محسن شهاب الدین

سلام! 🌿 وقتي سرِ برگ‌هاي گل خرگوشي (سيکلامن) شروع مي‌کنه به خشک شدن، معمولاً يعني يه جاي کار توي آبياري، رطوبت، دما يا نور داره لنگ مي‌زنه. نگران نباش؛ اين گياه يه کم لوسه ولي با چند تا تنظيم کوچيک دوباره روي فرم مياد 🙂

اول از همه آبياري رو چک کن: سيکلامن دوست نداره آب از بالا روي برگ‌ها و تاج (مرکز گياه) بريزه. بهترين روش اينه که آب رو داخل زيرگلداني بريزي و ۱۵–۲۰ دقيقه بذاري خاک آب بکشه، بعد آب اضافه رو خالي کني. اگر خاک هميشه خيسه، نوک برگ‌ها خشک و قهوه‌اي مي‌شن چون ريشه‌ها کم‌کم خفه مي‌شن؛ اگر هم خاک خيلي خشک بمونه، گياه از نوک برگ‌ها قهر مي‌کنه و خشک مي‌زنه.

رطوبت و هواي محيط هم خيلي مهمه. خشک شدن سر برگ‌ها خيلي وقت‌ها از هواي خشکِ داخل خانه (به‌خصوص کنار بخاري/شوفاژ) مياد. گلدون رو از وسايل گرمايشي دور کن و يه سيني سنگريزه و آب زيرش بذار (طوري که کف گلدون داخل آب نباشه). اسپري کردن آب روي برگ‌ها معمولاً پيشنهاد نمي‌شه چون ممکنه لکه و قارچ درست کنه؛ سيکلامن با خيس شدن برگ‌ها زياد حال نمي‌کنه!

نور و دما: سيکلامن نور زيادِ غيرمستقيم مي‌خواد و هواي خنک رو ترجيح مي‌ده. اگر توي آفتاب مستقيم باشه، نوک برگ‌ها مي‌سوزه و خشک مي‌شه. دماي ايده‌آلش معمولاً حدود ۱۵ تا ۲۰ درجه است؛ اگر محيط خيلي گرم باشه، برگ‌ها زودتر آسيب مي‌بينن و گياه وارد فاز “حوصله ندارم” مي‌شه 😄

خاک و زهکش: مطمئن شو ته گلدون سوراخ زهکشي داره و خاک سبک و هواخور هست. اگر آب توي گلدون مي‌ايسته، هم نوک برگ‌ها خراب مي‌شن هم ممکنه مشکل‌هاي قارچي سر و کله‌شون پيدا بشه. اگر خاک سنگين و فشرده‌ست، يک تعويض گلدان با خاک مناسب (مثلاً ترکيب پيت/کوکوپيت + پرليت) خيلي کمک مي‌کنه.

يک نکته مهم براي کنترل سريع: برگ‌هايي که از نوک خشک شدن، همون قسمت‌هاي خشک‌شده برنمي‌گردن. با يک قيچي تميز، بخش‌هاي خشک را مرتب و کم‌کم هرس کن تا گياه انرژي‌اش را صرف برگ‌هاي سالم کند. اگر ديدي از مرکز گياه هم نرمي، سياهي يا بوي بد مياد، احتمال پوسيدگي تاج/ريشه هست و بايد آبياري رو فوراً اصلاح کني و در صورت نياز خاک رو تعويض کني.

اگر دوست داري دقيق‌تر بگم مشکل از کجاست، اينا رو بگو: گلدون کنار بخاري هست يا نه؟ نورش مستقيمه يا پشت پرده؟ چند وقت يکبار آب مي‌دي؟ زيرگلداني آب مي‌مونه؟ با همين چندتا جواب، تشخيص دقيق‌تر مي‌شه.

براي مطالعه نکات بيشتر و راهنمايي‌هاي کامل‌تر درباره نگهداري و مشکلات گياهان، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن مژدگانلو

سلام : اگه اشتباه نكنم شبيه سدوم گوشتيه گونه كم آب و از گونه گراند كاور ميباشد البته اگه همان سدوم باشه .

محسن شهاب الدین

سلام

با توجه به شکل برگ‌هاي گوشتي و کشيده و رنگ سبزِ متمايل به آبي، گياه داخل عکس به احتمال خيلي زياد يکي از ساکولنت‌ها (خانواده کراسولا/سدوم) است؛ چيزي نزديک به سدوم يا يکي از ساکولنت‌هاي مشابه (تشخيص دقيقِ رقم بدون ديدن گل و نماي واضح‌ترِ بوته کمي سخت مي‌شود). اما خيالتان راحت: اصول نگهداري اين گروه تقريباً يک نسخه‌ي طلايي دارد 😉

نور: ساکولنت‌ها عاشق نور زيادند. بهترين حالت نور زيادِ غيرمستقيم کنار پنجره است؛ اگر آفتاب ملايم صبح هم بخورد عالي مي‌شود. اگر نور کم باشد، گياه دراز و لاغر مي‌شود (اصطلاحاً مي‌گويد «من نور مي‌خوام!») و فرم خوشگلش را از دست مي‌دهد.

آبياري: مهم‌ترين قانون اينجاست: بين دو آبياري اجازه بدهيد خاک کاملاً خشک شود. بعد يک آبياري کامل انجام دهيد تا آب از زير گلدان خارج شود. آبياري ريزريز و هر روزه براي ساکولنت‌ها مثل اين است که هر روز بهشان بگوييم «بفرماييد يک ليوان آبِ استخر!»؛ نتيجه‌اش معمولاً پوسيدگي ريشه است 😅

خاک و گلدان: حتماً از خاک سبک و بسيار زهکش‌دار استفاده کنيد (خاک کاکتوس آماده، يا ترکيب خاک باغچه/پيت‌ماس با پرليت و شن درشت). گلدان حتماً سوراخ زهکش داشته باشد. توي عکس خاک کمي سنگين و کلوخه‌اي به نظر مي‌رسد؛ اگر امکانش هست تعويض خاک کمک بزرگي به سلامت گياه مي‌کند.

دما و رطوبت: دماي معمول خانه عالي است (حدود ۱۸ تا ۲۸ درجه). از سرماي شديد و باد کولر/پنجره‌ي خيلي سرد دورش نگه داريد. رطوبت معمولي خانه کافي است و نياز به غبارپاشي ندارد.

کوددهي: در فصل رشد (بهار و تابستان) ماهي يک‌بار کود مخصوص کاکتوس/ساکولنت با نصف غلظت پيشنهاد مي‌شود. پاييز و زمستان کوددهي را قطع کنيد تا گياه هم کمي استراحت کند.

تکثير: اين يکي از بخش‌هاي بامزه‌ي ساکولنت‌هاست! مي‌توانيد با قلمه برگ يا ساقه تکثير کنيد. يک برگ سالم را جدا کنيد، بگذاريد محل جدا شدن ۲۴ تا ۷۲ ساعت خشک و پينه ببندد، بعد روي خاک سبک قرار دهيد (دفن عميق نکنيد). تا ريشه بدهد فقط خيلي کم نم‌پاشي/آبياري سطحي کنيد. وقتي ريشه و جوانه زد، آبياري را مثل گياه بالغ انجام دهيد.

علائم خطر رايج: اگر برگ‌ها شل و آبکي شدند يا ساقه از پايين تيره شد، احتمالاً آبياري زياد و خاک سنگين باعث پوسيدگي شده. اگر برگ‌ها چروک مي‌شوند و سبک‌اند، معمولاً تشنگي است. تعادلش را که پيدا کنيد، گياه خودش راه مي‌آيد!

براي اطلاعات بيشتر و ديدن آموزش‌هاي کامل‌تر درباره ساکولنت‌ها و نگهداري اصولي‌شان، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

نرگس امتی

می خواستم نام این گیاه و نحوه نگهداری آن را بدانم

محسن شهاب الدین

سلام

توت‌فرنگي (Fragaria × ananassa) اصولاً گياهِ هواي خنک‌تره و با گرماي طولانیِ اهواز کمي “قهر” مي‌کنه؛ اما غيرممکن نيست. بهترين راه در اهواز اينه که توت‌فرنگي رو فصل‌محور ببينيد: يعني از اواخر پاييز تا اوايل بهار (وقتي هوا ملايم‌تره) بيرون يا بالکنِ سايه‌روشن نگهداري کنيد و از اواخر بهار تا تابستان يا جمعش کنيد يا ببريد جاي خنک‌تر. گرماي شديد باعث کاهش گل‌دهي، ريزش گل، ريز شدن ميوه و افزايش آفات مثل کنه مي‌شه. رطوبت بالا هم اگر تهويه نباشه، پاي بيماري‌هاي قارچي رو وسط مي‌کشه 😄.

براي نگهداري توت‌فرنگي در اهواز چند نکته طلايي: نور زياد ولي آفتاب تيزِ ظهر نه (صبح آفتاب بگيره عاليه)، گلدان با زهکش خيلي خوب، خاک سبک (مثلاً کوکوپيت/پيت + پرليت)، و آبياري وقتي ۲–۳ سانتي‌متر سطح خاک خشک شد. در گرما مالچ سبک (کاه/خاک‌برگ) کمک مي‌کنه ريشه‌ها کمتر پخته بشن! در روزهاي غبارآلود هم اگر امکان داريد برگ‌ها را با آب ملايم غبارشويي کنيد تا فتوسنتز بهتر انجام شود (اما شب‌ها خيس نماند).

بله، مي‌شود توت‌فرنگي را در آپارتمان هم نگهداري کرد، به شرطي که نور کافي داشته باشد: کنار پنجره خيلي روشن (ترجيحاً جنوبي/شرقي) و روزي چند ساعت نور مستقيم ملايم. اگر نور کم باشد، گياه “زنده مي‌ماند” ولي ميوه‌دهي درست‌وحسابي نمي‌دهد. دماي ايده‌آلش حدود ۱۵ تا ۲۵ درجه است؛ بالاتر از اين، مخصوصاً اگر شب‌ها هم گرم باشد، عملکردش افت مي‌کند. براي ميوه‌دهي داخل خانه، گاهي لازم است گرده‌افشاني دستي با يک قلم‌مو نرم انجام دهيد (توت‌فرنگي هم مثل ما گاهي نياز به کمک دارد 😉).

اما درباره گياه داخل عکس: از روي تصوير، برگ‌ها جفتي و روبه‌رو هستند، حاشيه برگ‌ها دندانه‌دار و ساقه‌ها گوشتي/سبز به نظر مي‌رسند و روي برگ‌ها هم لکه‌هاي ارغواني-قهوه‌اي ديده مي‌شود. اين ظاهر خيلي به کالانکوئه (Kalanchoe)‌ها نزديک است (از خانواده ساکولنت‌ها). تشخيص قطعي فقط با يک عکس سخت است، ولي به احتمال زياد يک نوع کالانکوئه/ساکولنت مشابه است.

روش نگهداري (براي کالانکوئه و ساکولنت‌هاي مشابه): نور زياد (پشت پنجره روشن)، آبياري کم‌فاصله ممنوع! اجازه دهيد خاک بين دو آبياري تقريباً کامل خشک شود، بعد آبياري عميق انجام دهيد. خاک بايد سبک و شني/پرليت‌دار باشد و گلدان حتماً زهکش عالي داشته باشد. لکه‌هاي روي برگ‌ها مي‌تواند از آبياري زياد، رطوبت بالا، يا آفتاب خيلي تند بعد از جابه‌جايي باشد؛ اگر لکه‌ها در حال گسترش‌اند، برگ‌هاي خيلي درگير را حذف کنيد و تهويه و فاصله آبياري را بهتر کنيد. (قارچ‌ها عاشق “برگِ خيس و هواي بي‌حرکت” هستند؛ يک مهماني رايگان برايشان است 😅).

اگر دوست داريد دقيق‌تر بگم دقيقاً چه گونه‌اي از کالانکوئه هست و لکه‌ها بيشتر به چي مي‌خورند، يک عکس واضح‌تر از نماي نزديک برگ، ساقه، و پشت برگ و همچنين شرايط نگهداري (نور/آبياري/محل) بفرستيد.

براي اطلاعات بيشتر و نکات تکميلي درباره توت‌فرنگي و گياهان آپارتماني، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

مهندس رامندی

در انتخاب گیاه باید دقت نمایید گیاهانی متناسب با شرایط محیطی خودتان انتخاب کنید.تا در اینده مشکلات کمتری داشته باشید.گیاهانی که از نظر نور،دما،رطوبت،مناسب محیط نگهداری شما باشد. با توجه به عدم اشنایی اینجانب با شرایط اقلیمی توصیه میکنم از راهنمایی کارشناسان شهرتان استفاده نمایید

محسن شهاب الدین

سلام

براي جنوبِ گرم و گاهي شرجي، مهم‌ترين اصل اينه: گياهاني انتخاب کنيد که با گرما، آفتاب تند و رطوبت کنار مي‌آيند؛ وگرنه باغچه‌تون مي‌شه کلاس «احضار ارواح گياهان از دست‌رفته» 😄. خوشبختانه گزينه‌هاي خيلي خوبي داريد و با چند نکته ساده مي‌تونيد يک باغچه کم‌دردسر و خوشگل بسازيد.

اول از همه طراحي: باغچه‌تون رو به سه بخش تقسيم کنيد: ۱) گياهان مقاوم و هميشه‌سبز براي اسکلت اصلي (پس‌زمينه و ديواره‌ها)، ۲) گل‌دارها براي رنگ و جذابيت، ۳) گياهان پوششي/حاشيه‌اي براي اينکه خاک لخت نمونه و علف هرز کمتر بشه. اگر آفتاب مستقيم بالاي ۶ ساعت داريد، گياهان آفتاب‌دوست بکاريد؛ اگر کمتره يا سايه داريد، سراغ سايه‌پسندها بريد.

براي «اسکلت» باغچه در جنوب، اين‌ها معمولاً عالي جواب مي‌دن: خرزهره (خيلي مقاوم و پرگل)، ياس هلندي/پيتوسپوروم (شمشاد جايگزين خوب در مناطق گرم)، شمشاد توپي/فرم‌پذير در مناطق معتدل‌تر جنوب، نخل‌هاي زينتي مثل سيکاس و واشنگتنيا، و مورد. نکته مهم: خرزهره سمي است؛ اگر بچه کوچک يا حيوان خانگي داريد، جاي دسترس نکاريد.

براي گل‌هاي رنگي و کم‌دردسر در گرما: جعفري (Tagetes)، شاه‌پسند، گل کاغذي (Bougainvillea) (اگر جاي آفتابي داريد مي‌ترکونه از گل)، پورتولاکا/گل خرفه‌اي (عاشق گرماست)، هيبيسکوس/ختمي چيني، و آدنيوم (رز صحرايي) گزينه‌هاي خيلي خوبي‌اند. اين‌ها معمولاً با آفتاب جنوب «رابطه عاطفي جدي» برقرار مي‌کنن 😅.

براي حاشيه و پوششي (که باغچه‌تون حرفه‌اي‌تر به نظر بياد): لانتانا (هم مقاوم هم پرگل)، روزْماري (هم خوشبو هم مقاوم)، آلوئه‌ورا و ديگر ساکولنت‌ها (کم‌آبي رو خوب تحمل مي‌کنن)، و چمن‌هاي زينتي مثل پنستوم (اگر آب کافي داريد). پوشاندن سطح خاک با مالچ (پوست درخت، چيپس چوب، يا حتي برگ خشک خرد شده) هم کمک مي‌کنه رطوبت حفظ بشه و خاک کمتر داغ کنه.

چند نکته طلايیِ نگهداري که مخصوص جنوبه: آبياري عميق ولي با فاصله بهتر از آب‌کمِ هرروزه است (ريشه‌ها عميق‌تر مي‌رن و مقاوم‌تر مي‌شن). صبح زود آبياري کنيد تا تبخير کم بشه و بيماري‌هاي قارچي کمتر شيوع پيدا کنن. اگر شرجي زياد داريد، فضاي بين بوته‌ها رو تنگ نگيريد تا هوا جريان داشته باشه؛ قارچ‌ها توي محيط خفه و نمناک جشن تولد مي‌گيرن 🎉.

چون تازه‌کاريد، پيشنهاد مي‌کنم با تعداد کم و گياهان «جان‌سخت» شروع کنيد: مثلاً ۲–۳ بوته هميشه‌سبز براي ساختار، ۴–۶ بوته گل‌دار فصلي يا دائمي، و يک حاشيه پوششي. بعد که دست‌تون راه افتاد، سراغ ترکيب‌هاي خاص‌تر بريد. قبل از خريد، حتماً وضعيت آفتاب (صبح/ظهر) و نوع خاک (شني، رسي، يا مخلوط) رو مشخص کنيد؛ همين دو تا، نصف مسير موفقيته.

اگر دوست داريد دقيق‌تر و شخصي‌سازي‌شده راهنمايي‌تون کنم، لطفاً بگيد: متراژ باغچه چقدره، روزي چند ساعت آفتاب مستقيم مي‌گيره، خاک‌تون بيشتر شنيه يا رسي، و آيا به آب لوله‌کشي/چاه دسترسي خوب داريد يا محدوديت آبياري داريد. براي اطلاعات بيشتر هم مي‌توانيد مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

اين پشه‌هاي ريز که دور برگ‌ها مي‌چرخن و مخصوصاً روي خاک گلدون مهموني مي‌گيرن، در اکثر موارد پشه قارچي (Fungus gnat) هستن. خودِ پشه‌هاي بالغ بيشتر اعصاب‌خردکنن، اما دردسر اصلي لاروها هستن که داخل خاکِ هميشه مرطوب زندگي مي‌کنن و از مواد آلي و قارچ‌ها تغذيه مي‌کنن؛ گاهي هم به ريشه‌هاي نازک گياه گير ميدن. خلاصه اينکه معمولاً مشکل از سمپاشي سطحي حل نمي‌شه چون اصل ماجرا زير خاکه 🙂

اولين و مؤثرترين کار: آبياري را اصلاح کنيد. اجازه بديد ۲ تا ۳ سانتي‌متر سطح خاک کاملاً خشک بشه و بعد آبياري کنيد. پشه قارچي عاشق خاک خيسه؛ شما خاک رو کمي خشک‌تر نگه داريد، انگار چراغ مهموني رو خاموش کرديد و مهمونا خودشون ميرن بيرون 😄

کار دوم: سطح خاک را عوض کنيد. اگر امکانش هست ۲–۳ سانتِ بالاي خاک رو برداريد و با خاک تميز و سبک جايگزين کنيد. حتي بهتر: روي سطح خاک يک لايه نازک ماسه شسته درشت يا پرليت بريزيد (حدود ۱ سانت). اين لايه باعث مي‌شه لاروها نتونن راحت به سطح بيان و بالغ‌ها هم جاي تخم‌گذاري پيدا نکنن. خاک سنگين و هميشه خيس = بهشت پشه‌ها.

کار سوم براي شکار بزرگسال‌ها: کارت زرد چسبنده کنار گلدون نصب کنيد. اين کارت‌ها پشه‌هاي بالغ رو خوب جمع مي‌کنن و هم‌زمان به شما نشون ميدن جمعيت داره کم ميشه يا نه. (بعضي وقت‌ها آدم فکر مي‌کنه زيادن، ولي کارت زرد نشون ميده اوضاع قابل کنترله.)

کار چهارم (کليدي) براي لاروها: درمان داخل خاک. چون سمپاشي روي برگ‌ها معمولاً اثري روي لاروهاي داخل خاک نداره. گزينه‌هاي مؤثر: BTI (باسيلوس تورينجنسيس اسرائيلي) که مخصوص لاروهاي پشه‌هاست، يا نماتدهاي مفيد (Steinernema) اگر در دسترسه. اين‌ها رو بايد طبق دستور روي بسته‌بندي به صورت محلول آبياري به خاک بديد تا لاروها کنترل بشن. اگر فقط روي برگ‌ها سم بزنيد، لاروها زير خاک با خيال راحت زندگي مي‌کنن!

اگر خاک گلدون خيلي کهنه/سنگين/بدبو شده يا زهکش درست کار نمي‌کنه، يک اقدام جدي‌تر هم جواب ميده: تعويض خاک و بررسي زهکش. گلدون بايد حتماً سوراخ زهکش داشته باشه و زيرگلدوني نبايد هميشه آب نگه داره. شفلرا خاک سبک با زهکش خوب رو دوست داره؛ باتلاق رو نه 😅

نکته تکميلي: اگر با اين کارها هنوز پشه‌ها برمي‌گردن، احتمالاً آبياري زياد يا خاک آلوده يا حتي گلدون‌هاي کنار هم دارن منبع آلودگي رو حفظ مي‌کنن. بهتره هم‌زمان چند گلدون اطراف رو هم چک کنيد و درمان رو براي همه انجام بديد.

براي راهنمايي دقيق‌تر اگر ممکنه بگيد: هر چند روز آب ميديد؟، گلدون زهکش داره؟ و خاک سبک/کوکوپيت-پرليت هست يا سنگين و باغچه‌اي؟ تا نسخه دقيق‌تر بدم. براي اطلاعات بيشتر هم مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

علائمي که گفتيد (اين‌که برگ/سوزن‌ها هنوز زرد نشدن ولي با لمس «پودر» مي‌شن و مي‌ريزن، بي‌حالي، افتادگي برگ‌هاي پايين و رفتن به سمت زردي) خيلي وقت‌ها يعني گياه داره از استرس ريشه و هواي گرم و خشک ضربه مي‌خوره. آروکاريا به خشکي هوا حساسه، ولي از اون طرف هم خاکِ هميشه خيس رو اصلاً دوست نداره؛ ريشه‌ها خفه مي‌شن و گياه آروم‌آروم خشکيده به نظر مياد (بله، گياه مي‌تونه از زيادي آب هم «خشک» بشه! 🙃).

اولين مظنون: آبياري بيش از حد + زهکشي ضعيف. شما گفتيد خاک رو “هميشه مرطوب” نگه داشتيد؛ براي کاج نانا اين معمولاً يعني ريشه اکسيژن کم مياره و کم‌کم دچار پوسيدگي مي‌شه. الان کاري که بکنيد اينه: سنگريزه‌هاي روي خاک رو برداريد (هم خوشگله هم قاتل نامحسوس! چون تبخير سطحي رو کم مي‌کنه و خاک ديرتر خشک مي‌شه)، بعد اجازه بديد ۲–۳ سانتِ بالاي خاک بين دو آبياري خشک بشه و بعد آبياري عميق کنيد تا آب از زير گلدان خارج بشه. آب داخل زيرگلداني نبايد بايستد.

دومين نکته مهم: گلدان و زهکش. حتماً چک کنيد ته گلدان سوراخ باز داشته باشه. اگر خاک خيلي سنگين/باغچه‌ايه يا آب رو نگه مي‌داره، بهتره در اولين فرصت (ترجيحاً وقتي شوک کمتره) تعويض خاک انجام بديد. ترکيب پيشنهادي: خاک سبک و هواخور مثل پيت‌ماس/کوکوپيت + پرليت + کمي خاک‌برگ (يا خاک آماده گياهان آپارتماني سبک). اگر وقتي گياه رو از گلدان درآورديد ريشه‌هاي قهوه‌اي/لِه‌شده و بدبو ديديد، اون قسمت‌ها رو تميز و با قيچي ضدعفوني شده حذف کنيد و در خاک تازه بکاريد.

سوم: رطوبت هوا مخصوصاً در اراک که گفتيد گرم و خشکه. غبارپاشي به‌تنهايي معمولاً کافي نيست و اگر تهويه کم باشه مي‌تونه دردسر قارچي هم درست کنه. بهتره يک سيني سنگريزه زير گلدان بذاريد (داخل سيني آب بريزيد ولي ته گلدان با آب تماس نداشته باشه) يا از بخور سرد استفاده کنيد. هدف اينه که رطوبت محيط اطراف گياه پايدارتر بشه. اين يکي از همون چيزاست که کاج نانا به خاطرش قهر مي‌کنه و مي‌گه «من جنگل مرطوب مي‌خوام» 😅.

چهارم: نور و دما. کنار پنجره با نور زيادِ غيرمستقيم عاليه. اما دقت کنيد باد کولر، پنکه، يا جريان هواي داغ مستقيم نخوره. دماي خيلي بالا + خشکي هوا مي‌تونه باعث همين حالت شکنندگي و ريزش بشه. همچنين گلدان رو هر چند روز يک‌بار کمي بچرخونيد تا گياه يک‌طرفه ضعيف نشه.

پنجم: کوددهي فعلاً نه. وقتي گياه تحت استرسه و احتمال مشکل ريشه وجود داره، کود مثل اينه که به آدم مريض قيمه‌نثار خيلي چرب بدي! 😄 اول بايد آبياري و رطوبت و ريشه رو درست کنيم. بعد از اينکه علائم پايدار شد و رشد جديد ديديد، مي‌تونيد بهار و تابستان هر ۳–۴ هفته يک‌بار کود کامل رقيق (مثلاً يک‌چهارم تا نصف دوز) بديد.

براي اينکه مطمئن‌تر تشخيص بديم، اگر ممکنه اين‌ها رو بفرماييد: عکس از کل گياه، عکس از سطح خاک و زير گلدان، و بگيد هر چند روز يک‌بار آبياري مي‌کنيد و آيا آب از زير خارج مي‌شه يا نه. اين اطلاعات کمک مي‌کنه بفهميم بيشتر سمت پوسيدگي ريشه مي‌ريم يا کمبود رطوبت/استرس گرما.

براي مطالعه راهنماي کامل‌تر نگهداري و مشکلات کاج نانا و ساير گياهان آپارتماني، پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

با توضيحي که داديد—برگ‌هاي بيضي و لبه‌هاي دالبور/موج‌دار—به‌احتمال زياد بونساي شما از خانواده فيکوس‌ها است و خيلي نزديک به چيزي که در بازار به اسم Ficus nitida (که گاهي با نام‌هاي فيکوس ميکروکارپا/فيکوس رتوزا هم قاطي مي‌شود) فروخته مي‌شود. خلاصه بگم: شما يک بونساي “کله‌پر و مقاوم” داريد که معمولاً براي هديه دادن هم انتخاب محبوبيه 😄

براي اينکه دقيق‌تر مطمئن شويد، اين چندتا نشانه را چک کنيد: اگر برگ‌ها براق و چرمي هستند، ساقه‌ها خاکستري روشناند و اگر يک برگ را خيلي آروم بشکنيد يا زخمي کنيد شيره سفيد (لاتکس) بيرون مي‌آيد، تقريباً با اطمينان فيکوس است. لبه‌هاي کمي موج‌دار هم در بعضي واريته‌ها طبيعي است، مخصوصاً وقتي گياه جوان باشد يا نورش کم و زياد شده باشد.

نکته‌هاي نگهداري که فيکوس‌ها با آن حالشان خوب است: نور زيادِ غيرمستقيم کنار پنجره (آفتاب تند ظهر مستقيم نه)، آبياري وقتي که 2 تا 3 سانت بالاي خاک خشک شد (نه هر روز از سر دلسوزي!)، و گلدان با زهکش عالي. فيکوس‌ها با جابجايي و تغييرات ناگهاني قهر مي‌کنند و برگ مي‌ريزند، پس اگر تازه هديه گرفتيد، جايش را ثابت کنيد و هي اين‌طرف آن‌طرفش نچرخانيد 🌿

اگر الان برگ‌ها کمي موج‌دارتر از حد معمول يا بدشکل‌اند، چند علت رايج دارد: کمبود نور، آبياري نامنظم (يک روز خشک، يک روز خيس)، يا شوري آب/کود زياد. پيشنهاد من: با آب سبک‌تر (ترجيحاً آب مانده 24 ساعت يا تصفيه)، آبياري منظم بر اساس خشکي خاک، و ماهي يک‌بار شستشوي خاک (يک آبياري پرحجم که آب اضافي از زير خارج شود) جلوي تجمع املاح را بگيريد.

براي تشخيص قطعي‌تر، اگر امکانش هست يک عکس واضح از کل گياه و يکي از برگ از نزديک (رو و پشت برگ) بفرستيد تا دقيق بگم فيکوس نيتيداست يا يکي از فيکوس‌هاي خيلي شبيه به آن. در پايان هم براي اطلاعات بيشتر و نکات کامل نگهداري بونساي‌ها، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام! آلوئه‌ورا کلاً گياه جون‌سختيه، ولي وقتي پاجوش‌ها رو جدا مي‌کنيم يا يه مدت طولاني دست به گلدون نمي‌زنيم، مثل آدمي که تازه از خواب بيدار شده، يه کم بدخلق مي‌شه 😄 حالا دونه‌دونه مشکل‌هات رو دقيق و عملي مي‌گم.

سوال 1: سبزِ کم‌رنگ شدن برگ‌ها (بدون لکه و زدگي)
کم‌رنگ شدن برگ آلوئه‌ورا معمولاً از اين چند تا دليل مياد: نور ناکافي يا برعکس نور مستقيمِ تند که گياه براي دفاع رنگش رو مي‌بازه، خاک سنگين و پرمواد آلي (مثل چرم حيواني زياد) که ريشه رو تنبل/کم‌اکسيژن مي‌کنه، و آبياري نامنظم يا زياد که جذب مواد غذايي رو به هم مي‌ريزه. آلوئه وقتي شرايطش ايده‌آل نباشه، به‌جاي سبز پررنگ و سفت، مي‌ره سمت برگ‌هاي کم‌رنگ‌تر و بعضي وقت‌ها کمي نرم‌تر.

براي پررنگ‌تر شدن برگ‌ها اين کارها رو انجام بده:
1) نور: اگر ۴ ساعت آفتاب مستقيم داري، بهتره آفتاب صبح باشه نه ظهر. اگر آفتاب ظهره، نور زياد باعث رنگ‌پريدگي مي‌شه. بهترين حالت: نور زياد ولي فيلترشده يا آفتاب ملايم صبح.
2) خاک: ترکيب «خاک باغچه + چرم حيواني» معمولاً براي ساکولنت‌ها زيادي سنگين و آليه. آلوئه خاک سبک مي‌خواد. ترکيب پيشنهادي: ۵۰٪ پرليت/پوکه معدني + ۳۰٪ خاک کاکتوس يا خاک برگ خيلي کم + ۲۰٪ خاک باغچه الک‌شده. اگر چرم حيواني منظورت کود دامي/کمپوست سنگينه، خيلي کم استفاده کن (در حد ۱۰٪ يا کمتر).
3) آبياري: آبياري فقط وقتي که خاک تا چند سانت زير سطح کاملاً خشک شده. بعد هم آبياري کامل تا خروج آب از زير گلدان. (آلوئه با «کم‌آبي منطقي» خوشحال‌تره تا آبياري از روي دلسوزي!)
4) کوددهي: اگر خاک رو سبک کردي، ماهي يک‌بار در فصل رشد (بهار/تابستان) کود کامل رقيق (مثلاً 20-20-20 با يک‌چهارم دوز) کافيه. زياده‌روي باعث ضعف و بدشکلي مي‌شه.

سوال 2: قهوه‌اي شدن برگ‌ها بعد از جدا کردن جوانه‌ها (پاجوش‌ها)
اين يکي خيلي رايجه: بعد از جدا کردن پاجوش‌ها، گياه دچار شوک جابجايي + آسيب ريشه مي‌شه. از طرفي، چون گفتي از ۱۳بدر تا الان آفتابي بوده، احتمالاً يه عامل مهم هم اضافه شده: آفتاب‌سوختگي. آلوئه‌اي که توي سايه/داخل بوده، اگر يهو بره زير آفتاب مستقيم، برگ‌ها اول کدر مي‌شن، بعد قهوه‌اي/برنزه مي‌زنن و ممکنه بخش‌هايي از برگ مثل «سوختگي» باقي بمونه. اين لزوماً بيماري نيست؛ بيشتر شبيه برنزه شدن (البته از نوع دردناک!) است 😅

الان دقيقاً چي کار کني که خشک نشن؟
1) نور رو مرحله‌اي کن: فعلاً ۷ تا ۱۰ روز ببرشون جايي که نور زياد ولي غيرمستقيم داشته باشن، بعد کم‌کم آفتاب صبح رو اضافه کن. آفتاب ظهر = دشمن شماره يک برگ‌هاي تازه‌جابه‌جا شده.
2) آبياري رو کنترل کن: بعد از جابجايي، اگر ريشه‌ها آسيب ديده باشن، آبياري زياد باعث پوسيدگي مي‌شه. فقط وقتي خاک خشک شد آب بده. (اگر خاک سنگينه، فاصله آبياري بيشتر مي‌شه.)
3) زهکش گلدان: حتماً گلدان سوراخ داشته باشه و زيرگلدوني پر از آب نمونه. آب ايستاده = پوسيدگي آرام و بي‌صدا.
4) برگ‌هاي خيلي آسيب‌ديده: اگر بخشي از برگ‌ها کاملاً قهوه‌اي و خشک شده، مي‌توني اون برگ‌ها رو از پايين و نزديک طوقه با ابزار تميز جدا کني. اما اگر فقط «رنگ‌پريدگي/برنزه» هست و بافت هنوز زنده است، مي‌توني نگهشون داري؛ گياه ازشون استفاده مي‌کنه.
5) خاک رو اصلاح کن: اگر همين ترکيب سنگين رو داري، احتمال قهوه‌اي شدن به‌خاطر مشکل ريشه هم بيشتره. بهترين کار اينه که در اولين فرصت مناسب (وقتي گياه خيلي بي‌حال نيست) به خاک سبک مخصوص ساکولنت منتقل کني.

يک تست سريع براي تشخيص علت قهوه‌اي شدن:
اگر برگ‌ها خشک و کاغذي مي‌شن و بيشتر سمت آفتاب‌خورده‌هاست → احتمالاً آفتاب‌سوختگي.
اگر برگ‌ها شل، آبکي، بدبو يا از پايين شروع به له شدن مي‌کنن → احتمالاً پوسيدگي ريشه از آبياري/خاک سنگين و بايد سريع‌تر خاک سبک و شرايط خشک‌تر اعمال بشه. اين مورد مهم‌تر و خطرناک‌تره ⚠️

در نهايت: آلوئه‌ورا وقتي بهترين رنگ و فرم رو مي‌ده که نور زيادِ کنترل‌شده داشته باشه، خاک سبک و پرهوا، و آبياريش هم «بعد از خشک شدن کامل» باشه. اگر دوست داشتي، عکس از گياه و گلدان و خاک هم بفرست تا دقيق‌تر بگم کدوم سناريو محتمل‌تره 📷.

براي اطلاعات بيشتر و نکات تکميلي نگهداري آلوئه‌ورا و مشکلات رايجش، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام! وقتي مي‌گيد «همان مشکلي که براي نرگس دارم براي اين هم»، معمولاً يعني يک عامل مشترک داره هم نرگس رو اذيت مي‌کنه هم مريم رو. خبر خوب اينه که خيلي وقت‌ها اين قضيه با چند اصلاح ساده درست مي‌شه؛ خبر بد هم اينه که گياه‌ها مثل ما قهر مي‌کنن ولي حرف نمي‌زنن 😄

چون خودِ «علائم دقيق» رو نگفتيد (زردي برگ؟ ندادن گل؟ پوسيدگي پياز؟ لکه‌هاي قهوه‌اي؟ نرم شدن ساقه؟)، من رايج‌ترين سناريوهايي که هم در نرگس و هم در مريم ديده مي‌شن رو مي‌گم و براي هرکدوم راه‌حل مي‌دم. اگر آخرش چند تا عکس و توضيح بديد، دقيق‌تر مثل پزشکِ پيازها نسخه مي‌پيچم.

۱) پوسيدگي پياز (شايع‌ترين مشکل مشترک): اگر پياز نرم شده، بوي بد مي‌ده، يا برگ‌ها بي‌حال و زرد مي‌شن و رشد متوقف مي‌شه، احتمالاً پاي آبياري زياد و خاک سنگين وسطه. راه‌حل: آبياري رو فقط وقتي انجام بديد که ۳–۵ سانت روي خاک خشک شده باشه. گلدان بايد حتماً زهکش داشته باشه. خاک رو سبک کنيد: ترکيب پيشنهادي کوکوپيت/پيت + پرليت + کمي خاک باغچه (يا هر خاک سبک آماده) و از ماندن آب زيرگلداني جلوگيري کنيد.

۲) کم‌نوري يا نور نامناسب: مريم براي گل‌دهي نور زياد مي‌خواد و نرگس هم معمولاً در نور خوب بهتر عمل مي‌کنه. اگر برگ‌ها دراز و کم‌رنگ شدن يا گل‌دهي ضعيفه، نور مسئله است. راه‌حل: جاي روشن با نور زياد (ترجيحاً آفتاب ملايم صبح). پشت پنجره جنوبي/شرقي عاليه، ولي مراقب آفتاب تند تابستون باشيد که برگ‌ها رو کباب نکنه 🔥🙂

۳) کاشت خيلي عميق يا خيلي سطحي: پيازي‌ها حساسن؛ اگر پياز خيلي عميق کاشته بشه، خفه مي‌شه و گل‌دهي کم مي‌شه؛ خيلي سطحي هم زود خشک مي‌شه. راه‌حل: پياز رو طوري بکاريد که حدود ۲ تا ۳ برابر ارتفاع پياز خاک روي اون رو بپوشونه (در گلدان کمي محافظه‌کارانه‌تر)، و قسمت نوک‌دار رو رو به بالا بذاريد.

۴) تغذيه اشتباه (کود زيادِ ازته = برگ زياد، گل کم): اگر گياه فقط برگ مي‌ده و گل نمي‌ده، ممکنه کود ازته زياد داده باشيد. راه‌حل: در دوره رشد، هر ۲–۳ هفته يک‌بار کود کامل متعادل (مثل ۲۰-۲۰-۲۰) با دوز کم يا کود با فسفر بالاتر براي گل‌دهي (با احتياط) بديد. کوددهي سنگين يعني استرس و سوختگي ريشه.

۵) آفات ريز ولي اعصاب‌خردکن: تريپس، شته و کنه مي‌تونن هم نرگس رو اذيت کنن هم مريم رو. علائم: لکه‌هاي نقره‌اي/رگه‌دار، پيچيدگي برگ، چسبندگي (عسلک)، ريزش غنچه. راه‌حل: پشت و روي برگ‌ها رو چک کنيد. شست‌وشو با آب ولرم + محلول صابون ملايم (يا صابون حشره‌کش) هر ۵–۷ روز، ۲–۳ نوبت. اگر شديد بود، از سموم کم‌خطر مناسب (با توجه به نوع آفت) استفاده کنيد.

براي اينکه دقيق و قطعي بگم «همان مشکل» دقيقاً چيه، لطفاً اين ۵ مورد رو بفرستيد: ۱) عکس از کل گياه و نزديکِ برگ/پياز ۲) مشکل دقيق چي هست (زردي/پوسيدگي/لکه/گل ندادن) ۳) برنامه آبياري ۴) نوع خاک و گلدان (زهکش دارد؟) ۵) نور روزانه چند ساعت. با اينا، تشخيص مثل آزمايشگاه پاتولوژي گياهي مي‌شه 😉

در پايان، براي راهنماهاي بيشتر درباره نگهداري پيازي‌ها، بيماري‌ها، آفات و اصول آبياري، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

براي اينکه دقيق بگم اسم گياه چيه، حتماً بايد عکسش رو ببينم يا حداقل چند تا نشانه‌ي کليدي ازش داشته باشم. الان توي پيامت فقط خودِ سوال اومده و تصويري/توضيحاتي از ويژگي‌هاي گياه نيست؛ و خب من گياه‌شناس‌ام، نه غيب‌گو 😄

اگه لطف کني يکي از اين‌ها رو بفرستي، خيلي سريع‌تر و دقيق‌تر اسمش رو درمياريم: عکس واضح از برگ‌ها (از نزديک)، عکس کل گياه (فرم رشد و قد)، عکس ساقه و محل اتصال برگ، و اگه داره گل يا ميوه. نور طبيعي کنار پنجره بهترينه؛ فلاش هم گاهي رنگ برگ رو قاطي‌پاتي مي‌کنه.

اگه فعلاً عکس نداري، همين چند سؤال رو جواب بده تا حدس‌هام محدود بشه: گياه داخل آپارتمانه يا بيرون؟ برگ‌ها گوشتي و ضخيمن يا نازک؟ لبه‌ي برگ‌ها دندونه‌داره يا صاف؟ برگ‌ها روبه‌رو قرار گرفتن يا يکي‌درميون؟ ساقه چوبيه يا نرم؟ وقتي برگ رو مي‌شکني شيره سفيد مي‌ده يا نه؟ 🌿

يک نکته‌ي گياه‌پزشکي هم بگم: گاهي آدم‌ها دنبال «اسم گياه» هستن چون گياهشون حالش خوب نيست. اگر زردي برگ، لکه‌هاي قهوه‌اي/سياه، ريزش برگ، يا پژمردگي هم داري، همون‌ها رو هم بنويس؛ چون هم به شناسايي کمک مي‌کنه هم مي‌فهميم مشکل از نور/آبياريه يا پاي آفت و بيماري وسطه 🕵️‍♂️

براي اطلاعات بيشتر و نکات کاربردي نگهداري و تشخيص آفات و بيماري‌ها، پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.