اخلمدی

با سلام اگر این اتفاق در قسمتهای پیر گیاه افتاده است این خشبی شدن طبیعی است اما اگر در قسمتهای دیگر است احتمال ابتلا به کنه وجود دارد از یک کنه کش مناسب مثل دانیتول یا پروپال به نسبت توصیه شده استفاده نمائید

محسن شهاب الدین

با سلام، نام گیاه اول افوربیا و گیاه دوم آگاو میباشد. نحوه نگهداری و تکثیر هر دو در بخش معرفی گیاهان سایت آمده است. نام آنها را در قسمت جستجو وارد کنید و نتایج را مطالعه فرمایید. موفق باشید

محسن شهاب الدین

با سلام.پاجوش گیاهی جدید(ریشه دار)است که به گیاه مادری متصل است.برای کاشت ان چون ریشه دارد نیازی به کارهای ذکر شده نمیباشد وشما باید انرا پس از جداسازی در خاک مخصوص کاکتوس(2واحد پیت ماس+2واحد خاکاغچه+3واحد ماسه شسته شده+یک واحد ذغال خرد شده )بکارید.در صورتی که قلمه گرفتید یا پاجوش جدا شده فاقد ریشه است باید چند روزی ان را در محلی سایه قرار داده تا قسمت جدا شده ان کمی خشک شود.البته به نظر 2 هفته زمان زیادی است و3-4 روز کفایت میکند.البته نباید در اب قرار دهید.سپس قلمه را در بستر مخصوص کاکتوس محکم وراست بکارید.پس از کاشت انگشتتان را در اطراف قلمه قدری فشار دهید تا محکم شودوبعد از 2 روز ان را ابباری نمایید.قلمه ها را عمیق نکارید چونکه ممکن است در هنگام ابیاری بپوسد.در صورتی که قلمه بزرگ است مقداری سنگ ریزه اطراف قلمه بریزید تا محکم شود.گلدان را در مکانی سایه بدور از نور خورشید قرار داده تا بعد از 3-4 ماه ریشه دار شود

سید غلی همایونی

نه عزيز اين گياهان به آب کمي احتياج دارند و اگه بذارينشون داخل آب مي گندند

محسن شهاب الدین

نوز زیاد وشدید.ابیاری کم ونامناسب ویل بیش از حد.بسته بودن سوراخ انتهای گلدان. ووجود افت ویا بیماری باعث بروز این مشکل هستند.

افسانه سادات فرود

سلام از مهمترین تفاوت گیاهان گوشتی با کاکتوس ها آرئول ها ( Areol ) هستند.آرئول بر آمدگی های نرم سطح ساقه کاکتوس هستندآرئول ها در واقع مرکز تولید همه ساقه ها و خارها و گلهای کاکتوس ها هستند. گیاهان گوشتی آرئول ندارند و خارهای آنها اغلب تکی هست و بر روی قسمت برآمده ای به نام آرئول قرار ندارند بلکه بر روی پوست قرار گرفته اند.

محسن شهاب الدین

سلام

اين گياهي که تو عکس گذاشتيد، خيلي شبيه افوربيا اينگنسه (که خيلي‌ها اشتباهش مي‌گيرن کاکتوس). تفاوت مهمش اينه که افوربياها شيره سفيد و سمي (لاتکس) دارن و با آب و زخمِ تازه خيلي بد قاطي مي‌شن؛ يعني اگر قلمه رو تو آب بذاريد، معمولاً به جاي ريشه‌دار شدن، ريسک پوسيدگي و عفونت قارچي/باکتريايي شديد مي‌ره بالا. خلاصه: ريشه‌دار کردن افوربيا در آب توصيه نمي‌شه (اين يکي “کلاس آب درماني” رو دوست نداره 😄).

روش درست قلمه‌گيري اينه: اول قلمه رو بعد از برش، بذاريد شيره سفيدش کامل خارج بشه و زخم خشک بشه. مي‌تونيد محل برش رو چند دقيقه زير آب جاري بگيريد تا شيره قطع شه، بعدش حتماً بذاريد خشک بمونه. سپس قلمه بايد در جاي روشنِ بدون آفتاب مستقيم و با جريان هوا، چند روز تا حتي ۱–۲ هفته (بسته به ضخامت قلمه) بمونه تا سرِ قلمه پينه ببنده (Callus). اين مرحله مهم‌ترين بخشه؛ اگر پينه نبنده، قلمه مثل “اسفنج” آب رو مي‌کشه بالا و مي‌پوسه.

بعد از پينه‌بستن، قلمه رو در بستر خيلي سبک و زهکش‌دار بکاريد: ترکيب‌هاي مناسب مثل پوميس/پرليت + خاک کاکتوس يا ماسه شسته درشت با کمي خاک سبک. عمق کاشت کم باشه که فقط ايستايي پيدا کنه. نکته طلايي: بعد از کاشت، فوري آبياري نکنيد؛ معمولاً ۵ تا ۷ روز صبر کنيد (در هواي خنک حتي بيشتر) تا زخم زير خاک هم امن بمونه، بعد آبياري خيلي کم و کنترل‌شده انجام بديد. نور زيادِ فيلترشده و گرماي ملايم، ريشه‌دهي رو بهتر مي‌کنه ☀️.

در مورد هورمون ريشه‌زايي: بله، مي‌تونيد استفاده کنيد، ولي واجب نيست. اگر استفاده کرديد، بعد از پينه‌بستن يک لايه خيلي نازک از هورمون پودري به محل برش بزنيد (زياده‌روي نکنيد که خودش باعث قارچ و پوسيدگي مي‌شه). خيلي‌ها يک روش کمکي هم انجام مي‌دن: مقدار خيلي کم دارچين (به‌عنوان ضدقارچ ملايم) روي زخم؛ اما اصلِ ماجرا همچنان خشک شدن کامل زخم + بستر سبک + آبياري کمه.

دو نکته ايمني هم جدي بگيريد: شيره افوربيا سمي و تحريک‌کننده پوست و چشمه؛ پس با دستکش کار کنيد و مواظب باشيد به چشم نپاشه. اگر هم احياناً قلمه‌تون “چروک” شد، لزوماً يعني خراب نشده؛ افوربياها قبل از ريشه‌دهي ممکنه کمي آب از دست بدن، فقط وسوسه نشيد زياد آب بديد (وسوسه دشمن ريشه‌هاست! 😅).

براي راهنمايي‌هاي بيشتر درباره قلمه‌زني و نگهداري افوربيا و ساکولنت‌ها، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

مهندس رامندی

خاک گلدان را از نظر وجود کرم خاکی بررسی کنید