این گیاه با نام علمی Morus rubra و نام مرسوم (Red Mulberry) که به فارسي توت قرمز ناميده ميشود، گياهي از خانواده Moraceae بومي بومی شرق و مرکز آمریکای شمالی؛ از جنوب کانادا تا شرق و مرکز ایالات متحده، بهطور طبیعی در جنگلهای پهنبرگ، حاشیه رودخانهها و خاکهای عمیق و حاصلخیز رشد میکند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی عمیق و حاصلخیز با زهکشی مناسب؛ تحملپذیر نسبت به انواع خاکها؛ pH کمی اسیدی تا خنثی حدود 5.5 تا 7.5
دانستنیهای علمی
خانواده و ردهبندی گیاهشناسی
Morus rubra یا توت قرمز آمریکایی، گونهای از سرده Morus در خانواده Moraceae (توتیان) است. این خانواده شامل بیش از ۱۱۰۰ گونه درخت و درختچه، از جمله انجیرها (Ficus) و ناندرختی (Artocarpus) است. توت قرمز در گروه گیاهان دولپهای، راسته گلرزینسانان (Rosales) قرار میگیرد. گیاهی خزانکننده و جداگل است؛ یعنی گلهای نر و ماده روی یک یا دو پایه مجزا تشکیل میشوند.
منطقه بومی و زیستگاه طبیعی
خاستگاه اصلی Morus rubra جنگلهای شرقی و مرکزی آمریکای شمالی است. این درخت بهطور طبیعی از جنوب کانادا تا ایالت تگزاس و فلوریدا در ایالات متحده گسترده است. توت قرمز در حاشیه جنگلها، بستر رودخانهها، دامنههای مرطوب و خاکهای عمیق و نسبتاً حاصلخیز رشد میکند. نسبت به سایهروشن مقاوم است و در مرحله جوانی زیر تاج درختان دیگر نیز استقرار مییابد. به خاکهای با زهکشی مناسب ولی نسبتاً مرطوب نیاز دارد و در خاکهای خیلی قلیایی عملکرد ضعیفتری دارد.
تاریخچه استفاده و اهمیت علمی
بومیان آمریکای شمالی از قرنها پیش میوه Morus rubra را بهعنوان منبع خوراکی و دارویی مصرف میکردهاند. میوه تازه، خشکشده یا در تهیه نانها و نوشیدنیهای تخمیری بهکار میرفته است. پوست درخت و ریشهها در طب سنتی برای درمان ناراحتیهای گوارشی و پوستی استفاده میشد. در دوره استعمار، این گونه بهدلیل تشابه ظاهری با توت سفید آسیایی برای پرورش کرم ابریشم مورد توجه قرار گرفت، اما کارایی آن کمتر بود. امروزه از نظر بومشناختی نیز مهم است؛ پرندگان، پستانداران کوچک و حشرات گردهافشان بهشدت به میوه و گلهای آن وابستهاند. پژوهشهای جدید بر روی ترکیبات آنتوسیانینی و آنتیاکسیدانی میوه توت قرمز در حال گسترش است.
خصوصیات - معرفی
ریختشناسی کلی Morus rubra
Morus rubra درختی خزانکننده و نسبتاً بلندقد است که معمولاً بین ۱۰ تا ۱۵ متر ارتفاع میگیرد. تاج درخت گسترده و نامنظم بوده و فرمی گرد تا بیضوی ایجاد میکند. پوست تنه در نمونههای جوان صاف و خاکستری است، اما با افزایش سن، تیرهتر شده و شیارها و ترکهای عمیق طولی در آن پدیدار میشود. سیستم ریشه عمیق و گسترده است و ریشههای فرعی فراوانی برای استقرار در خاک تولید میکند.
ساقه، شاخه و پوست
ساقه اصلی قطور و چوب آن نسبتاً سخت و به رنگ قهوهای متمایل به سرخ است. شاخههای یکساله نازک، انعطافپذیر و اغلب کرکیاند و رنگ آنها سبز مایل به قهوهای است. جوانهها کوچک، تخممرغی و کمی نوکتیز بوده و معمولاً با فلسهای قهوهای پوشیده میشوند. پوست شاخههای مسنتر خشنتر شده و رنگ قهوهای تیره با لکههای روشنتر به خود میگیرد.
برگها
برگهای Morus rubra ساده، متناوب و عموماً قلبیشکل هستند و در بعضی شاخهها ممکن است لوبدار شوند. طول برگها معمولاً بین ۷ تا ۱۵ سانتیمتر و گاهی بیشتر است. حاشیه برگ دندانهدار و نوک آن کشیده است. سطح فوقانی برگ زبر، سبز تیره و مات بوده، در حالی که سطح زیرین نرمتر، روشنتر و دارای کرکهای ریز است. دمبرگ نسبتاً بلند و باریک است و برگها در پاییز به رنگ زرد تا زرد مایل به قهوهای در میآیند.
گلها و اندام زایشی
گیاه معمولاً دوپایه است؛ گلهای نر و ماده روی درختان جداگانه قرار میگیرند. گلها ریز، بدون گلبرگ مشخص و در گلآذینهای سنبلهای آویزان یا استوانهای شکل تشکیل میشوند. سنبلههای نر باریکتر و بلندتر و سنبلههای ماده کوتاهتر و متراکمتر هستند. میوه در واقع مجموعهای از فندقههای کوچک متورم و آبدار است که روی محور مشترک قرار گرفته و شَکل توت کشیده با طول حدود ۲ تا ۳ سانتیمتر ایجاد میکند. رنگ میوه در رسیدگی کامل قرمز تیره تا ارغوانی متمایل به سیاه است.
شرایط نگهداری توت قرمز
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک لومی عمیق و حاصلخیز با زهکشی مناسب؛ تحملپذیر نسبت به انواع خاکها؛ pH کمی اسیدی تا خنثی حدود 5.5 تا 7.5
|
معرفی کلی شرایط محیطی Morus rubra
توت قرمز (Morus rubra) درختی خزاندار و نسبتاً مقاوم است که در اقلیمهای معتدل تا گرم رشد مطلوبی دارد. این گیاه برای میوهدهی مناسب به نور کافی، خاک حاصلخیز و رطوبت متعادل نیازمند است و در صورت فراهم بودن این شرایط، رشد سریعی نشان میدهد.
دما و تحمل سرما و گرما
Morus rubra در بازه دمایی حدود ۱۰ تا ۳۰ درجه سانتیگراد بهترین رشد را دارد. این درخت میتواند سرمای زمستانی تا حدود ۱۵- درجه سانتیگراد را در حالت خواب تحمل کند، اما سرماهای دیررس بهاره به شکوفهها آسیب میزند. گرمای شدید بالای ۳۵ درجه در صورت کمبود آب، موجب تنش، ریزش میوه و کاهش کیفیت رشد میشود.
نور و شدت تابش
توت قرمز برای میوهدهی حداکثری نیاز به آفتاب کامل (حداقل ۶–۸ ساعت نور مستقیم در روز) دارد. در سایه نیمهروشن رشد رویشی ادامه مییابد اما باردهی کاهش مییابد و میوهها کوچکتر و کمشیرینتر میشوند. در مناطق بسیار گرم، وجود سایهی سبک عصرگاهی میتواند از سوختگی برگ و میوه جلوگیری کند.
رطوبت و نیاز آبی
این گونه ریشهای عمیق دارد و نسبتاً متحمل خشکی است، اما برای رشد سریع و تشکیل میوه درشت به آبیاری منظم با حفظ رطوبت یکنواخت خاک نیاز دارد. رطوبت نسبی متوسط برای آن مناسب است؛ رطوبت بسیار بالا و ماندگاری آب روی برگها میتواند بیماریهای قارچی را افزایش دهد.
خاک، زهکشی و pH
Morus rubra در طیف وسیعی از خاکها رشد میکند، اما بهترین عملکرد را در خاکهای لومی شنی، عمیق، حاصلخیز و دارای زهکشی مناسب دارد. تجمع آب در اطراف ریشه موجب پوسیدگی و کاهش رشد میشود. pH مناسب بین ۶ تا ۷٫۵ است؛ در خاکهای خیلی آهکی کمبود ریزمغذیها (مثل آهن) و زردی برگها محتمل است. افزودن ماده آلی (کمپوست) به بهبود ساختار خاک و حفظ رطوبت کمک میکند.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
گياهان ديگر از همين خانواده :