupressus dupreziana – سرو صحرا (Saharan cypress)؛ بومی مناطقی محدود در صحرای بزرگ آفریقا، نمونه‌ای کم‌نظیر از سازگاری Cupressus با شرایط بسیار خشک.
۱۰. Cupressus goveniana – سرو گوونیانا (Gowen cypress)؛ گونه‌ای بومی با پراکنش محدود در کالیفرنیا، اغلب در خاک‌های ماسه‌ای و شرایط خاص اکولوژیک.



جمع‌بندی

جنس Cupressus مجموعه‌ای از درختان همیشه‌سبز، مقاوم و سازگار با شرایط سخت است که از نظر بوم‌شناختی، اقتصادی، زینتی و فرهنگی اهمیت بالایی دارد. ویژگی‌های مشترک این جنس شامل تاج غالباً ستونی یا مخروطی، برگ‌های فلس‌مانند کوچک، مخروط‌های چوبی کروی تا تخم‌مرغی، چوب مقاوم و معطر، و توان رشد در خاک‌های فقیر و شرایط خشک است.

شناخت دقیق ویژگی‌های ریخت‌شناسی، بوم‌شناختی و نیازهای اکولوژیک Cupressus برای برنامه‌ریزی کاشت، جنگل‌کاری، حفاظت از جمعیت‌های طبیعی و توسعه کاربردهای چوبی و زینتی آن‌ها ضروری است. با توجه به فشارهای محیطی و تغییرات اقلیمی، حفظ تنوع گونه‌ای و ژنتیکی این جنس و استفاده هوشمندانه از آن در مدیریت منابع طبیعی و منظر شهری، از اولویت‌های مهم در برنامه‌ریزی‌های آینده به‌شمار می‌رود.



منابع برای مطالعه بیشتر

Plants of the World Online – Cupressus
Global Biodiversity Information Facility – Cupressus
The Gymnosperm Database – Cupressus
Encyclopaedia Britannica – Cypress
USDA Fire Effects Information System – Cupressus spp.

 
 
مطالب این صفحه را پسندیدم
Like
 
نظرات و پرسش های کاربران
محمدرضا سعیدی
سلام. به‌منظور تکثیر این درخت به‌مدد قلمه، باید چه روشی در پیش گرفت؟ درازای قلمه چند سانتیمتر باشد؟ در چه خاکی بکاریم؟ ایا نیازی به استفاده از هورمون ریشه‌زایی هست؟  پاسخ مشاهده
افسانه سادات فرود
قلمه چوب سخت به طول 15 تا 20 سانتيمتر را از قسمت انتهايي شاخه هاي همان سال که کاملا رشد کرده باشند برداشت می کنند انتهاي قلمه با هورمون ريشه زايي آغشته شود .خاک مناسب شامل يک سوم ماسه دانه ريز + يک سوم خاک برگ + يک سوم خاک جنگلي است . قلمه ها را در داخل گلدان به قطر 7 الي 10 سانتي متر و به ارتفاع 20 سانتي متر و در داخل هر گلدان مي توان 2 عدد قلمه قرار داد. قلمه ها را به عمق 3 الي 4 سانتي متر در داخل خاک قراردمي دهيد و خاک را مرطوب نگه داريد در فصل سرد با نايلون روي قلمه ها را مثل گلخانه بپوشانيد و از تابش مستقيم نور خورشيد با ايجاد نيمه سايه جلوگيري شود. قلمه ها در اواخر اسفند تا اوايل فروردين ريشه دار ميگردد. پس از ريشه دار شدن قلمه ها مي توان آنها را جدا کرده و هر نهال ريشه دار در يک گلدان بزرگتر باز کاشت نمود.
محمدرضا سعیدی
متشکرم.
افسانه سادات فرود
موفق باشید.
یحیی نظیف
حدود پنج ماه است که یک سرو بادبزنی به ارتفاع 50 سانتیمتر در گلدان ورودی منزل با ابعاد 50*70*70 سانتیمتر که محل خروج آب ندارد و از داخل ایزوگام شده، در هوای آزاد کاشته ام.خاک تدارک دیده شده خاک نرم باغچه بود که درهنگام کاشت تعدادی مورچه سیاه نیز در آن مشاهده میشد.به گلدان ازساعت 2 عصر تا غروب، آفتاب میتابد و روزی یکبار به آن در تابستان آب میدهم.اما گیاه پس از دوماه از طرفی که رو به دیوار بود شروع به خشک شدن کرده و هم اکنون نزدیک به شصت درصد آن خشک شده است.لطفا مرا راهنمایی کنید.  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
گلدان را باید هر چند وقت یکبار به سمت منبع نور بچرخانید در ضمن واز باز بودن سوراخهای انتهایی گلدان وخروج اب اضافی از گلدان مطمئن شوید. از جمع شدن اب در زیر گلدانی جلوگیری کنید ویا داخل زیر گلدانی (بین گلدان و زیر گلدانی) یک لایه سنگریزه قرار دهید به نحوی که خاک گلدان در تماس مستقیم با آب قرار نگیرد. این کار در جلوگیری از باتلاقی شدن خاک موثر است
فرهاد رجالی
برای انجام یک پروژه تحقیقاتی می بایستی تعداد زیادی بذر جوانه دار سرو نقره ای را در اختیار داشته باشم لطفا بهترین روش برای این کار را برای این جانب ارسال نمایید با تشکر فراوان  پاسخ مشاهده
اخلمدی
با سلام جمع آوری و ریشه دار کردن بذر سرو نقره ای بسیار ساده است . این درخت معمولا هر سال بذر می دهد. که هر مخلوط در برگیرنده تعداد زیادی بذر است.دوام حیاتی آن 3 تا 4 سال است.میوه های رسیده را در پائیز جمع آوری و با هوای گرم خشک کنید بذرها را خارج کرده و در گلدان ماسه در شرایط مرطوب گرم بکارید. برای هر گلدان 3 بذر کافی است. موفق باشید
امير
سلام.من يك ليست ازدرختان ودرختچه هاي مناسب كاشت درسمنان مي خواستم.ترجيحاانواع كاج وسرو.متشكر  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
درختان سایه انداز و پوشاننده : عرعر- بیدمجنون- چنار-داغداغان-پائولونیا-شاه بلوط هندی-توت امریکایی- درخت لاله-ابریشم-افراسیاه-نارون درختان سریع الرشد: سرو نقره ای-عرعر-دم موشی- زیتون تلخ-چنار-سدروس-افرا سیاه-اقاقیا-پائولونیا-توت امریکایی-لاله-ابریشم- درختان مقاوم به گرد خاک: عرعر- زالزالک-ژنکیو-چنار-لیلکی امریکایی-ماگنولیا-بیدمجنون-اقاقیا-داغداغان گیاهان میوه وحشی (زینتی ) برای پارکها: گلابی –آلو-آلوچه-سیب – پسته –مو-فندق-گوجه- زیتون –انجیر-گیلاس-انار-ازگیل-آلبالوتلخ-زالزالک-شیرخشت گیاهان جاذب پرنده: یاس وحشی –زیتون-زغال اخته – امین الدوله- پیروکانتا- خاس-اسپیره –یاس خوشه ای – انگور زینتی مناسب خاک اهکی: زیتون معمولی – زربین –سروخمره ای – چنار- زبان گنجشک مناسب اب و هوای مدیترانه ای: زربین – زیتون معمولی- برگ بو- انجیر دارای بافت خشن : عرعر-ماگنولیا-انجیر –خرمالو-نخل زینتی –شاه بلوط هندی دارای بافت نرم: ابریشم – لیلکی- ابریشم مصری- بید درختان آشغال ریز: زیتون تلخ –زیتون معمولی – اقاقیا-توت امریکایی گیاهان معطر: سرو ناز-برگ بو –گل یخ –گل سنجد –یاس خوشه ای- اقاقیا-نمدار- پائولونیا-ماگنولیا درختان ابدوست: چنار –توسکا-بیدمجنون- درخت لاله - درختان جنگلی : سرو نقره ای – افرای سیاه –زبان گنجشک –اقاقیا- توسکای قشلاقی- ارغوان – کاج سیلوستر- بلوط- گز- شاه بلوط – سدروس- عرعر درختان بادشکن: توت امریکایی – سرو نقره ای – سرو خمره ای- اقاقیا – زالزالک- نمدار- سدروس - گردو گیاهان دارای رشد کم: کریپتومریا-زیتون معمولی – ماگنولیا – برگ بو- انجیر – زالزالک- سوفورا گیاهان دارای رشد متوسط: پر – ژنکیو- درخت چینی – توری- داغداغان گیاهان مناسب خاک اسیدی: عرعر- لیلکی امریکایی – توسکا قشلاقی – اقاقیا گیاهان مقاوم به سرما:سرو نقره ای- کریپتومریا – چینی – به ژاپنی – ابریشم مصری- ماگنولیا درختان دارای ریشه سطحی: ابریشم – آیلان – سرو نقره ای گیاهان مناسب کاشت در شیبها: ار غوان - سنجد گیاهان مناسب جلوگیری از فرسایش خاک : توسکا قشلاقی- چنار- بید مجنون – اقاقیا – توت امریکایی – سرو نقره ای گیاهان طویل عمر: زیتون معمولی- شاه بلوط هندی گل سفید- سرو ناز گیاهان دارای عمر کوتاه: زیتون تلخ – اقاقیا – افرای سیاه درختان بر گ قرمز: افرای چناری برگ قرمز- گوجه گل- فندق – زرشک – انجیلی در پاییز- توری در پاییز- افاری ژاپنی گیاهانی که در زمستان جلوه دارند: بید مرجانی- بید فری- فندق- گیلاس- سوزنی برگان مانند سرو کوهی رونده – سرو سیمین – انواع کاجها و سروها – پهن برگان همیشه سبز ماند ماگنولیا تابستانه و آکاسیا- گل یخ – یاسمن زمستانی گیاهان الوان که با گل و میوه و برگ تولید رنگهای متنوع میکنند : ارغوان – سیب گل – مموزا – طاووسی – توری- ماگنولیا زمستانه – ماهونیا – پیراکانتا - دوتسیا گیاهان پوششی مناسب کاشت در زیر درختان: سالوی وحشی- قاصدک – شنگ ترشک شبدری- پوتنتیلا در ختان مناسب بلوار ها و کوچه ها: سرو خمره ای – ژنکیو- افرا – شاه بلوط هندی – توس – ارغوان – زبان گنجشک – درخت لاله سیب – پاولینا – چنار- لرگ – گلابی - بلوط درختان مقاوم به سایه:سرخدار- دوگلاس – سکویا – نوئل – ممرز- هدرا - راش درختان مقاوم به بادهای دریایی و اب شور: کلیه کاجها – ایلان – گل ابریشم – زبان گنجشک –توت – صنوبر وسپیدار – اقاقیا – گز – سنجد.
آیدین حقیقت
سلام من زمینی در منطقه آبسرد دماوند دارم و میخوام اطرافش رو پرچین ایجاد کنم. آیا سرو نقره ای برای این منظور مناسب است؟ هدفم اینه که حداقل آبیاری رو نیاز داشته باشه، رشدش سریع باشه و دید خیابان رو کامل ببنده اگر این درخت مناسبه با چه تراکمی باید بکارم و نیاز آبی این درخت چقدره مثلا چند لیتر در هفته   پاسخ مشاهده
مهندس رامندی
سرو شیراز ،سرو نقره ای،سرو خمره ای و...
مشاهده همه کامنت ها و نظرات این صفحه
برای ثبت نظر و یا پرسش میبایست در سایت عضو باشید و به سیستم وارد شوید . ورود
 
 
فروشگاه اینترنتی نارگیل  
Loading
Loading
Nargil Logo gray

© تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نارگیل است. استفاده از مطالب در رسانه های آموزشی با ذکر منبع و لینک به صفحه مربوطه بلا مانع است
آخرین مطالب :


مقالات پر بازدید :


صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | تماس با ما  | RSS
فهرست گل و گیاه   |  نمایشگاههای گل و گیاه   |  اخبار گل و گیاه   |  مقالات گل و گیاه   |  مؤسسات گل و گیاه
ورود / عضویت