۱۴۰۴ ششم دی

بلوط سفید مردابی

این گیاه با نام علمی Quercus bicolor و نام مرسوم (Swamp White Oak) که به فارسي بلوط سفید مردابی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Fagaceae بومي بومی شرق و مرکز آمریکای شمالی، در زمین‌های مرطوب، دشت‌های سیلابی و حاشیه رودخانه‌ها مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی یا رسی با زهکشی متوسط، تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های مرطوب، با pH اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

دانستنیهای علمی

خانواده و رده‌بندی گیاه‌شناسی

گونه Quercus bicolor که در فارسی گاهی «بلوط دو‌رنگ» ترجمه می‌شود، به خانواده Fagaceae (بلوطیان) تعلق دارد. این گونه در جنس بزرگ Quercus قرار می‌گیرد که شامل صدها گونه درختی چوب‌سخت است. از نظر رده‌بندی، در بخش Quercus (بلوط‌های سفید آمریکای شمالی) طبقه‌بندی می‌شود و با گونه‌های شناخته‌شده‌ای مانند Q. alba خویشاوند نزدیک دارد.

منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی

زادگاه طبیعی Quercus bicolor آمریکای شمالی است؛ از جنوب استان اونتاریوی کانادا تا شمال و مرکز ایالات متحده امتداد دارد. بیشترین تراکم آن در حوضه دریاچه‌های بزرگ، دشت‌های سیلابی رودخانه میسیسیپی و بخش‌هایی از شمال شرق ایالات متحده گزارش شده است. بیرون از این محدوده، بیشتر به صورت زراعی و تزئینی در پارک‌ها و مجموعه‌های گیاه‌شناسی کشت می‌شود.

زیستگاه و بوم‌شناسی

زیستگاه طبیعی این گونه، مناطق مرطوب، حاشیه تالاب‌ها، دشت‌های سیلابی و خاک‌های عمیق و نسبتاً سنگین است. نسبت به غرقاب دوره‌ای متحمل بوده و در مقایسه با بسیاری از بلوط‌های سفید، تحمل رطوبت بالاتری دارد. این ویژگی آن را به گونه‌ای مهم در جنگل‌های سیلابی معتدل تبدیل کرده است. میوه‌های فندقه‌ای (بلوط‌ها) منبع غذایی باارزش برای پرندگان و پستانداران وحشی به‌شمار می‌آیند و در پویایی اکوسیستم نقش کلیدی دارند.

تاریخچه نام‌گذاری و کاربردها

نام گونه‌ای «bicolor» به تضاد آشکار رنگ سطح بالایی و زیرین برگ‌ها اشاره دارد؛ روی برگ سبز تیره و زیر برگ تقریباً نقره‌ای یا مایل به سفید است. این گونه نخستین‌بار در قرن نوزدهم توسط گیاه‌شناسان اروپایی توصیف و در فلور آمریکای شمالی ثبت شد. چوب این درخت در زادگاهش برای مصارف ساختمانی سبک، الوار و گاهی کف‌سازی به کار رفته است و در دهه‌های اخیر به‌دلیل مقاومت نسبی در برابر آلودگی هوا و زیبایی تاج، در فضای سبز شهری نیز مورد توجه قرار گرفته است.

خصوصیات - معرفی

ساقه و تنه

تنه Quercus bicolor در حالت بالغ ستبر و استوانه‌ای است و می‌تواند تا قطر قابل‌توجهی رشد کند. پوستۀ تنه در جوانی خاکستری روشن و نسبتاً صاف است، اما با افزایش سن به رنگ خاکستری تیره تا قهوه‌ای متمایل شده و به صورت قطعات فلس‌مانند و شیارهای عمیق درمی‌آید. شاخه‌ها نسبتاً ضخیم، محکم و اغلب به شکل افقی گسترش می‌یابند و چارچوب تاج را می‌سازند. چوب درونی سخت، متراکم و به رنگ قهوه‌ای روشن تا مایل به زرد است.

برگ‌ها

برگ‌های بلوط سفید مردابی ساده، متناوب و نسبتاً بزرگ هستند و معمولاً طول آن‌ها بین ۱۰ تا ۱۸ سانتی‌متر است. شکل برگ‌ها بیضوی تا واژتخم‌مرکب با لوب‌های کم‌عمق تا نسبتاً عمیق در حاشیه است. سطح رویی برگ‌ها سبز تیره و اندکی براق بوده، در حالی‌که سطح زیرین به رنگ سبز مایل به خاکستری تا تقریباً سفید و اغلب پوشیده از کرک‌های نرم است. این تضاد رنگی میان سطح رویی و زیرین یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های تشخیصی برگ‌های این گونه است. دمبرگ‌ها کوتاه و نسبتاً ضخیم‌اند.

گل‌ها و ساختارهای زایشی

گل‌های این گونه تک‌پایه‌اند؛ یعنی گل‌های نر و ماده بر روی یک درخت ولی در ساختارهای جدا از هم ظاهر می‌شوند. گل‌های نر به صورت شاتون‌های آویزان باریک و زرد متمایل به سبز تشکیل می‌شوند که در بهار روی شاخه‌های سال جاری و سال قبل ظاهر می‌گردند. گل‌های ماده کوچک‌تر، ایستاده و غالباً در نزدیکی انتهای شاخه‌ها قرار می‌گیرند. میوۀ آن فندقه‌ای است که درون فنجانک چوبی (کاپول) نیم‌کروی و فلس‌دار قرار دارد. بلوط‌ها نسبتاً کوچک تا متوسط بوده و طی رسیدن از سبز به قهوه‌ای تغییر رنگ می‌دهند.

شرایط نگهداری بلوط سفید مردابی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک لومی یا رسی با زهکشی متوسط، تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های مرطوب، با pH اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

شرایط کلی محیط رشد Quercus bicolor

Quercus bicolor یا بلوط دو رنگ، درختی مقاوم به سرما و رطوبت است که بومی مناطق مرطوب امریکای شمالی است. این گونه برای کاشت در فضاهای سبز سرد و معتدل با خاک‌های مرطوب بسیار مناسب است.

دما و تحمل سرما

این درخت در اقلیم‌های سرد تا نیمه‌سرد بهترین عملکرد را دارد و تا حدود ۳۰- درجه سانتی‌گراد را تحمل می‌کند. تابستان‌های خنک تا معتدل و زمستان‌های سرد برای رشد پایدار آن ایده‌آل است. در مناطق دارای تابستان‌های بسیار گرم و خشک، باید تأمین رطوبت خاک و سایه نسبی ریشه‌ها جدی گرفته شود.

رطوبت و نیاز آبی

Quercus bicolor به طور طبیعی در حاشیه تالاب‌ها، رودخانه‌ها و خاک‌های غرقاب‌پذیر رشد می‌کند. این گونه یکی از مقاوم‌ترین بلوط‌ها به خاک‌های مرطوب و حتی غرقاب موقت است. در عین حال، پس از استقرار، تا حدی به خشکی متحمل است؛ اما برای رشد بهینه تاج و ریشه، رطوبت یکنواخت خاک ضروری است.

نور مناسب

این درخت در نور کامل خورشید بهترین رشد را دارد و تاج متراکم‌تری تشکیل می‌دهد. حداقل به ۶ ساعت نور مستقیم در روز نیاز دارد. در سایه نیمه‌روشن هم زنده می‌ماند، اما سرعت رشد و تراکم برگ کاهش می‌یابد.

خاک، pH و بافت

Quercus bicolor خاک‌های عمیق، لومی تا لومی‌رسی را ترجیح می‌دهد که ظرفیت نگهداری آب بالایی دارند. وجود ماده آلی فراوان و زهکش ملایم (نه کاملاً سریع) برای آن ایده‌آل است. این گونه در pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود ۶ تا ۷) بهترین عملکرد را نشان می‌دهد و نسبت به خاک‌های آهکی زیاد حساسیت متوسطی دارد. خاک‌های فشرده و بسیار سنگین بدون تهویه، رشد ریشه را محدود می‌کنند.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين جنس :
 

بلوط برانتی / بلوط ایرانی بلوط همیشه سبز بلند مازو بلوط سوزنی

گياهان ديگر از همين خانواده :
 

بلوط خرسی بلوط برانتی / بلوط ایرانی بلوط قرمز شمالی بلوط بوته‌ای کالیفرنیایی

  محسن شهاب الدین