این گیاه با نام علمی Quercus palustris و نام مرسوم (Pin Oak) که به فارسي بلوط سوزنی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Fagaceae بومي بومی شرق و مرکز آمریکای شمالی، بهویژه در دشتهای مرطوب، باتلاقها و حاشیه رودخانهها مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی یا رسی مرطوب با زهکشی متوسط، اسیدیپسند، حساس به خاکهای آهکی، با pH حدود 4.5 تا 6.5
دانستنیهای علمی
نام علمي
Quercus palustris
ردهبندی گیاهشناسی
Quercus palustris که در فارسی گاه «کوِرکوس باتلاقی» یا «بلوط باتلاقی» نامیده میشود، به خانواده Fagaceae (تیره بلوط و راش) تعلق دارد. این گونه در جنس Quercus و در گروه بلوطهای بخش قرمز (Red oaks) طبقهبندی میشود. درختی خزاندار است و به دلیل برگهای بریددار و رنگ پاییزی سرخ تا نارنجی شناخته میشود.
منطقه بومی و گستره پراکنش
زیستگاه بومی Quercus palustris بخشهای شرقی و میانی آمریکای شمالی، بهویژه دشتهای آبرفتی و دشتهای سیلابی رودخانه میسیسیپی و شاخههای آن است. این گونه به خاکهای مرطوب، اسیدی و نسبتاً فقیر عادت دارد و نام گونه «palustris» در لاتین به معنی «وابسته به باتلاق» است. هرچند، در خاکهای نسبتاً خشک و زهکشدار نیز میتواند رشد کند، اگرچه در این شرایط اغلب رشد ضعیفتر و تاج کوچکتری دارد.
زیستگاه و بومنقش
در زیستگاه طبیعی، Quercus palustris بخشی از جنگلهای سیلابی مختلط با دیگر بلوطها، نارونها و سپیدارها است. میوههای فندقهای (بلوطها) منبع غذایی مهمی برای پرندگان، سنجابها و پستانداران کوچک به شمار میآید. ریشهزایی عمیق و گسترده این گونه در تثبیت خاکهای اشباع و کاهش فرسایش در حاشیه رودخانهها نقش مؤثری دارد.
تاریخچه کشف و کشت زینتی
این گونه در اواخر قرن هجدهم توسط گیاهشناسان اروپاییِ فعال در آمریکای شمالی توصیف علمی شد و به سرعت در مجموعههای گیاهشناسی و باغهای botanic معرفی گردید. از اواخر قرن نوزدهم، Quercus palustris بهعنوان درخت زینتی شهری در اروپا و سپس آسیا کاشته شد، زیرا رشد نسبتاً سریع، فرم هرمی منظم و تحمل خوب نسبت به آلودگی هوا دارد. امروزه در بسیاری از شهرهای مناطق معتدل، این بلوط بهعنوان درخت خیابانی و پارکی شناخته میشود، هرچند در خاکهای شدیداً آهکی ممکن است دچار کمبود آهن و زردی برگها گردد.
خصوصیات - معرفی
ویژگیهای کلی مورفولوژیک Quercus palustris
کوِرکوس باتلاقی درختی برگریز و نسبتاً سریعالرشد است که در شرایط مناسب به ارتفاع ۲۰ تا ۲۵ متر میرسد. فرم کلی تاج درخت در جوانی مخروطی و منظم است و با افزایش سن تاج گستردهتر و گردتر میشود. شاخهها نسبتاً نازک، افقی تا کمی آویزان و در زمستان نمایی ظریف و لایهلایه ایجاد میکنند.
ساقه، تنه و پوست
تنه درخت صاف و راست بوده و در سنین پایین پوستی نسبتاً صاف با رنگ خاکستری تا قهوهای مایل به خاکستری دارد. با افزایش سن، پوست تنه ترکدار و شیاردار میشود و بافتی خشن و نسبتاً فلسمانند پیدا میکند. چوب این گونه سخت، سنگین و دارای حلقههای رویشی واضح است که در برش عرضی به خوبی دیده میشوند.
برگها
برگها ساده، متناوب و دارای دمبرگ نسبتاً کوتاه هستند. شکل برگها بهصورت لوبدار عمیق با ۵ تا ۷ لوب کشیده و باریک است؛ بریدگیها تا نزدیک رگبرگ میانی نفوذ میکنند. حاشیه لوبها دندانهدار و نوکتیز بوده و در هر نوک یک خار کوچک دیده میشود. رنگ برگ در بهار و تابستان سبز براق تا سبز تیره در سطح فوقانی و کمی روشنتر در سطح تحتانی است. در پاییز، برگها به رنگهای قرمز درخشان تا ارغوانی متمایل میشوند.
گلآذین و گلها
کوِرکوس باتلاقی دوپایه روی یک پایه (monoecious) است؛ یعنی گلهای نر و ماده روی یک درخت ولی به صورت جداگانه قرار دارند. گلهای نر به صورت شاتونهای آویزان، باریک و سبز مایل به زرد در بهار ظاهر میشوند. گلهای ماده کوچک، کمنمایان و معمولاً نزدیک انتهای شاخهها قرار دارند. رنگ گلها سبز متمایل به زرد است و بیشتر کارکرد تولیدمثلی دارند تا زیباییشناختی.
میوه (بلوط) و سایر اندامها
میوه از نوع فندقه چوبی (بلوط) است که در فنجانی فلسدار قرار میگیرد. بلوطها کوچک تا متوسط، تخممرغی شکل و قهوهای براق هستند. سیستم ریشهای در خاکهای عمیق و مرطوب، گسترده و عمدتاً سطحی است و به سازگاری گیاه با زیستگاههای باتلاقی کمک میکند.
شرایط نگهداری بلوط سوزنی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک لومی یا رسی مرطوب با زهکشی متوسط، اسیدیپسند، حساس به خاکهای آهکی، با pH حدود 4.5 تا 6.5
|
شناخت کلی شرایط محیط رشد Quercus palustris (بلوط سوزنی)
Quercus palustris که در فارسی به «بلوط سوزنی» شناخته میشود، بومی نواحی مرطوب و نسبتاً خنک آمریکای شمالی است. برای رشد بهینه، این گونه نیازمند محیطی با خاک مرطوب، نور کافی و دمای معتدل است.
دما و نیازهای حرارتی
این بلوط در مناطق با زمستانهای سرد و تابستانهای نسبتاً خنک عملکرد خوبی دارد. بازه دمایی ایدهآل آن حدود ۱۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد در فصل رشد است. در برابر سرمای زمستانی مقاوم است، اما خشکیدگی سرما در بادهای سرد و خشک میتواند به شاخههای جوان آسیب بزند. استقرار نهال در سالهای اول در موقعیتهای محافظتشده از باد، به سازگاری بهتر آن کمک میکند.
رطوبت و نیاز آبی
بلوط سوزنی ذاتاً گونهای وابسته به رطوبت بالای خاک و هواست و در حاشیه تالابها و خاکهای نسبتاً غرقابی طبیعی یافت میشود. خاک همیشه باید کمی مرطوب نگه داشته شود و از خشکی طولانیمدت بهویژه در سالهای نخست رشد باید اجتناب گردد. با این حال، پس از استقرار کامل، تحمل متوسطی نسبت به خشکی دارد، اما رشد آن کاهش مییابد.
نور و شدت تابش
این گونه نیازمند نور فراوان است و در شرایط آفتاب کامل بهترین تاجپوشش و رنگ برگ را نشان میدهد. در نیمسایه نیز میتواند زنده بماند، اما فرم تاج باز و کمپشت خواهد شد. کاشت در مکانهای آفتابی با دستکم ۶ ساعت تابش مستقیم در روز توصیه میشود.
خاک، زهکش و pH
بلوط سوزنی خاکهای عمیق، غنی از مواد آلی و رسی تا سیلتی را ترجیح میدهد که توان نگهداری آب بالایی دارند. در عین دوست داشتن رطوبت، به زهکش حداقلی نیاز دارد تا ماندآب طولانیمدت ایجاد نشود. pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود ۵٫۵ تا ۷) برای جذب مناسب عناصر غذایی و جلوگیری از کلروز برگی ایدهآل است. از کاشت در خاکهای شدیداً آهکی و بسیار فشرده باید پرهیز شود.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
گياهان ديگر از همين خانواده :