سلام
اول بگم خيالت راحت، مشکل شما کاملاً طبيعي و خيلي هم شايعه، مخصوصاً وقتي از قطرهچکانهاي قابل تنظيم (همين سهراهيهاي با شير ريز) استفاده ميشه. اين که با تنظيم يکي، بقيه قاطي ميکنن، بيشتر به فشار آب و نوع قطرهچکان برميگرده تا اشتباه شما 😉
اين قطرهچکانهاي سهراهي با شير تنظيم، «فشارجبرانکن» (PC) نيستن. يعني چي؟ يعني مقدار آبي که ميدن، کاملاً وابسته به فشار لوله است. وقتي شما چندتاشون رو ميبندين يا فشار مسير عوض ميشه، فشار تو لوله تغيير ميکنه و تنظيم همه قبليها به هم ميريزه؛ بعضيا زورشون زياد ميشه، بعضيا هم خفه ميشن و ميميرن (يعني قطع ميشن 😄).
براي اينکه سيستم شما درست و اصولي کار کنه، چندتا نکته مهم وجود داره:
۱. استفاده از قطرهچکان مناسب:
بهجاي اين مدل شيردار سهراهي، پيشنهاد ميشه از:
- قطرهچکانهاي فشارجبرانکن (PC) با دبي ثابت (مثلاً ۴ ليتر در ساعت)
- يا قطرهچکانهاي معمولي با دبي مشخص (مثلاً 4 يا 8 ليتر در ساعت) اما بدون پيچ تنظيم دستي
استفاده کنيد. اينا طوري طراحي شدن که با تغييرات معقول فشار، دبي تقريباً ثابت ميمونه و اعصاب شما هم حفظ ميشه.
۲. يکسان بودن تعداد قطرهچکان براي هر درخت:
کاري که کردين (هر طرف درخت سه تا قطرهچکان) از نظر پخش يکنواخت دور ريشه خوبه، فقط حواستون باشه:
- همه درختها، در يک رديف، تعداد و نوع قطرهچکانشون يکسان باشه.
- اگر روي يه درخت ۶ تا قطرهچکان دارين و روي يکي ديگه ۲ تا، فشار و دبي قاطي ميشه و تنظيم همه ميره هوا.
۳. کنترل و تنظيم فشار قبل از ورود به شبکه:
اگر پمپ دارين يا از فشار بالاي شبکه استفاده ميکنين، حتماً:
- يک رگولاتور فشار (شير فشارشکن) بعد از منبع يا پمپ و قبل از ورود به لوله اصلي ۳ اينچ نصب کنيد.
- فشار مناسب براي بيشتر قطرهچکانها حدود ۱ تا ۱.۵ بار است (بسته به مدل و کاتالوگ سازنده). فشار اگر زياد باشه، قطرهچکانها ميشن فواره، کم باشه بعضيا ديگه کار نميکنن.
۴. طراحي طول لولهها و سرشاخهها:
وقتي از يک لوله ۳ اينچ وسط باغ رفتين و از دو طرفش لولههاي باريک بردين زير درختها، چند نکته مهمه:
- طول هر لوله فرعي (همون لوله باريک زير درختها) زياد بلند نباشه، چون هرچي انتهاي لوله ميريم، فشار ميافته.
- بهتره در انتهاي هر لوله فرعي، شير انتهايي يا کورکن قابل باز شدن بگذارين تا گاهي بازش کنيد و گلولاي و رسوبات خارج بشه؛ گرفتگي قطرهچکانها کمتر ميشه.
۵. چرا هر بار تنظيم بههم ميريزه؟
هر بار که شما شيرهاي ريز روي قطرهچکانها رو کم و زياد ميکنين:
- مجموع دبي خروجي سيستم عوض ميشه
- فشار شبکه تغيير ميکنه
- در نتيجه تقريباً همه قطرهچکانها رفتار جديدي از خودشون نشون ميدن (دقيقاً همون چيزي که ميبينيد).
اين يعني از اين نوع قطرهچکان انتظار «تنظيم دقيق» نداشته باشيد؛ اينا بيشتر به درد گلخونههاي کوچک، گلدونها يا جاهايي که خيلي حساسيت نداريم ميخورن، نه يک باغ کامل پرتقال.
۶. راهحل عملي براي شما (بدون زيرورو کردن کل سيستم):
اگر نميخواين همه چيز رو عوض کنين، ميتونين اين کارها رو بکنيد:
- فشار ورودي رو با يک شير فشارشکن روي يک عدد ثابت تنظيم کنيد.
- همه شيرهاي ريز روي قطرهچکانها رو تقريباً روي يک وضعيت مشخص (مثلاً وسط) بگذارين، و فقط جايي که واقعاً لازم است (مثلاً درخت ضعيف، يا نزديک پمپ که فشار بيشتره) کمي کم و زياد کنين.
- سعي نکنين همه رو ميليمتري تنظيم کنين؛ در عمل اين نوع قطرهچکان اجازه تنظيم دقيق به شما نميده.
۷. اگر بخواين اصولي و حرفهاي کنيد:
- تعويض تدريجي قطرهچکانهاي شيردار با قطرهچکانهاي PC با دبي ثابت (مثلاً 4 ليتر/ساعت).
- طراحي بر اساس سن درخت: براي درخت بزرگتر، بهجاي باز و بست شير، ميشه يک يا دو قطرهچکان بيشتر نصب کرد، نه اينکه همون يکي رو زياد باز کنيد.
- لولههاي فرعي با قطر مناسب انتخاب بشه که در طولش افت فشار زيادي نداشته باشيد.
در مجموع، مشکل از شما نيست، از نوع سيستم و قطرهچکانهاست. سيستم فعلي هم قابل استفاده است، اما انتظار تنظيم ميليمتري و ثابت در درازمدت ازش نداشته باشيد. هر چي به سمت قطرهچکانهاي استاندارد و فشار ثابت بريد، آبياري باغ پرتقالهاتون هم يکنواختتر و مديريتاش راحتتر ميشه 🌱
براي مطالعه نکات بيشتر درباره آبياري قطرهاي، انتخاب قطرهچکان مناسب و مديريت باغ مرکبات، ميتونيد مقالات سايت نارگيل رو هم ببينيد؛ مطالب کاربردي و بهدردبخوري داره.