محسن شهاب الدین

سلام

پريسا جان، آلوئه‌ورا معمولاً گياه کم‌توقعيه، ولي وقتي قهر مي‌کنه دقيقاً همين علائم رو مي‌ده: رشد متوقف، جمع شدن برگ‌ها، کدر و سبزِ مات شدن رنگ و قرمز/خشک شدن نوک برگ‌ها. يعني دارد مي‌گويد: «يا نورم درست نيست، يا آبم، يا ريشه‌هام حال ندارن!» 😄

اولين مظنون: نور کم. آلوئه‌ورا براي رشد خوب به نور زياد نياز دارد (نه لزوماً آفتاب تندِ ظهر). سايه‌ي دائمي باعث مي‌شود رشدش کند يا متوقف شود و برگ‌ها هم شل و جمع شوند. پيشنهاد: گلدان را به جايي منتقل کنيد که نور خيلي زياد و فيلترشده داشته باشد (پشت پنجره پرنور، يا بالکن با سايه‌بان). اگر مي‌خواهيد آفتاب بخورد، کم‌کم عادتش دهيد (روز اول ۳۰ دقيقه صبح، بعد هر چند روز بيشتر)، وگرنه همان «سوختگي» مي‌دهد.

دومين مظنون: آبياري نامناسب (کم يا زياد، هر دو!). اينکه گفتيد هر ۸–۹ روز آب مي‌دهيد، براي بعضي شرايط خوب است، اما قانون بهتر اين است: فقط وقتي خاک تا عمق چند سانت خشک شد آب بدهيد. اگر خاک سنگين باشد يا زهکش ضعيف، همين ۸–۹ روز هم مي‌تواند زيادي باشد و ريشه آسيب ببيند؛ اگر هم محيط خيلي گرم/خشک باشد، ممکن است کم باشد و گياه جمع شود و نوک برگ‌ها خشک شود. آبياري درست: هر بار سيراب تا خروج آب از زيرگلداني، سپس تخليه زيرگلداني؛ و تا خشک شدن خاک صبر کنيد.

سومين مظنون (خيلي رايج): خاک و زهکش. آلوئه‌ورا خاک گلداني معمولیِ سنگين را دوست ندارد. اگر خاک شما دير خشک مي‌شود، ريشه‌ها کم‌اکسيژن مي‌شوند و گياه رشد نمي‌کند. بهترين ترکيب: خاک کاکتوس/ساکولنت يا ترکيب خانگي مثل خاک سبک + پرليت/پوکه زياد (مثلاً ۵۰٪ خاک + ۵۰٪ پرليت/پوکه). حتماً گلدان سوراخ زهکش داشته باشد.

چه کار عملي انجام دهيد (قدم‌به‌قدم): ۱) گياه را از گلدان خارج کنيد و ريشه‌ها را چک کنيد؛ اگر ريشه‌هاي قهوه‌اي، لهيده يا بدبو ديديد، بخش‌هاي خراب را جدا کنيد و ۱ روز بگذاريد زخم‌ها خشک شوند. ۲) در خاک سبکِ ساکولنت و گلدان زهکش‌دار بکاريد. ۳) بعد از تعويض گلدان، ۳ تا ۵ روز آب ندهيد، سپس يک آبياري کامل انجام دهيد. ۴) نور را زيادتر کنيد ولي تدريجي. ۵) برگ‌هاي نوک‌سوخته برنمي‌گردند؛ مهم اين است که برگ‌هاي جديد سالم دربيايد 🌿.

در مورد پاجوش‌ها (جوانه‌ها): اگر مادر تحت استرس باشد، پاجوش‌ها هم رشد نمي‌کنند. وقتي شرايط نور/خاک درست شود، رشدشان راه مي‌افتد. اگر گلدان خيلي کوچک يا خيلي شلوغ شده، مي‌توانيد وقتي پاجوش‌ها کمي بزرگ‌تر شدند و ريشه مستقل داشتند، جدا کنيد؛ فعلاً اول مادر را سرحال کنيد.

اگر دوست داشتيد، يک عکس از گياه و گلدان و محل نگهداري هم بفرستيد تا دقيق‌تر بگم مشکل بيشتر به کدام سمت است (نور/ريشه/آبياري). براي اطلاعات بيشتر هم حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

براي ريزازديادي رز (Rosa chinensis)، رايج‌ترين و امتحان‌پس‌داده‌ترين گزينه محيط کشت MS (Murashige & Skoog) است؛ اما اصل ماجرا اين است که MS فقط “نمک‌ها” نيست! شما بايد نمک‌هاي MS + ويتامين‌ها + منبع قند + ژل‌کننده (آگار) + تنظيم‌کننده‌هاي رشد + pH مناسب را مثل يک آشپزي دقيق آزمايشگاهي با هم قاطي کنيد؛ وگرنه رزها قهر مي‌کنند و يا قارچ و باکتري جشن مي‌گيرند 😅

مواد لازم (براي ۱ ليتر محيط کشت)
1) پودر آماده MS (بهترين راه): معمولاً روي بسته نوشته براي ۱ ليتر چند گرم لازم است (اغلب حدود ۴٫۴ گرم در ليتر براي MS کامل).
2) ساکارز: معمولاً ۳۰ گرم (۳٪).
3) آگار (يا ژلرهاي مشابه): معمولاً ۷ تا ۸ گرم (بسته به برند ممکن است کمي کم و زياد شود).
4) تنظيم‌کننده رشد (بسته به مرحله): براي تکثير شاخه‌ها معمولاً سيتوکينين مثل BAP؛ براي ريشه‌دهي معمولاً اکسين مثل IBA يا NAA.
5) آب مقطر/ديونيزه، pH متر يا کاغذ pH، اتوکلاو/زودپز آزمايشگاهي، هود لامينار يا حداقل شرايط استريل مناسب.

مراحل تهيه محيط MS (گام‌به‌گام و استاندارد)
1) حدود ۷۰۰–۸۰۰ ميلي‌ليتر آب مقطر داخل بشر بريزيد.
2) پودر MS را طبق دستور کارخانه آرام‌آرام اضافه کنيد و هم بزنيد تا کاملاً حل شود.
3) ساکارز ۳۰ گرم را اضافه و حل کنيد.
4) اگر قرار است هورمون‌ها اضافه شوند: بهتر است محلول‌هاي استوک (Stock) آماده داشته باشيد. بعضي هورمون‌ها به حرارت حساس‌اند و بهتر است بعد از اتوکلاو با فيلتر ۰٫۲۲ ميکرون اضافه شوند (بسته به نوع و شرايط).
5) حالا با NaOH يا HCl رقيق، pH را روي ۵٫۷ تا ۵٫۸ تنظيم کنيد. pH درست، نصف موفقيت کار است.
6) آگار ۷–۸ گرم را اضافه کنيد (قبل از اتوکلاو).
7) حجم را با آب مقطر به ۱ ليتر برسانيد.
8) محيط را در شيشه/ارلن مناسب تقسيم کنيد، درپوش‌گذاري کنيد و سپس اتوکلاو ۱۲۱ درجه، ۱۵–۲۰ دقيقه انجام دهيد.
9) بعد از اتوکلاو، اجازه دهيد دما تا حدود ۴۵–۵۵ درجه پايين بيايد؛ اگر هورمون يا مواد حساس به حرارت داريد، در همين دما استريل‌فيلتر شده اضافه کنيد و مخلوط کنيد.
10) داخل ظروف کشت ريخته و بگذاريد ژل ببندد. تمام! (رزها حالا آماده مهماني‌اند 🌱)

فرمول پيشنهادي براي ريزازديادي رز (مرحله تکثير شاخه)
رزها بسته به رقم و شرايط کمي نازک‌نارنجي‌اند، ولي معمولاً اين بازه‌ها جواب مي‌دهد:
- پايه: MS کامل + ساکارز ۳٪ + آگار
- براي جوانه‌زني/تکثير: BAP حدود ۰٫۵ تا ۲ ميلي‌گرم در ليتر (گاهي همراه مقدار خيلي کم NAA مثل ۰٫۰۵–۰٫۲ براي تعادل)
نکته مهم: اگر BAP زياد شود ممکن است شاخه‌ها ريز و بدقواره يا شيشه‌اي شوند؛ کم شروع کنيد و مرحله‌به‌مرحله بهينه کنيد.

براي ريشه‌زايي (مرحله روتينگ)
اغلب از ½ MS (نيم‌غلظت نمک‌هاي MS) استفاده مي‌کنند تا ريشه‌ها بهتر راه بيفتند:
- ½ MS + ساکارز ۲–۳٪
- IBA حدود ۰٫۵ تا ۱٫۵ ميلي‌گرم در ليتر (يا NAA پايين)
گاهي حتي بدون اکسين هم بعضي رزها ريشه مي‌دهند، ولي معمولاً IBA کمک بزرگي است.

چند نکته کليدي که اگر رعايت نکنيد، آلودگي‌ها جشن تولد مي‌گيرند
- استريل بودن از خود MS مهم‌تر است؛ ابزار، دستکش، محيط کار، شعله/هود، همه بايد درست باشد.
- ضدعفوني ريزنمونه (Explants) براي رز حساس است؛ غلظت و زمان وايتکس/هيپوکلريت بايد دقيق تنظيم شود تا هم ميکروب‌ها بروند هم بافت نسوزد.
- اگر محيط بعد از اتوکلاو تيره شد يا رسوب داد، احتمالاً pH/ترکيبات/کيفيت آب مشکل داشته است.

اگر دوست داريد، بگوييد دقيقاً در کدام مرحله هستيد (شروع کشت از جوانه جانبي؟ تکثير؟ ريشه‌دهي؟) و چه موادي در دسترس داريد (BAP/IBA/GA3 و…)، تا يک نسخه دقيق‌تر و نزديک‌تر به شرايط شما پيشنهاد بدهم.

براي اطلاعات بيشتر و نکات کاربردي‌تر درباره تکثير، ريشه‌زايي و مديريت آلودگي در کشت‌بافت، پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

قيمت گل/گياه آلوکازيا (Alocasia) خيلي ثابت نيست و معمولاً به چند عامل بستگي دارد: نوع آلوکازيا (مثل پولي، فريدک، زبرا، بلک ولوت و…)، اندازه و سن گياه (گلدان ۱۰ تا ۱۴ يا بزرگ‌تر)، تعداد برگ‌هاي سالم، و حتي فصل و شهر. خلاصه آلوکازيا هم مثل بعضي آدم‌ها با کلاسش، قيمتش بالا و پايين مي‌شود 😄

براي اينکه حدود قيمت دستتان بيايد: آلوکازياهاي رايج و کوچک معمولاً ارزان‌ترند و هرچه گياه بزرگ‌تر، پُربرگ‌تر و رقم خاص‌تر باشد قيمت بالاتر مي‌رود. اگر بفرماييد کدام رقم آلوکازياست و سايز گلدان (يا يک عکس از گياه) مي‌توانم دقيق‌تر راهنمايي کنم که در بازار معمولاً در چه بازه‌اي قيمت مي‌خورَد.

اما درباره نحوه ارسال: بهترين روش اين است که فروشنده گياه را با بسته‌بندي ضد ضربه ارسال کند؛ يعني گلدان کاملاً ثابت شود (تکان نخورد)، سطح خاک با پوشش سبک (مثل روزنامه/کاغذ) محافظت شود، و دور برگ‌ها فضاي کافي باشد که له نشوند. اگر هوا سرد است، ارسال با عايق (کارتن دولايه/پشم شيشه يا لايه‌هاي محافظ) خيلي مهم است چون آلوکازيا با سرما شوخي ندارد 🥶

يک نکته خيلي کليدي قبل از خريد و ارسال: از فروشنده بخواهيد عکس واضح از پشت و روي برگ‌ها و همچنين پايه ساقه و سطح خاک بدهد. آلوکازيا گاهي مهمان‌هاي ناخوانده مثل کنه، تريپس و شپشک آردآلود را پنهاني همراهش مي‌آورد و آدم بعداً مي‌فهمد چرا برگ‌ها لکه‌دار و بدحال شدند. گياه سالم = برگ بدون لکه‌هاي مشکوک + ساقه سفت + خاک بدون بوي بد.

اگر ارسال بين‌شهري داريد، پيشنهاد مي‌کنم ارسال سريع (۱ تا ۲ روزه) انتخاب شود و قبل از ارسال، گياه را خيلي آبياري سنگين نکنند (خاک باتلاقي در جعبه = ريسک پوسيدگي ريشه). بهتر است خاک کمي نم‌دار باشد، نه شُلپ‌شُلپ! 😅

در نهايت، براي اينکه دقيق‌تر راهنمايي‌تان کنم لطفاً اين ۳ مورد را بفرماييد: ۱) رقم آلوکازيا (اسم يا عکس)، ۲) سايز گلدان/قد گياه، ۳) شهر مبدا و مقصد براي ارسال. همچنين براي اطلاعات بيشتر درباره نگهداري، آفات و نکات خريد گياهان آپارتماني، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام! خوشه‌آويز يا همون Medinilla magnifica از اون گياه‌هاي شيک و مجلسيه که وقتي گل مي‌ده، انگار خودش مي‌گه: «بله، من خاصم!» 😄 براي تهيه‌اش چند راه مطمئن داري که پايين به ترتيبِ شانس موفقيت نوشتم.

اول از همه گل‌فروشي‌ها و گلفروشي‌هاي تخصصیِ گياهان آپارتمانیِ خاص رو چک کن. اين گياه خيلي عمومي نيست که هر مغازه‌اي داشته باشه، ولي فروشگاه‌هايي که روي گياهان لوکس/گرمسيري کار مي‌کنن، معمولاً يا موجود دارن يا مي‌تونن برات سفارش بدن. از فروشنده بپرس گياه گلدار و بالغ مي‌خواي يا گياه جوان؛ چون جوان‌ها ارزون‌ترن ولي تا گل دادن زمان مي‌بره.

راه دوم، فروشگاه‌هاي آنلاين معتبرِ گل و گياه هست. اينجا دو نکته مهمه: عکس واقعي از همون گلدان (نه عکس ژورنالي) و امکان ارسال با بسته‌بندي استاندارد. مدينيلا برگ و خوشه‌هاي حساسي داره و اگر توي ارسال خوب مهار نشه، ممکنه برسه دستت و قيافه‌اش بگه: «من تو راه دعوا کردم!» 🙃

راه سوم، بازار گل‌هاي بزرگ شهر (مثل بازارهاي عمده‌فروشي و مراکز تجاري گل و گياه) است. اونجا شانس پيدا کردنش بيشتره، مخصوصاً در فصل‌هايي که گياهان گلدار وارد مي‌شن. اگر شهر خودت بازار گل مرکزي داره، معمولاً بهترين گزينه براي پيدا کردن گونه‌هاي کمياب‌تره.

اگر دنبال تکثيرش هستي (که کمي حوصله مي‌خواد)، معمولاً از قلمه نيمه‌خشبي يا بعضي وقت‌ها خوابانيدن مي‌شه اقدام کرد، اما به‌عنوان گياه‌دوستِ عاقل پيشنهاد مي‌کنم اول يک گياه سالم و جاافتاده تهيه کني و بعداً اگر عاشقش شدي، سراغ تکثير برو. اين گياه رطوبت دوست است و در محيط خشک زود قهر مي‌کند 😅

قبل از خريد هم حتماً اين‌ها رو چک کن: پشت برگ‌ها براي شپشک آردآلود/سپردار، وجود لکه‌هاي قهوه‌اي يا زردي گسترده، و سفت بودن ساقه‌ها. اگر فروشنده گفت «اينا طبيعيه» ولي ديدي حشره‌ها دارن مهموني مي‌گيرن، محترمانه خداحافظي کن!

براي کسب اطلاعات بيشتر درباره نگهداري و مشکلات رايج اين گياه، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

ريزش غنچه در گل ساعتي خيلي وقت‌ها يعني گياه دارد مي‌گويد: «همه‌چي خوبه، فقط يک جاي کار مي‌لنگه!» 😄 اين مشکل معمولاً از چند عامل رايج مي‌آيد: استرس آبياري، شوک جابه‌جايي بعد از کاشت، تغذيه نامتعادل، گرماي خشک يا باد، و گاهي هم آفات ريز که ديده نمي‌شوند.

اول از همه سراغ آبياري برويم. «يک‌درميان» هميشه نسخه‌ي درست نيست؛ چون بسته به گرما، بافت خاک و باد، ممکن است يک‌درميان براي گياه يا زياد باشد يا کم. گل ساعتي به خشکیِ طولاني حساس است و از طرف ديگر با باتلاقي شدن هم قهر مي‌کند. بهترين معيار اين است: ۳–۵ سانتِ سطح خاک که خشک شد، آبياري عميق انجام بدهيد (طوري که آب تا ريشه برسد، نه فقط خيسِ سطح). اگر خاک سنگين/رسي است حتماً زهکشي را چک کنيد؛ ماندن آب پاي ريشه مي‌تواند باعث ريزش غنچه شود.

عامل خيلي رايج بعدي «استرس بعد از کاشت» است. شما يک ماه است کاشته‌ايد و هنوز گياه ممکن است در فاز ريشه‌زايي باشد. در اين دوره بعضي گياه‌ها براي بقا، غنچه‌ها را مي‌اندازند تا انرژي را خرج ريشه کنند. اگر رشد شاخه‌ها و برگ‌هاي جديد خوب است، معمولاً با تثبيت ريشه‌ها ريزش غنچه کمتر مي‌شود.

تغذيه هم نقش مهمي دارد. خاک غني عالي است، اما اگر کود ازته (مثل اوره يا کودهاي خيلي نيتروژنه) زياد باشد، گياه «برگ‌بازي» مي‌کند و روي گل و غنچه حساس‌تر مي‌شود. براي گلدهي بهتر، کود متعادل با پتاسيم بالاتر (مثل ۱۲-۱۲-۳۶ يا ۱۵-۵-۳۰) با دوز ملايم (طبق دستور محصول) کمک مي‌کند. اگر هم تازه کود دامي/کمپوست سنگين داده‌ايد، زياده‌روي مي‌تواند گياه را نرم و حساس کند.

نور را گفتيد کافي است؛ فقط يک نکته: گل ساعتي براي گلدهي خوب معمولاً ۶ تا ۸ ساعت آفتاب مستقيم مي‌خواهد. اما اگر آفتاب خيلي تندِ ظهر همراه با باد گرم و خشکي باشد، غنچه‌ها قبل از باز شدن «سقوط آزاد» مي‌روند. در اين حالت، آبياري منظم‌تر + مالچ (پوشش) روي خاک (مثل برگ خشک، کاه، چيپس چوب) کمک مي‌کند رطوبت يکنواخت بماند و تنش حرارتي کم شود.

حتماً يک نگاه دقيق هم به آفات ريز بيندازيد: تريپس، شته و کنه تارتن مي‌توانند باعث ريزش غنچه شوند، بدون اينکه اولش خيلي به چشم بيايند. پشت برگ‌ها و روي غنچه‌ها را با ذره‌بين يا دوربين موبايل چک کنيد. اگر لکه‌هاي نقره‌اي/خراش‌مانند روي برگ يا چسبندگي (عسلک) ديديد، احتمال آفت بالاست. در شروع کار معمولاً شست‌وشوي ملايم با آب + صابون حشره‌کش يا روغن ولک/نيم (طبق برچسب) جواب مي‌دهد. 🌿

يک نکته‌ي ريز ولي مهم: گاهي مشکل از گرده‌افشاني نيست (چون غنچه قبل از باز شدن مي‌ريزد)، اما اگر گياه در شرايط نوسان دما باشد (شب‌هاي خنک و روزهاي خيلي گرم)، يا باد شديد بخورد، غنچه‌ها حساس‌تر مي‌شوند. اگر امکانش هست، بادشکن ساده يا هدايت شاخه‌ها روي داربست در جاي کم‌بادتر مي‌تواند ريزش را کمتر کند.

براي اينکه دقيق‌تر نسخه بدهيم، اگر لطف کنيد اين چند مورد را بفرماييد: نوع خاک (رسي/شني)، ساعت آفتاب مستقيم، آخرين کوددهي چي بوده، و عکس از برگ‌ها و غنچه‌ها (نزديک و واضح). خيلي وقت‌ها با يک عکس، مقصر اصلي لو مي‌رود!

براي اطلاعات بيشتر و نکات کاربردي‌تر درباره نگهداري گياهان، پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

اين حالتي که مي‌فرماييد (باريک شدن بخش‌هاي بالايي ساقه + افتادگي برگ‌ها و کم شدن شادابي) معمولاً يعني گياه دارد از کمبود انرژي/نور يا مشکل ريشه و کيفيت آب ضربه مي‌خورد. بامبوهاي آپارتماني (دراسنا) خيلي مظلوم‌اند، ولي وقتي آب و شرايط‌شان از فرم ايده‌آل خارج شود، قشنگ با همين علائم «اعتراض اداري» مي‌زنند 😅

اول از همه درباره آن حبه قند: لطفاً ديگر تکرارش نکنيد. قند داخل آب مثل «بوفه‌ي آزاد» براي ميکروب‌هاست؛ سريع رشد مي‌کنند، آب کدر و بدبو مي‌شود و اکسيژن آب پايين مي‌آيد و ريشه‌ها خفه مي‌شوند. نتيجه؟ پوسيدگي ريشه يا ضعف شديد ريشه و بعدش برگ‌ها آويزان مي‌شوند.

کاري که الان پيشنهاد مي‌کنم: گياه را از ظرف درآوريد، ريشه‌ها را نگاه کنيد. اگر ريشه‌ها قهوه‌اي/سياه، لِه‌شونده يا بدبو هستند يعني پوسيدگي داريم. همه قسمت‌هاي خراب را با قيچي تميز ببُريد، ريشه‌هاي سالم معمولاً روشن‌تر و سفت‌تر هستند. ظرف را هم کامل با مايع ظرفشويي بشوييد و خوب آبکشي کنيد تا لايه لزج ميکروبي از بين برود.

بعد از تميزکاري، بامبو را در آب تميز قرار دهيد؛ اما مهم است چه آبي: اگر آب شهري کلر زيادي دارد، بهتر است آب را ۲۴ ساعت بگذاريد بماند يا از آب تصفيه/جوشيده سردشده استفاده کنيد. سطح آب هم زياد نباشد؛ فقط ۲ تا ۵ سانتي‌متر پايين ساقه در آب باشد تا هم ريشه‌ها برسند، هم ساقه خفه نشود. آب را هم هفته‌اي يک‌بار عوض کنيد (در هواي گرم حتي زودتر).

در مورد نور: نور غيرمستقيمِ زياد خوب است، ولي جابجايي‌هاي زياد و ناگهاني هم گياه را بدقلق مي‌کند. جاي ثابت انتخاب کنيد: کنار پنجره روشن با پرده (بدون آفتاب مستقيم). آفتاب مستقيم مي‌تواند برگ را بي‌حال و سوخته کند، نور خيلي کم هم باعث باريک شدن ساقه‌هاي بالايي و ضعف عمومي مي‌شود.

يک نکته مهم ديگر: اگر چند ساقه در يک ظرف داريد، ممکن است يکي دو ساقه زودتر ضعيف شده باشند و بقيه را هم به‌هم بريزند. ساقه‌هايي که خيلي نرم و زرد شده‌اند يا از پايين حالت آبکي پيدا کرده‌اند را جدا کنيد. اگر قسمتي از ساقه سالم است ولي پايينش خراب شده، مي‌توانيد از بخش سالم قلمه بگيريد و دوباره ريشه‌دارش کنيد (بامبو در اين کار استاد است 😉).

کوددهي را فعلاً متوقف کنيد (اگر انجام مي‌داديد) و تا وقتي گياه به وضعيت پايدار برنگشته، هيچ چيز «تقويتي عجيب» مثل قند، ويتامين، و… اضافه نکنيد. بعد از بهبود، اگر خواستيد کود بدهيد، فقط کود بسيار رقيق مخصوص گياهان آپارتماني (مثلاً يک‌چهارم دوز توصيه‌شده) و آن هم هر ۶–۸ هفته يک بار کافي است.

جمع‌بندیِ نسخه‌ي سريع: قند ممنوع، شست‌وشوي ظرف و بررسي ريشه، آب تميز و تعويض منظم، نور زيادِ غيرمستقيم و جاي ثابت. با همين چند کار، در بيشتر موارد برگ‌ها طي ۱ تا ۳ هفته کم‌کم سرحال‌تر مي‌شوند. اگر دوست داشتيد، يک عکس از ساقه‌ها و ريشه‌ها هم بفرستيد تا دقيق‌تر بگم کدام شاخه قابل نجات است.

براي کسب اطلاعات بيشتر حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

با سلام.کوچک ماندن برگها ناشی از دو عامل است.کمبود نور محیط گلدان ودیگر خاک نامناسب.گیاهتان را به مکان روشنتری (نزدیک پنجره شرقی) منتقل نمایید و اگر مدت زیادی از تعویض خاک میگذرد(بیش از یک سال) انرا با خاکبرگ مناسب تعویض نمایید

جواد کاظمی

سلام من یک گل دیفن باخیا دارم یک ساله که در ساقه گل دانه های سبزی زده   ولی نمیدانم واسه قلمست یا نه گل هم حالش رو برا است

محسن شهاب الدین

سلام

اگه ديفن‌باخيات خوب رشد مي‌کنه ولي برگ‌هاي جديد ريز مي‌مونن، معمولاً يعني گياه «راه مي‌ره ولي زورش نمي‌رسه» 😄؛ يعني يک يا چند تا از نيازهاي اصليش (نور، غذا، ريشه، رطوبت) کامل تأمين نيست و برگ‌ها به جاي درشت شدن، جمع‌وجور درمياد.

اول از همه نور: ديفن‌باخيا براي برگ‌هاي پهن و خوش‌فرم به نور زيادِ غيرمستقيم نياز داره. اگر توي جاي کم‌نور باشه، ممکنه ساقه رشد کنه ولي برگ‌ها کوچک‌تر دربيان. بهترين حالت اينه که نزديک پنجره روشن باشه (مثلاً پشت پرده نازک). اگر نور خيلي کم بوده و يهو ببري جاي خيلي پرنور، تدريجي عادتش بده که قهر نکنه.

دوم تغذيه: وقتي گياه رشد فعال داره ولي برگ جديد کوچيکه، خيلي وقت‌ها پاي کمبود عناصر غذايي (به‌خصوص نيتروژن و ريزمغذي‌ها) وسطه. در فصل رشد (بهار و تابستون) هر ۲ تا ۴ هفته يک‌بار کود کامل مخصوص گياهان آپارتماني (مثلاً NPK متعادل مثل 20-20-20 يا مشابه) با نصف دوز پيشنهادي بده. اگر مدت‌هاست کود ندادي يا خاک خيلي قديميه، اين مورد خيلي محتمله.

سوم گلدان و ريشه: اگر ريشه‌ها گلدون رو پر کرده باشن (ريشه از زير گلدون زده بيرون، يا آبدهي سريع از زير خارج مي‌شه)، گياه انرژي رو بيشتر صرف دوام آوردن مي‌کنه تا برگ‌هاي درشت. در اين حالت تعويض گلدان يک سايز بزرگ‌تر با خاک سبک و غني (پيت/کوکوپيت + پرليت + کمي خاک‌برگ يا کمپوست آماده) مي‌تونه برگ‌ها رو درشت‌تر کنه.

چهارم آبياري و رطوبت: ديفن‌باخيا رطوبت‌دوسته. خشکي هوا باعث مي‌شه برگ‌ها کوچک‌تر و گاهي لبه‌ها قهوه‌اي بشه. خاک رو وقتي آبياري کن که ۲ تا ۳ سانت از سطح خاک خشک شده باشه. براي رطوبت هم مي‌توني از سيني سنگ‌ريزه و آب زير گلدان (بدون تماس کف گلدان با آب) يا دستگاه بخور سرد استفاده کني. خلاصه يه کم اسپایِ زندگي بهش بده 🌿

پنجم دما و تنش‌ها: دماي پايين، باد کولر/بخاري و جابه‌جايي‌هاي زياد، گياه رو وارد حالت استرس مي‌کنه و برگ‌هاي جديد کوچيک‌تر مي‌شن. سعي کن تو بازه ۱۸ تا ۲۸ درجه نگهش داري و از مسير باد مستقيم دور باشه.

اگر دوست داري دقيق‌تر بگم کدوم عامل محتمل‌تره، اين چندتا رو بگو: گياهت چند متر از پنجره فاصله داره؟ هر چند وقت آب مي‌دي؟ آخرين بار کي کود دادي؟ و آيا ريشه از زير گلدان بيرون زده؟ با اين اطلاعات نسخه‌اش رو دقيق‌تر مي‌پيچم 😉

براي مطالعه راهنماي کامل نگهداري ديفن‌باخيا و نکات تقويت رشد و درشت شدن برگ‌ها، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام، وقت شما هم بخير. سرو مخروطي اگر ظرف ۱۰ روز يکهو خشک و کچل شود، معمولاً پاي يک شوک جدي وسط است؛ يا ريشه آسيب ديده (خفگي/پوسيدگي/قطع شدن ريشه‌هاي نازک)، يا کم‌آبي شديد خورده، يا تغييرات ناگهاني مثل خاک نامناسب باغچه، جابه‌جايي، باد داغ/سرماي ناگهاني، يا حتي آفت‌هاي ريزِ نامرئي کار دستش داده‌اند. خلاصه سرو شما احتمالاً گفته: «من درخت جنگلم، با گلدون شوخي ندارم!» 😄

اينکه فرموديد «مقداري خاک باغچه روش ريختم» خيلي مهم است. خاک باغچه معمولاً سنگين و رسي است، ممکن است نماتد/قارچ/تخم حشرات داشته باشد و از همه بدتر، مي‌تواند زهکش گلدان را ضعيف کند و باعث شود ريشه‌ها اکسيژن کم بياورند. سروها به خاکي نياز دارند که سبک و پرهوا باشد؛ وقتي هوا به ريشه نرسد، اول «کچلي» (ريزش برگ‌هاي فلس‌مانند و قهوه‌اي شدن شاخه‌ها) شروع مي‌شود و بعد خشکيدگي پيش مي‌رود.

اول از همه يک بررسي سريع انجام دهيد: شاخه‌ها را با ناخن کمي بخراشيد. اگر زير پوست سبز بود هنوز اميد هست؛ اگر همه‌جا قهوه‌اي و خشک است و شاخه‌ها شکننده‌اند، احتمالاً بخش زيادي از گياه از دست رفته. همچنين خاک را چک کنيد: اگر هميشه خيس است يا بوي بد (ترشيدگي/کپک) مي‌دهد، به پوسيدگي ريشه شک کنيد؛ اگر خاک کاملاً خشک و جدا شده از ديواره گلدان است، به کم‌آبي شديد شک کنيد.

اقدام نجات (اورژانسي) پيشنهادي: اگر گلداني است، گياه را خيلي آرام بيرون بياوريد و ريشه‌ها را ببينيد. ريشه سالم معمولاً سفت و روشن است؛ ريشه پوسيده تيره، له‌شونده و بدبو است. ريشه‌هاي خراب را با قيچي تميز حذف کنيد و سپس در گلداني با سوراخ‌هاي زهکشي خوب و خاک سبک بکاريد: ترکيب پيشنهادي پيت‌ماس/کوکوپيت + پرليت + کمي خاک برگ يا کمپوست کاملاً پوسيده (نه خاک باغچه خام). بعد از کاشت، فقط يک آبياري کامل انجام دهيد تا خاک بنشيند، و بعد تا وقتي ۲–۳ سانت بالاي خاک خشک نشده آبياري نکنيد.

آبياري درست: سرو مخروطي نه عاشق غرقابي است نه تشنگي کشيدن. آبياري بايد عميق باشد (تا آب از زير گلدان خارج شود) و سپس اجازه دهيد سطح خاک کمي خشک شود. اگر گياه در فضاي باز است، پاي بوته را با دست بررسي کنيد؛ اگر خاک سنگين است، بهتر است اطراف ريشه را کمي سبک‌سازي کنيد و از جمع شدن آب کنار طوقه جلوگيري شود. مهم: آب را روي تنه/طوقه نريزيد و پاي گياه را باتلاق نکنيد.

نور و دما: سرو مخروطي معمولاً نور زياد مي‌خواهد. اگر داخل خانه بوده، کم‌نوري مي‌تواند ضعيفش کند، اما خشک شدن ۱۰ روزه بيشتر به آب و ريشه مربوط است. اگر تازه از داخل به بيرون يا برعکس منتقل شده، شوک محيطي هم مي‌تواند نقش داشته باشد. فعلاً گياه را در محل پرنور اما بدون آفتاب تند ظهر و دور از باد خيلي خشک يا گرماي بخاري/کولر قرار دهيد.

آفات احتمالي: اگر روي شاخه‌ها تار خيلي ريز يا لکه‌هاي گرد و خاک‌مانند ديديد، احتمال کنه تارعنکبوتي هست (خصوصاً در هواي گرم و خشک). اگر لکه‌هاي سفيد/پنبه‌اي يا سپرهاي قهوه‌اي چسبيده ديديد، شپشک مطرح مي‌شود. در اين حالت، شست‌وشوي ملايم شاخ و برگ و استفاده از روغن ولک/صابون حشره‌کش طبق دستور مي‌تواند کمک کند. (اگر خواستيد، عکس نزديک از شاخه‌ها بفرستيد تا دقيق‌تر تشخيص بدهم.) 🪴

هرس و کوددهي: شاخه‌هاي کاملاً خشک را تا رسيدن به بافت سبز هرس کنيد. فعلاً کود ندهيد؛ گياهِ در حال شوک و ريشه ضعيف با کود مثل اين است که به آدم تب‌دار «فلفل تند» بدهيم! وقتي علائم رشد جديد ديديد، آن وقت با کود ملايم و کم‌دوز شروع کنيد.

براي اينکه دقيق‌تر نسخه بدهم، لطفاً اين ۵ مورد را بفرماييد: گلداني است يا در زمين؟، محل نگهداري (داخل/بالکن/حياط)، برنامه آبياري، سوراخ زهکش گلدان دارد يا نه، و يک عکس واضح از کل گياه + نزديک شاخه‌هاي خشک. همچنين براي اطلاعات بيشتر و نکات تکميلي نگهداري سروها و بيماري‌هايشان، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن عجمي بنجار

محسن شهاب الدین

سلام

با توجه به شکل برگ‌ها که کشيده و نواري هستند و به صورت دسته‌اي از بالاي ساقه‌ي چوبي بيرون آمده‌اند، به‌احتمال خيلي زياد اين گياه يوکا (Yucca) است؛ همون يوکاي معروفِ مقاوم که انگار با شرايط سخت هم قهر نمي‌کنه 😄

چند تا نشونه‌ي کليدي توي عکس‌ها دقيقاً به يوکا مي‌خوره: ساقه‌ي نسبتاً ضخيم با جاي حلقه‌حلقه‌ي برگ‌هاي قديمي، و برگ‌هاي شمشيري/نواري که از تاج گياه بيرون مي‌زنن. بعضي‌ها با «دراسنا» قاطي مي‌کنن، ولي دراسنا معمولاً ساقه‌ش باريک‌تره و فرم برگ‌ها و طرز نشستن‌شون فرق داره؛ اين يکي بيشتر قيافه‌ي «من يوکام و به کم قانع‌ام» رو داره 🙂

اگر خواستي مطمئن‌ترش کنيم، يه نکته‌ي ساده: لبه‌ي برگ‌ها رو نگاه کن؛ در يوکا معمولاً برگ‌ها سفت‌تر و ايستاترند و گياه با نور زياد خيلي بهتر فرم مي‌گيره. آبياري هم حواست باشه: يوکا از غرقابي بودن خاک بدش مياد؛ بذار بين دو آبياري سطح خاک خشک بشه، وگرنه ريشه‌ها قهر مي‌کنن و داستان قارچ و پوسيدگي شروع مي‌شه 😅

براي اطلاعات بيشتر درباره‌ي نگهداري و مشکلات رايج يوکا، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام! حتما کمک مي‌کنم، فقط يه نکته مهم: لينک‌هايي که گذاشتيد از نوع file:// هستن و فقط روي کامپيوتر خودتون باز مي‌شن؛ من بهشون دسترسي ندارم. 😊 لطفاً عکس‌ها رو همينجا آپلود کنيد (يا يک عکس واضح از هر کاکتوس از روبه‌رو + يک عکس از بالا) تا دقيق اسمشون رو بگم.

تا وقتي عکس‌ها رو بفرستيد، اين راهنماي سريع رو داشته باشيد که براي اکثر کاکتوس‌ها جواب مي‌ده و جلوي ۹۰٪ مشکلات رو مي‌گيره (کاکتوس‌ها معمولاً از «محبتِ زيادي» آسيب مي‌بينن 😄):

نور: کاکتوس‌ها عاشق نور زيادن. بهترين حالت کنار پنجره جنوبي يا شرقي با نور زياد و چند ساعت آفتاب ملايم. اگر تازه مي‌خوايد ببريدشون زير آفتاب مستقيم، تدريجي عادت بديد تا آفتاب‌سوختگي نگيرن.

آبياري: قانون طلايي: فقط وقتي خاک کاملاً خشک شد آب بده. تابستون معمولاً هر ۷–۱۴ روز (بسته به دما و نور)، زمستون ممکنه هر ۳–۵ هفته. آب رو کامل بده تا از زير گلدون خارج بشه، ولي آب توي زيرگلدوني نمونه.

خاک و گلدان: خاک بايد خيلي سبک و زهکش‌دار باشه؛ ترکيب آماده کاکتوس يا مخلوطي مثل خاک کاکتوس + پرليت/پوميس. گلدان هم حتماً سوراخ زهکش داشته باشه (کاکتوس در گلدون بي‌سوراخ مثل ماهي توي کيسه‌ست؛ دير يا زود اوضاع بد مي‌شه! 😅).

دما و تهويه: دماي معمول خونه خوبه. مهم‌تر از دما، تهويه و خشک موندن خاکه. در زمستون اگر محيط خنک‌تره، آبياري رو خيلي کمتر کنيد.

کوددهي: در فصل رشد (بهار و تابستون) ماهي يک‌بار کود مخصوص کاکتوس رقيق‌شده کافيه. پاييز و زمستون معمولاً کود نديد.

علائم رايج مشکل: اگر کاکتوس نرم و آبکي شد معمولاً نشانه آبياري زياد/پوسيدگيه. اگر کشيده و رنگ‌پريده شد يعني نور کم داشته. اگر لکه‌هاي سفيد پنبه‌اي ديديد احتمالاً شپشک آردآلود مهمون ناخونده‌ست.

براي اينکه اسم هر دو کاکتوس رو دقيق بگم، لطفاً همراه عکس‌ها اين‌ها رو هم بنويسيد: اندازه تقريبي، آيا تيغ‌ها بلند و پرپشتن يا کم؟، بدنه کروي/ستوني/پهن (مثل کاکتوس گوش‌خرگوشي) و اينکه گل داده يا نه. با اين اطلاعات تشخيص خيلي راحت‌تر مي‌شه.

در نهايت اگر دوست داشتيد نکات کامل‌تر رو هم بخونيد، براي کسب اطلاعات بيشتر مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.