افسانه سادات فرود

سلام تابستان گرم و خشک و کمبود مواد غذایی می تواند علت باشدباغبانی سبز باغبانی سبز ۵ سال پیش معرفی گیاه- زغال اخته Cornelian cherry دوستان عزیز. لطفا مطالب وبلاگ باغبانی سبز را کپی برداری و انتشار نفرمایید. سپاسگزارم. پوست ساقه های اصلی تیره است اما ساقه های جوان سبز رنگ هستند. برگها 10-4 سانتیمتر طول و 4-2 سانتیمتر عرض دارند . گلها کوچک به قطر 10-5 میلیمتر هستند و چهار گلبرگ زرد رنگ دارند و در دسته های 25-10 تایی در اواخر زمستان/ اوایل بهار و قبل از رشد برگها شکوفا می شوند. میوه های این گیاه قرمز رنگ هستند، 2 سانتیمتر طول و 1.5 سانتیمتر قطر دارند.گلهای زرد رنگ و میوه های این گیاه بخشهایی هستند که مورد توجه قرار می‌گیرند . انبوه گلهای زرد رنگ در اواخر زمستان/ اوایل بهار و زمانی که درخت هنوز برگ ندارد بسیار جلب توجه می کند. میوه ها اواسط الی اواخر تابستان می رسند و زمانی قابل خوردن است که از درخت به پایین بیفتد. میوه رسیده قرمز تیره و یا زرد رنگ هستند که البته نوع قرمز رنگ آن متداول‌تر است. از میوه های این گیاه به شکل تازه خوری، خشکبار، تهیه نوشیدنی و یا مربا استفاده می شود. اگرچه اندازه میوه های این گیاه به شکل معمول حدود 2-1.5 سانتیمتر است اما ارقامی از این گیاه پرورش یافته اند که میوه هایی درشت تر با قطر حدود 4 سانتیمتر نیز تولید می کنند. میوه های زغال‌اخته منبع بسیار خوبی برای ویتامین c است . در بین نمونه هایی که به خاطر زیبایی و نه استفاده از میوه پرورش می یابند، انواعی وجود دارند که برگهایی ابلق دارند که زیبایی خاص خود را دارند.مورد جالب توجه دیگری که در مورد گیاه زغال اخته وجود دارد عدم شناور ماندن آن بر روی آب برخلاف اکثر چوب سایر گیاهان است. وب این گیاه چگالی بالایی دارد و به درون آب فرو می رود. از نامهای انگلیسی زغال اخته می توان به Cornelian cherry, European cornel و Dogwood اشاره کرد. توجه: در حالیکه که گونه Cornus mas به دلیل گلهای که در اواخر زمستان/ اوایل بهار و همچنین میوه هایی که تولید می کند مورد توجه قرار گرفته است برخی دیگر از گونه های جنس cornus به دلیل رنگ زیبای شاخسارشان در طی زمستان مورد توجه قرار گرفته اند که از جمله این گونه ها می توان به C.alba, C.sericea, C. sanguinea‌ اشاره کرد که رنگ قرمز – نارجی شاخه هایشان بسیار زیبا است. البته این نمونه ها در طی فصل رشد ساقه هایی نسبتا سبز رنگ به همراه گلهایی سفید رنگ دارند و در اثر سرمای زمستان ساقه ها قرمز رنگ می شوند. این نمونه اکثرا همانند بوته رشد می کنند. برخی دیگر از گونه های این جنس همانند C.florida, C.kousa, C.capitata,C.nuttallii درختچه هایی هستند که به دلیل گلهای زیبایی که به رنگ سفید و یا صورتی دارند مورد توجه قرار گرفته اند البته این نمونه ها خاکهایی با کمی اسیدیته پاییتر را ترجیح می دهند.تصاویری از این گونه ها را در انتهای مطلب آورده ام. شرایط محیطی آبیاری: درختان جوان زغال اخته به آبیاری منظم نیاز دارند بنابراین زمانی که سطح خاک نسبتا خشک شد نسبت به آبیاری اقدام کنید. اگر بافت خاک گیاه از نوع متوسط باشد(نه خیلی سبک و شنی و نه خیلی سنگین) در اوایل رشد هفته ای یک مرتبه آبیاری این گیاه کافی است. درختان بالغ را اگرچه لزومی ندارد که آبیاری کنیم اما توجه داشته باشید که اصولا مقاومت زغال اخته نسبت به خشکی خاک متوسط و میانه است و تحمل خشکی کشیدن برای مدت طولانی را ندارد. بنابراین به طور کل بهتر است که کشت و پرورش این گیاهان در مناطقی انجام شود که ریزش باران و مرطوب شدن خاک بخصوص در طی تابستان و همچنین گرمای تابستان در حد قابل قبولی باشد تا گیاهان بالغ و استقرار یافته خشکی نکشند. در غیر اینصورت رشد و همچنین گلدهی و میوه دهی این گیاه با کیفیت و کمیت پایینی انجام می شود. به کارگیری از پوشش مالچ (مالچ به موادارگانیک همانند خاک برگ گفته می شود) در اطراف تنه گیاه و بر روی سطح خاک به ضخامت 7-5 سانتیمتر در طی فصل خشک و گرم می تواند تا حدودی به حفظ رطوبت خاک و خنک نگهداشتن آن کمک کند. نور:زغال اخته را می توان در مکانی با نور کامل آفتاب (حداقل 8-6 ساعت نور مستقیم آفتاب) و یا نیمه سایه-نیمه آفتاب(حداقل 5-4 ساعت نور مستقیم آفتاب) کاشت. وجود مکانهای سایه مانع از گلدهی و همچنین تشکیل میوه می شود. دما: زغال اخته در طی زمستان دما را تا حدود 25-درجه سانتیگراد تحمل می کند اما با گرمای تابستان میانه چندانی ندارد بخصوص اگر در منطقه ای زندگی می کنید که به طور کل رطوبت کمی نیز وجود دارد. روزهای گرم و وزش بادهای خشک و گرم از جمله دلایل ریزش برگهای این گیاه است که می تواند منجر به ظاهر بیمار گونه این گیاه شود به همین دلیل این درختان در مناطقی که تابستانهای گرم و بخصوص خشکی دارند خوب به عمل نمی آیند. حتی اگر در مکانی کاشته شوند که در بعد از ظهر روزهای گرم تابستان از سایه برخوردار باشد باز هم وزش نسیم های گرم تابستانه آنها را آزار می دهد.