Manilkara huberimasaranduba که به فارسی ماساراندوبا نامیده میشود، گیاهی از خانواده ساپوتاسه بومی آمریکای جنوبی و مرکزی می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی گرم و مرطوب خاک: انواع مختلفی از خاک ها
نام علمي
Manilkara huberi
خصوصیات - معرفی
گیاه "ماساراندوبا" با نام علمی Manikara huberi گیاهی از خانواده ساپوتاسه (Sapotaceae) و بومی بخش وسیعی از آمریکای جنوبی، آمریکای مرکزی و آنتیلز در ارتفاعات بیش از 800 متر بالاتر از سطح دریا می باشد.
این گیاه به صورت درختی بزرگ بوده که تا حدود 30 تا 55 متر طول رشد می کند.
برگ ها کشیده بوده و بخش پایینی آنها به رنگ زرد دیده می شود.
گل ها هرمافرودیت و دارای 3 کاسبرگ می باشد.
میوه ها خوراکی، تخم مرغی شکل، زرد رنگ، به قطر 3 سانتیمتر و حاوی یک یا در برخی موارد دو بذر می باشد. میوه های رسیده به رنگ ارغوانی تیره دیده می شوند. پالپ میوه ها، آبدار، معطر و دارای طعمی شیرین است. این میوه ها در نواحی بومی طی ماه های اکتبر تا فوریه می رسند.
این گیاه دارای ریشه های عمیقی نیز می باشد.
شرایط نگهداری ماساراندوبا
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی گرم و مرطوب
خاک مورد نياز
انواع مختلفی از خاک ها
|
این گیاه در جنگل های بارانی رشد مناسبی دارد ولی در نواحی دارای سیلاب نمی تواند به خوبی رشد کند.
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
میوه های این گیاه ارزش خوراکی داشته و بومیان منطقه به عنوان دسر از آنها استفاده می کنند.
این گیاه همچنین دارای لاتکس یا شیرابه ی خوراکی نیز می باشد که شیرابه آنها همانند درختان رزین دار برداشت می شود.
لاتکس استخراج شده از این درختان گاهی اوقات برای ساخت پوشش توپ گلف مورد استفاده قرار می گیرد.
در پرتوریکو از چوب این درختان به وفور استفاده می شود. این چوب ها به رنگ قرمز و بسیار سخت می باشند که در ساختمان سازی و ساخت لوازم منزل مورد استفاده قرار می گیرند.
نحوه تکثیر ماساراندوبا
تکثیر آنها از طریق کشت بذرها صورت می گیرد.
بهترین زمان کشت بذرها، بلافاصله پس از رسیدن میوه ها است. بذرها را باید در شرایط رطوبت مناسب و نیمه سایه کشت کرد. این بذرها حدود 4 تا 8 ماه پس از کشت، جوانه خواهند زد.