کِپِل

دانستنیهای علمی

"کِپِل" گیاهی از خانواده آنوناسه بوده که بومی جنگل های همیشه سبز و مرطوب جنوب شرقی آسیا است. این گیاه به دلیل تولید میوه های خوراکی اش شناخته شده می باشد. میوه های آن فقط در بخش های مرکزی جاوه رشد می کند.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز حساس به دماهای پایین خاک مورد نياز خاکهایی با اسیدیته ضعیف

خصوصیات گیاهشناسی:

"کِپِل" درختی مستقیم و همیشه سبز بوده که تا ارتفاع 25 متر نیز رشد می کند و قطر تنه ی آن به 40 سانتیمتر نیز می رسد.

برگ ها بیضوی شکل، ضخیم و براق بوده و دارای دمبرگ هایی حدود 1.5 سانتیمتر است. میوه این گیاه روی بخش های پایینی تنه اصلی و شاخه های بزرگ و قدیمی رشد می کند. این میوه ها دارای عطر و طعم مطبوعی مشابه عطر و طعم انبه می باشند. رنگ میوه ها سبز مایل به زرد و طولشان 3 تا 4 سانتیمتر بوده و میوه های تازه رشد یافته به رنگ صورتی روشن تا قرمز تیره است.

بذور بیضی شکل بوده و حدود 3 سانتیمتر طول دارند.

گل های این درخت بصورت تک جنسی، سبز مایل به سفید و بصورت دسته ای یا چندتایی است. گل های نر روی قسمت های فوقانی تنه اصلی و شاخه های قدیمی (8 تا 16 گل با هم) قرار داشته و یک سانتیمتر قطر دارند. ولی گل های ماده روی بخش های پایینی تنه اصلی قرار داشته و حدود 3 سانتیمتر قطر دارند.

شرایط محیط رشد

شرایط محیط رشد:

کِپِل جهت کشت به خاکی با اسیدیته ی ضعیف و به خوبی آبیاری شده نیاز دارد. از نظر نیاز نوری به آفتاب کامل تا نیمه سایه نیازمند است. برگ های تازه رویش یافته و جدید نسبت به باد، بسیار حساس بوده و در شرایطی که بادهای مخرب می وزد نیاز به پناهگاه و مکان های محافظ دارند.

نهال های بذری جوان در دماهای زیر 40 درجه از بین خواهند رفت. ولی نهال های مسن تر دماهای پایین تر را می توانند تحمل کنند. این نهال ها همواره در شرایط آب و هوایی نامساعد نیاز به مکان های محافظ و پناهگاه دارند.

مقابله به آفات کِپِل

آفات و بیماری ها:

از بیماری هایی که ممکن است به این گیاه حمله کند و خسارت ایجاد کند بیماری های قارچی است.

آفات مهم در Stelechocarpus burahol (کِپِل)

در کِپِل، آفات مکنده مانند شته‌ها، شپشک‌های آردآلود و شپشک‌های سپردار می‌توانند با تغذیه از شیره گیاهی باعث زردی برگ، کاهش رشد و ترشح عسلک شوند که به رشد کپک دوده‌ای می‌انجامد. برای مدیریت، ابتدا شاخه‌های به‌شدت آلوده را حذف کنید و شست‌وشوی تاج با آب پرفشار را انجام دهید؛ سپس از صابون‌های حشره‌کش یا روغن‌های باغبانی در فواصل ۷–۱۰ روزه استفاده کنید. کنترل مورچه‌ها نیز ضروری است چون از شپشک‌ها محافظت می‌کنند.

آفات جونده مانند کاترپیلارها و سوسک‌های برگ‌خوار با ایجاد سوراخ و اسکلت‌کردن برگ‌ها، فتوسنتز را کاهش می‌دهند. جمع‌آوری دستی و استفاده هدفمند از فرآورده‌های Bt برای لاروها، همراه با تله‌های نوری در باغ‌های کوچک، روش‌های کم‌خطرتر محسوب می‌شوند.

امراض رایج و علائم

در شرایط رطوبت بالا، لکه‌برگی قارچی (لکه‌های قهوه‌ای/سیاه با هاله) و پوسیدگی ریشه و طوقه (پژمردگی، رشد کم، سیاه‌شدن ریشه‌ها) محتمل است. همچنین سفیدک سطحی می‌تواند پوشش پودری روی برگ ایجاد کند.

روش‌های پیشگیری و مقابله

زهکشی مناسب، آبیاری منظم اما بدون ماندآبی، و گردش هوای خوب پایه کنترل بیماری‌هاست. برگ‌های آلوده را جمع‌آوری و نابود کنید و از خیس‌کردن شاخ‌وبرگ در آبیاری پرهیز کنید. در صورت شدت بیماری، قارچ‌کش‌های مسی یا گوگردی را طبق برچسب و به‌صورت تناوبی استفاده کنید و از مصرف مکرر یک ماده برای پیشگیری از مقاومت خودداری نمایید.

نحوه تکثیر کِپِل

تکثیر: 

تکثیر این گیاه توسط کشت بذرهای میوه های رسیده صورت می گیرد.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:

میوه های این گونه بطور سنتی در جاوه برای برطرف کردن بوی بد دهان و خنک کننده ی تنفس استفاده می شود. گوشت و پوست و بذر میوه قابل استفاده است. پوست آن به عنوان یک جاذب قوی عمل می کند.

در سال 2012 مطالعه ای نشان داده که میوه های این گیاه بوی بد مدفوع را به وسیله فعالیت باکتری های پروبیوتیک Bifidobacter ، کاهش می دهد. همچنین برای درمان نقرس و جلوگیری از التهاب کلیه ها به کار می رود.

چوب این درخت نیز برای ساخت لوازم منزل استفاده می شود.

برگ های کِپِل نیز دارای خاصیت کاهندگی کلسترل خون است.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره آنوناسه و جنس های آن