سرخس لِیشیسکالم

بهترین راه تکثیر این گیاهان برای خانه دارها و مبتدی ها، تقسیم بوته در بهار می باشد. به طوری که گیاه را از گلدان خارج کرده و آن را به چند قسمت تقسیم می کنند. باید ریزوم ها را با احتیاط برید. 

در صورتی که بخواهیم سرخس ها را به مقدار زیاد افزایش دهیم و یا روش دیگری جهت افزایش نباشد، از هاگ یا اسپور استفاده می شود. برای این منظور پس از رسیدن اسپورها و تغییر رنگ آنها به قهوه ای، برگ های بارور قطع شده و جهت رسیدن بیشتر در پامت های کاغذی قرار می گیرند و در دمای اتاق (20 تا 25 درجه سانتیگراد) در هوای خشک نگهداری می شوند. پس از چند روز اسپورها کشت می شوند. اسپورها هرچه سریع تر کشت شوند، درصد تندش بیشتر خواهد شد. این عمل نباید در ماه های زمستان که خطر سرما وجود دارد انجام گیرد و محل کاشت باید گرم باشد. برای کاشت آن از بسترهای مختلف استفاده می شود. به عنوان مثال از بستری که حاوی خاک لوی و خاکبرگ پوسیده به مقدار مساوی باشد و یا از محیط مغذی مانند آگار در آزمایشگاه می توان استفاده کرد. باید دقت کرد که محیط کار، ظروف و خاک باید ضدعفونی شده باشند. خاک را می توان با بخار آب گندزدایی نمود. پس از گندزدایی و تسطیح خاک، پاشیدن اسپورها زمانی انجام می شود که رطوبت خاک کمی کاهش یابد. اسپورها به طور یکنواخت پراکنده می شوند. سطح گلدان نیز پس از کاشت با یک شیشه گندزدایی شده پوشانده می شود و روی آن را با کاغذ سیاه می پوشانیم  تا نور به آن نرسد. پوشش سیاه نباید تکان داده شود. در طی این دوره باید تاریکی حفظ شود تا تا اسپورها بتندند. با سبز شدن سطح کاشته شده که نشان دهنده ی رشد پروتال است، به تدریج نور را افزایش می دهیم. برای این کار می توان از کاغذهایی به ضخامت مختلف استفاده کرد. در این شرایط اعضای جنسی سرخس تشکیل می شود.

دمای محیط کشت اهمیت زیادی دارد. مناسب ترین دما 25 درجه سانتیگراد است. اگر دما بالاتر رور تشکیل اندام جنسی به تأخیر می افتد.