آگلونما ماریا

دانستنیهای علمی

نام علمي

Aglaonema Maria

نام لاتين

Maria Chinese Evergreen

خانواده (تيره)

Araceae

گیاهی همیشه سبز و پایا با برگهای زینتی می‌باشد برگهای آن (مستطیلی نیزه‌ای )می باشد اندازه برگها بر حسب گونه بطول 25 سانتیمتر و پهنای 12 سانتیمتر نیز می‌باشد ارتفاع گیاه برحسب گونه تقریباً بین 20تا 40 سانتیمتر در سطح فوقانی خود تغییر می‌کند دارای نقاط و یا لکه‌های سبز تیره می‌باشد. گلهای این گیاه سفید و در تابستان آشکار می‌شود. میوه‌های آن قرمز رنگ می‌باشد

خصوصیات - معرفی

"ماریا" دارای برگ هاتی نیزه ای شکل، براق ، به رنگ سبز تیره است. این رقم دارای ترکیب می باشد با بلورهای نقره ای تزئین شده است. دارای گل سفید کوچک می باشد که به صورت پراکنده دیده میشوند. این گونه رشد آهسته تری نسبت به ارقام دیگر آگلونما دارد

شرایط نگهداری آگلونما ماریا

نور مورد نياز کم آبياري و رطوبت کمی خشک دماي مورد نياز 20 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک برگ

از قرار دادن گیاه در مقابل نور مستقیم آفتاب پرهیز کنید. با وجودی که گیاه نسبتاً به مکانهای تاریک مقاوم است از قرار دادن دائمی آن در چنین مکانهایی اجتناب کنید. گیاه در مقابل دود و گاز حاصله از شوفاژ حساس است و به سرعت برگهای پائینی خود را از دست می‌دهد.

گیاه به رطوبت جو نیازمند است بنابراین در تابستان گیاه را با آب اسپری نمائید. از آبیاری زیاد بویژه در زمستان خوداری نمائید

درجه حرارت زمستان باید 15-13 درجه سانتیگراد باشد

تکثیر بوسیه قلمه :در بهار می‌توان قلمه‌هایی از ساقه گیاه گرفته و در مخلوطی از ماسه، پیت در دمای 21-18 درجه سانتیگراد کاشت .

مقابله به آفات آگلونما ماریا

آفات شایع آگلونما ماریا

آگلونما ماریا بیشتر درگیر شپشک آردآلود، شپشک سپردار، کنه تارتن و تریپس می‌شود. نشانه‌ها شامل لکه‌های زرد، پیچیدگی برگ، تارهای ظریف، عسلک چسبناک و کپک دوده‌ای است. اولین گام، قرنطینه گیاه و بررسی پشت برگ‌ها و محل اتصال دمبرگ‌هاست.

روش‌های کنترل آفات

برای آلودگی کم، آفات را با پنبه آغشته به الکل 70٪ پاک کنید و برگ‌ها را با آب ولرم بشویید. برای آلودگی متوسط تا شدید، صابون حشره‌کش یا روغن ولک/نیم را هر 7–10 روز، 2–3 نوبت تکرار کنید. رطوبت بسیار پایین و گرمای خشک، کنه را تشدید می‌کند؛ رطوبت محیط را متعادل نگه دارید.

بیماری‌های رایج و نشانه‌ها

پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب ناشی از آبیاری زیاد و زهکشی ضعیف) با زردی عمومی، بوی نامطبوع خاک و نرم شدن ساقه همراه است. لکه‌برگی قارچی/باکتریایی نیز به صورت لکه‌های قهوه‌ای با هاله زرد ظاهر می‌شود. خاک همیشه خیس، مهم‌ترین عامل بیماری‌های قارچی در این گیاه است.

پیشگیری و درمان بیماری‌ها

آبیاری را فقط پس از خشک شدن 2–3 سانتی‌متر سطح خاک انجام دهید و از گلدان با زهکش مناسب استفاده کنید. بخش‌های پوسیده را حذف و در صورت نیاز تعویض خاک انجام دهید. برای لکه‌برگی، برگ‌های آلوده را جدا کرده و تهویه را افزایش دهید؛ در موارد شدید از قارچ‌کش مسی طبق برچسب استفاده کنید.

نحوه تکثیر آگلونما ماریا

تولیدمثل آگلونما ماریا در طبیعت

آگلونما ماریا (Aglaonema Maria) در زیستگاه‌های گرمسیری جنوب‌شرق آسیا رشد می‌کند و در طبیعت عمدتاً از دو مسیر گسترش می‌یابد: تولیدمثل جنسی از طریق گل‌دهی و تشکیل میوه و تکثیر رویشی با گسترش ساقه‌های خزنده/پاجوش‌ها. گل‌آذین آن از نوع اسپادیس همراه با اسپات است؛ پس از گرده‌افشانی، میوه‌های گوشتی (معمولاً قرمز) تشکیل می‌شود و دانه‌ها توسط جانوران یا جریان آب در محیط‌های مرطوب پراکنده می‌گردند.

تکثیر در خانه: تقسیم بوته

مطمئن‌ترین روش خانگی تقسیم بوته و جدا کردن پاجوش‌ها در بهار یا اوایل تابستان است. گیاه را از گلدان خارج کنید، ریزوم/پایه را به بخش‌هایی با ریشه و حداقل چند برگ تقسیم کرده و هر قسمت را در بستر سبک (کوکوپیت+پرلیت) بکارید. رطوبت یکنواخت و نور غیرمستقیم، استقرار را سریع‌تر می‌کند.

تکثیر در خانه: قلمه ساقه و ریشه‌دار کردن

از ساقه‌های بالغ، قلمه 8 تا 12 سانتی‌متری با حداقل یک گره تهیه کنید. قلمه را در آب یا بستر مرطوب بگذارید تا ریشه بدهد؛ سپس به خاک منتقل کنید. گرمای ملایم (حدود 24 تا 28 درجه) و رطوبت بالا درصد موفقیت را افزایش می‌دهد.

هشدار - عوارض جانبی

اطلاعات کلی درباره جنس آگلونما را میتوانید در صفحه "آگلونما" بخوانید

آگلونما

آگلونما ماریا

آگلونما پاتایا

آگلونما پیکتوم

آگلونما نیتیدوم

بیاروم

زامیفولیا

شیپوری صورتی

آنتوریوم

کالادیوم بیکالر

سينگونيوم