۱۴۰۴ ششم دی

زالزالک هندی (رافیولپیس)

این گیاه با نام علمی Raphiolepis indica و نام مرسوم (Indian Hawthorn) که به فارسي زالزالک هندی (رافیولپیس) ناميده ميشود، گياهي از خانواده بومي بومی شرق آسیا، به‌ویژه جنوب چین، تایوان و ژاپن؛ در نواحی با آب‌وهوای معتدل تا نیمه‌گرم و اغلب در دامنه‌ها و حاشیه جنگل‌ها رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های سبک تا متوسط با زهکشی خوب، شنی-لومی یا لومی؛ نسبتاً مقاوم به شرایط مختلف خاک؛ اسیدیته کمی اسیدی تا خنثی (حدود 6 تا 7.5)

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و جایگاه گیاه‌شناسی

زالزالک هندی با نام علمی Raphiolepis indica از تیرهٔ Rosaceae (خانوادهٔ گلسرخ) است. این گیاه در تیره‌ای قرار دارد که شامل رزها، سیب، گلابی و زالزالک‌های دیگر است. جنس Raphiolepis گروهی از درختچه‌های همیشه‌سبز را در بر می‌گیرد که بیشتر در نواحی معتدل تا نیمه‌گرمسیری شرق آسیا می‌رویند.

منطقه بومی و پراکنش طبیعی

زادگاه اصلی Raphiolepis indica جنوب و شرق چین، تایوان، و بخش‌هایی از شبه‌جزیره کره و ژاپن است. این گونه به‌طور طبیعی در دامنه‌های کم‌ارتفاع، لبه جنگل‌ها و مناطق ساحلی با خاک‌های نسبتاً فقیر رشد می‌کند. تحمل نسبتاً بالای آن به بادهای شور باعث شده در نواحی ساحلی نیز پایدار بماند. امروزه در بسیاری از مناطق گرم و معتدل جهان، از جمله مدیترانه، استرالیا و آمریکای شمالی، به‌عنوان گیاه زینتی کاشته می‌شود.

ویژگی‌های مورفولوژیک و سازگاری‌ها

زالزالک هندی درختچه‌ای همیشه‌سبز با برگ‌های چرمی، ضخیم و براق است که با کاهش تبخیر، آن را برای شرایط گرم و نسبتاً خشک سازگار می‌کند. گل‌ها معمولاً سفید تا صورتی کم‌رنگ و به شکل خوشه‌های کوچک در انتهای شاخه‌ها ظاهر می‌شوند. میوه‌ها سته‌های آبی تا سیاه‌رنگ هستند که برای پرندگان منبع غذایی مهمی به شمار می‌آیند و در پراکنش بذر نقش کلیدی دارند.

تاریخچه کشت و کاربردهای علمی

کشت زالزالک هندی از سده‌های گذشته در باغ‌های شرق آسیا رایج بوده است و سپس در قرون اخیر به اروپا و آمریکا معرفی شد. انتخاب و اصلاح ارقام مقاوم‌تر به سرما و بیماری، این گونه را به یکی از درختچه‌های مهم در طراحی فضای سبز شهری تبدیل کرده است. برخی پژوهش‌ها به بررسی ترکیبات فنولی و آنتی‌اکسیدانی برگ‌ها و میوه‌ها پرداخته‌اند که می‌تواند پایه‌ای برای مطالعات فارماکوگنوزی باشد.

خصوصیات - معرفی

مشخصات کلی اندام‌های گیاه Raphiolepis indica

گیاه Raphiolepis indica یک درختچه همیشه‌سبز است که معمولاً ارتفاعی بین ۱ تا ۲ متر دارد و فرمی گرد و متراکم ایجاد می‌کند. تاج گیاه فشرده و پرشاخ‌وبرگ است و همین ویژگی آن را برای پرچین و حاشیه‌کاری مناسب می‌کند.

ساقه و شاخساره

ساقه‌ها چوبی، چندساله و نسبتاً کوتاه‌اند و از نزدیکی سطح خاک به‌طور فراوان منشعب می‌شوند. پوست ساقه در ابتدا سبز تا قهوه‌ای روشن و در سنین بالاتر به قهوه‌ای خاکستری تیره تبدیل می‌شود. شاخه‌های جوان نازک، انعطاف‌پذیر و دارای سطحی نسبتاً صاف هستند.

برگ‌ها

برگ‌ها ساده، چرمی و همیشه‌سبز هستند و معمولاً به شکل بیضوی تا تخم‌مرغی با انتهای کمی نوک‌دار دیده می‌شوند. طول برگ‌ها حدود ۳ تا ۷ سانتی‌متر و عرض آن‌ها ۲ تا ۴ سانتی‌متر است. سطح رویی برگ براق، سبز تیره و سطح زیرین مات‌تر و کمی روشن‌تر است. حاشیه برگ‌ها اغلب کمی دندانه‌دار یا تمام‌حاشیه و رگبرگ میانی روی سطح زیرین برجسته است. برگ‌های ضخیم و چرمی، مقاومت گیاه را در برابر گرما و کم‌آبی افزایش می‌دهند.

گل‌ها

گل‌ها کوچک، ستاره‌ای تا فنجانی و پنج‌گلبرگی هستند و به صورت خوشه‌های انتهایی فشرده ظاهر می‌شوند. رنگ گل‌ها از سفید تا صورتی کم‌رنگ متغیر است و در مرکز گل، پرچم‌های زردرنگ دیده می‌شود. گل‌ها معمولاً در بهار ظاهر شده و منظره‌ای بسیار چشمگیر روی پس‌زمینه برگ‌های تیره‌رنگ ایجاد می‌کنند.

میوه و دانه

میوه به شکل سته کوچک، گرد تا بیضوی با قطر حدود ۶ تا ۸ میلی‌متر است. ابتدا سبز بوده و با رسیدن کامل به رنگ آبی تیره تا تقریباً سیاه در می‌آید. بافت میوه گوشتی و حاوی چند دانه کوچک است. ظاهر تیره و براق میوه‌ها پس از گل‌دهی، جلوه تزئینی گیاه را در پاییز و زمستان حفظ می‌کند.

شرایط نگهداری زالزالک هندی (رافیولپیس)

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک‌های سبک تا متوسط با زهکشی خوب، شنی-لومی یا لومی؛ نسبتاً مقاوم به شرایط مختلف خاک؛ اسیدیته کمی اسیدی تا خنثی (حدود 6 تا 7.5)

معرفی کلی شرایط محیطی رافیو لپیس (Raphiolepis indica)

زالزالک هندی یک درختچه زینتی همیشه‌سبز است که برای رشد مطلوب به محیطی معتدل و نسبتاً آفتابی نیاز دارد. این گیاه در فضای سبز شهری، باغچه‌ها و گلدان‌ها پرورش می‌یابد و با فراهم‌کردن شرایط درست، گلدهی فراوان و برگ‌های براق و سالم خواهد داشت.

دما و اقلیم مناسب

رافیولپیس در اقلیم‌های گرم و معتدل بهترین عملکرد را دارد. بازه دمایی ایده‌آل حدود ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد است. این گیاه سرمای شدید و یخبندان طولانی‌مدت را تحمل نمی‌کند و در دمای زیر ۵ درجه، مخصوصاً همراه با باد سرد، دچار آسیب برگی و خشکیدگی سرشاخه‌ها می‌شود. در مناطق سرد، کاشت در گلدان و انتقال به مکان محافظت‌شده در زمستان توصیه می‌شود.

نور و مکان کاشت

نور کامل خورشید تا نیم‌سایه روشن بهترین شرایط را برای رافیولپیس فراهم می‌کند. در آفتاب کامل، گلدهی بیشتر و فرم متراکم‌تری ایجاد می‌شود. در سایه زیاد، رشد گیاه کشیده، گلدهی ضعیف و برگ‌ها کم‌پشت خواهند شد. کاشت در مکان‌های دارای گردش هوای ملایم و دور از بادهای شدید سرد، به سلامت گیاه کمک می‌کند.

خاک، آبیاری و رطوبت

این گیاه خاکی با زهکش خوب، با بافت لومی یا لومی–شنی و غنی از مواد آلی را ترجیح می‌دهد. خاک‌های سنگین و باتلاقی موجب پوسیدگی ریشه می‌شوند. آبیاری باید منظم ولی متوسط باشد؛ بین دو آبیاری اجازه دهید سطح خاک کمی خشک شود. رافیولپیس نسبتاً خشکی‌دوست است و رطوبت نسبی متوسط هوا برای آن کافی است. در گلدان، استفاده از مخلوط خاک باغچه، ماسه شسته و کمی کمپوست برای رشد بهتر توصیه می‌شود.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين خانواده :
 

لیشِن خاکستری سیکاس کوبایی داگ‌وود ژاپنی اندریکوس چریسولِپیدیس

  محسن شهاب الدین