۱۴۰۴ ششم دی

داگ‌وود ژاپنی

این گیاه با نام علمی Benthamidia japonica و نام مرسوم (Japanese Dogwood) که به فارسي داگ‌وود ژاپنی ناميده ميشود، گياهي از خانواده بومي بومی ژاپن، کره و بخش‌هایی از چین؛ جنگل‌های کوهستانی معتدل و مناطق نیمه‌سایه مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های لومی سبک، غنی از مواد آلی و با زهکشی خوب؛ مرطوب ولی بدون ماندابی؛ pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

دانستنیهای علمی

خانواده و رده‌بندی گیاهشناسی

Benthamidia japonica که در منابع قدیمی‌تر با نام Cornus kousa subsp. japonica نیز ذکر شده، به خانواده Cornaceae (خانواده زغال‌اخته) تعلق دارد. این گونه در طبقه‌بندی جدید در جنس Benthamidia قرار داده شده که شامل درختچه‌ها و درختان کوچک زینتی با براکته‌های نمایان است. جایگاه آن در نهاندانگان دولپه‌ای و در راسته Cornales تعریف می‌شود.

منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی

زادگاه اصلی Benthamidia japonica شرق آسیاست، با تمرکز اصلی در ژاپن و گسترش محدود در برخی نواحی کره و احتمالاً مناطق مرطوب همجوار. این گونه به ویژه در جنگل‌های برگریز و مناطق کوهستانی کم‌ارتفاع ژاپن مشاهده می‌شود. پراکنش طبیعی آن به اقلیم‌های معتدل با زمستان‌های سرد و تابستان‌های نسبتاً مرطوب وابسته است.

زیستگاه و بوم‌شناسی

زیستگاه معمول Benthamidia japonica لبه جنگل‌ها، روشنه‌ها و دامنه‌های با خاک‌های عمیق و زهکش مناسب است. این گونه اغلب در خاک‌های اسیدی تا خنثی رشد می‌کند و به نور متوسط تا نیم‌سایه سازگار است. میوه‌های گوشتی آن منبع تغذیه‌ای برای پرندگان جنگلی محسوب می‌شوند و به پراکنش بذر توسط جانوران کمک می‌کنند، در حالی که گل‌ها منبع شهد برای حشرات گرده‌افشان هستند.

تاریخچه نام‌گذاری و مطالعه علمی

این درخت در اکتشافات گیاهشناسان اروپایی در شرق آسیا در قرن نوزدهم توصیف شد. نام Benthamidia به افتخار گیاهشناس انگلیسی جورج بنتام (George Bentham) انتخاب شده است. با پیشرفت مطالعات ریخت‌شناسی و مولکولی، جداسازی جنس Benthamidia از Cornus پیشنهاد و در طبقه‌بندی‌های جدید پذیرفته شد. بازنگری‌های تاکسونومیک اخیر نشان می‌دهند که Benthamidia japonica واحدی متمایز در فلور جنگلی ژاپن است و به عنوان گونه مرجع برای درک تکامل زغال‌اخته‌های آسیایی اهمیت دارد.

خصوصیات - معرفی

ویژگی‌های کلی ریخت‌شناسی Benthamidia japonica

Benthamidia japonica درختچه‌ای تا درخت کوچک خزان‌کننده است که معمولاً ۴ تا ۸ متر ارتفاع می‌گیرد و تاجی گسترده و نسبتاً گِرد دارد. شاخه‌ها اغلب افقی و لایه‌لایه رشد می‌کنند و نمایی طبقاتی ایجاد می‌نمایند. پوست تنه در سنین جوان صاف و خاکستری است اما با افزایش سن ترک‌دار و فلس‌مانند شده و لکه‌های قهوه‌ای تا خاکستری روشن روی آن دیده می‌شود.

ساقه و جوانه‌ها

ساقه‌های جوان باریک، به رنگ سبز مایل به قهوه‌ای تا زیتونی و کمی براق هستند. گره‌ها در فواصل نسبتاً منظم قرار گرفته و جای زخم برگ‌ها به شکل هلالی روی ساقه دیده می‌شود. جوانه‌های انتهایی تخم‌مرغی تا تخم‌مرغی-نوک‌تیز بوده و با فلس‌های قهوه‌ای مایل به زرد پوشیده شده‌اند که سطحی کمی مخملی یا کرک‌دار دارند.

برگ‌ها

برگ‌ها ساده، متقابل و نسبتاً نازک ولی مقاوم‌اند. شکل آن‌ها بیضوی تا بیضوی-کشیده با انتهای نوک‌تیز است و طول آن معمولاً ۶ تا ۱۲ سانتی‌متر می‌رسد. رنگ پهنک در سطح رویی سبز تیره و براق و در سطح زیرین سبز روشن‌تر با رگبرگ‌های برجسته است. رگبرگ‌ها به‌صورت قوسی‌شکل از قاعده تا نوک برگ امتداد دارند که از ویژگی‌های شاخص این جنس است. حاشیه برگ‌ها صاف و بدون دندانه بوده و دمبرگ‌ها کوتاه تا متوسط و سبز مایل به قرمز هستند.

گل‌آذین و گل‌ها

گل‌آذین به‌صورت مجموعه‌ای از گل‌های ریز و زرد مایل به سبز در مرکز قرار دارد که با چهار براکته (برگک) بزرگ و نمایشی احاطه می‌شود. براکته‌ها شبیه گلبرگ به نظر می‌رسند و معمولاً سفید تا سفید مایل به کرم بوده و گاه در لبه‌ها ته‌رنگ صورتی نشان می‌دهند. شکل براکته‌ها تخم‌مرغی-نوک‌دار و طول آن‌ها حدود ۳ تا ۶ سانتی‌متر است و در مجموع، ظاهری ستاره‌ای یا صلیبی به «گل» می‌بخشند.

میوه و بذر

میوه‌ها کروی تا تخم‌مرغی کوچک، به قطر حدود ۱ تا ۱٫۵ سانتی‌متر هستند و ابتدا سبز بوده و در زمان رسیدن به رنگ قرمز تا قرمز نارنجی در می‌آیند. سطح میوه کمی ناهموار و گوشت‌دار است و بذرهای کوچک و سخت درون آن قرار دارند.

شرایط نگهداری داگ‌وود ژاپنی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک‌های لومی سبک، غنی از مواد آلی و با زهکشی خوب؛ مرطوب ولی بدون ماندابی؛ pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

دمای مناسب برای رشد Benthamidia japonica

گیاه Benthamidia japonica در اقلیم‌های معتدل بهترین رشد را دارد. دامنه دمایی ایده‌آل برای این گیاه بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد است. در زمستان می‌تواند دماهای نزدیک به صفر را برای مدت کوتاه تحمل کند، اما یخبندان‌های شدید و طولانی به جوانه‌ها و ریشه‌های سطحی آسیب می‌زند. در مناطق بسیار گرم، استفاده از سایه پراکنده و آبیاری منظم برای جلوگیری از تنش حرارتی ضروری است.

نور و شدت تابش

این گونه در طبیعت اغلب در حاشیه جنگل‌ها و زیر سایه درختان بلندتر دیده می‌شود. نور فیلترشده یا نیم‌سایه روشن بهترین شرایط نوری برای Benthamidia japonica است. تابش مستقیم و شدید آفتاب به‌ویژه در بعدازظهرهای تابستان می‌تواند باعث سوختگی برگ‌ها و کاهش گلدهی شود. در مناطق خنک‌تر می‌توان آن را در آفتاب صبحگاهی و سایه بعدازظهر کاشت.

رطوبت هوا و آبیاری

Benthamidia japonica رطوبت نسبی متوسط تا کمی بالا را ترجیح می‌دهد. خاک باید همواره کمی مرطوب باشد، اما هرگز غرقاب نشود. آبیاری منظم با حجم متوسط، به‌ویژه در دوره‌های خشک، برای حفظ شادابی برگ‌ها و گلدهی مناسب ضروری است. در عین حال، تهویه مناسب اطراف گیاه برای جلوگیری از بیماری‌های قارچی اهمیت دارد.

نوع خاک و نیازهای تغذیه‌ای

این گیاه خاک‌های عمیق، حاصلخیز، با زهکش خوب و بافت لومی تا لومی‌ـ‌رسی را می‌پسندد. pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود ۵٫۵ تا ۷) برای جذب مطلوب عناصر غذایی مناسب است. افزودن مواد آلی مانند کمپوست رسیده، هم ساختار خاک را بهبود می‌دهد و هم ظرفیت نگهداری آب را افزایش می‌دهد. پرهیز از خاک‌های سنگین و ماندآب‌دار برای جلوگیری از پوسیدگی ریشه ضروری است.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين خانواده :
 

زالزالک هندی (رافیولپیس) سیکاس کوبایی اندریکوس چریسولِپیدیس نِکتریا گاللیجِنا

  محسن شهاب الدین