معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - سیتروس گارووای

نویسنده: محبوبه آشناور
تاریخ انتشار: 1394/05/26
معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - سیتروس گارووای
سیتروس گارووای (*Citrus garrawayi*) گونه‌ای از مرکباتِ بومی شمال استرالیا، به‌ویژه نواحی گرم و مرطوب ایالت کوئینزلند است و عمدتاً در حاشیه جنگل‌های بارانی/نیمه‌بارانی و رویشگاه‌های جنگلی کم‌ارتفاع رشد می‌کند. این گیاه در اقلیم‌های گرمسیری تا نیمه‌گرمسیری بهترین عملکرد را دارد؛ دمای معتدلِ گرم تا گرم، رطوبت نسبی متوسط تا بالا، و نور زیاد (آفتاب کامل تا نیم‌سایه روشن) برای رشد آن مناسب است و به سرما و یخ‌زدگی حساسیت نشان می‌دهد. از نظر ریخت‌شناسی معمولاً به صورت درختچه یا درخت کوچک همیشه‌سبز دیده می‌شود؛ برگ‌ها چرمی و براق، گل‌ها سفید و معطر (ویژگی رایج در مرکبات)، و میوه‌ها کوچک تا متوسط با پوست نسبتاً ضخیم و بافت معطر هستند. نام رایج جهانی آن معمولاً «Garraway’s citrus» ذکر می‌شود؛ برای این گونه نام رایج تثبیت‌شده و فراگیر در ایران گزارش نشده و غالباً با نام علمی یا عنوان «سیتروس گارووای» معرفی می‌شود. این گونه شهرت ویژه و فراگیرِ دارویی/صنعتی مشابه برخی مرکبات تجاری ندارد.

Nargil_Citrus garraway
نام علمي
Citrus garraway
نام لاتين
Mount White Lime
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی


جایگاه رده‌بندی (خانواده و جنس)

Citrus garrawayi از دیدگاه گیاه‌شناسی در خانواده Rutaceae (سدابیان) قرار می‌گیرد؛ خانواده‌ای که با وجود غدد روغنی معطر در برگ و پوست میوه شناخته می‌شود. این گونه به جنس Citrus تعلق دارد که شامل مرکبات مهمی مانند پرتقال، لیمو و نارنگی است و به‌طور کلی با گل‌های سفید معطر و میوه‌های هسپریدیوم (مرکباتی) تعریف می‌شود.


منطقه بومی و زیستگاه

این گیاه بومی شمال استرالیا است و در نواحی گرمسیری تا نیمه‌گرمسیری رشد می‌کند. زیستگاه‌های گزارش‌شده برای آن عمدتاً شامل حاشیه جنگل‌های بارانی، جنگل‌های باز و نوارهای جنگلی نزدیک آبراهه‌ها است؛ جایی که رطوبت فصلی و خاک‌های نسبتاً غنی یا آبرفتی می‌تواند استقرار نهال‌ها را تسهیل کند. سازگاری با اقلیم‌های موسمی از ویژگی‌های اکولوژیک بسیاری از مرکبات بومی این منطقه به‌شمار می‌آید.


تاریخچه کشف و نام‌گذاری

این تاکسون در روند بررسی‌های فلور استرالیا و گردآوری نمونه‌های مرکبات بومی توصیف شده است. اپی‌تت گونه‌ای garrawayi معمولاً به‌صورت اهدایی (eponym) به نام یک فرد/پژوهشگر یا مرتبط با نام محلی/جغرافیایی به کار می‌رود. توصیف علمی یک گونه بر پایه نمونه تیپ (type specimen) و مقایسه ریخت‌شناسی با گونه‌های نزدیک انجام می‌شود.


نام‌های رایج

در منابع انگلیسی‌زبان، برای گونه‌های بومی استرالیا از گروه مرکبات اغلب نام‌های کلی مانند native citrus یا wild citrus به‌کار می‌رود. با این حال، نام رایجِ یکنواخت و فراگیر برای Citrus garrawayi در همه منابع عمومی تثبیت نشده و بسته به منطقه و منبع ممکن است متفاوت ذکر شود. در فارسی نیز معمولاً از آوانویسی علمی آن یعنی سیتروس گارووای استفاده می‌شود.

سیتروس گارووای

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه سیتروس گارووای
زیاد
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  سیتروس گارووای
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  سیتروس گارووای
نواحی گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  سیتروس گارووای
خاک های حاصلخیز


"سیتروس گارووای" یا "لیموترش کوهی سفید" یکی از درختان میوه کوچک یا درختچه های خانواده سدابیان (Rutaceae) و از جنس مرکبات (Citrus) می باشد.
ساقه های این گیاهان به ندرت به حدود 30 سانتیمتر طول می رسد. فاصله ی میانگره ها از هم حدود 4 تا 15 سانتیمتر (عمدتاً 6 تا 10 سانتیمتر) بوده و دارای خارهایی به طول 2 تا 5 میلیمتر، یا فاقد خار می باشند.
برگ ها دارای زیاد و متعددی از منافذ ترشحی و روغن دار می باشد. پهنک برگ دارای 2.5 تا 5 سانتیمتر طول و حدود یک تا 3.5 سانتیمتر عرض می باشد. شاخه های برگ دار اغلب دارای خار نیز می باشند.
گل ها دارای گلبرگ های بی کرک و حدود 15 عدد پرچم هستند. میله های پرچم ها حدود 4 تا 5 میلیمتر طول دارد.
میوه ها استوانه ای شکل، به طول 7 تا 10 سانتیمتر و عرض 2.5 تا 3.5 سانتیمتر می باشند. سطح میوه ها چروکیده و دارای غدد ترشحی اسانس دار در زیر اپیدرم می باشد. وزیکول ها یا کیسه های حاوی آب میوه در این گیاه، سخت و محکم و حتی نسبت به دیگر گونه های جنس مرکبات یا سیتروس نیز سخت تر و محکم تر هستند.
به نظر می رسد که گیاه Citrus garrowayi در استرالیا، بهتر گونه های Citrus australasica و Citrus australis باشد.

Mount White Lime

شرایط محیط رشد


این گیاه عمدتاً در جنگل های دارای بادهای موسمی یا حاشیه ی جنگل های بارانی رشد می کند.
این گونه ها همچنین برای رشد بهتر به آبیاری منظم، نور زیاد و خاک های حاصلخیز نیاز دارند.

Citrus garraway

نحوه تکثیر سیتروس گارووای


تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذرهای آنها به آسانی انجام می پذیرد.


تولیدمثل Citrus garraway در طبیعت

سیتروس گارووای مانند بسیاری از گونه‌های جنس Citrus در طبیعت عمدتاً از طریق تولیدمثل جنسی تکثیر می‌شود. گل‌های معطر آن با گرده‌افشانی حشرات—به‌ویژه زنبورها—بارور شده و سپس میوه تشکیل می‌دهند.

دانه‌ها پس از رسیدن میوه، با افتادن یا خورده‌شدن میوه توسط جانوران و پراکنش بذر، در بسترهای مرطوب و گرم جوانه می‌زنند. در برخی سیتروس‌ها پدیده «چندرویانی» (polyembryony) رخ می‌دهد؛ یعنی یک بذر می‌تواند چند نهال تولید کند که بعضی از آن‌ها کلونِ مادری هستند.


روش‌های تکثیر در خانه

برای تکثیر خانگی، کاشت بذر امکان‌پذیر است اما یکنواختی صفات تضمین نمی‌شود و ممکن است تا باردهی زمان زیادی نیاز باشد. بذر تازه را پس از شست‌وشو، در بستر سبک و استریل (پیت‌ماس/کوکوپیت با پرلیت) در دمای حدود ۲۰–۲۸ درجه نگه دارید.

مطمئن‌ترین روش برای حفظ ویژگی‌های گیاه، تکثیر رویشی با قلمه نیمه‌خشبی یا پیوند (مانند پیوند شکمی/اسکنه) روی پایه‌های مقاوم مرکبات است. قلمه‌ها با هورمون ریشه‌زایی و رطوبت بالا بهتر ریشه می‌دهند، اما در مرکبات درصد موفقیت پیوند معمولاً بالاتر است.

Mount White Lime

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی


میوه های این درختان را به صورت مصرف تازه خوری یا به عنوان نوشیدنی مورد استفاده قرار می دهند.
همچنین این میوه ها برای تولید نوشیدنی های دارویی، مارمالادها و طعم دهنده ها بسیار مناسب می باشند.
پوست ساییده شده و پودر شده ی میوه ها برای تهیه ی ادویه های مختلف به کار می رود. همچنین از آن می توان روغن معطری نیز استخراج نمود.

معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - سیتروس گارووای

ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس مرکبات و همه گونه های آن


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره مرکبات - سدابیان - مرکبات - مرکبات و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.56 از ۵، بر اساس 9 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید