نام علمي
Plectranthus Coleoides
نام لاتين
Cerveza 'n Lime
دانستنیهای علمی
پلکترانتوس کولیوآیدز گیاهی بوته ای از جنس Plectranthus در خانواده نعناعیان (Lamiaceae) است که این تیره با عنوان لبگشادگان نیز شناخته میشود. این گیاه بومی جنوب و شرق آفریقا می باشد که معمولا به عنوان گیاه زینتی پرورش داده میشود.
پلکترانتوس کولیوآیدز گیاهی پوششی است و در محوطه سازی کاربرد دارد و با رنگ های متنوع خود محیط بسیار جذابی را پدید می آورد.
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک هوموسی غنی شده
|
این گیاه دارای برگ هایی با حاشیه ای به رنگ كرم و سفید است.
ساقه
ساقههای Plectranthus coleoides عموماً علفی، نسبتاً گوشتی و شکنندهاند و بهصورت نیمهخوابیده تا آویخته رشد میکنند. مقطع ساقه معمولاً چهارگوش (ویژگی رایج نعناعیان) بوده و سطح آن اغلب با کرکهای ریز پوشیده است. رنگ ساقه از سبز روشن تا سبز متمایل به ارغوانی متغیر است، بهویژه در نور بیشتر ممکن است تهرنگ بنفش در گرهها دیده شود.
برگ
برگها متقابل و دارای دمبرگ کوتاه تا متوسط هستند. پهنک برگ معمولاً بیضی تا تخممرغی، با نوک نسبتاً گرد و حاشیه دندانهدار یا موجدار است. سطح برگ نرم و کرکدار بوده و بافتی مخملی ایجاد میکند؛ این کرکها همراه با غدد معطر باعث آزاد شدن بوی گیاهی ملایم هنگام لمس میشوند. رنگ برگ غالباً سبز روشن تا سبز متوسط است و در برخی ارقام، ابلقی کرم/سفید در حاشیه یا لکههای نامنظم دیده میشود.
گلآذین و گل
گلها کوچک و لولهای هستند و معمولاً در گلآذینهای سنبلهای یا خوشههای انتهایی/جانبی ظاهر میشوند. رنگ گلها اغلب سفید تا یاسی کمرنگ است و شکل دولبهای (دو لبهٔ گلبرگ) با الگوی رایج خانواده نعناعیان همخوانی دارد. کاسهٔ گل باریک و کرکدار بوده و پس از گلدهی میتواند تا مدتی روی گیاه باقی بماند.
ریشه و الگوی رشد
ریشهها عمدتاً سطحی و فیبریاند و گیاه توانایی ریشهزایی از گرههای ساقه در تماس با بستر را دارد. رشد خزنده/آویخته همراه با انشعابات متعدد باعث ایجاد تودهای متراکم از شاخساره و برگ میشود.
شرایط محیط رشد
پلکترانتوس کولیوآیدز باید در یک مکان روشن با نور مستقیم خورشید و سایه کم باشد. این گیاهان با از دست دادن بخش هوایی در طول ماه های سرد سال رشدی ندارند. و با بهار رشد مجدد آنها آغاز می شود.
این گیاه در سراسر جهان در مناطق خاص با آب و هوای نسبتاً گرم رشد میکند و آبو هوای سرد را دوست ندارد.حداقل دمای قابل تحمل آن 12 درجه سانتیگراد میباشد.
پیشنها میکنیم در فصل بهار هر 20-25 روز یکبار با کود خاص گیاهان گلدار این گیاه را تغذیه نمایید
هرس این گیاه پس از گل دادن میتواند به حفظ مرتب بودن شاخ و برگها و فشردگی ، و همچنین برای تشویق شاخه به دادن شکوفه بیشتر کمک کند
مقابله به آفات پلکترانتوس کولیوآیدز
آفات شایع پلکترانتوس کولیوآیدز
شته، کنه تارعنکبوتی و سفیدبالک از مهمترین آفات پلکترانتوس کولیوآیدز هستند. شتهها با تجمع روی ساقه و پشت برگ، باعث پیچیدگی و توقف رشد میشوند. کنه تارعنکبوتی لکههای زرد و تارهای نازک روی برگ ایجاد میکند و سفیدبالک با مکیدن شیره گیاهی، زردی و ریزش برگ را در پی دارد. در محیطهای با تهویه ضعیف، شپشک آردآلود نیز ممکن است روی گرهها و زیر برگها ظاهر شود.
روشهای پیشگیری و کنترل آفات
اولین راه کنترل آفات، پیشگیری با نور کافی، تهویه مناسب و آبیاری متعادل است. برگها را منظم بازبینی و آفات را در صورت امکان با دست یا آب پرفشار حذف کنید. در آلودگیهای خفیف میتوان از محلول آب و صابون مایع ملایم یا روغن ولک استفاده کرد. در صورت تداوم، بهکارگیری حشرهکشهای سیستمیک مخصوص گیاهان زینتی طبق دستور مصرف، توصیه میشود.
بیماریهای قارچی و فیزیولوژیک
آبیاری زیاد و زهکش نامناسب موجب پوسیدگی ریشه و طوقه و زردی گسترده برگها میشود. لکههای قهوهای آبسوخته روی برگ معمولاً ناشی از قارچها و ماندن طولانی رطوبت روی سطح برگ است. برای پیشگیری، آبیاری را تنها زمانی انجام دهید که سطح خاک خشک شده و از پاشیدن آب روی برگها خودداری کنید. در موارد شدید میتوان از قارچکشهای تماسی یا سیستمیک استفاده و قسمتهای آلوده را هرس و حذف کرد.
نحوه تکثیر پلکترانتوس کولیوآیدز
ازدیاد آن در هر زمان از فصل بهار با تقسیم قلمه ها و یا کاشت دانه های رسیده در دمای 66 - 75 ° فارنهایت (18 تا 24 درجه سانتیگراد) میباشد
مروری بر شیوههای تکثیر
Plectranthus coleoides گیاهی زینتی و آپارتمانی/باغچهای است که معمولاً بهخاطر شاخوبرگ معطر و رشد سریع نگهداری میشود؛ بنابراین در عمل بیشتر با روشهای رویشی تکثیر میگردد. مطمئنترین و رایجترین روش، قلمهگیری ساقه است، اما خوابانیدن و تقسیم بوته نیز کاربرد دارند.
تکثیر با قلمه ساقه (در آب یا بستر)
از ساقههای سالمِ نیمهچوبی یا علفی، قلمههای ۸ تا ۱۲ سانتیمتری تهیه کنید و برگهای پایینی را جدا نمایید. قلمه را طوری قرار دهید که حداقل یک گره داخل آب یا بستر باشد، زیرا ریشهها معمولاً از گرهها تشکیل میشوند. بستر سبک (پیت/کوکوپیت + پرلیت) با رطوبت یکنواخت و نور زیادِ غیرمستقیم بهترین نتیجه را میدهد. گرما و رطوبت ملایم (مثلاً پوشش پلاستیکی با تهویه) ریشهزایی را تسریع میکند؛ پس از ریشهدهی، به گلدان اصلی منتقل کنید.
خوابانیدن ساقه (Layering)
در گیاهان رونده یا ساقههای انعطافپذیر، بخشی از ساقه را روی سطح خاک بخوابانید و یک گره را کمی در خاک ثابت کنید. با حفظ رطوبت، آن گره ریشهدار میشود و سپس میتوان ساقه را از گیاه مادری جدا کرد. این روش برای تکثیر بدون شوک قلمهگیری و با درصد موفقیت بالا مناسب است.
تقسیم بوته
در بوتههای پرپشت، هنگام تعویض گلدان میتوان توده ریشه را به چند بخشِ دارای ساقه و ریشه تقسیم کرد. بخشها را در خاک تازه و زهکشدار بکارید و چند روز نخست از نور مستقیم و خشکی شدید پرهیز کنید.
تکثیر از طریق بذر (کمکاربرد)
اگر گیاه گلدهی و بذر قابلکاشت تولید کند، میتوان بذر را سطحی روی بستر سبک پاشید؛ اما در کشت خانگی معمولاً بذر کمتر در دسترس است و یکنواختی صفات زینتی با قلمه بهتر حفظ میشود.
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس پِلِکتِرانتوس و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره نعناعیان و جنس های آن