نام لاتين
BLACK CHILEAN GUAVA
دانستنیهای علمی
جنس Ugni گیاهانی از خانواده مورد (Myrtaceae) بوده که در سال 1848 شناخته شده و مورد بررسی قرار گرفتند. این گیاهان بومی از جنگل های بارانی والیدیویان جنوب شیلی و نواحی جنوب آرژانتین، شمال و جنوب مکزیک تا غرب آمریکای لاتین هستند.
گیاهان این جنس اغلب به صورت درختچه هایی همیشه سبز با میوه هایی سته می باشند.
گونه های مختلف این جنس عبارتند از:
1- Ugni candollei: بومی مرکز و جنوب شیلی
2- Ugni molinae: بومی مرکز و جنوب شیلی، جنوب آرژانتین
3- Ugni myricoides: بومی مکزیک، آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی
4- Ugni selkirkii: بومی جزیره رابینسون کروزوئه
در این بخش به بررسی خصوصیات گونه ی Ugni myricoides (گوآوای شیلیایی سیاه) پرداخته خواهد شد.
![گوآوای شیلیایی سیاه]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی نیمه گرمسیری و خنک
خاک مورد نياز
خاک های آتشفشانی
|
گوآوای شیلیایی سیاه، درختچه ای کوچک است که معمولاً ارتفاع آن به یک تا دو یا به ندرت به پنج متر می رسد.
این گیاه همیشه سبز بوده و به خوبی در شرایط سایه – آفتاب رشد می کند.
برگ ها متقابل، دارای دمبرگی کوتاه، بیضوی شکل و نوک تیز یا تخم مرغی شکل تا کشیده، به طول 0.3 تا 3.7 سانتیمتر و عرض 0.2 تا 2 سانتیمتر، چرمی، براق، در ابتدا گوه ای شکل، با حاشیه ای یکپارچه، دارای کرک های کوتاه تا فاقد کرک و دارای رگبرگ های نامشخص می باشند.
گل ها دارای پنج گلبرگ، به صورت زنگوله ای، به رنگ سفید تا صورتی، به طول 4 تا 7 میلیمتر و با دمگلی به طول 1 تا 6 میلیمتر بوده که در حاشیه ی برگ ها ظاهر می شوند. کاسبرگ ها سه گوش و به طول 2 تا 5 میلیمتر هستند. پرچم ها به تعداد زیاد و معمولاً (-10) 20 تا 40 (-55) عدد وجود دارند.
میوه ها به رنگ قرمز تیره، آبی یا سیاه بوده و به صورت سته ای، کروی شکل با قطر یک سانتیمتر مشاهده می شوند. میوه های این گونه کمی بزرگتر میوه های گوآوای شیلیایی معمولی یا مورد توت فرنگی بوده و طعمی شیرین تر نیز دارند.
![BLACK CHILEAN GUAVA]()
شرایط محیط رشد
در شرایط سایه – آفتاب یا آفتاب کامل به همراه کمی سایه به خوبی رشد می کند.
سرمای حدود 18 درجه فارنهایت را تحمل می کند. و بهترین رشد را در نواحی با آب و هوای نیمه گرمسیری و خنک دارد.
به آبیاری منظم و خاک های به خوبی آبیاری شده نیاز دارد.
اغلب در ارتفاعات 1500 تا 3200 متری و روی خاک های آتشفشانی رشد می کند.
![Ugni myricoides]()
مقابله به آفات گوآوای شیلیایی سیاه
آفات رایج
در Ugni myricoides (گوآوای شیلیایی سیاه) آفات مکنده مانند شتهها، شپشکهای آردآلود و سپردار میتوانند باعث پیچیدگی برگ، ترشح عسلک و رشد کپک دودهای شوند. مدیریت: شستوشوی شاخساره با آب، حذف شاخههای آلوده، رهاسازی دشمنان طبیعی (مانند کفشدوزک) و در صورت شدت، محلولپاشی صابون حشرهکش یا روغن باغبانی.
کنه تارعنکبوتی در هوای گرم و خشک سبب لکههای ریز زرد و تارهای نازک میشود. مدیریت: افزایش رطوبت، دوش آب روی زیر برگها، و استفاده هدفمند از روغنهای معدنی/گیاهی یا کنهکشهای کمخطر طبق برچسب.
بیماریهای مهم
بیماریهای قارچی مانند لکهبرگی و سوختگی سرشاخه معمولاً با لکههای قهوهای، ریزش برگ و خشکیدگی نوک شاخه همراهاند و در رطوبت بالا تشدید میشوند. مدیریت: هرس برای بهبود گردش هوا، آبیاری در پای بوته (نه روی برگ)، جمعآوری بقایا و در صورت نیاز استفاده از قارچکشهای مسی یا سایر قارچکشهای مجاز.
پوسیدگی ریشه در خاکهای سنگین و زهکشی ضعیف رخ میدهد و موجب زردی عمومی و پژمردگی میشود. بهترین مقابله، پیشگیری است: بستر سبک و زهکشدار، پرهیز از آبیاری بیش از حد، و ضدعفونی ابزار و گلدان.
اصول پیشگیری و پایش
بازرسی هفتگی برگها، قرنطینه گیاهان تازه، و حذف سریع اندام آلوده مؤثرترین راه کاهش خسارت آفات و بیماریهاست. تعادل تغذیه (کوددهی ملایم) و نور مناسب، مقاومت گیاه را افزایش میدهد.
![گوآوای شیلیایی سیاه]()
نحوه تکثیر گوآوای شیلیایی سیاه
تکثیر گیاه گوآوای شیلیایی سیاه توسط کشت بذر و ریشه دار کردن قلمه ها صورت می گیرد. بذرهای این گیاه تقریباً به کندی جوانه می زنند و معمولاً برای جوانه زنی به چندین هفته یا یک ماه زمان نیاز دارند.
این گیاهان به دلیل گل ها، میوه ها و فرم درختچه ای که دارند به عنوان گیاهی زینتی در باغ ها و پارک ها کشت می شوند.
همچنین میوه های آنها خوراکی بوده و به صورت تازه یا برای تهیه ی نوشیدنی ها، دسرها، مرباها و ژله ها مورد استفاده قرار می گیرد.