افسانه سادات فرود

از قلمه چوب سخت (ساقه های چوبی و بالغ گیاه)و چوب نرم(قلمه های حاصل از رشد سالانه ساقه ها که هنوز نرم و انعطاف پذیر هستند) می توان برای تکثیر این گیاه استفاده کرد. تقریبا در هر زمانی از سال می توان نسبت به قلمه گیری از گیاه و تکثیر اقدام کرد که البته در فضای باز دمای هوا مانع این مسئله می شود و معمولا در بهار و یا پاییز که دما برای ریشه زایی قلمه ها مناسب است ، این گیاه تکثیر می شود اما در محیط محافظت شده که دما قابل تنظیم است در هر زمانی می توان این گیاه را تکثیر کرد. قلمه چوب نرم را می توان در طی ماه های تابستان و از ساقه های حاصل از رشد سال جاری تهیه کرد. قلمه های چوب سخت را می توان درزمانی که گیاه در حال ورود به دوران رکود است یعنی در فصل پاییز و بعد از برگریزان و از ساقه هایی که یک سال عمر دارند تهیه کرد. ساقه هایی که فاصله جوانه ها روی آنها در حدود 5-3.7 سانتیمتر است مناسب تهیه قلمه هستند و ساقه هایی که اصلا جوانه ای ندارند مناسب قلمه گیری نیستند. همچنین قلمه هایی که حاوی جوانه انتهایی هستند و به بیان دیگر از نوک ساقه ها تهیه می شوند ریشه زایی چندان خوبی ندارند. بهترین زمان تهیه قلمه ها در طی صبح است. قطر قلمه ها نیز بهتر است که در حد قط یک مداد یعنی حداقل در حدود 0.5 سانتیمتر باشد. طول قلمه ها می توان در حدود 45-30 سانتیمتر و یا حتی بلندتر در نظر گرفت و بهتر است که حداقل 4 جوانه یا گره( گره ناحیه اتصال برگ به ساقه است) بر روی آن وجود داشته باشد . و برش را در بالای ناحیه گره بزنید و قلمه را از گیاه مادری جدا کنید. قلمه هایی را که حاوی برگ هستند (بخصوص قلمه های چوب نرم) را باید در قسمت پایین که در خاک کاشته می شوند عاری از برگ کرد تا به آسانی بتوان آنها را در بستر کاشت قرار داد. در مورد عمق کاشت نیز باید گفت طول نسبتا قابل توجهی این قلمه ها در خاک قرار میگرند . مثلا اگر قلمه 30 سانتیتر باشد 25 سانتیمتر از آن، اگر 60 سانتیمتر باشد 30 سانتیمتر از آن، اگر 90 سانتمیتر باشد 38 سانتیمتر ، اگر 120 سانتیمتر باشد 45 سانتیمتر و اگر 180 سانتمیتر باشد حدود 60 سانتیمتر از آن در داخل خاک کاشته می شود. البته به گفته برخی از پرورش دهندگان هر مقدار که طول قلمه بیشتر باشد باید خاک از زهکش بهتر و عدم ماندگاری آب نیز برخوردار باشد و در آبیاری قلمه ها زیاده روی نکرد زیرا احتمال پوسیدن قلمه های بلند که قسمت قابل توجهی از آنان داخل خاک است وجود دارد. قلمه های چوب نرم می توان آنها را در میان خزه مرطوب و یا حتی در آب به مدت 3-2 روز قرار داد. سپس آنها را در مخلوطی شامل خاک برگ+شن و یا کوکوپیت +پرلایت و یا هر مخلوط دیگری که علاوه بر زهکش توانایی نگهداری رطوبت را نیز دارد کاشت و در مکانی روشن که حدود 6 ساعت از نور آفتاب بهره مند است کاشت کرد. دمای مورد نیاز نیز بالای 15 درجه و به شکل بهینه حدود 18 درجه سانتیگراد است.

افسانه سادات فرود

سلام سرد شدن دمای محیط ،کمبود مواد غذایی،نا مناسب بودن بافت خاک از علل کندی و یا توقف رشد می تواند باشد ،از کود های کامل مخصوص گیاهان زینتی وهیومیک اسید به صورت محلول می توانید استفاده کنید ،میزان استفاده بستگی به شرکت سازنده داره که روی جعبه قید شده است .با توجه به اینکه درخت شما جوان است ،بهتر است مقدار کود نصف غلظت توصیه شده از سوی سازنده باشد .

مهندس رامندی

از قلمه چوب سخت (ساقه های چوبی و بالغ گیاه)و چوب نرم(قلمه های حاصل از رشد سالانه ساقه ها که هنوز نرم و انعطاف پذیر هستند) می توان برای تکثیر این گیاه استفاده کرد. بنابراین تقریبا در هر زمانی از سال می توان نسبت به قلمه گیری از گیاه مادری و تکثیر اقدام کرد که البته در فضای باز دمای هوا مانع این مسئله می شود و معمولا در بهار و یا پاییز که دما برای ریشه زایی قلمه ها مناسب است ، این گیاه تکثیر می شود اما در محیط محافظت شده که دما قابل تنظیم است در هر زمانی می توان این گیاه را تکثیر کرد. قلمه چوب نرم را می توان در طی ماه های تابستان و از ساقه های حاصل از رشد سال جاری تهیه کرد. قلمه های چوب سخت را می توان درزمانی که گیاه در حال ورود به دوران رکود است یعنی در فصل پاییز و بعد از برگریزان و از ساقه هایی که یک سال عمر دارند تهیه کرد. ساقه هایی که فاصله جوانه ها روی آنها در حدود 5-3.7 سانتیمتر است مناسب تهیه قلمه هستند و ساقه هایی که اصلا جوانه ای ندارند مناسب قلمه گیری نیستند. همچنین قلمه هایی که حاوی جوانه انتهایی هستند و به بیان دیگر از نوک ساقه ها تهیه می شوند ریشه زایی چندان خوبی ندارند. بهترین زمان تهیه قلمه ها در طی صبح است. قطر قلمه ها نیز بهتر است که در حد قط یک مداد یعنی حداقل در حدود 0.5 سانتیمتر باشد. طول قلمه ها را می توان در حدود 45-30 سانتیمتر و یا حتی بلندتر در نظر گرفت و بهتر است که حداقل 4 جوانه یا گره( گره ناحیه اتصال برگ به ساقه است) بر روی آن وجود داشته باشد . و برش را در بالای ناحیه گره بزنید و قلمه را از گیاه مادری جدا کنید. قلمه هایی را که حاوی برگ هستند (بخصوص قلمه های چوب نرم) را باید در قسمت پایین که در خاک کاشته می شوند عاری از برگ کرد تا به آسانی بتوان آنها را در بستر کاشت قرار داد. در مورد عمق کاشت نیز باید گفت طول نسبتا قابل توجهی این قلمه ها در خاک قرار میگرند . مثلا اگر قلمه 30 سانتیتر باشد 25 سانتیمتر از آن، اگر 60 سانتیمتر باشد 30 سانتیمتر از آن، اگر 90 سانتمیتر باشد 38 سانتیمتر ، اگر 120 سانتیمتر باشد 45 سانتیمتر و اگر 180 سانتمیتر باشد حدود 60 سانتیمتر از آن در داخل خاک کاشته می شود. البته به گفته برخی از پرورش دهندگان هر مقدار که طول قلمه بیشتر باشد باید خاک از زهکش بهتر و عدم ماندگاری آب نیز برخوردار باشد و در آبیاری قلمه ها زیاده روی نکرد زیرا احتمال پوسیدن قلمه های بلند که قسمت قابل توجهی از آنان داخل خاک است وجود دارد. قلمه های چوب نرم می توان آنها را در میان خزه مرطوب و یا حتی در آب به مدت 3-2 روز قرار داد. سپس آنها را در مخلوطی شامل خاک برگ+شن و یا کوکوپیت +پرلایت و یا هر مخلوط دیگری که علاوه بر زهکش توانایی نگهداری رطوبت را نیز دارد کاشت و در مکانی روشن که حدود 6 ساعت از نور آفتاب بهره مند است کاشت کرد. دمای مورد نیاز نیز بالای 15 درجه و به شکل بهینه حدود 18 درجه سانتیگراد است. قلمه های چوب سخت این گیاه نیاز به یک دوره استراحت دارند و این قلمه ها را در مکانی با دمای 0 الی 4- به مدت 4-2 هفته نگه می‌دارند و سپس نسبت به کاشت آنان اقدام می‌کنند و هنگام کاشت نیز دما را برای چند روز در حد 4-5 درجه برای چنین قلمه هایی مهیا کرده و سپس دما را به حدود 18 درجه می‌رسانند. برخی از پرورش دهندگان به چنین روشی اعتقاد ندارند اما بیان می‌کنند که اگر قصد انبار کردن و نگهداری قلمه های سپیدار را داریم بهترین قلمه همان قلمه های چوب سخت است که می توان آنها را در انباری با دمای 0 تا 4- درجه در میان خزه یا خاک اره و در درون کیسه پلاستیکی قرار داد و بعد از مناسب شدن شرایط آب و هوایی نسبت به کاشت آنان اقدام کرد .

افسانه سادات فرود

سلام مناسب ترین زمان برای تکثیر بهار و پاییز است ،قلمه ها را در خاک (خاکبرگ و شن ( بکارید .قطر قلمه ها بهتر است که در حد قط یک مداد یعنی حداقل در حدود 0.5 سانتیمتر باشد. طول قلمه هارامی توان در حدود 45-30 سانتیمتر و یا حتی بلندتر در نظر گرفت و بهتر است که حداقل 4 جوانه یا گره( گره ناحیه اتصال برگ به ساقه است) بر روی آن وجود داشته باشد و برش را در بالای ناحیه گره بزنید و قلمه را از گیاه مادری جدا کنید. قلمه هایی را که حاوی برگ هستند (بخصوص قلمه های چوب نرم) را باید در قسمت پایین که در خاک کاشته می شوند عاری از برگ کرد تا به آسانی بتوان آنها را در بستر کاشت قرار داد. در مورد عمق کاشت نیز باید گفت طول نسبتا قابل توجهی این قلمه ها در خاک قرار میگرند . مثلا اگر قلمه 30 سانتیتر باشد 25 سانتیمتر از آن، اگر 60 سانتیمتر باشد 30 سانتیمتر از آن در داخل خاک کاشته می شود. البته به گفته برخی از پرورش دهندگان هر مقدار که طول قلمه بیشتر باشد باید خاک از زهکش بهتر و عدم ماندگاری آب نیز برخوردار باشد و در آبیاری قلمه ها زیاده روی نکرد زیرا احتمال پوسیدن قلمه های بلند که قسمت قابل توجهی از آنان داخل خاک است وجود دارد. قلمه های چوب نرم را می توان در میان خزه مرطوب و یا حتی در آب به مدت 3-2 روز قرار داد. سپس آنها را در مخلوطی شامل خاک برگ+شن و یا کوکوپیت +پرلایت و یا هر مخلوط دیگری که علاوه بر زهکش توانایی نگهداری رطوبت را نیز دارد کاشت و در مکانی روشن که حدود 6 ساعت از نور آفتاب بهره مند است کاشت کرد. دمای مورد نیاز نیز بالای 15 درجه و به شکل بهینه حدود 18 درجه سانتیگراد است.

محسن شهاب الدین

سلام

کبوده (صنوبر نقره‌اي / Populus alba) براي مناطق شمالي ايران و به‌خصوص جاهايي مثل سياهکل، از نظر آب‌وهوا و رطوبت، معمولاً درخت بدقلقي نيست و مي‌تونه خوب جواب بده. منطقه شما مرطوب، نسبتا پرباران و از نظر آب سطحي هم غنيه، که براي کبوده اصولاً يک امتياز حساب مي‌شه؛ فقط بايد چند تا نکته مهم رو جدي بگيريد تا بعداً درخت‌ها اذيت نشن. 🙂

چون زمين شما قبلاً شاليزار بوده، يعني خاکش احتمالاً سنگين و رسيه و در فصل بارندگي ممکنه آب در اون موندگاري زيادي داشته باشه. حالا: کبوده رطوبت‌دوست هست، ولي غرقابي دائمي رو دوست نداره. اگر خاک طولاني‌مدت باتلاقي بمونه و زهکش خوبي نداشته باشه، ريشه‌ها خفه مي‌شن و درختاتون يا رشد بدي خواهند داشت يا حتي از بين مي‌رن. پس اولين کار اينه که ببينيد: بعد از يک بارندگي خوب، آب چقدر روي زمين مي‌ايسته و چقدر طول مي‌کشه تا جذب يا خارج بشه.

اگر ديديد که آب زياد مي‌ايسته، حتماً به فکر زهکشي باشيد: ايجاد نهرهاي زهکش، جوي‌هاي فرعي، يا کاشت روي پشته‌هاي کمي بلندتر (مثلاً ۳۰–۴۰ سانتي‌متر از سطح زمين) کمک مي‌کنه ريشه‌ها مدام توي آب نايستند. نزديکي ۲۰۰ متري به رودخانه و همسايگي با شاليزار از نظر رطوبت مزيت خوبيه، به‌شرط اين‌که شور شدن خاک يا غرقابي دائمي نداشته باشيد.

در مورد پاسخ‌دهي کشت در آن منطقه: بله، اصولاً سياهکل و مناطق اطراف براي صنوبر و کبوده منطقه مناسبي به‌حساب ميان؛ هم سابقه کشت گونه‌هاي صنوبر در اون نواحي وجود داره و هم اقليم با نيازهاي درخت سازگار هست. فقط بهتره قبل از کاشت انبوه، يک قطعه کوچک‌تر (مثلاً ۱–۲ جريب) رو به‌صورت آزمايشي بکاريد تا هم واکنش خاک رو ببينيد، هم رشد درخت‌ها در دو سه سال اول دستتون بياد؛ اين کار ريسک کار رو خيلي پايين مياره.

حالا برسيم به سوال مهم شما: فاصله نهال‌ها از هم چقدر باشه؟ اين بستگي به هدفتون داره: چوب قطور بلندمدت مي‌خوايد يا برداشت سريع و چوب نازک‌تر براي صنايع مختلف؟ ولي به طور معمول براي کبوده در شرايط شما، اين فاصله‌ها پيشنهاد مي‌شن:

۱. اگر هدفتون توليد چوب نسبتاً قطور و باکيفيت در دوره تناوب متوسط (مثلاً ۸–۱۲ سال) هست، مي‌تونيد فاصله‌ها رو حدوداً:
• بين درخت‌ها روي رديف: ۳ متر
• بين رديف‌ها: ۳ تا ۳/۵ متر
يعني حدود ۳×۳ يا ۳×۳/۵ متر در نظر بگيريد. اين فاصله باعث مي‌شه درخت‌ها فضاي کافي براي تاج و ريشه داشته باشن و رشد قطري خوبي بگيرن.

۲. اگر به‌دنبال تراکم بالاتر و برداشت زودتر هستيد (مثلاً چوب نازک‌تر، تراورس سبک، صنايع چوب فشرده و…)، مي‌تونيد بريد روي:
• ۲/۵ × ۳ متر يا حتي ۲/۵ × ۲/۵ متر
ولي يادتون باشه در اين تراکم بالا، بعد از چند سال بايد تنک‌کردن (حذف بخشي از درخت‌ها) انجام بشه تا بقيه درخت‌ها خفه نشن و رشدشون کم نشه. يعني اول شلوغ مي‌کاريد، بعداً بخشي رو مي‌فروشيد و جا براي بقيه باز مي‌کنيد. 😉

براي زميني با مساحت حدود ۲۰ جريب (اگر جريب محلي حدود ۱۰۰۰–۲۰۰۰ مترمربع حساب بشه، در هر صورت سطح قابل‌توجهيه)، بهتره:
• طرح کاشت رو منظم (رديفي) انجام بديد تا بعداً ورود تراکتور، ماشين‌آلات، يا کارگر براي هرس، تنک‌کردن و برداشت راحت باشه.
• حتماً جهت رديف‌ها رو طوري تنظيم کنيد که نور به‌خوبي بين رديف‌ها پخش بشه (معمولاً رديف‌ها شمالي–جنوبي، اگر شرايط زمين اجازه بده، بهتره).

نکته مهم ديگه: نهال سالم و رقم مناسب انتخاب کنيد. همه صنوبرها شبيه هم نيستن؛ بعضي کلون‌ها (ارقام) براي شمال و خاک‌هاي مرطوب مناسب‌تر هستن. بهتره از نهالستان معتبر محلي يا منابعي که تجربه کشت در گيلان و مازندران دارن، نهال تهيه کنيد. نهال‌هايي با ريشه سالم، بدون پوسيدگي، و تنه صاف و بدون زخم، شانس موفقيت شما رو خيلي بالا مي‌برن.

در سال‌هاي اول، کنترل علف‌هاي هرز رو دست‌کم نگيريد؛ چون زمين شاليزاري قبلي، احتمالاً علف‌هاي هرز قوي و پرريشه‌اي داره. اگر علف‌ها کنترل نشن، هم آب و غذاي خاک رو مي‌بلعن، هم دور طوقه نهال‌ها رطوبت بيش از حد ايجاد مي‌کنن و زمينه بيماري‌هاي قارچي رو بالا مي‌برن.

از نظر بيماري‌ها و آفات، کبوده مي‌تونه با مواردي مثل زنگ‌ها، پوسيدگي‌هاي ريشه، پژمردگي‌ها و برخي حشرات چوب‌خوار درگير بشه، مخصوصاً در محيط مرطوب شمال. پيشنهاد مي‌کنم از همون اول، يک برنامه پايش سالانه براي:
• بررسي زودهنگام لکه‌هاي برگي، زردي غيرعادي برگ‌ها، و خشکيدگي شاخه‌ها
• و در صورت نياز، مشورت با کارشناس گياه‌پزشکي محلي
داشته باشيد تا اگر مشکلي شروع شد، زود جلوي اون رو بگيريد.

جمع‌بندي اگر بخوام بگم: بله، کشت کبوده در سياهکل روي زمين سابقاً شاليزاري اصولاً امکان‌پذير و قابل توجيهه، به‌شرط اين‌که:
• وضع زهکشي و ماندآبي خاک رو بررسي و در صورت نياز اصلاح کنيد،
• فاصله کاشت رو حدوداً ۳×۳ يا ۳×۳/۵ متر انتخاب کنيد (بسته به هدفتون)،
• نهال سالم و رقم سازگار با شمال تهيه کنيد،
• و چند سال اول حواستون به علف‌هاي هرز، رطوبت و بيماري‌ها باشه.

اگر خواستيد وارد جزئيات بيشتري مثل انتخاب رقم دقيق، برنامه تغذيه (کوددهي)، زمان دقيق کاشت و هرس بشيد، مي‌تونيد از منابع تخصصي‌تر هم کمک بگيريد. براي مطالعه بيشتر و آشنايي با تجربه باغداران و زارعان ديگر در مورد درختان و کشت در شمال ايران، پيشنهاد مي‌کنم حتماً مقالات سايت نارگيل رو هم بخونيد؛ هم اطلاعات فني مي‌ده، هم تجربه‌هاي ميداني خوبي توش پيدا مي‌شه. 🌱