راحیل رمضانی

با سلام . گل مرجانی دارم که برای محفوظ ماندن از سرما ان را از حیاط به داخل خانه اوردم و پشت پنجره جنوبی گذااشتم اما چند روزی است که روی برگهای سبز ان لکه های زردی ایجاد شده به نظر شما برای جلو گیری ازاین  مورد چه کاری می توانم انجام دهم .متشکرم

مهندس رامندی

اگر برگهای پایینی و پیر هستند که به نوبت زرد شده و می‌ریزند. که روندی کاملا طبیعی است، (زیرا با رشد گیاه و در صورتی که مواد غذایی به طور مرتب به گیاه نرسد. مواد لازم از برگهای پیر به برگهای جوان منتقل میشوند و برگهای پیر به مرور زرد شده و ریزش میکنند. برای به تاخیر انداختن این روند ریزش برگهای کهنه، میبایست از تغذیه کامل گیاه مطمئن شد آنگاه به دنبال عوامل و نشانه‌های دیگر رفت) اما اگر چند برگ با همدیگر به این عارضه مبتلا میشوند احتمال افراط در آبیاری و برعکس خشکی دیدن گیاه فراوان است.اگر چه میزان موفقیت در تکثیر این گیاه بسیار کم است، ولی نا امید نشوید. با یک چاقوی تیز، قلمه های انتهایی ساقه را، به طول ۸ تا ۱۰ سانتی متر جدا کرده و به مدت یک روز یا بیشتر، در کناری قرار دهید تا در محل بریده و هر یک را در گلدانی با قطر دهانه ۶ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص گیاهان گوشتی و کاکتوس، بکارید و خاک را نسبتا مرطوب نگهدارید اگر شیره سفید این گیاه بیش از حد تراوش کرد، آنرا در پودر زغال چوب و یا آب فرو ببرید مراقب باشید خارهای تیره و شیره سمی فرفیون با دست شما تماس نباید . قلمه ها را در نور مناسب و دمای ۲۱ درجه سانتیگراد، به مدت دو ماه نگاه دارید و قلمه ای را که خشک نشده بود و رشد کافی داشت، در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر قرار بدهید

اخلمدی

با سلام مرجان به آب کم و آفتاب کامل نیاز دارد. شل شدن برگها و ساقه یا نشانه پوسیدگی است یا یک مشکل در ریشه که اجازه جذب آب را نمی دهد.شرایط را بررسی کنید و به حل مشکل بپردازید. موفق باشید

محسن شهاب الدین

از شما صمیمانه سپاسگزاریم

محسن شهاب الدین

برای پرپشت شدن جوانه انتهایی گیاه را قطع کرده تا گیاه تحریک به رشد عرضی وپرپشت شدن نماید

محسن شهاب الدین

سلام

بله، مرجان را در زمستان هم مي‌شود تکثير کرد، اما راستش زمستان مثل اينه که به گياه بگيم «عجله نکن، يواش‌تر!» 😄 يعني ريشه‌زايي کندتر مي‌شود و اگر نور و گرما کافي نباشد، احتمال پوسيدگي قلمه بالا مي‌رود. اگر داخل خانه شرايط مناسب داريد (نور خوب و دماي ثابت)، تکثير زمستانه قابل انجام است.

بهترين روش تکثير مرجان، قلمه ساقه است: يک شاخه سالم و نيمه‌چوبي (حدود ۸ تا ۱۵ سانتي‌متر) را با تيغ/قيچي تميز ببُريد. چون مرجان شيره سفيد و سمي دارد، حتماً دستکش بپوشيد و شيره را به چشم و دهان نزديک نکنيد. بعد از برش، اجازه بدهيد قلمه ۲۴ تا ۷۲ ساعت در جاي خشک و سايه بماند تا انتهاي آن پينه ببندد؛ اين کار مثل «بيمه ضدپوسيدگي» است.

بعد از پينه بستن، قلمه را در يک بستر سبک بکاريد: خاک کاکتوس + پرليت (مثلاً ۵۰/۵۰) عالي است. آبياري را خيلي محتاط انجام دهيد: تا چند روز اول اصلاً آب ندهيد و بعد هم فقط زماني آبياري کنيد که بستر کاملاً خشک شده باشد. دماي ايده‌آل براي ريشه‌دهي ۲۰ تا ۲۶ درجه و نور زيادِ غيرمستقيم است. اگر محيط سرد است، تکثير را عقب بيندازيد يا از گرماي ملايم داخل خانه کمک بگيريد؛ چون در سرما، قلمه‌ها بيشتر «قيافه مي‌گيرند» تا ريشه بدهند 🙂

اما درباره سؤال دوم: قليايي کردن خاک گلدان يعني بالا بردن pH. قبل از هر کاري، بهتر است با نوار يا کيت pH (يا حداقل با مشاهده علائم و نوع آب) يک ديد کلي داشته باشيد، چون بعضي وقت‌ها خاک از قبل هم قليايي است و افزودن مواد قليايي فقط دردسر درست مي‌کند. مرجان معمولاً در pH نزديک خنثي تا کمي قليايي مشکلي ندارد، اما افراط مي‌تواند باعث کمبود ريزمغذي‌ها (مثل آهن) و زردي برگ‌ها شود.

روش‌هاي امن‌تر براي قليايي‌تر کردن خاک: ۱) استفاده خيلي ملايم از آهک کشاورزي (dolomitic lime يا آهک دولوميتي) که علاوه بر بالا بردن pH، منيزيم و کلسيم هم مي‌دهد. مقدار دقيق به pH فعلي، حجم گلدان و ترکيب خاک بستگي دارد، اما براي گلدان‌ها معمولاً مقدار کم و مرحله‌اي بهتر است (مثلاً در حد نصف تا يک قاشق چاي‌خوري براي گلدان متوسط، مخلوط با خاک سطحي و سپس آبياري، و بعد ۳–۴ هفته صبر و بررسي). ۲) اضافه کردن مقدار کم پودر سنگ آهک/کربنات کلسيم (مشابه آهک اما بدون منيزيم). ۳) اگر آب شما خيلي اسيدي است، استفاده از آب با سختي معمول گاهي به مرور pH را کمي بالا مي‌برد.

چند هشدار مهم: از ريختن زياد خاکستر، جوش‌شيرين يا مواد ناشناخته داخل گلدان خودداري کنيد؛ اين‌ها مي‌توانند شوري خاک را بالا ببرند و ريشه را بسوزانند. همچنين اگر هدف شما از قليايي کردن، رفع زردي برگ‌هاست، گاهي مشکل برعکس است: در خاک‌هاي قليايي، کمبود آهن شايع‌تر مي‌شود و نياز به اصلاح تغذيه (کلات آهن) دارد، نه قليايي‌تر کردن.

اگر دوست داريد دقيق‌تر و مطمئن‌تر پيش برويد، بفرماييد اندازه گلدان، نوع خاک فعلي، شرايط نگهداري (نور/دما) و pH آب (اگر مي‌دانيد) چقدر است تا پيشنهاد دقيق‌تري بدهم. براي مطالعه نکات بيشتر درباره نگهداري، خاک و تکثير گياهان، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

افوربيا ميلي (همون «تاجِ خاري») اصولاً گياهِ «کاکتوس‌طورِ لوسِ آفتاب‌دوست» است 😄 و تراريوم معمولاً يعني رطوبت بالا + گردش هواي کم؛ ترکيبي که براي اين گياه خيلي وقت‌ها نتيجه‌اش مي‌شود ريزش برگ، ضعف رشد و حساسيت شديد به تغيير مکان. اينکه موقع باز شدن برگ‌هاي جديد “تقريباً خزان مي‌کند” معمولاً يعني گياه بين توان ريشه و شرايط محيطي گير کرده و براي کم کردن مصرف آب/انرژي، برگ‌هاي قديمي‌تر را مي‌ريزد.

مهم‌ترين نکته: تراريوم براي افوربيا ميلي مناسب نيست. اين گياه به هواي خشک‌تر، تهويه بالا و نور قوي‌تر نياز دارد. در فضاي بسته، بخار آب و گرما پشت شيشه مي‌ماند و حتي اگر شما آبياري را درست انجام دهيد، تعريق برگ کم مي‌شود، ريشه ديرتر خشک مي‌شود و تنش فيزيولوژيک بالا مي‌رود؛ نتيجه‌اش هم همين ريزش برگ و بدقلقي هنگام جابه‌جايي است.

حساسيت به جابه‌جايي هم طبيعي است: داخل تراريوم با يک جابه‌جايي ساده، شدت نور، زاويه تابش، دماي روز/شب و حتي جريان هوا ناگهان عوض مي‌شود. افوربيا ميلي با اين «شوک محيطي» سريع واکنش مي‌دهد و برگ مي‌ريزد تا خودش را با شرايط جديد هماهنگ کند. خلاصه مثل آدمي که از سايه يکهو پرت شود زير پروژکتور! 😅

کاري که پيشنهاد مي‌کنم (عملي و قدم‌به‌قدم): اول از همه اگر امکانش هست گياه را از تراريوم خارج کنيد و در يک گلدان با زهکش عالي نگه داريد. خاک هم بايد خيلي سبک و هواخور باشد: ترکيب پيشنهادي خاک کاکتوس + پرليت/پوميس زياد (حداقل 40–60٪ مواد سبک‌کننده). اين گياه ريشه سالم مي‌خواهد؛ در محيط مرطوبِ بسته، ريشه‌ها آرام‌آرام اذيت مي‌شوند و گياه با ريزش برگ خبرش را به شما مي‌دهد.

نور: “متوسط به بالا” براي تاج خاري گاهي کم است. نور بسيار زياد (حتي چند ساعت آفتاب ملايم) بهترين حالت است؛ اما بايد تدريجي عادت‌دهي انجام دهيد. يعني هر 3–4 روز کمي نزديک‌تر به پنجره/نور مستقيم ببريد تا شوک نبيند. جابه‌جايي‌هاي ناگهاني (از عمق اتاق به لب پنجره) همان چيزي است که ريزش را تشديد مي‌کند.

آبياري: معيار طلايي اين است که بين دو آبياري، خاک تا عمق چند سانت کاملاً خشک شود. در تراريوم معمولاً سطح خاک خشک به نظر مي‌رسد ولي زيرش هنوز نم‌دار است. اگر گياه بيرون از تراريوم باشد، کنترل خشکي خيلي راحت‌تر و دقيق‌تر مي‌شود. اگر هم فعلاً مجبوريد داخل تراريوم نگه داريد، حداقل درِ تراريوم را باز بگذاريد/تهويه ايجاد کنيد تا رطوبت حبس نشود.

يک نکته پاتولوژي‌وار (از نگاه بيماري‌ها): رطوبت و تهويه کم مي‌تواند زمينه پوسيدگي ريشه و طوقه را هم بالا ببرد؛ گاهي قبل از اينکه ساقه نرم شود يا بوي بد بدهد، گياه فقط با ريزش برگ و ضعف رشد هشدار مي‌دهد. اگر ديديد پايه ساقه کمي تيره/نرم شده يا گياه لق مي‌زند، حتماً ريشه را بررسي کنيد و در صورت نياز خاک را عوض کنيد.

هشدار مهم: شيره افوربيا ميلي سَمّي و محرک پوست و چشم است؛ موقع تعويض گلدان يا هرس حتماً دستکش بپوشيد و مراقب باشيد شيره به چشم نخورد.

اگر دوست داريد دقيق‌تر نسخه بدهم، بفرماييد: اندازه تراريوم، نوع خاک، تعداد دفعات آبياري، و اينکه پنجره شمالي/جنوبي است يا نه. براي اطلاعات بيشتر هم پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

نور مهمترین نقش را در گلدهی دارد.گیاه را به مکانی پرنورتر منتقل کنید