جنس Aeonium (آئونیوم) گروهی از گیاهان آبدار (ساکولنت) از تیره Crassulaceae است که به دلیل آرایش رزتی برگ‌ها، تنوع رنگ و شکل، و سازگاری بالا با اقلیم‌های خشک و نیمه‌خشک شناخته می‌شود. بسیاری از گونه‌های این جنس بومی نواحی اقیانوس اطلس شرقی، به‌ویژه جزایر قناری، مادِیرا و بخش‌هایی از شمال آفریقا هستند و در زیستگاه‌های سنگلاخی، شیب‌دار و کم‌خاک رشد می‌کنند.

در میان ساکولنت‌ها، آئونیوم‌ها به‌خاطر الگوی رشد رزتیِ غالب، ساقه‌های گاه چوبی‌شونده، و چرخه رشدی که در بسیاری از گونه‌ها با فصل‌های خنک‌تر فعال‌تر می‌شود، جایگاه ویژه‌ای دارند. این مقاله بر ویژگی‌های مشترک گونه‌های این جنس تمرکز دارد.

ویژگی‌های ریخت‌شناسی مشترک

تقریباً در همه گونه‌های Aeonium، برگ‌ها به صورت رزت‌های متراکم در انتهای ساقه‌ها یا روی ساقه‌های کوتاه قرار می‌گیرند. اندازه رزت از چند سانتی‌متر تا بیش از ۳۰ سانتی‌متر (بسته به گونه و شرایط رشد) می‌تواند متغیر باشد. شکل برگ‌ها اغلب قاشقی تا بیضوی-نیزه‌ای است و سطح برگ‌ها معمولاً مومی یا براق بوده و بافت آبدار دارند.

ساقه‌ها در بسیاری از گونه‌ها با افزایش سن نیمه‌چوبی یا چوبی می‌شوند و گیاه می‌تواند به صورت بوته‌ای چندساقه یا حتی شبه‌درختچه‌ای رشد کند. در برخی گونه‌ها، شاخه‌دهی پس از دوره‌های رشد یا پس از گل‌دهی یک رزت افزایش می‌یابد و به ایجاد تاج‌های چندرزتی کمک می‌کند.

رنگ برگ‌ها از سبز روشن تا سبز تیره، خاکستری-سبز، ارغوانی، قهوه‌ای و تقریباً سیاه متغیر است. بسیاری از ارقام و برخی گونه‌ها در نور زیاد یا تنش‌های ملایم محیطی (مانند سرمای ملایم یا کم‌آبی کنترل‌شده) رنگ‌پذیری بیشتری نشان می‌دهند و حاشیه‌ها ممکن است سرخ یا بنفش شوند.

ویژگی‌های فیزیولوژیک و سازگاری‌ها

آئونیوم‌ها مانند بسیاری از ساکولنت‌ها توانایی ذخیره آب در برگ‌ها و تا حدی در ساقه را دارند. این ذخیره‌سازی باعث می‌شود گیاه در زیستگاه‌های کم‌بارش دوام بیاورد. حساسیت به آبیاری بیش از حد یکی از ویژگی‌های مهم مدیریتی در این جنس است، زیرا رطوبت ماندگار در بستر می‌تواند خطر پوسیدگی ریشه و طوقه را افزایش دهد.

بخش قابل توجهی از گونه‌های Aeonium با اقلیم‌های دارای تابستان‌های خشک و زمستان‌های معتدل سازگارند؛ بنابراین در بسیاری از مناطق، رشد فعال آن‌ها در فصل‌های خنک‌تر بیشتر است و در گرمای شدید تابستان ممکن است وارد رکود نسبی شوند. این الگو سبب می‌شود برنامه آبیاری و تغذیه در طول سال باید با ریتم رشد گیاه هماهنگ شود.

زیستگاه و اکولوژی

زیستگاه طبیعی بسیاری از آئونیوم‌ها شامل صخره‌ها، پرتگاه‌ها، دیواره‌های آتشفشانی، دامنه‌های سنگی و خاک‌های سبک با زهکش بالا است. در این شرایط، گیاه از طریق ریشه‌زایی در شکاف سنگ‌ها و بهره‌گیری از رطوبت محدود (مه، شبنم یا بارش‌های فصلی) بقا می‌یابد.

قرارگیری در شیب‌ها و سطوح سنگی، علاوه بر کاهش رقابت، به زهکشی سریع کمک می‌کند. از منظر اکولوژیک، شکل رزتی می‌تواند در جمع‌آوری ذرات ریز آلی و هدایت رطوبت به مرکز گیاه نقش داشته باشد، هرچند شدت این اثر بسته به گونه و ساختار رزت متفاوت است.

گل‌دهی، چرخه زندگی و تکثیر

گل‌آذین در Aeonium معمولاً به صورت خوشه‌ای یا پانیکول از گل‌های کوچک ستاره‌ای شکل ظاهر می‌شود. رنگ گل‌ها اغلب زرد، کرم یا سفید است و در برخی گونه‌ها ته‌رنگ‌های صورتی نیز دیده می‌شود. بسیاری از گونه‌ها یا رزت‌ها پس از گل‌دهی دچار مرگ همان رزت (مونوکارپی در سطح رزت) می‌شوند؛ یعنی رزتی که گل داده است ممکن است پس از بذر‌دهی از بین برود، اما گیاه در گونه‌های چندرزتی می‌تواند از طریق رزت‌ها یا شاخه‌های دیگر به زندگی ادامه دهد.

تکثیر در این جنس از دو مسیر اصلی انجام می‌شود: تکثیر جنسی از طریق بذر، و تکثیر رویشی (به‌ویژه قلمه ساقه یا جداکردن پاجوش‌ها در گونه‌های چندساقه). قلمه‌گیری در بسیاری از آئونیوم‌ها آسان و موفقیت‌آمیز است، به شرط آنکه قلمه پس از برش مدت کوتاهی در محیط خشک بماند تا محل برش پینه ببندد و سپس در بستر سبک و با زهکش مناسب کاشته شود.

نیازهای نوری، دمایی و آبیاری (خصوصیات مشترک مدیریتی)

اغلب گونه‌های Aeonium نور زیاد را می‌پسندند، اما شدت نور ایده‌آل به گونه، رقم و شرایط محیطی بستگی دارد. در بسیاری از موارد، نور روشن فیلترشده یا آفتاب ملایم باعث رشد فشرده‌تر و رنگ‌گیری بهتر می‌شود، در حالی که آفتاب بسیار تند همراه با گرمای شدید می‌تواند موجب سوختگی برگ گردد.

از نظر دما، آئونیوم‌ها معمولاً با دماهای معتدل سازگارند و نسبت به یخ‌زدگی حساس‌تر از برخی ساکولنت‌های بیابانی‌اند. حفاظت از یخبندان به‌ویژه برای گونه‌های حساس و ارقام رنگی اهمیت دارد. در مناطق سرد، نگهداری در گلخانه سرد، فضای سرپوشیده روشن، یا جابه‌جایی فصلی گلدان‌ها توصیه می‌شود.

الگوی آبیاری باید بر اساس رشد فعال تنظیم شود. در زمان رشد، آبیاری عمیق اما با فاصله و پس از خشک‌شدن بخش قابل توجهی از بستر انجام می‌شود. در دوره رکود یا گرمای شدید، کاهش آبیاری (بدون ایجاد چروکیدگی شدید برگ‌ها) به حفظ سلامت ریشه کمک می‌کند. نکته کلیدی، زهکش بالا و جلوگیری از ماندگاری آب در زیرگلدانی است.

خاک، تغذیه و گلدان

وجه مشترک مهم در کشت آئونیوم‌ها نیاز به بستر سبک و با زهکش عالی است. ترکیبات رایج شامل مخلوط‌های مخصوص ساکولنت با افزودن مواد معدنی مانند پرلیت، پوکه معدنی یا شن درشت است. وجود مواد آلی بیش از حد یا خاک سنگین، خطر پوسیدگی را افزایش می‌دهد.

تغذیه باید ملایم و در فصل رشد انجام شود. کوددهی کم‌غلظت و متعادل (یا کود مخصوص ساکولنت) در فواصل طولانی‌تر معمولاً کافی است. افراط در کوددهی می‌تواند به رشد شل و حساسیت بیشتر به بیماری‌ها منجر شود، به‌ویژه در شرایط نور کم.

آفات و بیماری‌های رایج

آئونیوم‌ها ممکن است به آفاتی مانند شپشک آردآلود، شته و کنه‌ها مبتلا شوند، به‌خصوص در محیط‌های بسته با تهویه کم. پایش منظم بخش زیرین برگ‌ها و ناحیه اتصال رزت به ساقه اهمیت دارد، زیرا آفات می‌توانند در این نواحی پنهان شوند. بهبود گردش هوا و جلوگیری از رطوبت ماندگار از اصول پیشگیری است.

بیماری‌های قارچی و پوسیدگی ریشه/طوقه معمولاً با آبیاری نامناسب، زهکشی ضعیف یا سرمای همراه با رطوبت بالا تشدید می‌شوند. حذف بافت‌های آلوده، اصلاح بستر و کاهش آبیاری از اقدامات مدیریتی کلیدی به شمار می‌رود.

تنوع درون‌جنسی و نکات تشخیصی مشترک

با وجود ویژگی‌های مشترک، گونه‌های Aeonium از نظر اندازه رزت، میزان کرک‌داری یا صاف بودن برگ، تمایل به ساقه‌دار شدن، شاخه‌دهی و رنگ‌پذیری تفاوت‌های چشمگیری دارند. با این حال، ترکیبِ رزت‌های برگ آبدار، ساقه‌های اغلب کشیده و گل‌های ستاره‌ای در گل‌آذین‌های برجسته به عنوان مجموعه‌ای از صفات کلیدی برای شناسایی این جنس در کنار سایر کراسولاسه‌ها مطرح است.

همچنین در بسیاری از آئونیوم‌های محبوبِ زینتی، ارقام باغبانی با رنگ‌های تیره یا ابلق ایجاد شده‌اند که ممکن است از نظر سرعت رشد یا نیاز نوری با فرم سبز تفاوت داشته باشند. ارقام تیره‌رنگ معمولاً برای حفظ رنگ به نور بیشتری نیاز دارند، در حالی که در سایه گرایش به سبز شدن نشان می‌دهند.

فهرست تعدادی از گونه‌های شناخته‌شده جنس Aeonium

نمونه‌هایی از گونه‌های این جنس عبارت‌اند از:

Aeonium arboreum
Aeonium undulatum
Aeonium haworthii
Aeonium canariense
Aeonium tabuliforme
Aeonium balsamiferum
Aeonium nobile
Aeonium zwartkop (رایج در باغبانی؛ اغلب به عنوان رقم/کالتیوار از A. arboreum معرفی می‌شود)
Aeonium davidbramwellii
Aeonium lancerottense

منابع

Plants of the World Online (Kew Science)
World Flora Online
GBIF: Global Biodiversity Information Facility
CABI Invasive Species Compendium / Datasheets (در صورت وجود برای گونه‌ها)
Encyclopaedia Britannica: Crassulaceae

مطالب این صفحه را پسندیدم

نظرات و پرسش های کاربران

زهرا عبدی

سلام من یک کاکنوس آئونیوم معروف به بشقابی را دو هفته پیش خریدم پشت پنجره شمالی است هفته ای دوبار با چک کردن خاک گلدان و اطمینان از خشک شدن ان را ابیاری کرده ابتدا برخی برگهایش زرد شدن و ریختن اما الان انتهای برگها سیاه شده و برگها به شدت میریزند دو تا از غنچه های آن کاملا خشک شده است و من به شدت عذاب وجدان دارم چه کاری باید برای این گیاه انجام دهم. پاسخ مشاهده

زهرا عبدی

لطفا نحوه نگهداری آئونیوم مشکی (رز سیاه) را هم بفرمایید. ممنون

افسانه سادات فرود

آئونیوم گیاهی است از خانواده کراسولاسه است ،محیطی آفتابی و گرم یا سایه کم را می پسندد در فاصله دو آبیاری سطح خاک باید خشک باشد.فاصله گیاه تا پنجره باید حدود نیم متر باشد و نور با پرده توری فیلتر شود ،نور کم و یا نور مستقیم باعث سیاه شدن برگ ها می شود .تا بهبود علائم نیز از کود دهی اجتناب کنید .

محسن شهاب الدین

سلام

اول از همه نفس عميق 😅؛ عذاب وجدان لازم نيست، آئونيوم‌ها استاد “درام” هستند و با کوچک‌ترين ناسازگاري چندتا برگ مي‌ريزند تا ما را بترسانند! اما علائمي که گفتيد (زردي، بعد سياه شدن انتهاي برگ‌ها، ريزش شديد و خشک شدن غنچه‌ها) بيشتر از همه با استرس جابه‌جايي + آبياري نامناسب/ماندن رطوبت در خاک + نور ناکافي جور درمي‌آيد.

مهم‌ترين نکته: آئونيوم “کاکتوس” نيست؛ يک ساکولنتِ زمستان‌فعال است. يعني معمولاً در هواي خنک‌تر و نور خوب حالش بهتر است و در گرماي خانه ممکن است نيمه‌خواب شود و به آبياري زياد واکنش بد بدهد. پشت پنجره شمالي هم معمولاً نورش کم است و گياه را ضعيف مي‌کند، در نتيجه برگ‌ها راحت‌تر خراب مي‌شوند.

سياه شدن انتهاي برگ‌ها دو علت رايج دارد: ۱) سرما يا باد سرد (مثلاً چسبيده به شيشه‌ي سرد يا در معرض جريان هواي سرد) ۲) شروع پوسيدگي ناشي از رطوبت زياد در خاک. اگر برگ‌ها از پايين بوته يکي‌يکي مي‌ريزند، گاهي طبيعي است؛ ولي ريزش شديد + سياه شدن معمولاً يعني ريشه‌ها خوشحال نيستند.

کارهايي که همين امروز انجام دهيد (طرح نجات فوري):
۱) گلدان را بررسي کنيد: حتماً سوراخ زهکش داشته باشد. زيرگلداني هم آب جمع نکند.
۲) با يک خلال چوبي/سيخ چوبي خاک را تا عمق ۵–۷ سانت تست کنيد. اگر پايين گلدان هنوز نم‌دار است، فعلاً آبياري را قطع کنيد.
۳) گياه را از “چسبيدن به شيشه سرد” نجات دهيد: ۱۰–۲۰ سانت از شيشه فاصله بدهيد و از باد کولر/پنجره باز دور باشد.
۴) برگ‌هاي کاملاً سياه/له‌شده را جدا کنيد تا قارچ‌ها مهماني نگيرند.

يک قدم خيلي مهم (اگر ريزش ادامه دارد): بررسي ريشه
اگر بوته لق شده، ساقه پايين نرم است، يا بوي بد از خاک مي‌آيد، گياه را از گلدان خارج کنيد. ريشه‌هاي سالم روشن و سفت‌اند؛ ريشه‌هاي پوسيده قهوه‌اي/سياه و لزج مي‌شوند. بخش‌هاي خراب را با قيچي تميز حذف کنيد و اگر ساقه هم نرم شده، سرِ سالم گياه را قلمه بگيريد (تنه را تا جايي ببُريد که بافت کاملاً سالم و سفت باشد). سپس ۲–۳ روز در سايه بگذاريد تا محل برش پينه ببندد و بعد در خاک خيلي سبک بکاريد. اين روش در آئونيوم‌ها معمولاً مثل “احياي ققنوس” جواب مي‌دهد 🔥.

خاک مناسب آئونيوم: خاک بايد خيلي سبک و سريع‌خشک‌شونده باشد. ترکيب پيشنهادي: خاک کاکتوس/ساکولنت + پرليت زياد (حداقل ۴۰–۶۰٪ پرليت/پوميس/ماسه درشت). خاک‌هاي سنگين و پيتي که آب را نگه مي‌دارند، دشمن شماره يک آئونيوم هستند.

آبياري درست: معيار “خشک شدن سطح خاک” کافي نيست؛ براي آئونيوم بهتر است حداقل نصف تا دوسوم عمق گلدان خشک شود. بعد آبياري را عميق انجام دهيد تا آب از زهکش خارج شود و آب اضافي زيرگلداني را خالي کنيد. در خانه‌هاي خنک و کم‌نور، گاهي هر ۱۰–۱۴ روز (يا حتي بيشتر) يک‌بار کافي است؛ هفته‌اي دوبار براي خيلي از شرايط، زيادي است.

نور مناسب (براي هر دو نوع سبز و “رز سياه/مشکي”): آئونيوم نور زياد مي‌خواهد. پنجره شمالي معمولاً کم‌نور است. اگر امکان داريد، پشت پنجره شرقي يا جنوبي با نور فيلتر شده بهتر است. براي جلوگيري از سوختگي، تغيير مکان را تدريجي انجام دهيد (چند روز اول نور ملايم‌تر، بعد بيشتر). رز سياه (Aeonium arboreum ‘Zwartkop’) براي تيره ماندن رنگش نور قوي‌تري لازم دارد؛ در نور کم سبزتر مي‌شود و ضعيف‌تر رشد مي‌کند.

درباره غنچه‌هايي که خشک شدند: اين معمولاً از استرس جابه‌جايي، کمبود نور، يا نوسان آبياري مي‌آيد. خبر خوب اين است که اولويت گياه الان ريشه و برگ است نه گل. پس فعلاً دنبال گلدهي نباشيد؛ اول بگذاريد گياه “به روال” برگردد.

نکته خيلي مهم درباره آئونيوم‌ها: بعضي گونه‌ها/روزلت‌ها بعد از گلدهي موناکارپ هستند (آن رُزلتي که گل داده ممکن است بعدش رو به افول برود)، ولي اگر گياه شما چندسر باشد، معمولاً بقيه سرها مي‌مانند. با اين حال، علائم شما بيشتر شبيه مشکل ريشه/نور است تا “پايان طبيعي پس از گلدهي”.

نگهداري آئونيوم مشکي (رز سياه) به زبان ساده:
نور: زياد و ترجيحاً چند ساعت نور مستقيم ملايم (صبح/عصر).
آبياري: وقتي خاک در عمق خشک شد؛ نه با برنامه ثابت.
خاک: خيلي سبک و پر از پرليت/پوميس.
دما: خنک تا معتدل؛ از يخ‌زدگي و گرماي خيلي زياد دور.
کود: در فصل رشد (معمولاً پاييز تا بهار) ماهي يک‌بار کود رقيق مخصوص ساکولنت؛ اگر گياه الان بدحال است، فعلاً کود ندهيد.

اگر دوست داريد دقيق‌تر راهنمايي کنم، لطفاً بگوييد: گلدان سوراخ زهکش دارد؟ خاکش سبک است يا سنگين؟ نرم شدن ساقه داريد يا نه؟ و يک عکس از نزديکِ rosette و خاک هم خيلي کمک مي‌کند.

براي توضيحات کامل‌تر درباره بيماري‌ها، پوسيدگي ريشه و اصول نگهداري ساکولنت‌ها، پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

سحر روزی طلب

سلام.من چند هفته هست که این گیاه و خریدم،کنار پنجره شمالی هست و نور غیر مستقیم داره،هفته ای یک یا دو بار بهش آب میدم و گلدونش و از روز اول عوض کردم اما یکی از برگ هاش خشک شد و افتاد و حالا هم دو تا از برگاش خشک شده،زیرش هم لکه های سیاه یا قهوه ای مثل تو عکس هست،میخواستم بدونم آیا این گیاه بیماری قارچی داره یا خشک شدنش علت دیگه ای داره؟

پاسخ مشاهده

افسانه سادات فرود

سلام آبیاری زیاد ،بسته بودن زهکش گلدان ،بیماری قارچی می تواند علت باشد .زهکش گلدان را بازدید و از خارج شدن آب اضافه از زیر گلدان مطمئن شوید .آبیاری گیاه را کمتر کنید و تا سطح خاک به اندازه 2 تا 3 سانت خشک شده به گیاه آب ندهید .برگ های بیمار و خشک را جدا کرده و درو بریزید .یک قاشق چای خوری قارچی کش مانند مانکوزب را در یک لیتر آب حل کنید به زیر و روی برگ ها اسپری کرده مقداری را نیز به صورت آبیاری به خاک دهید .10 روز بعد مجددا سم پاشی را تکرار کنید .

سحر روزی طلب

زهکش گلدون خالی نیست چونکه سنگ ریزه داره و موقع آبیاری آبها کامل خارج میشه،خاکش هم از اول خودشون خاکبرگ ریخته بودن یعنی اصلا مثل خاک کاکتوس ها خشک نمیشه،بسیار نرم هست و بینشن هوا هست.

فاطمه زواری

1) همینکه خاک هیچوقت خشک نمیشود دلیل بر آبیاری زیاد، یا احتملا مناسب نبودن خاک است.2) خطوط قهوه ای که زیر گلبرگها ایجاد شده بیشتر عامل فیزیکی و سایش است. احتمالا گیاه طی جابجایی دچار آسیب فیزیکی شده است و زیاد نگران کننده نیست ولی سعی شود که یا میزان آبیاری کاهش داده شود یا خاک مناسبتری برای گیاهتان انتخاب کنید (بهتر است از خاک مناسب کاکتوس استفاده کنید)

افسانه آریان

باسلام خدمت مدیریت محترم این سایت پر محتوا و سپاس فراوان از دقت نطر شما عزیزان در پاسخ دادن به سوالات کاربران. من یه گل اونیوم دکوریوم رو دو هفته قبل از محلات خریداری کردم .گلدان رو تعویص و از خاک اورگانیک براش استفاده کردم. در بیرون پنجره ای که از صبح تاعصر افتابگیر هست گداشتم .اما احساس میکنم برگهاش دیگه پر طراوت نیست و شل شدن و امروز هم دیدم که برگ ساقه ای که عنچه داره داره میریزه. لطفا راهنمای ام کنید اشکال کارم چیه و چرا گیاه دوست داشتنی ام داره بیحال میشه . صمنا فروشنده گفت اونو تو باعچه بکارم اما منمن تو گلدون ازش نگهداری میکنم تو شهر اراک. پاسخ مشاهده

مهندس رامندی

اول اینکه وارد شدن تنش به گیاه پس از جابجایی وانتقال وتعویض گلدان و...تا حدی طبیعی است وبه صورت ریزش برگها و گلها،عدم طراوت زردی وتوقف رشد و... بروز میکند وبه مرور وبا عادت کردن گیاه به شرایط محیطی جدید کمتر شده واز بین میرود دوم درسته که اين گياه نور دوست است ولي آفتاب تند وشديد بويژه در مورد گياهاني که قبلا در شرايط نور معمول بوده اند مضر است وباعث بروز مشکلاتي ميشود. در صورتي که به طور ناگهاني گياهان را از مکاني با نور کمتر به مکاني که به طور کامل در معرض نور خورشيد قرار دارد منتقل شوند، دچار آفتاب سوختگي خواهند شد؛ بنابراين اگر گياه‌تان به نور کم خو گرفته است، ميزان نور را به تدريج افزايش دهيد. سوم اینکه افراط و تفریط در آبیاری و یا عدم خروج اب اضافی از گلدان و باتلاقی شدن و مساعد نبودن وضع زهکش و نور و حرارت زیاد و آفات،کرم خاکی و همچنین فرا رسیدن هنگام تعویض گلدان ویا تعویض گلدان اشتباه وجدا شدن خاک اطراف ریشه،میتواند عامل این نارسایی باشد

سحر خمانه دار

باسلام و تشکر از طرح پرسش و پاسخ برای گیاهان. من سال گذشته یک گلدون اونیوم گرفتم که تقریباً یک گیاه با برگهای 7/8سانتی بود که دوتا پاجوش داشت، تقریباً ظرف یک هفته دور تا دور گیاه اصلی 5 تا پاجوش دیگه زد، من کلی خوشحال بودم که گیاهم ذاره همینطور بزرگ و پر پشت میشه که برگهای گیاه مادر از بیرونی ترین قسمت شروع بهخزان کرد.به گل فروش که گفتم گفت باید تو گلخانه نگهداری ميشده تا اینجوری نشه. اما در یکی از سايتها دیدم وقتی این گیاه پاجوش میزنه یعنی پیر شده، حتما باید پا جوشها جدا بشن و سوا خاک بشن برگ های گیاه مادر هم جدا بشه به عنوان بذر روی خاک بذارم تا خودش تبدیل به گیاه جدید بشه. وقتی همه پاجوش ها جدا شد و گیاه مادر خالی از برگ شد دوباره مثل قبل شروع به برگ دادن میکنه! آیا این مطلب درست؟ چون من این گیاه خیلی دوست دارم نمیدونم اگر بگیرم دوباره خزان کنه درسته به روش بالا باهاش برخورد کنم؟ پاسخ مشاهده

افسانه سادات فرود

سلام زمانی که گیاهی پاجوش های زیادی می دهد،برای اینکه گیاه ضعیف نشود ،باید پاجوش ها را جدا کرد و جداگانه کاشت کرد و گیاه مادر را نیز تقویت کرد .پاجوشها را با فرارسیدن فصل بهار و زمان تعویض گلدان می توان از گیاه مادری به راحتی جدا کرد و به شکل گیاهی مستقل در گلدانی جداگانه کاشت.از برگهای گیاه نیز می توان در فصول بهار و تابستان قلمه تهیه کرد. برگها بعد از جدا شدن از گیاه مادری به مدت 24 ساعت کنار گذاشته می شوند و سپس در مخلوط خاکی سبک و مرطوبی کاشته می شوند. بر روی گلدان حاوی قلمه ها پلاستیک نکشید زیرا این گیاهان به جمع شدن رطوبت در محیط اطراف حساس هستند و دچار پوسیدگی ریشه می شوند.بايد گياهتان را درمکاني با افتاب ملايم و فيلتر شده مانند افتاب پشت پرده توري قرار دهيد ويا گياه را به مکاني روشنتر با نورزیادغير مستقيم منتقل نماييدو با توجه به این موضوع هر چه فاصله تا منبع نور( مثلا پنجره اتاق ) زیاد باشد شدت نور دریافتی کمتر بوده و بر کیفیت گلدان اثر می گذارد. معمولا ۵۰ تا ۶۰ سانتی متر فاصله تا پنجره مناسب است. به منظور تقویت گیاه یک تا دو مرتبه در طی فصل رشد (بهار و تابستان )از کود کامل مخصوص گیاهان آپارتمانی استفاده کنید ،در کود دهی زیاده روی نکنید.

حسین معین

سلام من یک گیاه اونیوم گرفتم الان بعد از حدود 1 ماه حاشیه و نوک دو عدد از برگهاش جمع و کمی قهوه ای شده علت چیست در ضمن هر 7 روز یک بار آبیاری میکنم.

پاسخ مشاهده

افسانه سادات فرود

افراط و تفریط (بیش بود و کمبود) در آبیاری زیاد و یا کم بودن نور و درجه حرارت عامل آن هستند،افتاب تند وشديد بويژه در مورد گياهاني که قبلا در شرايط نور معمول بوده اند مضر است وباعث بروز مشکلاتي ميشود. در صورتي که به طور ناگهاني گياه را از مکاني با نور کمتر به مکاني که به طور کامل در معرض نور خورشيد قرار دارد منتقل شود، دچار آفتاب سوختگي خواهند شد؛ بنابراين اگر گياه‌تان به نور کم خو گرفته است، ميزان نور را به تدريج افزايش دهيد. بايد گياهتان را درمکاني با افتاب ملايم و فيلتر شده مانند افتاب پشت پرده توري قرار دهيد ويا گياه را به مکاني روشنتر با نورغير مستقيم منتقل نماييد.قبل از آبیاری نیز خاک را به اندازه 2 سانت کنار زنید اگر خاک خشک شده بود یعنی زمان آبیاری فرا رسیده است .در هنگام آبیاری نیز سعی کنید برگ ها خیس نشوند .

مشاهده همه کامنت ها و نظرات این صفحه

برای ثبت نظر و یا پرسش میبایست در سایت عضو باشید و به سیستم وارد شوید . ورود

فروشگاه اینترنتی نارگیل [همه محصولات مرتبط را مشاهده نمایید]