polygonum cuspidatum Japanese knotweed که به فارسی علف هفت بند ژاپنی نامیده میشود، گیاهی از خانواده علف هفت بند، بومی شرق آسیا (ژاپن، چین، کره) می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی معتدل تا نیمه گرمسیری خاک: انواع مختلفی از خاک ها
دانستنیهای علمی
نام علمي
polygonum cuspidatum
نام لاتين
Japanese knotweed
ردهبندی و خانواده
پلیگونوم کاسپیداتوم یا علف هفتبند ژاپنی از خانوادهٔ Polygonaceae و در جنس Reynoutria / Fallopia طبقهبندی میشود؛ نام قدیمیتر آن Polygonum cuspidatum هنوز در منابع بسیاری بهکار میرود. این گونه گیاهی علفی-ریزومدار و چندساله است و به دلیل رشد بسیار پرقدرت، یکی از مهاجمترین گونههای علفی جهان شناخته میشود.
منطقه بومی و گستره پراکنش
زادگاه طبیعی این گونه، شرق آسیا شامل ژاپن، چین و کره است؛ در این نواحی اغلب در حاشیه رودخانهها، دامنه کوهها و حاشیه جنگلهای معتدل رشد میکند. از قرن نوزدهم به بعد، به اروپا و آمریکای شمالی معرفی شد و اکنون در بسیاری از مناطق معتدل جهان گسترش یافته است.
زیستگاه و بومشناسی
این گیاه در خاکهای مرطوب، غنی از مواد غذایی و اغلب در زیستگاههای مختلشده مانند کنار جادهها، خاکریزها و سواحل رودخانهها رشد میکند. ریزومهای عمیق و گسترده آن قابلیت نفوذ در بتن و آسفالت را دارند و میتوانند ساختارهای انسانی را تخریب کنند.
تاریخچه و کاربردهای سنتی
در طب سنتی شرق آسیا، ریشه این گیاه بهعنوان منبع طبیعی رزوراترول برای کاربردهای دارویی و آنتیاکسیدانی استفاده میشده است. در اروپا ابتدا بهعنوان گیاه زینتی و تثبیتکننده شیبها معرفی شد، اما بهسرعت به یک مسئله جدی مدیریت علفهای هرز تبدیل گردید.
خصوصیات - معرفی
"علف هفت بند ژاپنی" گیاهی علفی و چندساله از خانواده علف هفت بند (Polygonaceae) و بومی شرق آسیا (ژاپن، چین و کره) می باشد. این گیاه در شمال آمریکا و اروپا یکی از گونه هایی است که رشد خوبی داشته و در بسیاری از کشورها به عنوان علف هرز شناسایی و طبقه بندی می شود.
گیاه علف هفت بند ژاپنی دارای ساقه ای توخالی با میانگره هایی مشخص است که ظاهری همانند ساقه های بامبو به آن می دهد ولی ارتباط خویشاوندی بین این گونه و بامبو وجود ندارد. این گیاه رشد زیادی دارد به طوری که در هر فصل رشد می تواند حدود 3 تا 4 متر رشد کند. و اگر در مناطق شهری بروید، توانایی تخریب سنگفرش ها را نیز دارد.
برگ ها پهن و تخم مرغی شکل، به طول 7 تا 14 سانتیمتر و عرض 5 تا 12 سانتیمتر با حاشیه ای یکپارچه است.
گل ها کوچک و به رنگ کرم یا سفید بوده که در خوشه هایی افراشته به طول حدود 6 تا 15 سانتیمتر و در اواخر تابستان تا اوایل پاییز تشکیل می شوند.
میوه ها کاغذی و بالدار به طول 6 تا 10 میلیمتر هستند. این میوه ها شامل فندقه هایی سه گوش، سیاه رنگ، صاف، براق و به طول 3 تا 4 میلیمتر می باشند.
این گیاه دارای سیستم ریشه ای قوی و مهاجم بوده که توانایی تخریب سنگفرش ها، ساختمان ها، دیوارها و جاده ها را دارد. همچنین می تواند حجم کانال های فاضلاب را نیز کاهش دهد.
ارتباط خویشاوندی نزدیکی بین این گونه و گونه های Fallopia sachalinensis (Polygonum sachalinense) و Fallopia baldschuanica (Polygonum aubertii یا Polygonum baldschuanicum) وجود دارد.
شرایط نگهداری علف هفت بند ژاپنی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی معتدل تا نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
انواع مختلفی از خاک ها
|
این گیاه اغلب به عنوان علف هرز شناسایی شده و کلونی های فراوانی را در اکوسیستم های کنار رودخانه ها و جاده ها ایجاد می کند. این گونه ها در گستره ی وسیعی از خاک ها از نظر بافت و اسیدیته و املاح مقاوم بوده و رشد می کنند.
ریزوم های این گیاهان می توانند در دمای منفی 35 درجه سانتیگراد زنده بمانند. و قدرت رشد را تا حدود 7 متر به صورت افقی و 3 متر به صورت عمودی (عمقی در خاک) را دارند.
مقابله به آفات علف هفت بند ژاپنی
آفات مهم علف هفتبند ژاپنی
علف هفتبند ژاپنی عموماً گیاهی مقاوم است، اما در شرایط نامساعد ممکن است دچار آفت شود. شتهها (Aphids) با مکیدن شیره گیاهی سبب زردی برگ و انتقال ویروسها میشوند. کنههای ریز نیز در هوای گرم و خشک به برگها آسیب زده و لکههای زرد و تار عنکبوتی ایجاد میکنند. در خاکهای ضعیف یا متراکم، لارو حشرات خاکزی میتوانند به ریشههای جوان صدمه بزنند و رشد گیاه را کاهش دهند.
بیماریها و نشانههای آن
بیماریهای قارچی مانند لکهبرگی و پوسیدگی ریشه در رطوبت بالا و زهکش نامناسب شایعترند. علائم شامل لکههای قهوهای روی برگ، زردی و ریزش زودرس، و نرم و قهوهای شدن ریشهها است. گاهی پوسیدگی طوقه باعث خوابیدن کامل ساقهها روی خاک میشود. در صورت ضعف عمومی گیاه، عوامل باکتریایی و ویروسی نیز میتوانند سبب بدشکلی برگ و کاهش رشد شوند.
روشهای پیشگیری و مبارزه
مدیریت صحیح محیط رشد مهمترین راه کنترل است. استفاده از بستر با زهکش خوب، آبیاری منظم بدون غرقاب، و حذف بقایای آلوده از گسترش قارچها جلوگیری میکند. برای شته و کنه، شستوشوی برگها با آب، صابون حشرهکش یا روغنهای گیاهی مؤثر است. در آلودگیهای شدید میتوان از حشرهکشها و قارچکشهای ثبتشده، طبق دستورالعمل و با رعایت نکات ایمنی، استفاده کرد.
نحوه تکثیر علف هفت بند ژاپنی
تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذرها و نیز تقسیم ریزوم های آنها صورت می گیرد.