١٠/٨/١٤٤٧ --- 1/29/2026 --- ۱۴۰۴ پنج شنبه ۱۰ بهمن امروز
 
پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاه، باغبانی و فضای سبز
Signup  Login  صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | فروشگاه  | نقشه سایت  | لیست گیاهان  | تماس با ما  | RSS  | درباره ما
لینک های اصلی
جستجو  
آخرین مطالب
فوت و فن باغبانی امروز
آموزش مرحله به مرحله تعویض گلدان
طراحی و اجرای فضای سبز
طراحی و اجرای فضای سبز
آمار بازدید سایت
بازدید کننده آنلاین :  34  نفر
بازدید امروز :  1106  بازدید
بازدید دیروز :  4995  بازدید
تبلیغات متفرقه
بخش پرسش و پاسخ سایت نارگیل
برای شرکت در پرسش و پاسخ های سایت نارگیل میبایست در سایت عضو باشید و به سیستم وارد شوید . ورود

  
مهندس محمد طرفی
به طور کلی اغلب خاکهای زراعی ایران به دلیل بافت متوسط و ماده آلی پایین، همیشه نیازمند تقویت و بررسی هستند. نیتروژن هر ساله ، فسفر هر 2 تا 3 سال برای زراعت موفق نیاز است. از طرفی با توجه به خشکسالی های اخیر اراضی شور شده اند و نیازمند رصد دائمی آب و خاک هستیم.  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

حرفت کاملاً درست و از اون حرف‌هايي‌يه که اگر خاک زبان داشت، خودش کف مي‌زد! 😄 خيلي از خاک‌هاي زراعي ايران به خاطر بافت متوسط و مخصوصاً ماده آلي پايين، مثل آدمي‌ان که هم کار سنگين مي‌کنه هم غذاي درست‌وحسابي نمي‌خوره؛ بعد هم انتظار داريم عالي بازده بده. نتيجه‌اش مي‌شه افت حاصلخيزي، کم‌جان شدن ريشه‌ها و حساس‌تر شدن گياه به تنش‌ها.

در مورد تغذيه، قاعده کلي اينه که نيتروژن معمولاً بايد هر ساله تأمين بشه، چون هم متحرکه، هم به‌راحتي شسته مي‌شه، هم گياه‌ها عاشق مصرف سريعش هستن. اما براي اين‌که نيتروژن «بهينه» خرج بشه (نه حيف‌وميل 😅)، بهتره مصرفش تقسيط بشه: بخشي هنگام کاشت، بخشي سرک در مراحل رشد (بسته به محصول). اين کار هم راندمان رو بالا مي‌بره هم خطر تجمع نيترات و ورس و… رو کمتر مي‌کنه.

فسفر داستانش فرق مي‌کنه: فسفر در خاک معمولاً کم‌تحرکه و به‌خصوص در خيلي از خاک‌هاي آهکي ايران سريع «قفل» مي‌شه (رسوب و تثبيت). براي همين اين‌که گفتي هر ۲ تا ۳ سال يک‌بار بررسي و برنامه‌ريزي بشه منطقيه، ولي يک شرط مهم دارد: تصميم نهايي بايد بر اساس آزمون خاک باشه. چون ممکنه جايي فسفر ذخيره داشته باشه و فقط نياز به مديريت جذب (مثل جايگذاري مناسب کود و اصلاح pH موضعي) باشه، يا برعکس، کمبود پنهان داشته باشه و محصول بي‌سروصدا افت کنه.

اما بخش حساس ماجرا همونيه که گفتي: خشکسالي و شوري. وقتي آب کم مي‌شه، املاح در پروفيل خاک جمع مي‌شن و اگر زهکشي و کيفيت آب هم مطلوب نباشه، شوري مثل مهمون سمج مياد و مي‌مونه. در اين شرايط رصد دائمي EC آب و خاک (هدايت الکتريکي) و همين‌طور SAR/نسبت سديم خيلي مهمه؛ چون سديمي شدن علاوه بر شوري، ساختار خاک رو مي‌پاشونه و نفوذ آب رو کم مي‌کنه—يعني هم تشنه‌ات مي‌کنه هم نمي‌ذاره آب وارد بشه! 🧂

براي مديريت عملي، چند ستون اصلي داريم: آزمون خاک و آب منظم (حداقل سالانه براي نيتروژن و شوري، و دوره‌اي براي فسفر و ريزمغذي‌ها)، افزايش ماده آلي (کود دامي کاملاً پوسيده، کمپوست، بقاياي گياهي، کود سبز)، و در اراضي شور/سديمي اصلاح با گچ کشاورزي (در صورت سديمي بودن) همراه با زهکشي و آبشويي حساب‌شده. بدون خروج نمک از پروفيل، هر چقدر هم کود بدهي، گياه مي‌گه: «باشه… ولي من نمک دارم!»

نکته طلايي اينه که در خاک‌هاي ايران، فقط N و P نيست؛ خيلي وقت‌ها روي، آهن، منگنز هم (به‌خصوص در خاک‌هاي آهکي) بازي در ميارن. پس اگر علائم کمبود ديدي يا عملکرد قفل شد، بهتره ريزمغذي‌ها هم در آزمون بياد و نسخه بر اساس همون نوشته بشه، نه بر اساس حدس و گمان.

اگر دوست داري اين موضوع رو دقيق‌تر و کاربردي‌تر پيش ببري (از نحوه نمونه‌برداري درست تا تفسير EC و برنامه کودي)، پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد.

نرگس خطیبی
با سلام و خسته نباشید.
میخواستم بدونم اسم این گل چیه و شرایط نگهداریش و تکثیرش چطوره؟
با تشکر.
  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

براي اينکه دقيق اسم گل رو بگم، حتماً نياز دارم عکسش رو ببينم (يا حداقل چندتا نشونه واضح مثل شکل برگ، گل، ساقه، اندازه گياه و اينکه آپارتمانيه يا باغچه‌اي). الان فقط متن سؤال هست و بدون تصوير، مثل اينه که بگيد “يه نفر رو ديدم… اسمش چي بود؟” 😄

اگه مي‌خواي سريع به نتيجه برسيم، لطفاً يک عکس واضح از کل گياه + يک عکس نزديک از برگ و گل بفرست (ترجيحاً در نور روز). اگر هم عکس نداري، اين اطلاعات رو بنويس: رنگ و شکل گل، برگ‌ها گوشتي‌اند يا نازک؟، برگ‌ها روبه‌رو هم هستند يا يکي‌درميون؟، عطر دارد يا نه؟، داخل خانه نگه مي‌داري يا بيرون؟ و حدوداً قد گياه چقدر است؟

تا وقتي عکس يا مشخصات دقيق رو بفرستي، يک راهنماي عمومي و کاربردي مي‌دم که براي خيلي از گل‌هاي آپارتماني جواب مي‌ده: نور زياد ولي غيرمستقيم (کنار پنجره با پرده نازک عاليه)، آبياري وقتي ۲–۳ سانتي‌متر سطح خاک خشک شد، و خاک سبک با زهکش خوب (مثلاً ترکيب پيت/کوکوپيت + پرليت). گلدان حتماً سوراخ زهکش داشته باشد؛ چون “غرقابي شدن” سريع‌ترين راه براي ناراحت کردن ريشه‌هاست 😅

براي نگهداري بهتر: دماي ۱۸ تا ۲۸ درجه معمولاً ايده‌آله، از باد کولر/بخاري دورش کن، و ماهي يک‌بار در فصل رشد (بهار و تابستان) با کود کامل رقيق تغذيه کن. اگر برگ‌ها زرد مي‌شن، اغلب يا آبياري زياده يا نور کم؛ اگر نوک برگ‌ها مي‌سوزن، ممکنه خشکي هوا/املاح آب مقصر باشه.

در مورد تکثير هم تا اسم گياه مشخص نشه قطعاً نمي‌شه حکم قطعي داد، ولي رايج‌ترين روش‌ها اينان: قلمه ساقه (معمولاً راحت‌ترين)، تقسيم بوته (براي گياهان پاجوش‌دار)، قلمه برگ (براي بعضي‌ها مثل بنفشه آفريقايي/ساکولنت‌ها)، و خوابانيدن (مثل پوتوس و بعضي رونده‌ها). قاعده طلايي: قلمه را از ساقه سالم بگير، ابزار را تميز کن، و در بستر سبک و مرطوب (نه خيس) نگه دار تا ريشه بده 🌱

پس لطفاً عکس گياه رو بفرست تا اسم دقيق، برنامه نور و آبياري مخصوص همون گياه و بهترين روش تکثيرش رو دقيق و مرحله‌به‌مرحله بگم. براي اطلاعات بيشتر هم مي‌توني مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد.

سیدرضا نعمتی
سلام و خسته نباشید.
دوباره با یک گل جدید اومدم پیش شما و سوال دارم.
مشکل من اینه که اونای که گل دارن اسمشونو میدونن و همینطوری از اونا نگهداری میکنن.
ی گل دیگه به دستم رسیده و میخوام ازش اطلاعاتی بدست بیارم .
متشکر میشم اگه اسم این گلو برام بگین ، 
            ممنون .

 


  پاسخ مشاهده
مهندس رامندی
اسپاتی فیلوم
سیدرضا نعمتی
ممنون و دستتون درد نکنه
محسن شهاب الدین
سلام

از روي عکس‌ها، گياهي که داريد به احتمال خيلي زياد «پپروميا قاشقي» (Peperomia obtusifolia) هست؛ همون گياه خوش‌اخلاقي که برگ‌هاي گوشتي و براق داره و معمولاً با ساقه‌هاي نسبتاً کلفت و برگ‌هاي بيضي/قاشقي شناخته مي‌شه. خلاصه اگر دنبال يک گياه کم‌دردسر مي‌گرديد، اين يکي معمولاً اهل همکاريه 😄

براي نگهداريش، مهم‌ترين نکته نور زياد ولي غيرمستقيمه. کنار پنجره روشن عاليه، ولي آفتاب مستقيم (به‌خصوص ظهر) مي‌تونه برگ‌ها رو بسوزونه و لکه بندازه. اگر نور کم باشه، رشدش کند مي‌شه و فاصله برگ‌ها از هم زيادتر مي‌شه.

آبياريش هم اينطوريه: چون برگ‌ها گوشتي هستن، يعني کمي آب رو ذخيره مي‌کنه؛ پس زيادي آب دادن دشمن شماره يکشه. اجازه بديد سطح خاک (حداقل ۲-۳ سانت بالايي) خشک بشه، بعد آبياري کنيد. اگر هميشه خاک خيس باشه، ريشه‌ها قهر مي‌کنن و مي‌پوسن (ريشه‌پوسيدگي = فاجعه‌ي بي‌سروصدا 😅).

خاک مناسب: خاک سبک با زهکشي خوب (مثلاً ترکيب پيت/کوکوپيت + پرليت). گلدان هم حتماً سوراخ زهکش داشته باشه. اگر زيرگلداني آب جمع شد، بعد از چند دقيقه خاليش کنيد؛ پپروميا شناگر حرفه‌اي نيست!

دما و رطوبت: دماي معمول خونه براش خوبه (حدود ۱۸ تا ۲۶ درجه). باد سرد و شوک دمايي رو دوست نداره. رطوبت معمولي هم جواب مي‌ده، ولي اگر هوا خيلي خشک باشه، مي‌تونيد گاهي اطرافش رو کمي مرطوب‌تر کنيد (نه اينکه هر روز اسپریِ سنگين کنيد که قارچ‌ها جشن بگيرن).

اگر خواستيد تکثيرش کنيد، کار خيلي جذابيه: قلمه ساقه يا حتي قلمه برگ در خاک سبک يا آب (تا ريشه بده) معمولاً جواب مي‌ده. فقط صبور باشيد؛ بعضي وقت‌ها اين گياه «يواش و پيوسته» حرکت مي‌کنه 🌿

براي اطلاعات بيشتر درباره نگهداري پپروميا و بقيه گياهان آپارتماني، پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

مصطفی صالح گوهری
سلام و درود به دوستداران گل و گیاه

من چند روز پیش در حیاط منزل یکی از اقوام یک درخت نسبتاً بزرگ نارنج دیدم که برگهای آن زرد شده و میوه های آن هم بسیار کوچک شده بود (در حد و اندازه گردو) و البته به تعداد بسیار زیادی میوه داشت. وقتی که سوال کردم، گفتند که تا سال قبل هیچ مشکلی نداشته و میوه های آن هم بزرگ بوده اند. می خواستم اگر لطف کنید به من بگویید که برای این درخت چه کار می شه کرد؟ چند روزیه که فکرم رو مشغول کرده.

پیشاپیش از لطف شما سپاسگزارم.

  پاسخ مشاهده
افسانه سادات فرود
سلام احتمال کمبود مواد غذایی (عناصر ماکرو) به خصوص ازت هست.این عنصر بعنوان غذای اصلی که نقش عمده ی آن در رشد سبزینه ای درخت است که سبزی و شادابی را به درخت می دهد. کمبود این عنصر باعث می شود برگهای درخت به رنگ سبز مایل به زرد تبدیل شده که این زردی ابتدا در برگهای مسن ظاهر می‌شود. ریزش بی موقع برگ ،کم شدن محصول و کوچک شدن میوه و ریزش میوه قبل از رسیدگی کامل از دیگر علائم کمبود ازت می باشد. مناسبترین کود ازته برای مرکبات کود سولفات آمونیوم است که دارای21 % ازت باشد. در خصوص تأمین ازت درخت مرکبات باید توصیه شود که نیمی از مصرف سالیانه درخت را قبل از زمان شکوفه دهی ( بهمن ماه ) که درخت بیشترین نیاز را دارد و نیم دیگر را در دو مرحله یکی وقتی که میوه‌ها شروع به رشد نموده و به اصطلاح نخودی شده اند و مرحله بعد زمان رشد کامل میوه به زمین داده می شود . باید این نکته را در نظر داشت که کودهای ازته بدلیل حلال بودن در آب همواره با آب آبیاری و بارندگی شسته و از دسترس گیاه خارج شده و معمولاً هرساله باید به خاک اضافه شود.
طاهره
اين بذر خرمالو را از شم بايد بگيرم
طاهره
بذر خرمالو را از شما بايد بخرم
محسن شهاب الدین

سلام! توصيفي که گفتيد—زرد شدن برگ‌ها + ميوه‌هاي خيلي ريز + تعداد ميوه خيلي زياد—براي نارنج (و کلاً مرکبات) معمولاً يعني درخت يا دچار کمبود تغذيه‌اي شده، يا ريشه‌ها/آبياري به مشکل خورده، يا يک استرس ناگهاني (مثل گرما/سرما/شوري) بهش وارد شده. خيلي وقت‌ها هم ترکيبي از اين‌هاست؛ يعني درخت بيچاره همزمان هم «گرسنه» است هم «خسته» 😅

اولين مظنون: باردهي بيش از حد (Overcropping). وقتي درخت يک سال ناگهان ميوه خيلي زياد مي‌بندد، مثل اين است که يک خانواده پرجمعيت با يک قابلمه غذا بخواهد سير شود! نتيجه‌اش اين مي‌شود که مواد غذايي بين ميوه‌ها تقسيم مي‌شود و ميوه‌ها ريز مي‌مانند و درخت براي جبران، از برگ‌ها و ذخاير خودش خرج مي‌کند و برگ‌ها زرد مي‌شوند. اين اتفاق مخصوصاً اگر سال قبل ميوه درشت و خوب بوده و امسال يک‌دفعه تعداد ميوه خيلي زياد شده، خيلي محتمل است.

دومين مظنون: کمبودهاي غذايي (به‌خصوص ازت، آهن، منيزيم و روي). در مرکبات: کمبود ازت معمولاً زردي عمومي و کاهش رشد مي‌دهد. کمبود آهن بيشتر به صورت زردي بين رگبرگ‌ها در برگ‌هاي جوان ديده مي‌شود (رگبرگ‌ها سبزتر مي‌مانند). کمبود منيزيم غالباً در برگ‌هاي مسن‌تر با زردي بين رگبرگ‌ها خودش را نشان مي‌دهد. اگر خاک آهکي باشد يا آبياري با آب سنگين/قليايي انجام شود، جذب آهن و روي قفل مي‌شود حتي اگر در خاک موجود باشد.

سومين مظنون: آبياري و ريشه. آبياري نامنظم (يک‌بار خيلي زياد، يک‌بار قطع طولاني)، يا ماندن آب پاي درخت مي‌تواند ريشه را کم‌جان کند. ريشه که خوب کار نکند، درخت نمي‌تواند غذا جذب کند و نتيجه‌اش همان زردي برگ و ريز ماندن ميوه است. اگر اطراف طوقه (محل اتصال تنه به خاک) هميشه خيس است يا خاک بوي ماندگي مي‌دهد، حتماً به زهکش و فاصله آبياري شک کنيد.

چه کار عملي مي‌شود کرد؟ (نسخه‌ي قدم‌به‌قدم) 1) الگوي زردي برگ‌ها را دقيق ببينيد (برگ‌هاي جوان زرد؟ يا پير؟ زردي بين رگبرگ‌هاست يا کل برگ؟). اين به تشخيص کمبود کمک زيادي مي‌کند. 2) بار ميوه را مديريت کنيد: اگر هنوز امکانش هست و ميوه‌ها خيلي متراکم‌اند، تنک کردن (کم کردن بخشي از ميوه‌ها) باعث مي‌شود بقيه ميوه‌ها درشت‌تر شوند و فشار از روي درخت برداشته شود. مي‌دانم سخت است آدم ميوه را بکند 😄 ولي گاهي بهترين کمک همين است. 3) کوددهي اصولي: براي درخت بالغ مرکبات معمولاً يک برنامه شامل ازت (ترجيحاً در چند نوبت) + پتاس و در صورت نياز ريز مغذي‌ها لازم است. اگر علائم کمبود آهن داريد، کلات آهن EDDHA (مخصوص خاک‌هاي آهکي) معمولاً مؤثرتر از سولفات آهن است. 4) اصلاح آبياري: آبياري عميق ولي با فاصله مناسب، و مهم‌تر از آن اطمينان از زهکشي. 5) مالچ و مواد آلي: اضافه کردن کود دامي کاملاً پوسيده/کمپوست در سايه‌انداز درخت (نه چسبيده به تنه) به بهبود خاک و جذب عناصر کمک مي‌کند. 6) اگر امکانش هست آزمايش خاک و آب: يک آزمايش ساده pH و EC (شوري) و عناصر اصلي، خيلي سريع علت را روشن مي‌کند و جلوي هزينه اضافه براي کود اشتباه را مي‌گيرد.

چه چيزهايي را هم چک کنيد که غافلگير نشويد: وجود شته، شپشک‌ها، کنه‌ها يا کپک دوده‌اي روي برگ‌ها (اثر عسلک آفات) مي‌تواند درخت را ضعيف کند. همچنين اگر برگ‌ها لکه‌لکه، سوخته يا بدشکل‌اند، ممکن است پاي بيماري/آفت هم وسط باشد. يک عکس از برگ‌هاي جوان و پير و نماي کلي تاج درخت، تشخيص را چند برابر دقيق‌تر مي‌کند.

اگر دوست داريد، شما فقط بگوييد: زردي بيشتر روي برگ‌هاي جوان است يا پير؟ و آبياري‌شان چطور است (چند وقت يکبار و چه مقدار)؟ با همين دو سه اطلاعات، مي‌شود نسخه دقيق‌تري پيچيد که درخت نارنج از حالت «دل‌نازک» دربيايد 😉

براي مطالعه راهکارهاي کامل‌تر درباره تغذيه مرکبات، کمبود عناصر و مديريت آبياري، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

یاسمین سراج پور
من این گل را خریده بودم به من گفتن این چمنی حالا مطمءن نیستم اسمش چیه?  پاسخ مشاهده
افسانه سادات فرود
عکسی از گیاه شما ارسال نشده است لطفا مجددا در همین قمست آپلود کنید.
محسن شهاب الدین
سلام

با اين عکسي که ارسال شده (عملاً خاليه و گياه ديده نمي‌شه) متأسفانه نمي‌تونم اسم گياه رو دقيق تشخيص بدم. 😅 براي شناسايي، بايد خودِ گياه مشخص باشه؛ وگرنه مثل اينه که از روي صداي پاي کسي بخوايم بفهميم کيه!

اما يه نکته مهم: توي بازار ايران وقتي مي‌گن «گل/گياه چمني»، معمولاً اسم علمي و دقيق نيست و بيشتر يه اسم بازاريه براي چند مدل گياه که ظاهرشون شبيه چمنه؛ مثل بعضي علف‌هاي زينتي (Ornamental grasses)، يا گياه‌هايي با برگ‌هاي باريک و رشته‌اي (مثلاً بعضي سج‌ها/سيپروس‌ها يا حتي بعضي دراسناهاي باريک‌برگ). بنابراين اينکه فروشنده گفته «چمني»، لزوماً يعني «شبيه چمن» نه اينکه دقيقاً همون باشه. 🌿

براي اينکه دقيق و درست اسمش رو بگم، لطفاً اين‌ها رو بفرست: ۱) يک عکس واضح از کل گلدان، ۲) يک عکس نزديک از برگ‌ها (شکل برگ، پهنا، لبه‌ها)، ۳) اگر ساقه/پايه يا پياز/ريزوم دارد از نزديک، ۴) عکس از محل اتصال برگ‌ها به پايه. اگر هم گل داده، عکس از گل/خوشه گل کار رو يک‌راست مي‌کنه.

تا وقتي عکس درست بياد، براي مراقبت کلیِ «چمني‌طورها» اين نکات معمولاً جواب مي‌ده: نور زياد ولي غيرمستقيم (پشت پنجره روشن)، آبياري وقتي ۲–۳ سانت سطح خاک خشک شد، و زهکش عالي (گلدون سوراخ‌دار). فقط حواست باشه: بعضي از اين گياه‌هاي چمني آفتاب مستقيمِ تند رو دوست ندارن و سريع نوک‌سوزي مي‌گيرن.

براي اطلاعات بيشتر درباره نگهداري و مشکلات رايج گياهان آپارتماني، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

ساشا رضازاده
سلام اسم این گیاه آپارتمانی چیست؟ روش نگهداری و تکثیراز این گیاه چیست؟
  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

براي اينکه دقيق بگم اسم گياه شما چيه، لازمه عکس گياه (ترجيحاً از برگ‌ها، ساقه و کل گلدان) يا حداقل چند تا مشخصه‌اش رو بفرستيد: شکل برگ‌ها (پهن/باريک/قلبي)، رنگ و طرح برگ (خال‌دار/رگه‌دار/يکدست)، حالت رشد (آويز/ايستاده/بوته‌اي)، و اينکه ساقه‌ها چوبي هستن يا نرم. بدون اين اطلاعات، اسم گفتن مي‌شه «حدس‌درماني» و منم نمي‌خوام گياه بيچاره با تشخيص اشتباه قهر کنه 😄

اما تا وقتي عکس برسد، يک راهنماي عمومي و کاربردي براي بيشتر گياهان آپارتماني (مثل پتوس، فيلودندرون، دراسنا، آگلونما، سانسوريا و…) مي‌دم که معمولاً جواب مي‌دهد:

نور: بيشتر گياهان آپارتماني نور زياد ولي غيرمستقيم دوست دارند؛ کنار پنجره با پرده نازک عالي است. نور مستقيم آفتاب (خصوصاً ظهر) مي‌تونه برگ‌ها رو بسوزونه. اگر برگ‌ها کوچک و فاصله بين گره‌ها زياد شد، يعني نور کم است.

آبياري: قانون طلايي: هر وقت ۲–۳ سانتي‌متر سطح خاک خشک شد آبياري کنيد. نه با تقويم، با انگشت! گلدان بايد زهکش داشته باشد و آب اضافي زيرگلداني را خالي کنيد؛ چون ريشه‌ها با «باتلاق‌گردي» رابطه خوبي ندارند 😅

خاک و گلدان: خاک سبک و هواخور مي‌خواهد؛ ترکيب پيشنهادي براي اکثر گياهان: کوکوپيت/پيت + پرليت + کمي خاک‌برگ. اگر خاک خيلي سنگين باشد، احتمال پوسيدگي ريشه بالا مي‌رود. گلدان يک سايز بزرگ‌تر هنگام تعويض کافي است.

دما و رطوبت: بازه ۱۸ تا ۲۸ درجه معمولاً مناسب است. براي گياهان برگ‌زينتي، رطوبت متوسط رو به بالا بهتر است؛ مي‌توانيد از سيني سنگريزه و آب يا دستگاه بخور سرد استفاده کنيد. غبارپاشي اگر انجام مي‌دهيد، سبک و با آب بدون املاح و در ساعات گرم روز نباشد.

کوددهي: در فصل رشد (بهار و تابستان) هر ۳–۴ هفته يک‌بار کود کامل رقيق (مثلاً 20-20-20 با نصف غلظت توصيه‌شده) کافي است. زمستان معمولاً يا قطع کنيد يا خيلي کم کنيد.

تکثير (روش‌هاي رايج): اگر گياه شما ساقه‌اي و گره‌دار باشد (مثل پتوس/فيلودندرون)، بهترين روش قلمه ساقه است: قلمه ۱۰–۱۵ سانتي با ۲–۳ گره بزنيد، برگ‌هاي پاييني را جدا کنيد، در آب يا بستر سبک (پرليت+کوکوپيت) بگذاريد تا ريشه بدهد. اگر گياه پاجوشي باشد (مثل سانسوريا/زاميفوليا)، تقسيم بوته و جدا کردن پاجوش جواب مي‌دهد. بعضي‌ها هم با قلمه برگ تکثير مي‌شوند، ولي بايد اسم دقيق گياه را بدانيم تا نسخه درست بدهيم.

علائم رايج و تفسير سريع: زردي برگ‌ها معمولاً از آبياري زياد است؛ نوک‌سوزي مي‌تواند از کمبود رطوبت/املاح آب/کود زياد باشد؛ برگ‌هاي آويزان هم يا تشنگي است يا پوسيدگي ريشه—که اين دوتا دقيقاً شبيه هم رفتار مي‌کنند، مثل دوقلوهاي شيطون! 🙃

لطفاً يک عکس واضح از گياه بفرستيد (کل گياه + نماي نزديک برگ و ساقه) تا اسم دقيقش را بگم و نگهداري و تکثير مخصوص همان گونه را مرحله‌به‌مرحله و دقيق براتون تنظيم کنم. براي اطلاعات بيشتر هم مي‌توانيد مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

ندا
با سلام سایت بسیار جالبی دارید از خواندن آن بسیار لذت بردم و استفاده کردم اگر ممکن است در مورد گل ساناز هم که از تیره های رز محسوب می شود توضیح دهید.متشکرم   پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

گل ساناز در واقع يکي از انواع رزهاي زينتي (رزهاي هيبريد/باغي) است که معمولاً با گل‌هاي خوش‌فرم و پرپر، براي باغچه، گلدان، شاخه‌بريده و حتي پرچين‌کاري هم استفاده مي‌شود. بسته به رقم (کالتيوار) ممکن است رنگ، عطر، تعداد گلبرگ و ميزان گلدهي متفاوت باشد، ولي در کل اگر بهش برسي، حسابي خوشگل‌بازي درمياره 🌹.

نور مهم‌ترين راز موفقيت در رز ساناز است: روزي حداقل ۶ ساعت نور مستقيم (ترجيحاً آفتاب صبح) مي‌خواهد. کمبود نور يعني ساقه‌هاي دراز و ضعيف، گل کمتر و البته احتمال بيماري‌هاي قارچي بيشتر. خلاصه رز هم مثل ما آدم‌هاست؛ وقتي آفتاب نبينه، حوصله زندگي نداره 😄.

براي آبياري، قانون طلايي اينه: خاک بايد مرطوب باشد، نه باتلاق! آبياري را وقتي انجام بده که ۲–۳ سانتي‌متر سطح خاک خشک شده باشد. بهتر است پاي بوته آب بدهي و برگ‌ها خيس نشوند، چون خيس‌کردن برگ‌ها مخصوصاً عصرها، قارچ‌ها را دعوت مي‌کند مهماني 🎉.

در مورد خاک، رز ساناز خاکي مي‌خواهد که هم سبک باشد هم غني: ترکيب خاک باغچه‌ي سالم + کمي کمپوست/کود پوسيده + مقداري پرليت/ماسه براي زهکش عالي است. نکته حياتي: زهکشي؛ اگر آب در گلدان يا پاي بوته بايستد، ريشه‌ها کم‌کم غر مي‌زنند و آخرش هم قهر مي‌کنند (پوسيدگي ريشه).

براي کوددهي، از بهار تا اواخر تابستان هر ۲–۴ هفته يک‌بار (بسته به رشد و شرايط) مي‌تواني از کود کامل (مثل NPK متعادل) يا کود مخصوص رز استفاده کني. اگر گلدهي ضعيف بود، کود با پتاسيم کمي بالاتر کمک مي‌کند؛ ولي زياده‌روي در نيتروژن يعني برگ زياد، گل کم. کوددهي بايد منظم باشد، نه هيجاني!

هرس در رز ساناز حکم آرايشگاه را دارد: هم مرتبش مي‌کند، هم جوان‌سازي. اواخر زمستان/اوايل بهار شاخه‌هاي خشک، ضعيف و بيمار را حذف کن و شاخه‌هاي قوي را تا روي جوانه‌ي رو به بيرون کوتاه کن تا بوته بازتر شود و هوا بهتر جريان پيدا کند. بعد از هر موج گلدهي هم گل‌هاي خشک را حذف کن تا بوته دوباره انرژي براي گل جديد بگذارد.

حالا از نگاه يک گياه‌پزشک: رزها چند دشمن کلاسيک دارند. سفيدک سطحي (لکه‌هاي سفيد پودري روي برگ و جوانه‌ها) معمولاً با رطوبت بالا و تهويه کم تشديد مي‌شود؛ درمانش بيشتر با بهبود گردش هوا، حذف برگ‌هاي آلوده و در صورت لزوم قارچ‌کش مناسب است. لکه سياه (لکه‌هاي تيره و ريزش برگ) هم با خيس‌ماندن برگ‌ها و هواي مرطوب بدتر مي‌شود؛ پس آبياري پاي بوته و جمع‌کردن برگ‌هاي ريخته خيلي مهم است. در آفات هم شته‌ها عاشق سرشاخه‌هاي نرم‌اند؛ با شست‌وشوي ملايم، صابون حشره‌کش/روغن ولک و کنترل مورچه‌ها معمولاً مديريت مي‌شوند.

اگر بفرمايي سانازت داخل گلدان است يا باغچه، شهر/اقليم‌تان کجاست، و علائم خاصي (زردي، لک، ريزش برگ، کم‌گلي) مي‌بيني يا نه، دقيق‌تر و نسخه‌محورتر راهنمايي‌ات مي‌کنم. براي مطالعه نکات بيشتر و مقاله‌هاي کاربردي، حتماً سري به سايت نارگيل بزنيد و مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

حامد پاکپور
سلام من میخواهم گل ونوس به تعداد زیاد پرورش بدهم . بذر هم دارم از مالزی میخرم میشو فهمید اقیم هستند یا نه ؟ در ضمن برای فروش شما میتوانید همکاری بکنید . من همه مطالب سایت شما را خواندم واقعا عالی بود . فقط در مورد قرار دادن بذر روی  خاک برای شروع کشت اگه از نور فلورسنت از اول استفاده بشود اشکال داره ؟ می شود بذر را برای کنترل بهتر اول داخل دستمال کشت کرد ؟ اگه شما در ضمینه کشت بافت اطلاعی دارین ممنون می شوم من راهنمایی  بکنید. ممنون از کمکهاتون.   پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

براي تکثير انبوه «گل ونوس» (Venus flytrap / Dionaea muscipula) اول از همه خيالت راحت: شدني هست، ولي اين گياه مثل بعضي‌ها نيست که با هر بذر و هر خاکي بگي «بفرما گلخانه!» 😄 اگر اصول رطوبت، نور، آب و بهداشت رعايت نشه، بذرها يا جوانه نمي‌زنن يا قارچ مي‌زنن و پروژه تبديل مي‌شه به «پرورش کپک».

۱) از کجا بفهميم بذرها عقيم‌اند يا نه؟ متأسفانه از روي ظاهر بذر ونوس تقريباً نمي‌شه با قطعيت گفت زنده است يا عقيم. بذرهاي تازه معمولاً سياه، براق و نسبتاً يکنواخت‌اند، اما همين هم تضمين نيست. بهترين راه، تست جوانه‌زني است: ۲۰ تا ۵۰ عدد بذر را در شرايط استاندارد کشت کن و درصد جوانه‌زني را بعد از ۳ تا ۶ هفته بررسي کن. اگر زير ۱۰٪ بود، يا بذرها کهنه/بد نگهداري شده‌اند يا اصلاً بذرِ واقعي ونوس نيستند (گاهي فروشنده‌ها بذر گياهان ديگر را به اسم ونوس مي‌دن).

۲) بذر ونوس را چطور بکاريم؟ (روش استاندارد و کم‌ريسک) بذرها را روي سطح بستر مرطوب بريز و اصلاً زير خاک نکن (نور به جوانه‌زني کمک مي‌کند). بستر پيشنهادي: پيت ماس اسيدي + پرليت (مثلاً ۵۰/۵۰) يا اسفاگنوم خردشده. بستر بايد کاملاً تميز و بدون کود باشد. آب هم فقط آب RO / آب مقطر / آب باران تميز (آب شهري اغلب TDS بالايي دارد و ونوس را آهسته‌آهسته اذيت مي‌کند).

۳) نور فلورسنت از روز اول اشکال دارد؟ نه؛ اتفاقاً اگر نور طبيعي کافي نداري، فلورسنت/LED از همان ابتدا مي‌تواند خيلي خوب باشد. فقط شدت و فاصله مهم است: نور زيادِ نزديک، بستر را گرم و خشک مي‌کند و جوانه‌ها را تنبل مي‌کند. معمولاً ۱۲ تا ۱۶ ساعت روشنايي در روز مناسب است. اگر از LED استفاده مي‌کني، طيف فول‌اسپکتروم يا ترکيب سفيد ۵۰۰۰–۶۵۰۰ کلوين نتيجه خوبي مي‌دهد. خلاصه: نور مصنوعي از اول ممنوع نيست؛ تنظيمش مهم است 🌱.

۴) مي‌شود اول داخل دستمال کاغذي جوانه‌دار کنيم؟ از نظر فني مي‌شود، ولي براي ونوس معمولاً توصيه اصلي نيست چون جوانه‌هاي بسيار ريز موقع انتقال از دستمال به بستر، به‌راحتي آسيب مي‌بينند و قارچ هم بيشتر مهمان سفره مي‌شود. اگر هدف «کنترل بهتر» است، راه بهتر اين است که بذرها را روي بستر استريل و داخل ظرف دربسته (مثل باکس شفاف) بکاري تا هم رطوبت پايدار باشد هم آلودگي کمتر شود. اگر خيلي اصرار به روش دستمال داري، دستمال بايد استريل، مرطوب با آب مقطر، و با تهويه کنترل‌شده باشد—ولي باز هم ريسک انتقال بالاست.

۵) دما، رطوبت و زمان جوانه‌زني دماي ايده‌آل براي جوانه‌زني معمولاً حدود ۲۰ تا ۲۸ درجه است. رطوبت بالا (مثلاً داخل ظرف دربسته) کمک مي‌کند، اما اگر تهويه صفر باشد، قارچ جشن مي‌گيرد 😅. پس بهتر است روزي يک‌بار چند دقيقه در ظرف را باز کني يا چند سوراخ ريز براي تبادل هوا داشته باشد. جوانه‌زني معمولاً ۳ تا ۶ هفته طول مي‌کشد (گاهي بيشتر).

۶) کنترل قارچ و آلودگي (خيلي مهم براي تکثير انبوه) براي توليد تعداد زياد، «بهداشت» از خود بذر مهم‌تر است. بستر تازه و تميز، ظرف‌هاي شسته، و آب با املاح پايين ضروري‌اند. اگر مرتب کپک مي‌بيني، معمولاً مشکل يکي از اين‌هاست: رطوبتِ بدون تهويه، بستر آلوده، يا دماي بالا. بعضي‌ها از قارچ‌کش‌هاي ملايم استفاده مي‌کنند، ولي چون ونوس حساس است، بايد خيلي محتاط بود و از دوزهاي سنگين دوري کرد. اولويت با پيشگيري است نه درمان.

۷) تکثير انبوه واقعي: بذر يا کشت بافت؟ اگر هدف توليد «خيلي زياد» و يکنواخت است، بذر دردسر دارد چون نتيجه ژنتيکي يکنواخت نيست (هر بذر يک شخصيت جديد!). براي توليد تجاریِ تيپ ثابت، معمولاً تقسيم بوته/پاجوش/ريزوم يا کشت بافت بهتر است. بذر براي تعداد بالا خوب است، ولي انتظار «همه شبيه هم» نداشته باش.

۸) کشت بافت ونوس (کليات کاربردي) کشت‌بافت ونوس شدني است، اما نياز به فضاي استريل (هود يا حداقل شرايط شبه‌استريل)، محيط کشت (مثل MS)، تنظيم هورمون‌ها و تجربه دارد. معمولاً از تکه‌هاي مريستم/برگ/تله استفاده مي‌شود و با تنظيم نسبت سيتوکينين/اکسين مي‌توان القاي شاخساره و سپس ريشه‌زايي گرفت. بزرگ‌ترين چالش‌ها: آلودگي قارچي/باکتريايي و قهوه‌اي شدن بافت (اکسيداسيون). اگر تازه‌کاري، پيشنهاد مي‌کنم اول با يک دوره آموزشي يا همکاري با آزمايشگاه‌هاي کشت‌بافت شروع کني تا هزينه آزمون‌وخطا کمتر شود.

۹) درباره همکاري براي فروش من به عنوان راهنماي علمي مي‌تونم مسير فني را دقيق‌تر برات روشن کنم (مثلاً پروتکل مرحله‌به‌مرحله کشت بذر يا چک‌ليست راه‌اندازي باکس جوانه‌زني)، اما همکاري فروش نياز به جزئيات کسب‌وکاري، مجوزها، ظرفيت توليد، بازار هدف و… دارد که بايد جداگانه بررسي شود. اگر خواستي، مشخص کن هدفت توليد چند بوته در ماه است يا چند هزار عدد تا نسخه عملياتي‌تري پيشنهاد بدهم.

براي مطالعه نکات بيشتر و ريزه‌کاري‌هاي نگهداري و تکثير، پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را هم ببينيد؛ خيلي از سوال‌هاي ريز که وسط کار اعصاب آدم را خورد مي‌کند، آنجا جواب دارد 😉.

زهرا ولی زاده
سلام، لیسانس مدیریت بازرگانی دارم اما از آنجایی که کشاورز هستیم علاقه زیادی به ورود به حرفه گل و گیاه دارم، اما نمیدونم از کجا باید شروع کنم لطفا مرا راهنمایی کنید اگر چه آموزشگاهی و مطالعه چه کتابهایی را مفید میدانید؟ با سپاس فراوان  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

براي شروع، خبر خوب اينه که شما يک برگ برنده داريد: ترکيب “کشاورزي خانوادگي + دانش مديريت بازرگاني” يعني مي‌تونيد هم خوب توليد کنيد، هم خوب بفروشيد—چيزي که خيلي‌ها يکي‌ش رو دارند و يکي‌ش رو نه. پس مسير شما فقط “ياد گرفتن نگهداري گياه” نيست؛ ساختن يک کسب‌وکار پايدار از گل و گياهه. 🌿

اولين قدم اينه که مشخص کنيد دقيقاً به کدوم شاخه علاقه داريد، چون “گل و گياه” يک دنياست: گلخانه سبزي و صيفي، توليد گياهان آپارتماني، نهالستان، گل‌هاي شاخه‌بريده، طراحي فضاي سبز، فروشگاه گل و گياه (حضوري/آنلاين) و حتي توليد گلدان و خاک و کود! پيشنهاد من: يک ليست کوتاه از ۳ گزينه بنويسيد و با معيارهاي سرمايه اوليه، بازار منطقه‌تون، آب و اقليم، و علاقه شخصي يکي رو انتخاب کنيد. (اگه همه رو با هم شروع کنيد، گياه‌ها که هيچي، خود آدم هم پژمرده مي‌شه 😄)

قدم دوم: يک مسير يادگيري دوگانه بچينيد؛ ۱) دانش فني گياه و بيماري‌ها و ۲) مهارت‌هاي بازار و فروش. از نظر فني، حداقل‌ها شامل شناخت نور/آبياري/خاک، تکثير (قلمه، خوابانيدن، بذر)، تغذيه گياهي، و تشخيص آفات و بيماري‌هاه. اگر وارد توليد جدي مي‌شيد، اصول گلخانه، کنترل دما و رطوبت، و مديريت آفات (IPM) هم ضروريه.

براي آموزشگاه، بهترين مسير معمولاً اينه: دوره‌هاي سازمان فني‌وحرفه‌اي (کلاس‌هاي گلخانه‌داري، پرورش گياهان آپارتماني، توليد نهال، طراحي فضاي سبز) چون ساختارمند و کاربرديه. در کنار اون، دوره‌هاي کوتاه‌مدت جهاد کشاورزي استان يا مراکز ترويج هم گاهي کلاس‌هاي خيلي خوب و کم‌هزينه دارند. اگر شهر خودتون رو بگيد، مي‌تونم دقيق‌تر پيشنهاد بدم چه نوع دوره‌اي به درد منطقه‌تون مي‌خوره.

در مورد کتاب‌ها، چند دسته کتاب مفيدتره تا يک کتاب “جادويي”: ۱) کتاب‌هاي تکثير و نگهداري گياهان زينتي (براي پايه)، ۲) کتاب‌هاي گلخانه و مديريت توليد (براي کار عملي)، و ۳) منابع آفات و بيماري‌ها (براي اينکه هر لکه‌اي روي برگ رو “قهر طبيعت” حساب نکنيد!). اگر بخوام خيلي کاربردي بگم: دنبال کتاب‌هايي باشيد که عکس واضح، جدول نياز نوري/آبي، برنامه کوددهي، و علائم کمبود عناصر داشته باشند؛ کتاب‌هاي صرفاً تئوري، توي بازار واقعي کمتر به داد آدم مي‌رسند.

قدم سوم که خيلي‌ها جدي نمي‌گيرند: کارآموزي يا سايه‌به‌سايه شدن با يک توليدکننده. حتي ۱ تا ۲ ماه کار در يک گلخانه يا فروشگاه حرفه‌اي، به اندازه يک سال مطالعه تجربه مي‌ده: از خريد نهاده، زمان‌بندي توليد، تلفات، کنترل کيفيت، تا ريزه‌کاري‌هاي فروش. اينجاست که مي‌فهميد چرا بعضي گياه‌ها “از دور خوشگل‌اند” ولي از نزديک براي توليدکننده مثل بچه شيطون‌اند!

از آن طرف، چون مديريت بازرگاني داريد، حتماً از همين اول يک “طرح ساده کسب‌وکار” بنويسيد: مشتري هدف کيه؟ (خانگي/اداري/پروژه فضاي سبز)، کانال فروش چيه؟ (اينستاگرام/ديجي‌کالا/فروش حضوري/عمده)، مزيت شما چيه؟ (کيفيت، گونه خاص، قيمت، ارسال سريع). و خيلي مهم: با يک محصول يا يک گروه کوچک شروع کنيد (مثلاً فقط پتوس و سانسوريا و زاميفوليا، يا فقط نشا/نهال يک گروه) تا مديريت موجودي و کيفيت دستتون بياد.

براي اينکه مسيرتون روشن‌تر بشه، فقط ۳ تا سوال کوتاه جواب بديد تا دقيق‌تر نسخه بدم: ۱) شهر/استان شما کجاست؟ ۲) زمين و آب و فضاي گلخانه داريد يا فعلاً قصد فروش/بازرگاني داريد؟ ۳) بيشتر علاقه‌منديد توليد کنيد يا فروش و برندينگ؟ با اين‌ها مي‌تونم پيشنهاد بدم کدوم شاخه سريع‌تر به درآمد مي‌رسه و چه مهارت‌هايي رو اولويت بديد.

در پايان، براي اينکه قدم‌به‌قدم با آموزش‌هاي کاربردي‌تر جلو بريد، پيشنهاد مي‌کنم حتماً مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد؛ مطالبش براي تصميم‌گيري و يادگيري نکات نگهداري، آفات و بيماري‌ها خيلي به‌دردبخوره. 🌱

امید افغان
با عرض سلام ؛

گیاه فیتونیای من نه زرد شده و نه خشک ! فقط یکم نرم شده اولاش برگاش صاف و خوب می ایستاد ولی الان برگاش نرم شده ولی سبزه این واسه آبیاری زیاده یا نور کم ؟
  پاسخ مشاهده
مهندس رامندی
افراط و تفریط در آبیاری و یا باتلاقی شده و مساعد نبودن وضع زهکش و نور و حرارت زیاد و آفات وهمچنین فرا رسیدن هنگام تعویض گلدان میتواند عامل این نارسایی باشد. بهترین روش تعیین زمان مناسب برای ابیاری این است که سطح خاک را به اندازه 2-3 سانت کنار بزنید وخشکی را بررسی نمایید.. با انگشت خاک را چک کنید در صورتی که خاک به دست شما نچسبد شروع به آب دادن کنید. سوراخ های زهکش ته گلدان را کنترل واز باز بودن سوراخهای انتهایی گلدان وخروج اب اضافی از گلدان مطمئن شوید.از جمع شدن اب در زیر گلدانی جلوگیری کنیدویا داخل زیر گلدانی(بین گلدان و زیر گلدانی)یک لایه سنگریزه قرار دهید به نحوی که خاک گلدان در تماس مستقیم با آب قرار نگیرد.این کار در جلوگیری از باتلاقی شدن خاک موثر است
امید افغان
ممنون از راهنماییتون ... تنها کاری که از دستم بر میاد اینه که ساییتونو به دوستام معرفی کنم تا همه بهرهمند بشن ...
محسن شهاب الدین

سلام! فيتونيا يه جورايي «درام‌کوئينِ» دنياي گياهانه 😄 اگر برگ‌ها هنوز سبزن ولي نرم و افتاده شدن، معمولاً يعني گياه داره از شرايط محيطي به شما پيام مي‌ده؛ خبر خوب اينه که اغلب قابل اصلاحه و لازم نيست نگران زردي و خشکي (مرحله‌هاي بعدي قهر فيتونيا) باشيد.

شايع‌ترين علتِ اين حالت در فيتونيا: کم‌آبي/خشک شدن خاک يا رطوبت پايين هواست. فيتونيا وقتي تشنه مي‌شه يا رطوبت محيط کم باشه، خيلي سريع برگ‌هاش شل مي‌شن و مي‌افته؛ حتي قبل از اينکه زرد يا خشک بشه. اگر بهش آب بديد و شرايط درست باشه، معمولاً طي چند ساعت تا يک روز دوباره جون مي‌گيره.

اما يک نکته مهم: آبياري زياد هم مي‌تونه برگ‌ها رو نرم و بي‌حال کنه، با اين تفاوت که در آبياري زياد معمولاً خاک مدت طولاني خيس مي‌مونه، بوي نامطبوع مي‌گيره، برگ‌ها حالت «شل و بي‌جان» پيدا مي‌کنن و کم‌کم ممکنه زردي و ريزش هم اضافه بشه. پس براي تشخيص، لطفاً خاک رو چک کنيد: انگشت‌تون رو ۲–۳ سانت داخل خاک کنيد؛ اگر خشک بود يعني تشنگي، اگر خيس و سنگين بود يعني زيادي آب خوردن.

در مورد نور: نور کم به تنهايي معمولاً اول باعث درازشدن ساقه‌ها، کم‌رنگ شدن و رشد ضعيف مي‌شه، نه اينکه ناگهاني برگ‌ها نرم و آويزون بشن. فيتونيا نور زيادِ غيرمستقيم رو دوست داره؛ کنار پنجره روشن با پرده نازک عاليه. نور مستقيم آفتاب هم مي‌تونه برگ‌ها رو اذيت کنه.

راهکار عملي و سريع: اگر خاک خشک است، آبياري کامل انجام بده تا آب از زهکش خارج شود و آب زيرگلداني را بعد از ۱۰ دقيقه خالي کن. اگر خاک خيس است، فعلاً آبياري را متوقف کن، مطمئن شو گلدان سوراخ زهکش دارد، و اجازه بده سطح خاک کمي خشک شود؛ در صورت بوي بد يا سياه شدن ريشه‌ها، تعويض خاک سبک و زهکش‌دار لازم مي‌شود. همچنين رطوبت محيط را بالا ببر (سيني سنگريزه و آب زير گلدان، يا رطوبت‌ساز؛ مه‌پاشي سبک فقط اگر تهويه خوب باشد). 🌿

يک تست بامزه هم داريم: فيتونيا وقتي تشنه‌ست، مثل اينکه «قهر کرده و غش کرده» مي‌افته 😅 اگر بعد از آبياري درست و قرار گرفتن در نور مناسبِ غيرمستقيم تا فردا بهتر شد، تقريباً مطمئنيم مشکل از خشکي/رطوبت بوده. اگر بهتر نشد و خاک هم خيسه، احتمال آبياري زياد و شروع مشکل ريشه بالاتر مي‌ره.

براي اينکه دقيق‌تر بگم کدوم گزينه محتمل‌تره، اگر دوست داشتي فقط اين ۳ چيز رو بگو: ۱) هر چند وقت يک‌بار آب مي‌دي؟ ۲) جاي گياه چقدر روشنه؟ ۳) خاک الان خشکِ خشکِ يا خيس و سنگين؟

براي مطالعه نکات کامل نگهداري فيتونيا و مديريت آبياري و رطوبت، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.


 
 
۱
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
 

 
 
Loading
Loading
Nargil Logo gray

© تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نارگیل است. استفاده از مطالب در رسانه های آموزشی با ذکر منبع و لینک به صفحه مربوطه بلا مانع است
آخرین مطالب :


مقالات پر بازدید :


صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | فروشگاه  | نقشه سایت  | تماس با ما  | RSS
فهرست گل و گیاه   |  نمایشگاههای گل و گیاه   |  اخبار گل و گیاه   |  مقالات گل و گیاه   |  مؤسسات گل و گیاه
ورود / عضویت