افسانه سادات فرود

سلام پس از پايان گلدهي گياه از بين مي‌رود ولي پاجوش‌هاي آن را مي توان در گلدان ديگر كاشت.در برابر نور فراوان ولي به دور از تابش مستقيم آفتاب و در رطوبت زياد و دماي 18 تا 22 درجه سانتيگراد پرورش دهيد.به خاطر رطوبت زياد احتمال بيماري قارچي سفيدک هست .از قارچ کش کاليبان مي توانيد استفاده کنيد .

افسانه سادات فرود

سلام گلدان را در جای گرم دمای حدود ۲۶ درجه ودر نور کافی ولی نه در آفتاب مستقیم قرار دهید.البته در منزل نیز این گیاه به خوبی رشد می ‏کند ولی میتوان برای عدم کج شدن گیاه به ‏سمت نور آن را به خارج از اتاق انتقال داد , زیرا پشت پنجره باید مرتبا گلدان را چرخاند تا گیاه حالتی کج و زشت پیدا نکند .آبدهی اکمیا در حد متوسط است و بهتر است طوری آبیاری شود که آب در بین برگها که به شکل پیاله هستند جمع شود. ‏مخزن کوزه مانند را همیشه پرازآب نگاهدارید. خاک بایستی با زهکشی کامل باشدتا نشست آب اضافی انجام گیرد. رطوبت یک اصل مهم برای گیاه می باشد.این کاررا می توان از طریق اسپری برگ ها ،پر کردن مخزن کوزه مانند ار آب ومرطوب نگاهداشتن اطراف گیاه انجام داد.این گیاه پس از آنکه به حد بلوغ رشد نموده وپس از گلزایی معمولا جوانه هایی را به صورت ستولون(Stolon)ورونده مانند ایجاد می نمایند. بهترین راه تکثیر گیاه از طریق همین گیاهچه های کوچک است.هنگامی که این گیاهچه ها تقریبا به نصف اندازه گیاه مادر رشد کردند،آن ها را می توان کاملا از نزدیک گیاه مادر با یک چاقوی تیز قطع نموده ودر گلدان جداگانه کاشت واز آن ها مراقبت نمود تا ریشه داده وبزرگ شوند.

افسانه سادات فرود

سلام به صورت ماهیانه از کود مایع مخصوص گیاهان آپارتمانی استفاده شود.

افسانه سادات فرود

رطوبت یک اصل مهم برای گیاه می باشد.این کاررا می توان از طریق اسپری برگ ها ،پر کردن مخزن کوزه مانند ار آب ومرطوب نگاهداشتن اطراف گیاه انجام داد.

افسانه سادات فرود

ریشه گیاه را دایماً مرطوب نگهداشته و در طول تابستان درون حفره وسط برگ‌های روزت آن آب می‌ریزند ولی در طول زمستان اگر دمای محیط پائین‌تر از 18 درجه سانتیگراد باشد، این حفره باید خشك نگهداشته شود.پس از گل دهی امکان رویش پاجوش هست.

افسانه سادات فرود

سلام باید صبر کنید تا گیاه پاجوش دهد.وقتي پاجوش های ظاهر شدند ميتوانید آن ها را به گلدان جديد انتقال داده و در برابر نور فراوان ولي به دور از تابش مستقيم آفتاب و در رطوبت زياد و دمای 18 تا 22 درجه سانتيگراد پرورش دهید.

محسن شهاب الدین

سلام

اِکميا فاسکياتا از خانواده بروملياسه است و مانند بيشتر بروملياها فقط يک‌بار در طول عمر خود گل مي‌دهد. گل‌آذين مرکزي که اکنون در حال رشد و شکوفه دادن است، مرحله پاياني چرخه زندگي همان «روزه» يا گياه مادري محسوب مي‌شود. سبز شدن نوک براکته‌ها (گل‌برگ‌هاي صورتي بيروني) و تغيير رنگ آن‌ها نشانه ورود گل به مراحل پاياني و رو به اتمام بودن زيبايي گل است، نه الزماً يک مشکل جدي.

پس از تمام شدن دوره گل‌دهي، گل‌آذين کم‌کم رنگ مي‌بازد، قهوه‌اي يا سبز متمايل به قهوه‌اي مي‌شود و در نهايت خشک مي‌شود. معمولاً آن بخش گل در نهايت يا خود به خود مي‌افتد يا شما مي‌توانيد پس از خشک شدن با قيچي تميز آن را از نزديک‌ترين نقطه به پايه قطع کنيد. اين فرايند طبيعي است و به معني مرگ کل گياه فوراً نيست؛ بلکه گياه مادري کم‌کم ضعيف مي‌شود و انرژي‌اش را صرف توليد پاجوش مي‌کند.

بعد از پايان گل‌دهي، گياه مادري به‌تدريج از رشد مي‌افتد و ديگر گل نخواهد داد، اما معمولاً مدتي (گاهي چند ماه تا بيش از يک سال) به صورت سبز باقي مي‌ماند و در اين زمان کار اصلي‌اش توليد پاجوش است. بنابراين بله، بعد از افتادن يا خشک شدن گل، خود گياه مدتي به حيات ادامه مي‌دهد، اما نهايتاً از بين مي‌رود و جاي آن را پاجوش‌ها مي‌گيرند.

اِکميا فاسکياتا معمولاً از زمان شروع گل‌دهي تا چند ماه پس از آن شروع به پاجوش زدن مي‌کند. پاجوش‌ها معمولاً از اطراف پايه گياه مادري و از خاک يا کمي بالاتر از سطح خاک ظاهر مي‌شوند. در شرايط نوري مناسب (نور زياد غيرمستقيم)، دماي معتدل (حدود ۲۰–۲۷ درجه)، رطوبت نسبتاً خوب و آبياري درست، پاجوش‌ها سريع‌تر و قوي‌تر تشکيل مي‌شوند.

زمان جداسازي پاجوش‌ها وقتي است که حداقل به حدود يک‌سوم تا نيمي از اندازه گياه مادري رسيده باشند و چند برگ کامل و ريشه قابل‌قبول تشکيل داده باشند. در اين حالت مي‌توانيد پاجوش را با يک چاقو يا قيچي تيز و استريل نزديک محل اتصال به گياه مادري جدا کنيد و در گلداني با بستر سبک، متخلخل و داراي زهکشي مناسب (مثلاً ترکيبي از خاک برگ سبک + پرليت + کمي پيت‌ماس يا کوکوپيت) بکاريد. پس از کاشت، آبياري ملايم و تامين رطوبت نسبي محيط به ريشه‌زايي بهتر کمک مي‌کند.

براي کمک به رشد خوب پاجوش‌ها، اين نکات را رعايت کنيد: نور زياد و فيلتر شده (پشت پنجره روشن بدون آفتاب مستقيم تند)، پرهيز از آبياري بيش از حد و باتلاقي شدن خاک، خالي نگه نداشتن کامل مرکز روزت (مي‌توانيد کمي آب در کاپ مرکزي برگ‌ها نگه داريد ولي هر چند وقت يک‌بار آن را تازه کنيد تا بو نگيرد)، و استفاده از کودهاي ملايم و رقيق در فصل رشد در صورت نياز.

پس از مدتي، پاجوش‌ها تبديل به گياهان کامل مي‌شوند و همان چرخه را طي خواهند کرد: چند سال رشد بدون گل، سپس يک‌بار گل‌دهي، و بعد دوباره توليد پاجوش. بنابراين تغيير رنگ گل و از بين رفتن تدريجي آن، بخش طبيعي اين چرخه است و نگراني زيادي لازم نيست، به شرط آنکه شرايط نگهداري مناسب باشد تا پاجوش‌هاي سالم تشکيل شوند.

براي کسب اطلاعات بيشتر در مورد نگهداري و تکثير گياهان آپارتماني، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.