فيكوس دیورسیفولیا

دانستنیهای علمی

این گونه از فیکوس بومی جنگل های استوایی مالزی است که دارای تنوع زیادی از گیاهان با ارزش و حیوانات میباشد.

برای این گیاه ارزش دارویی و خواص درمانی بسیاری قائل شده اند. بر اساس دانش سنتی ، برگ ها، میوه ها ، ساقه ها و ریشه های فيكوس دیورسیفولیا ، تسکین دهنده درد و دارای خواص پیشگیرانه بسیاری است.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز متوسط آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 22 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک جنگلی یا مخلوطی از خاک برگ ، خاک معمولی و ماسه

فيكوس دیورسیفولیا از جمله گیاهان چندساله کوچک است که در طول مدت رشد تا حدود 2 متر بلند میشود. برگ های آن شکل تخم مرغی کشیده دارد. قسمت بالای برگ دارای رنگ روشن و پایین آن سبز رنگ است. همچنین گاهی سطح برگ، طلایی رنگ با لکه های سیاه و سفید در بین رگ برگ ها دیده میشود. این گونه گیاه به صورت نر و ماده. میباشد و برگ های جنس ماده گرد تر و برگ های جنس نر کشیده تر میباشد.

شرایط محیط رشد

این گیاه به محیط روشن با نور غیر مستقیم و سایه روشن و یک مقدار کمی آفتاب مستقیم به ویژه در طول ماه های زمستان نیاز دارد.

درجه حرارت محیط برای فیکوس میکروکاپرا گرما متوسط در حدود 18 تا 24 درجه سانتیگراد میباشد.

این گیاه نیازمند آبیاری به طور مرتب در فصل رشد اما به ندرت در ماه های زمستان است.

خاک جنگلی یا مخلوطی از خاک برگ ، خاک معمولی و ماسه، خاک مناسب برای این گونه از فیکوس میباشد.

نحوه تکثیر فيكوس دیورسیفولیا

مروری بر زیست‌زادآوری در Ficus diversifolia

Ficus diversifolia مانند بسیاری از گونه‌های جنس فیکوس، در طبیعت عمدتاً از طریق تولیدمثل جنسی وابسته به زنبورهای اختصاصی فیکوس تکثیر می‌شود. گل‌های بسیار ریز این گیاه درون ساختاری به نام سیکونیوم (میوه-نما) پنهان هستند و گرده‌افشانی بدون حضور گرده‌افشان تخصصی معمولاً ناقص می‌ماند.

تولیدمثل طبیعی: گرده‌افشانی تخصصی و بذر

در چرخه طبیعی، زنبور فیکوس وارد سیکونیوم شده و گرده را میان گل‌های نر و ماده جابه‌جا می‌کند؛ سپس میوه‌های کوچک حاوی بذر شکل می‌گیرند. بذرها پس از پراکنش (اغلب توسط پرندگان یا پستانداران میوه‌خوار) در بسترهای مرطوب و روشن جوانه می‌زنند و نهال‌ها در شکاف سنگ‌ها یا روی بقایای آلی تثبیت می‌شوند.

تکثیر رویشی (در صورت کشت زینتی/گلخانه‌ای)

اگر این گونه در مجموعه‌های گیاهی یا فضای سبز نگهداری شود، تکثیر معمولاً به‌صورت رویشی انجام می‌گیرد، زیرا گرده‌افشان اختصاصی ممکن است در دسترس نباشد. رایج‌ترین روش، قلمه ساقه نیمه‌خشبی است: قلمه 10–15 سانتی‌متری با 2–3 گره تهیه شده، برگ‌های پایینی حذف می‌شوند و در بستر سبک و ضدعفونی (پیت/کوکوپیت + پرلیت) با رطوبت بالا ریشه‌دار می‌گردد.

خوابانیدن و خوابانیدن هوایی

برای شاخه‌های انعطاف‌پذیر، خوابانیدن ساده (خاک‌دادن روی بخش زخمی‌شده شاخه) مؤثر است. در گیاهان چوبی‌تر، خوابانیدن هوایی با زخمی‌کردن حلقوی پوست، استفاده از خزه مرطوب و پوشش پلاستیکی، ریشه‌دهی مطمئن‌تری ایجاد می‌کند و سپس شاخه ریشه‌دار جدا و کاشته می‌شود.

عوارض جانبی - هشدار

عوارض و سمی بودن Ficus diversifolia برای انسان

اطلاعات علمی دقیقی درباره سمی بودن Ficus diversifolia برای انسان در منابع معتبر به‌طور مشخص گزارش نشده است. با این حال، همانند بسیاری از گونه‌های فیکوس، شیرهٔ سفیدرنگ (لاتکس) این گیاه می‌تواند در برخی افراد باعث تحریک پوستی، خارش یا قرمزی شود و در تماس با چشم احتمال سوزش و التهاب وجود دارد. بلع تصادفی برگ یا شیره، به‌ویژه در کودکان، ممکن است موجب دل‌درد خفیف، تهوع یا تحریک دهان و گلو شود، اما شواهدی از مسمومیت شدید سیستمیک منتشر نشده است.

عوارض برای حیوانات خانگی

دربارهٔ سمی بودن Ficus diversifolia برای حیوانات خانگی (سگ، گربه، پرندگان) گزارش‌های اختصاصی و دقیق وجود ندارد، اما بر اساس شباهت با دیگر فیکوس‌ها احتمال بروز تحریک گوارشی خفیف تا متوسط، آبریزش دهان، استفراغ یا اسهال در صورت جویدن برگ یا ساقه مطرح است. در حیوانات حساس ممکن است تحریک دهان، لثه و مخاط رخ دهد. به دلیل فقدان داده‌های اختصاصی، نگهداری گلدان دور از دسترس حیوانات و کودکان توصیه می‌شود و در صورت بروز علائم، مشاوره با دامپزشک یا پزشک ضروری است.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس انجیر و همه گونه های آن

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره توت و جنس های آن