Iris loczyi که به فارسی زنبق هزار مسجدی نامیده میشود، گیاهی از خانواده Iridaceae، بومی فارس و کهکیلویه و بویر احمد می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: خشک دمای محیط: 18-20 خاک: در دشت ها و کوهپایه ها
دانستنیهای علمی
ردهبندی و جایگاه تبارشناختی
زنبق هزارمسجدی با نام علمی Iris loczyi در تیرهٔ Iridaceae (زنبقیان) و سردهٔ Iris جای میگیرد؛ سردهای که با تنوع بالای گونهها در نواحی معتدل نیمکرهٔ شمالی شناخته میشود. ویژگیهای عمومی این تیره شامل برگهای شمشیری و گلهای درشت با ساختار تخصصیافته برای گردهافشانی است.
نام و پیشینهٔ نامگذاری
نام سردهٔ Iris از واژهٔ یونانی به معنای «رنگینکمان» گرفته شده و به تنوع رنگ گلها اشاره دارد. پسوند گونهای loczyi یادآور سنت رایج در گیاهشناسی برای نامگذاری گونهها به افتخار پژوهشگران یا گردآورندگان نمونههاست. نام فارسی «زنبق هزارمسجدی» نیز به پیوند این گیاه با ناحیهٔ هزارمسجد اشاره دارد.
منطقهٔ بومی و پراکنش جغرافیایی
Iris loczyi یک گونهٔ بومی بخشهایی از آسیای میانه و نواحی کوهستانی همپیوند با فلات ایران است و در ایران با عنوان زنبق هزارمسجدی شناخته میشود. حضور آن در کمربندهای کوهستانی، بیانگر سازگاری این گونه با اقلیمهای سردتر و نوسان دمایی در ارتفاعات است.
زیستگاه و بومشناسی
زیستگاههای معمول این گونه شامل دامنههای سنگلاخی، مراتع کوهستانی و خاکهای با زهکشی مناسب است. چرخهٔ رویشی آن غالباً با فصلهای مرطوبتر همزمان میشود و گلدهی در بازهای رخ میدهد که گردهافشانها فعالاند؛ این همزمانی از دیدگاه بومشناختی برای موفقیت تولیدمثل اهمیت دارد.
اهمیت علمی و حفاظتی
گونههای کوهستانی زنبقها شاخصهای ارزشمندی برای مطالعهٔ تنوع زیستی، سازگاری به تنشهای محیطی و زیستجغرافیا هستند. با توجه به محدودیت زیستگاههای ارتفاعی، حفاظت از رویشگاهها و جلوگیری از تخریب و برداشت بیرویه، برای تداوم جمعیتهای طبیعی این گونه اهمیت دارد.
خصوصیات - معرفی
زنبق هزار مسجدی از رده تک لپه ای ها و گیاهان بومی ایران بوده که در نقاط مختلف کشور به صورت وحشی می روید. گیاهی چندساله و دارای اندام زیرزمینی به شکل ریزوم می باشد. گونه های زنبق دارای ارزش زینتی و دارویی بسیار زیادی هستند.
شرایط نگهداری زنبق هزار مسجدی
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
خشک
دماي مورد نياز
18-20 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
در دشت ها و کوهپایه ها
|
دمای مناسب و نیاز نوری
Iris loczyi گیاهی کوهستانی و سردپسند است. بهترین رشد آن در دمای روز ۱۵ تا ۲۵ درجه و شبهای خنک ۵ تا ۱۰ درجه سانتیگراد است. زمستانهای سرد تا حدود -۱۵ درجه را در صورت زهکشی مناسب خاک تحمل میکند. برای گلدهی مطلوب، به دوره سرمای زمستانه نیاز دارد. نور کامل آفتاب تا نیمسایه برای آن مناسب است، اما در مناطق بسیار گرم، سایه ملایم بعدازظهر توصیه میشود.
رطوبت و آبیاری
این زنبق به خشکی نسبی مقاوم است و از رطوبت و آبیاری بیش از حد آسیب میبیند. خاک باید بین دو آبیاری کمی خشک شود. در فصل رشد (بهار) آبیاری منظم اما سبک، و در دوره رکود تابستانه، آبیاری بسیار کم لازم است. رطوبت نسبی هوا اگر متوسط باشد کافی است و نیازی به مهپاشی وجود ندارد.
خاک و بستر کاشت
به خاکی سبک، بسیار خوب زهکش، و نسبتاً فقیر نیاز دارد. مخلوطی از شن درشت، ماسه و مقدار کمی خاک باغچه یا خاک برگ مناسب است. pH کمی قلیایی تا خنثی (حدود ۷ تا ۸) ترجیح داده میشود. از تجمع آب در اطراف ریزوم باید جلوگیری شود؛ کاشت روی بسترهای کمی شیبدار یا برآمده به افزایش زهکشی کمک میکند.
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
کاربردهای دارویی سنتی زنبق هزارمسجدی
ریشههای ضخیم Iris loczyi در طب سنتی برخی نواحی کوهستانی ایران به عنوان مدر خفیف و تقویتکننده دستگاه گوارش بهصورت جوشانده یا پودر خشکشده مصرف میشود. در برخی نسخهها، از ریزوم خشک برای کاهش دردهای روماتیسمی و مفصلی به شکل ضماد موضعی استفاده میگردد. همچنین دمکردهٔ ملایم گلهای خشک، گاهی برای آرامبخشی خفیف و بهبود سردردهای عصبی بهکار رفته است، هرچند مستندات علمی آن محدود است.
ترکیبات شیمیایی و پتانسیل داروسازی
ریشه و ریزوم زنبق هزارمسجدی حاوی ترکیبات فلانوئیدی، ایزوفلاونوئیدها و گلیکوزیدهای فنلی است که در گونههای دیگر زنبق، خصوصیات آنتیاکسیدانی، ضدالتهاب و ضدمیکروبی نشان دادهاند. این پروفیل شیمیایی، آن را به منبع بالقوه برای استخراج ترکیبات دارویی جدید در تحقیقات داروسازی و طراحی مکملهای گیاهی تبدیل میکند. با این حال، برای تأیید ایمنی و اثربخشی، به مطالعات فارماکولوژیک و بالینی دقیق نیاز است.
کاربردهای آرایشیبهداشتی و صنعتی
عطر ملایم ریزوم خشک و گلها، امکان استفاده از عصاره یا اسانس این گیاه را در صنعت عطرسازی و تولید صابونها و کرمهای گیاهی معطر فراهم میکند. رنگدانههای موجود در گلبرگها نیز میتوانند در تولید رنگهای طبیعی برای نساجی یا محصولات آرایشی گیاهی مورد بررسی قرار گیرند. در عین حال، بهرهبرداری صنعتی باید با حفاظت از جمعیتهای طبیعی این گونه اندمیک همراه باشد.
نحوه تکثیر زنبق هزار مسجدی
تولید مثل Iris loczyi در طبیعت
زنبق هزارمسجدی (Iris loczyi) در طبیعت عمدتاً از طریق ریزومهای زیرزمینی گسترش مییابد.
هر ریزوم هر ساله چند جوانه رویشی و گاهی جوانههای گلدار جدید تولید میکند و بهتدریج تودهای متراکم از بوتهها ایجاد میشود.
در بهار گلها توسط حشرات گردهافشان مانند زنبورهای وحشی گردهافشانی میشوند و بذرهای بالدار در کپسولهای خشک تشکیل میگردند.
این بذرها با باد و گرانش در شیبهای کوهستانی پراکنده میشوند، اما بهعلت خواب بذر و نیاز به سرما، سبز شدن آنها کند و مرحلهبهمرحله است.
روشهای تکثیر در خانه
مطمئنترین روش تکثیر خانگی زنبق هزارمسجدی، تقسیم ریزوم است.
در پایان تابستان یا اوایل پاییز، ریزومهای مسن از خاک خارج شده و به قطعاتی با دستکم یک جوانه و بخشی از ریشه بریده میشوند.
قطعات در خاک سبک، خوبزهکش و کمی قلیایی با عمق کم کاشته و آبیاری ملایم میگردند.
برای تکثیر بذری، بذر تازه پس از خشکاندهشدن، در گلدان حاوی مخلوط خاک باغچه و شن کاشته میشود.
برای شکستن خواب بذر، گلدان ۶–۸ هفته در دمای حدود ۴ درجه سانتیگراد (یخچال یا فضای آزاد سرد) نگهداری و سپس به محیط خنک و روشن منتقل میشود.
رشد گیاهان حاصل از بذر کند است و معمولاً چند سال تا گلدهی زمان میبرد.
سایر اطلاعات
شناسایی صحیح گونه های زنبق با استفاده از ویژگی های مورفولوژیکی، زمانی امکان پذیر است که گیاه به گل رفته باشد. گاهی در مرحله گلدهی نیز به علت اثر شرایط محیطی خصوصیات فنوتیپی بروز یکسانی ندارند. تنوع ژنتیکی در سطح مورفولوژیکی و بیوشیمیایی به علت اثر محیط بر بیان ژنوتیپ دارای محدودیت هایی استو امروزه از روش های مطمئن تری مانند نشانگرهای مولکولی (به عنوان ابزاری کارآمد در ارزیابی و شناسایی ژنوتیپ ها) استفاده می شود.
منابع :
زینب عطاری و همکاران، 1395، بررسی تنوع ژنتیکی برخی ژنوتیپ های زنبق با استفاده از نشانگر مولکولی ISSR
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :