آلوی پیجِن

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و نام‌شناسی

گیاه Coccoloba diversifolia که در برخی منابع با نام رایج «آلوی پیجِن» شناخته می‌شود، از تیرهٔ Polygonaceae (هفت‌بند) است. این گونه در جنس Coccoloba قرار می‌گیرد؛ جنسی که با حضور ساختارهای غلاف‌مانند در گره‌ها (اُکرئا) و میوه‌های گوشتی یا شبه‌گوشتی در بسیاری از گونه‌ها شناخته می‌شود.

خانواده و ویژگی‌های کلی جنس

تیرهٔ هفت‌بند مجموعه‌ای از گیاهان علفی تا چوبی را شامل می‌شود و در آن، گل‌ها غالباً کوچک و ساده‌اند و بخش‌های گلپوش می‌توانند در تشکیل میوه نقش داشته باشند. در جنس Coccoloba، گونه‌ها اغلب درختچه یا درخت‌های ساحلیِ مقاوم به شرایط سخت‌اند و تنوع شکل برگ‌ها یکی از ویژگی‌های برجستهٔ این جنس به‌شمار می‌آید.

منطقهٔ بومی و پراکنش

Coccoloba diversifolia بومی نواحی گرمسیریِ قارهٔ آمریکا است و بیشترین پیوند زیست‌جغرافیایی را با کارائیب و جنوب فلوریدا نشان می‌دهد. حضور آن در کمربندهای ساحلی و جزایر، بیانگر سازگاری با اقلیم‌های گرم، آفتابی و بادخیز است.

زیستگاه و بوم‌شناسی

این گونه معمولاً در زیستگاه‌های ساحلی مانند حاشیهٔ جنگل‌های ساحلی، بوته‌زارهای شنی و نواحی نزدیک به مانگروها دیده می‌شود. تحمل نسبی به شوری، خشکی و باد باعث می‌شود در محیط‌های کم‌عمقِ خاک و خاک‌های آهکی نیز پایدار بماند.

تاریخچهٔ شناخت علمی

شناخت و توصیف علمی این گونه در چارچوب مطالعات فلورهای گرمسیری و کارائیبی شکل گرفت؛ جایی که جنس Coccoloba به‌دلیل پراکنش گسترده و تنوع ریخت‌شناسی، مورد توجه گیاه‌شناسان بوده است. نام گونه‌ای diversifolia به «برگ‌های متنوع» اشاره دارد و بر تغییرپذیری شکل برگ‌ها در این تاکسون تأکید می‌کند.

خصوصیات - معرفی

شرایط نگهداری آلوی پیجِن

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز آب و هوای گرم خاک مورد نياز خاک های مرطوب با بافت متنوع

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

مقابله به آفات آلوی پیجِن

آفات رایج Coccoloba diversifolia (آلوی پیجِن)

این گیاه در فضای سبز گرمسیری گاهی با شپشک‌های سپردار و آردآلود، شته‌ها و کنه‌های تارتن درگیر می‌شود که با زردی برگ، کاهش رشد و ترشح عسلک همراه است. برای کنترل، ابتدا شست‌وشوی تاج و پشت برگ‌ها با آب و حذف شاخه‌های شدیداً آلوده انجام شود و رفت‌وآمد مورچه‌ها قطع گردد. در آلودگی‌های متوسط، استفاده از روغن‌های باغبانی یا صابون حشره‌کش طبق برچسب و تکرار ۷–۱۰ روزه مؤثر است؛ در موارد شدید، به‌کارگیری حشره‌کش‌های سیستمیک با نظر کارشناس توصیه می‌شود.

امراض و مشکلات قارچی/فیزیولوژیک

در شرایط رطوبت بالا و تهویه ضعیف، لکه‌برگی‌های قارچی و سفیدک سطحی می‌توانند موجب لکه‌های قهوه‌ای، سوختگی حاشیه و پوشش سفید پودری شوند. همچنین پوسیدگی ریشه در خاک سنگین و آبیاری زیاد رخ داده و باعث پژمردگی و ریزش برگ می‌شود. پیشگیری کلیدی است: فاصله‌گذاری مناسب، هرس برای گردش هوا، آبیاری منظم اما بدون غرقابی، و استفاده از خاک با زهکشی خوب.

روش‌های مدیریت یکپارچه (IPM)

پایش هفتگی برگ‌های جوان و پشت برگ‌ها، جمع‌آوری برگ‌های آلوده و ضدعفونی ابزار هرس، فشار آفات و بیماری را کم می‌کند. در بیماری‌های قارچی، کاهش خیس‌ماندن برگ و در صورت نیاز مصرف قارچ‌کش‌های حفاظتی مانند ترکیبات مسی/گوگردی طبق دستور برچسب مفید است. تقویت گیاه با کوددهی متعادل و پرهیز از نیتروژن زیاد، مقاومت را افزایش می‌دهد.

نحوه تکثیر آلوی پیجِن