زنبق زاگرس؛ زنبق بومی ایران با گل‌های چشم‌گیر بهاری

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1399/02/09
زنبق زاگرس؛ زنبق بومی ایران با گل‌های چشم‌گیر بهاری
زنبق زاگرس (Iris zagrica) از تیره Iridaceae و با نام‌های رایج محلی «زنبق زاگرس» و «زنبق کوهی» در ایران شناخته می‌شود و در منابع جهانی عموماً با نام Zagros iris یا Iraqi iris (در برخی گزارش‌ها) ذکر شده است. این گیاه علفی چندساله ژئوفیت با ریزوم زیرزمینی، برگ‌های شمشیری خاکستری-سبز و گل‌آذین کم‌گل است؛ گل‌ها درشت و زینتی با قطعات بیرونی خمیده (falls) و قطعات داخلی افراشته (standards) بوده و معمولاً در بهار ظاهر می‌شوند. Iris zagrica در شرایط آفتاب تا نیم‌سایه، خاک‌های سبک تا متوسط با زهکشی خوب و اقلیم سرد تا معتدل کوهستانی بهتر رشد می‌کند و به خشکی فصلی نسبتاً بردبار است. این گونه بومی ناحیه زاگرس و بخشی از غرب ایران و مناطق مجاور بوده و در دامنه‌ها، علفزارهای کوهستانی و رویشگاه‌های سنگلاخی و آهکی پراکنش دارد.

Nargil_Iris zagrica
نام علمي
Iris zagrica
نام لاتين
Zagros iris
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی

گل زنبق در کنار گل نیلوفر از گل های ویژه ای بوده است که از دیرباز برای گل آرایی مراسم مختلف مذهبی استفاده می شده است. این گل از زمان باستان نماد قدرت و عظمت بوده و به الهه یونانی به نام (هرا) تعلق دارد. یونانیان باستان، زنبق را در کنار مردگان می کاشتند و نقش های این گل را بر روی سنگ قبر آنها حک می کردند. شاهان نیز گل زنبق را به یکدیگر هدیه می دادند و با استفاده از آن، تاج خود را تزئیین می کرده اند. در اساطیر زرتشتی هم این گل حائز اهمیت بوده است، به طوری که زنبق گل ویژه امرداد (بانوی نماینده جاودانگی اهورامزدا) بوده است. اهمیت گل زنبق به اندازه ای بوده است که عصاهای پادشاهی را از روی این گل می ساخته اند. همچنین آیریس به خاطر رنگ هایی که دارد الهه رنگین کمان نامگاری شده است و یکی از وظایف آن هدایت روح بانوان به سوی بهشت بوده است واین دلیل اصلی  کاشتن زنبق بر سر مزار بانوان بوده است. 

زنبق زاگرس

خصوصیات - معرفی

ساقه و ریزوم

ریشه‌ساقه Iris zagrica به صورت ریزوم ضخیم، افقی و کوتاه در زیر خاک قرار دارد که نقش اندام ذخیره‌ای را دارد. ساقهٔ گل‌دهنده کوتاه تا نسبتاً بلند است و معمولاً بخشی از آن در میان غلاف برگ‌ها پنهان می‌ماند. سطح ساقه صاف و استوانه‌ای بوده و اغلب تنها یک تا چند گل در انتهای خود تولید می‌کند.

برگ‌ها

برگ‌ها باریک، خطی تا شمشیری، با نوک تیز و اغلب ایستاده یا کمی خمیده‌اند. طول برگ‌ها معمولاً بیش از ارتفاع ساقه است و به رنگ سبز تا سبز مایل به خاکستری دیده می‌شوند. سطح برگ‌ها اغلب مومی و کمی براق است که به کاهش تبخیر در شرایط کوهستانی زاگرس کمک می‌کند.

گل و گل‌آذین

گل‌ها نسبتاً درشت و منفرد یا کم‌شمار در انتهای ساقه ظاهر می‌شوند. قطعات گل (گلبرگ‌های بیرونی و درونی) پهن، کمی موج‌دار و اغلب دارای نقش‌ونگارهای تیره روی زمینه‌ای روشن‌تر هستند. رنگ گل‌ها از بنفش تیره تا ارغوانی و گاهی با نوارها یا لکه‌های بنفش مایل به قهوه‌ای متغیر است. لولهٔ گل نسبتاً کوتاه و بخش‌های افقی گلبرگ‌ها پهن و چشمگیرند که به شناسایی این گونه کمک می‌کند.



بيشتر مطالعه کنيد :



شرایط محیط رشد

دمای مورد نیاز
دمای مورد نیاز زنبق زاگرس
18-20 درجه سانتیگراد
آبیاری و رطوبت
رطوبت مورد نیاز زنبق زاگرس
خشک
نور مورد نیاز
نور مورد نیاز گیاه زنبق زاگرس
متوسط
خاک مورد نیاز
خاک مورد نیاز زنبق زاگرس
مکان های صخره ای


دما و اقلیم

زنبق زاگرس (Iris zagrica) با اقلیم کوهستانی زاگرس سازگار است و به زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل واکنش بهتری نشان می‌دهد. بازه دمایی مناسب رشد فعال معمولاً حدود ۱۰ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد است. سرمای زمستان برای گذر دوره رکود و تحریک گل‌دهی مفید است، اما در مناطق با یخبندان‌های طولانی، زهکشی عالی خاک برای جلوگیری از پوسیدگی ریزوم ضروری است.


نور

نور کامل تا نیم‌سایه روشن بهترین نتیجه را می‌دهد. در رویشگاه طبیعی، این گونه اغلب در شیب‌ها و فضاهای باز با آفتاب کافی رشد می‌کند. در مناطق گرم‌تر، دریافت آفتاب صبح و سایه سبک بعدازظهر می‌تواند از تنش گرمایی و افت کیفیت گل جلوگیری کند.


رطوبت و آبیاری

این زنبق به رطوبت یکنواخت ولی غیرماندگار نیاز دارد. در فصل رشد، آبیاری باید منظم باشد، اما بین دو آبیاری سطح خاک کمی خشک شود. در دوره رکود (پس از پایان گل‌دهی و با گرم شدن هوا)، کاهش آبیاری اهمیت دارد تا ریزوم دچار پوسیدگی نشود.


خاک، بافت و زهکشی

خاک سبک تا متوسط با زهکشی بسیار خوب مناسب‌ترین بستر است؛ ترکیب لومی-شنی یا لومی-سنگریزه‌ای ایده‌آل است. افزودن شن درشت یا پرلیت به بهبود تهویه کمک می‌کند. خاک‌های سنگین و رسی فقط در صورت اصلاح جدی و ایجاد بستر مرتفع توصیه می‌شوند.


اسیدیته و تغذیه

اسیدیته مناسب معمولاً خنثی تا کمی قلیایی (حدود ۶٫۵ تا ۷٫۸) است. خاک‌های بسیار اسیدی می‌توانند جذب برخی عناصر را مختل کنند. مصرف کودهای ملایم با فسفر و پتاسیم در آغاز فصل رشد، همراه با مواد آلی کاملاً پوسیده، به استقرار بهتر کمک می‌کند؛ زیاده‌روی در نیتروژن باعث رشد رویشی زیاد و کاهش گل‌دهی می‌شود.

Iris zagrica

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

کاربردهای دارویی زنبق زاگرس (Iris zagrica)

برگ‌ها و ریزوم زنبق زاگرس در طب سنتی نواحی زاگرس برای تسکین دردهای مفصلی و عضلانی به‌صورت ضماد استفاده می‌شود. عصاره ریزوم به دلیل داشتن ترکیبات فلاونوئیدی و ایزوفلاون‌ها، دارای خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی گزارش شده است. در برخی روستاها جوشانده ریشه در دوزهای بسیار کم برای بهبود مشکلات گوارشی و اسپاسم‌های روده‌ای به کار می‌رود، اما مصرف خوراکی آن بدون نظارت متخصص می‌تواند سمی باشد.

کاربردهای صنعتی و آرایشی

ریزوم خشک‌شده زنبق زاگرس دارای عطری شبیه بنفشه است و در عطرسازی‌های محلی به‌عنوان تثبیت‌کننده بو و رایحه پایه استفاده می‌شود. از پودر ریزوم در مقیاس محدود برای خوش‌بو کردن صابون‌های دست‌ساز و مواد شوینده طبیعی بهره می‌گیرند. همچنین، به دلیل وجود رنگدانه‌ها در گلبرگ‌ها، در برخی مناطق به طور سنتی برای رنگ‌دهی ملایم به منسوجات طبیعی کاربرد دارد، هرچند این استفاده هنوز صنعتی‌سازی نشده است.


نحوه تکثیر زنبق زاگرس

تولیدمثل در طبیعت

زنبق زاگرس (Iris zagrica) در زیستگاه‌های کوهستانی زاگرس عمدتاً از دو مسیر تکثیر می‌شود: تولیدمثل جنسی از طریق بذر و تولیدمثل رویشی از طریق ریزوم. در بهار، گل‌ها با جذب گرده‌افشان‌ها (به‌ویژه حشرات) گرده‌افشانی شده و پس از تشکیل میوه، بذرها می‌رسند. پراکنش بذر معمولاً با ریزش نزدیک گیاه مادر و گاهی جابه‌جایی توسط باد و رواناب انجام می‌شود. ریزوم‌ها نیز با رشد جانبی و ایجاد جوانه‌های جدید، لکه‌های کوچک و پایدار ایجاد می‌کنند که به بقای گیاه در شرایط سخت کمک می‌کند.

تکثیر در خانه

بهترین روش خانگی، تقسیم ریزوم است. پس از پایان گلدهی و آغاز خواب نسبی (اواخر بهار تا تابستان)، ریزوم‌های سالم را بیرون آورده و به قطعاتی تقسیم کنید که هر قطعه حداقل یک جوانه فعال و تعدادی ریشه داشته باشد. محل برش را خشک کرده و در خاک سبک و زهکش‌دار بکارید؛ ریزوم را خیلی عمیق دفن نکنید. آبیاری را در هفته‌های نخست ملایم انجام دهید تا از پوسیدگی جلوگیری شود.

تکثیر با بذر

برای تکثیر بذر، بذرهای رسیده را جمع‌آوری کنید. بسیاری از زنبق‌ها برای جوانه‌زنی به دوره سرمادهی نیاز دارند؛ بنابراین بذرها را در بستر مرطوب و سرد نگه دارید و سپس در خاک سبک بکارید. رشد از بذر کندتر است و گلدهی ممکن است چند سال زمان ببرد.


عوارض جانبی - هشدار


نکات ایمنی و هشدارها درباره زنبق زاگرس (Iris zagrica)

بخش‌های زیرزمینی این گیاه (ریزوم) و همچنین شیره برخی گونه‌های زنبق می‌توانند محرک و تا حدی سمی باشند. در صورت بلعیدن تصادفی، امکان بروز تهوع، دل‌درد و تحریک گوارشی وجود دارد؛ بنابراین از دسترس کودکان و حیوانات خانگی دور نگه داشته شود و از مصرف خوراکی یا دارویی آن بدون نظر متخصص پرهیز کنید.

تماس شیره یا بافت تازه با پوست ممکن است در افراد حساس باعث خارش، قرمزی یا درماتیت تماسی شود. هنگام جابه‌جایی بوته، تقسیم ریزوم یا پاکسازی برگ‌ها از دستکش استفاده کنید و پس از کار دست‌ها را بشویید.

در رویشگاه‌های طبیعی زاگرس، برداشت بی‌رویه پیاز/ریزوم و گل‌چینی می‌تواند به کاهش جمعیت و تخریب زیستگاه منجر شود. به‌ویژه از خارج کردن بوته از طبیعت خودداری کنید و در صورت کشت، از منابع تکثیر قانونی و غیرطبیعی استفاده شود.

خاک‌های سنگین و آبیاری زیاد می‌تواند پوسیدگی ریزوم و جذب آفات/قارچ‌ها را تشدید کند. برای کاهش خطر بیماری، زهکشی مناسب و پرهیز از ماندآبی ضروری است و ابزار باغبانی پس از تقسیم بوته ضدعفونی شود.


سایر اطلاعات

تعداد کروموزوم زنبق زاگرسی 2n=14 می باشد شامل 6 کروموزوم متاسانتریک و 2 کروموزوم ساب متاسانتریک و 6 کروموزوم سابترمینال می باشد. فرمول کاریوتایپ  2n = 14 = 6mc+2smc+6stc می باشد. معمولا ماهواره ها روی بازوهای کوتاه بزرگترین کروموزوم ساب ترمینال یافت می شود. 


ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس زنبق و همه گونه های آن


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره زنبق و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.5 از ۵، بر اساس 2 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید