نام علمي
Annona crassiflora
دانستنیهای علمی
جایگاه ردهبندی و نامشناسی
Annona crassiflora Mart. با نام رایج «مارولو» گونهای از تیره Annonaceae (آنوناسه) است. این گونه در سرده Annona قرار میگیرد؛ سردهای که به میوههای خوراکی معطر و گلهای سهگلبرگی با ساختار مشخص در آنوناسه شناخته میشود. صفت گونهای crassiflora به «گلهای ضخیم/گوشتی» اشاره دارد و با ویژگیهای ریختشناختی گل در این گیاه همخوانی دارد.
منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی
زیستبوم بومی Annona crassiflora در آمریکای جنوبی و بهویژه برزیل مرکزی است و حضور آن عمدتاً با ناحیه ساوانایی «سرادو» (Cerrado) پیوند دارد. پراکنش طبیعی آن در چشماندازهای باز تا نیمهباز، از لکههای بوتهزار تا جنگلهای تنک ساوانایی گزارش میشود.
زیستگاه و سازگاریهای بومشناختی
مارولو به زیستگاههای گرمسیری با فصل خشک مشخص سازگار است و غالباً در خاکهای اسیدی و کممواد غذایی سرادو رشد میکند. این گونه به شرایط تنشزا مانند کمبود عناصر غذایی و نوسانهای فصلی رطوبت پاسخهای سازشی نشان میدهد و در اجتماعات گیاهی مقاوم به خشکی سهم دارد. پایداری در زیستگاههای ساوانایی و خاکهای فقیر از ویژگیهای کلیدی اکولوژیک آن است.
پیشینه علمی و تاریخچه مطالعه
این گونه در ادبیات گیاهشناسی با نامگذاری رسمی توسط C.F.P. von Martius شناخته میشود. مطالعه آن در چارچوب پژوهشهای فلوریستیک سرادو اهمیت ویژه یافته، زیرا سرادو یکی از کانونهای تنوع زیستی است و گونههای آنوناسه از نظر ریختشناسی گل، گردهافشانی و سازگاریهای اکولوژیک، موضوع پژوهشهای مکرر بودهاند. جایگاه مارولو در فلور سرادو آن را به گونهای شاخص برای مطالعات بومشناسی ساوانا تبدیل کرده است.
![مارولو]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک های سبک و حاصلخیز
|
"مارولو" درختی از خانواده ی آنوناسه می باشد. گل های این گیاه مانند گل های گیاه jellyfish دارای کلاهک بوده و میوه ها نیز شیرین و بسیار سخت هستند. این گیاهان بومی برزیل و پاراگوئه بوده که میوه های آن نیز توسط بومیان منطقه به مصرف می رسند. اگرچه این گیاه توانایی زیادی برای کشت و اهلی شدن دارد اما تاکنون به صورت اهلی در نیامده است و عمدتاً به صورت خودرو وجود دارد.
مارولو درختی به ارتفاع 6 تا 8 متر، با تاجی به قطر 2 تا 4 متر می باشد. سیستم ریشه ای به صورت مرکزی و عمیق بوده تا بتواند به اعماق خاک نفوذ کند و آب و مواد غذایی را بهتر جذب نماید. این درخت دارای تنه ای مستقیم با شاخه هایی کج و پوستی چوب پنبه ای می باشد. برگ ها تخم مرغی شکل و چرمی هستند. گل ها به رنگ زرد مایل به سبز بوده که طی ماه های نوامبر و ژانویه تشکیل می شوند. گرده افشانی این گیاهان توسط حشرات صورت می گیرد. میوه ها به صورت مرکب، با وزن بیش از 4.5 کیلوگرم، خوراکی، با پوستی به رنگ سبز مایل به قهوه ای (در زمان بلوغ) می باشند. هر میوه حاوی بذرهایی است که این بذور دارای خاصیت ضد اسهال هستند. این میوه ها می توانند حدود 15 سانتیمتر قطر داشته باشند. بذور نیز حدود 1.5 سانتیمتر طول دارند. میوه دارای پالپی کرم رنگ با بویی بسیار قوی و مزه ای متفاوت نسبت به سیب کاستارد است. این میوه ها از نظر بومیان منطقه دارای طعمی لذیذ هستند که در فروشگاه ها و بازارهای محلی به فروش می رسند. از این میوه ها همچنین برای تهیه کیک، بستنی، مربا و غیره استفاده می شود. زمانی که میوه ها می رسند، روی زمین می ریزند و عطری بسیار قوی از خود ساتع می کنند. این میوه ها از نظر فروش دارای بهترین کیفیت خواهند بود. زیرا اگر برداشت میوه ها به صورت مستقیم از روی درخت صورت گیرد ممکن است میوه های چیده شده به خوبی بالغ نشده باشند و در نتیجه از نظر طعم و عطر دارای کیفیت پایینی باشند.
![Marolo]()
شرایط محیط رشد
این گیاه نواحی ساوان با رطوبت کم و نواحی نیمه گرمسیری را برای رشد ترجیح می دهد و می تواند سرمای تا -3 درجه سانتیگراد (27 درجه فارنهایت) را تحمل کند. همچنین برای رشد بهینه به خاک های شنی و سبک و به خوبی آبیاری شده سازگار شده است.
خاک مورد نیاز برای کشت این گیاه باید حاوی 30 درصد شن و 20 درصد مواد آلی باشد. ایت ترکیب باید به خوبی با هم مخلوط گردد. بهترین زمان کشت این گیاهان ماه های اکتبر و نوامبر می باشد.
برای آبیاری این گیاهان در دو ماه اول کشت، حدود 10 لیتر آب در هر هفته کفایت می کند.
برای کوددهی این گیاهان نیز می تواند از کودهای آلی و کمپوست به همراه کود شیمیایی NPK به نسبت ها 10-10-10 استفاده کرد.
![Annona crassiflora]()
نحوه تکثیر مارولو
تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذرهای آنها صورت می گیرد. این بذور زمانی که خشک می شوند دارای دوره خواب می باشند. بذرها حدود 60 تا 120 روز پس از کشت جوانه خواهند زد ولی در صورت استفاده از پی ش تیمار خراش دهی، سرعت جوانه زنی آنها افزایش خواهد یافت. یا می توان با استفاده از خیساندن بذرها در آب گرم به مدت 12 تا 24 ساعت قبل از کشت، سرعت جوانه زنی آنها را افزایش داد. نهال های بذری به کندی رشد کرده و از مکان های آفتابی لذت می برند. این نهال ها در صورت مساعد بودن شرایط آب و هوایی و بستر کشت، حدود 5 تا 7 سال پس از کشت به باردهی می رسند.
بذرها منبع ترکیبات لیپوفیل و متابولیتهای ثانویهاند و در مطالعات آزمایشگاهی، عصارههای دانه بهعنوان گزینههای بالقوه برای کاربردهای ضدآفت و حشرهکش گیاهی بررسی شدهاند. این رویکرد میتواند در توسعه محصولات طبیعی برای مدیریت آفات در کشاورزی و انبارداری مفید باشد.
برگ و پوست ساقه در طب سنتی محلی به شکل دمنوش یا جوشانده برای مقاصد عمومی بهداشتی استفاده شدهاند. کاربردهای سنتی نیازمند استانداردسازی، تعیین دوز و ارزیابی ایمنی هستند و نباید جایگزین درمانهای مبتنی بر شواهد شوند.
پالپ میوه بهعنوان ماده اولیه صنایع غذایی (پوره، بستنی، مربا و نوشیدنی) ارزش اقتصادی دارد. همچنین استخراج ترکیبات زیستفعال از بخشهای مختلف گیاه میتواند در توسعه فرآوردههای آرایشی-بهداشتی با محوریت آنتیاکسیدانهای طبیعی و نیز محصولات کنترل آفات مورد استفاده قرار گیرد.