۱۳۹۴ بیست و سوم شهریور

اکالیپتوس صمغ دار

Eucalyptus cinereaGum Tree Eucalyptus که به فارسی اکالیپتوس صمغ دار نامیده میشود، گیاهی از خانواده مورد بومی جنوب شرقی استرالیا می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی گرمسیری خاک: خاک هایی با پی اچ خنثی تا کمی قلیایی

دانستنیهای علمی

نام علمي

Eucalyptus cinerea

نام لاتين

Gum Tree Eucalyptus

خانواده (تيره)

Myrtaceae

رده‌بندی و نام‌گذاری

اکالیپتوس صمغ‌دار با نام علمی Eucalyptus cinerea از خانواده Myrtaceae و جنس Eucalyptus است. این گونه به دلیل برگ‌های نقره‌ای–آبی و بوی تند روغنی، در میان گونه‌های اکالیپتوس به‌راحتی شناسایی می‌شود. نام گونه‌ای cinerea به معنای «خاکستری‌رنگ» است و به پوشش مومی برگ‌ها اشاره دارد.

منطقه بومی و زیستگاه

زادگاه اصلی Eucalyptus cinerea نواحی جنوب شرقی استرالیاست، به‌ویژه نیو ساوت ولز و بخش‌هایی از ویکتوریا. این درخت در جنگل‌های باز، دامنه‌ تپه‌ها و دشت‌های نسبتاً خشک روی خاک‌های سبک تا متوسط رشد می‌کند. تحمل نسبی به خشکی و سرما، آن را برای مناطق مدیترانه‌ای و نیمه‌خشک مناسب کرده است.

تاریخچه استفاده و اهمیت علمی

بومیان استرالیا از برگ‌های اکالیپتوس برای مصارف دارویی سنتی و ضدعفونی‌کننده بهره می‌بردند. در قرن نوزدهم، گونه‌های اکالیپتوس از جمله E. cinerea به اروپا و سپس سایر قاره‌ها معرفی شد. بررسی‌های فیتوشیمیایی، غنای این گونه از ترکیبات مونوترپن معطر مانند ۱,۸-سینئول را نشان داده‌اند که موضوع پژوهش‌های زیست‌محیطی، دارویی و عطرسازی است.

خصوصیات - معرفی

گیاه "اکالیپتوس صمغ دار" یکی از گونه های جنس اکالیپتوس و متعلق به خانواده مورد (Myrtaceae) می باشد. این گیاه بومی جنوب شرقی استرالیا است.

اکالیپتوس صمغ دار درختی در اندازه های متوسط تا کوچک است که همیشه سبز بوده و در نواحی بومی به صورت درختی دارای یک تنه ی اصلی رشد می کند.

این درخت دارای پوستی زبر و خشن و ماندگار روی تنه ی اصلی و شاخه های بزرگ می باشد. پوست ساقه ضخیم، فیبری، دارای شیارهای طولی، به رنگ قهوه ای مایل به قرمز تا قهوه ای مایل به خاکستری است.

این درختان معمولاً در مرحله ی تولید برگ های نونهال، بالغ می شوند. اما اغلب می توانند برگ های بالغ و میانگره تولید کنند. این برگ ها پهن و یکرنگ به رنگ های آبی مایل به خاکستری و سبز مایل به زرد دیده می شوند. برگ ها گرد و متقابل بوده و به اندازه ی یک سکه هستند به همین دلیل به این درخت، "درخت دلار نقره ای" نیز گفته می شود. برگ های این گیاهان معطر می باشند.

گل ها به رنگ سفید بوده و در اواسط بهار تا اوایل تابستان ظاهر می شوند.

شرایط نگهداری اکالیپتوس صمغ دار

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

کمی مرطوب

دماي مورد نياز

نواحی گرمسیری

خاک مورد نياز

خاک هایی با پی اچ خنثی تا کمی قلیایی

این گیاهان معمولاً در نواحی گرمسیری پراکنده هستند.

برای رشد بهینه به نور کامل خورشید و آبیاری متوسط نیاز دارند. این گونه از اکالیپتوس ها می توانند خشکی را تحمل کنند.

این درختان بسیار سریع الرشد می باشند.

هرس منظم و مناسب به تولید شاخساره های بیشتر کمک می کند.

می توان آنها را به صورت درختچه ای و در گلدان نیز پرورش داد. اما باید دقت کرد که در فصل پاییز و قبل از سرد شدن هوا، گلدان ها را به گلخانه یا محیط مناسب و دور از سرما منتقل نمود.

پی اچ مناسب خاک برای رشد آنها، حدود 6.6 تا 7.8 (خنثی تا کمی قلیایی) است.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

پزشکان و گیاهشناسان خواص بسیاری برای این گیاه برشمرده اند. از آن جمله می توان به درمان بیماری هایی نظیر انواع عفونت ها، سرماخوردگی، آنفولانزا، گلودرد، برونشیت، ذات الریه، کوفتگی و درد عضلانی، بیماری های عصبی و حتی برخی از عفونت ها و بیماری های پوستی اشاره کرد.

از این درختان همچنین به صورت درختی در باغ ها و فضاهای سبز یه به صورت گلدانی در خانه ها و پاسیوها و یا به صورت درختچه ای در حاشیه کاری ها استفاده می شود.

معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی فضای باز - اکالیپتوس صمغ دار

مقابله به آفات اکالیپتوس صمغ دار

آفات رایج اکالیپتوس صمغ‌دار (Eucalyptus cinerea)

مهم‌ترین آفات شامل پسیل اکالیپتوس (Glycaspis brimblecombei) با ایجاد ترشحات سفید و ضعف عمومی، شته‌ها با عسلک و کپک دوده‌ای، و شب‌پره‌ها و لاروهای برگ‌خوار با جویدگی و ریزش برگ هستند. در برخی مناطق، سوسک‌های پوست‌خوار نیز با ایجاد دالان زیر پوست به شاخه‌های ضعیف حمله می‌کنند.

امراض مهم و نشانه‌ها

از بیماری‌های کلیدی می‌توان به لکه‌برگی قارچی (ایجاد لکه‌های قهوه‌ای/سیاه و ریزش برگ)، سفیدک سطحی (پوشش پودری روی برگ) و پوسیدگی ریشه و طوقه در خاک‌های سنگین و پرآب اشاره کرد که با زردی، کم‌رشدی و پژمردگی بروز می‌یابد. شانکر شاخه نیز می‌تواند باعث ترک، خشکیدگی سرشاخه و ترشح صمغ شود.

روش‌های مدیریت و مقابله

بهداشت باغی (جمع‌آوری برگ و شاخه آلوده، هرس شاخه‌های خشک و ضدعفونی ابزار) و کاهش تنش با آبیاری اصولی و زهکشی مناسب پایه کنترل است. برای آفات مکنده، استفاده از صابون حشره‌کش یا روغن باغبانی در شروع آلودگی مؤثر است؛ در طغیان شدید، سم‌پاشی انتخابی طبق برچسب و توصیه کارشناس انجام شود. برای بیماری‌های قارچی، بهبود تهویه تاج، پرهیز از خیس‌کردن شاخ‌وبرگ و در صورت نیاز قارچ‌کش‌های حفاظتی در دوره‌های مرطوب توصیه می‌شود. برای پوسیدگی ریشه، اصلاح خاک و جلوگیری از ماندابی حیاتی است.