این مقاله به معرفی گیاه آکینوس معطر (Acinos graveolens) میپردازد. ویژگیهای ریختشناسی، زیستگاه طبیعی، پراکنش جغرافیایی، نیازهای بومشناختی و ترکیبات اسانسی آن بررسی میشود. همچنین، کاربردهای دارویی، معطر و حفاظتی این گونه در اکوسیستمهای بومی ایران تحلیل و ضرورت حفاظت و پژوهشهای بیشتر بر آن تأکید میگردد.
دانستنیهای علمی
نام علمي
Acinos graveolens
نام لاتين
Fragrant Acinos (Thyme-like herb)
ردهبندی و ویژگیهای گیاهشناسی
Acinos graveolens که در فارسی با نام آکینوس معطر شناخته میشود، متعلق به خانواده نعناعیان (Lamiaceae) و جنس Acinos است. این جنس با برگهای معطر، گلهای کوچک لبیشکل و ساقه چهارگوش مشخص میشود. آکینوس معطر گیاهی علفی و معمولاً چندساله است که ارتفاعی کوتاه داشته و پوششی نزدیک به سطح خاک ایجاد میکند.
منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی
زادگاه اصلی Acinos graveolens نواحی مدیترانه، جنوب و مرکز اروپا و بخشهایی از غرب آسیاست. این گونه بیشتر در دامنههای آفتابگیر، چراگاههای سنگلاخی، خاکهای سبک و نسبتاً فقیر از نظر مواد آلی رشد میکند. حضور آن اغلب نشانگر زیستبومهای نیمهخشک با تابستانهای گرم است.
زیستگاه و بومشناسی
این گیاه در شکاف سنگها، حاشیه صخرهها و چراگاههای کمپوشش ظاهر میشود و به خشکی و تابش مستقیم خورشید مقاوم است. معطر بودن اندامهای هوایی، نقش حفاظتی در برابر علفخواران و نیز جذب حشرات گردهافشان دارد. گلهای کوچک آن منبعی برای شهد و گرده در جوامع گیاهی کمتنوع مناطق خشک به شمار میآیند.
تاریخچه و مطالعات علمی
Acinos graveolens از قرن نوزدهم در فلورهای اروپا و مدیترانه توصیف شده است. پژوهشهای نوین بیشتر بر روی ترکیبات اسانسی، نقش آن در تنوع گیاهی مناطق آهکی و امکان استفاده به عنوان گونه شاخص زیستگاههای نیمهخشک متمرکز است.
خصوصیات - معرفی
ساقه و عادت رویشی
آکینوس معطر گیاهی علفی، کوچک و یکساله است که معمولاً ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتر ارتفاع دارد. ساقهها چهارگوش، ظریف و گاه کمی منشعب هستند و سطح آنها میتواند کموبیش کرکدار باشد. رنگ ساقه سبز تا سبز مایل به بنفش است و با افزایش سن، بخشهای پایینی کمی چوبی میشوند.
برگها
برگها مقابل، کوچک و معمولاً باریک تا خطی-سرنیزهای هستند. طول برگها اغلب بین ۵ تا ۱۵ میلیمتر و عرض آنها بسیار کم است. حاشیه برگها ممکن است صاف یا اندکی دندانهدار باشد. سطح برگها اغلب دارای کرکهای ریز و غدد ترشحی است که مسئول بوی معطر گیاهاند.
گلها و گلآذین
گلها در گلآذینهای حلقهای در محور برگها ظاهر میشوند و معمولاً چند گل کوچک در هر گره دیده میشود. کاسه گل لولهای و باریک، دندانهدار و اغلب کرکدار است. جام گل دو لبه، به رنگهای بنفش کمرنگ تا ارغوانی یا گاهی صورتی دیده میشود. گلها نامتقارن و دارای لب پایینی پهنتر با لکهها یا خطوط راهنما برای حشرات گردهافشان هستند.
میوه و بذر
میوه از نوع فندقههای کوچک چهارگانه است که در داخل کاسه پایدار قرار میگیرند. فندقهها قهوهای تا قهوهای تیره و بسیار ریز هستند. اندازه کوچک میوه و بذر به پراکنش آسان گیاه در زیستگاههای خشک و سنگلاخی کمک میکند.
شرایط نگهداری آکينوس معطر
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی خشک
دماي مورد نياز
10 تا 24 سانتيگراد درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک سبک تا لومي با زهکشيخوب
|
شرایط کلی محیط رشد آکینوس معطر (Acinos graveolens)
آکینوس معطر گیاهی علفی و گرمادوست از خانواده نعناعیان است که به محیطهای آفتابی و نسبتاً خشک سازگار است. این گیاه برای استفاده دارویی و معطر معمولاً در باغچههای دارویی و صخرهای کشت میشود.
دما و رطوبت
دمای مناسب رشد آکینوس معطر حدود ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتیگراد است و در برابر سرمای ملایم مقاوم است، اما یخبندانهای شدید میتواند به آن آسیب بزند. رطوبت نسبی متوسط همراه با جریان هوای خوب ایدهآل است و از رطوبت بیش از حد و محیطهای بسته باید اجتناب شود.
نور
این گیاه به نور کامل خورشید نیاز دارد و در محلهایی با حداقل ۶ ساعت نور مستقیم بهترین رشد و عطر را نشان میدهد. سایه زیاد سبب کاهش تراکم برگها و کاهش غلظت اسانس میشود.
خاک و آبیاری
به خاکهای سبک، با زهکش خوب و بافت شنیـلومی نیاز دارد. pH کمی قلیایی تا خنثی (۶٫۸ تا ۷٫۸) برای رشد مناسب است. آبیاری باید منظم ولی کمحجم و بین دو آبیاری اجازه خشکشدن سطح خاک داده شود تا از پوسیدگی ریشه جلوگیری شود.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :