بنجامین آمستل

دانستنیهای علمی

بنجامین آمستل یا فیکوس آمستل یا فیکوس برگ دراز با اسم علمی Ficus Binnendijkii از خانواده موراسه و بومی هلند میباشد

جایگاه رده‌بندی و نام‌شناسی

Ficus binnendijkii که در بازار گیاهان آپارتمانی اغلب با نام «بنجامین آمستل» شناخته می‌شود، به خانوادهٔ Moraceae (توتیان) تعلق دارد. این گونه در جنس Ficus قرار می‌گیرد؛ جنسی بسیار بزرگ با صدها گونه که از نظر بوم‌شناسی به‌ویژه به دلیل همزیستی تخصصی با زنبورهای گرده‌افشان انجیری اهمیت دارد. در متون باغبانی، گاهی نام‌ها و ارقام تجاری باعث سردرگمی می‌شوند و «آمستل» بیشتر به شکل برگ‌باریک و فرم رشدی خاصِ این فیکوس در کشت اشاره دارد.

منطقه بومی و زیستگاه طبیعی

خاستگاه طبیعی این گونه به جنوب‌شرقی آسیا نسبت داده می‌شود و در نواحی گرم و مرطوب رشد می‌کند. زیستگاه‌های آن معمولاً جنگل‌های نیمه‌گرمسیری تا گرمسیری و حاشیهٔ جنگل‌هاست؛ جایی که نور فیلترشدهٔ سایه‌بان و رطوبت هوا برای رشد برگ‌های کشیده و چرمی آن مناسب است. مانند بسیاری از اعضای جنس فیکوس، این گیاه در طبیعت می‌تواند به صورت درختچه تا درخت با سازگاری بالا نسبت به شرایط نوری متفاوت ظاهر شود.

دانستنی‌های زیستی و ویژگی‌های علمی

فیکوس‌ها به تولید شیرهٔ لاتکس‌مانند در بافت‌ها معروف‌اند که نقش دفاعی در برابر گیاه‌خواران دارد. ساختار میوه در جنس فیکوس «سیکونیوم» است؛ محفظه‌ای گوشتی که گل‌های ریز درون آن قرار دارند و گرده‌افشانی آن معمولاً به زنبورهای اختصاصی انجیر وابسته است؛ هرچند در محیط‌های خارج از زیستگاه بومی، تشکیل بذر اغلب محدود می‌شود.

تاریخچه ورود به کشت

گسترش این فیکوس در باغبانی مدرن، عمدتاً از مسیر انتخاب و تکثیر کلون‌ها با برگ‌های باریک‌تر و عادت رشدی مناسب فضاهای داخلی انجام شد. نام «آمستل» به‌عنوان یک برچسب تجاری در بازار گیاهان زینتی تثبیت گردید و به محبوبیت آن در مجموعه‌های گیاهان آپارتمانی کمک کرد.

خصوصیات - معرفی

این نوع از ficus دارای برگ های بلند و باریک میباشد . بسیار مناسب برای منزل و یا گلخانه می باشد. دارای شاخ و برگ نسبتاً زیاد بوده ولی گل ندارد.

ویژگی‌های کلی اندام‌ها

فیکوس بنندیکای (Ficus binnendijkii) رقم «آمستل» درختچه‌ای همیشه‌سبز با عادت رشد عمودی و تاج نسبتاً باریک است. شاخص‌ترین ویژگی ظاهری آن برگ‌های بلند و نیزه‌ای است که نمایی شبیه بید به گیاه می‌دهد.

ساقه و شاخه‌ها

ساقه‌ها چوبی و به‌تدریج قهوه‌ای تا خاکستری می‌شوند و با افزایش سن، بافتی نسبتاً صاف تا کمی شیاردار پیدا می‌کنند. شاخه‌ها معمولاً باریک و انعطاف‌پذیرند و در رشد جوان، سبز مایل به قهوه‌ای دیده می‌شوند. در صورت آسیب، شیرهٔ لاتکسی سفیدرنگ از بافت‌ها خارج می‌شود که از ویژگی‌های رایج در جنس Ficus است.

برگ‌ها

برگ‌ها ساده، چرمی و براق‌اند؛ شکل آن‌ها باریک-نیزه‌ای با نوک کشیده و حاشیهٔ صاف است. طول برگ‌ها غالباً حدود 10 تا 25 سانتی‌متر و عرض آن‌ها معمولاً 2 تا 5 سانتی‌متر است. رنگ پهنک برگ سبز تیره بوده و رگبرگ میانی روشن‌تر و برجسته‌تر دیده می‌شود؛ دمبرگ کوتاه تا متوسط است. تراکم برگ‌ها روی شاخه‌ها به گیاه ظاهری پرپشت و یکدست می‌دهد.

گل و میوه (سیکونیوم)

گل‌های واقعی این گیاه بسیار ریز و درون ساختاری فنجانی‌شکل به نام سیکونیوم پنهان هستند؛ بنابراین در ظاهر «گل» قابل مشاهده نیست. سیکونیوم‌ها در صورت تشکیل، کوچک و گرد تا بیضی‌اند و با رسیدگی می‌توانند به رنگ‌های سبز تا زرد/نارنجی کمرنگ تغییر کنند. در محیط‌های داخلی، گلدهی و میوه‌دهی معمولاً کم‌رخداد یا نامحسوس است.

شرایط نگهداری بنجامین آمستل

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 22 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز یک قسمت خاک باغچه، یک قسمت شن درشت و یا پرلیت، یک قسمت تورب (پیت) یا هوموس

نور فراوان؛ اما از تابش مستقیم نور خورشید اجتناب شود؛ لذا در کنار پنجره های جنوبی باید از پرده استفاده شود یا تابش غیر مستقیم بر گیاه صورت گیرد

دمای مناسب بین 16 تا 29 درجه سانتیگراد؛ دمای پایین تر از 10 تا 5 درجه را برای مدت کوتاهی تحمل می کند.

در تابستان هفته ای دو بار و در زمستان هفته ای یکبار و با آب ولرم آبیاری شود، زیرا آب سرد موجب آسیب به برگ ها و ریزش آنها می شود

خوب است برگ های گیاه هر دو روز یکبار با اسپری غبارپاشی شود

هر دو هفته در طول بهار و تابستان با کودهای محلول در آب تغذیه شود

خاک مناسب این گیاه، خاک خوب گلکاری است که به خوبی زهکشی شده باشد. مخلوط یک قسمت خاک باغچه، یک قسمت شن درشت و یا پرلیت، یک قسمت تورب (پیت) یا هوموس میتواند باعث رشد بهتر گیاه شود

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

کاربردهای دارویی

گزارش‌های پراکنده از استفادهٔ موضعی جوشاندهٔ برگ و پوست Ficus binnendijkii برای التیام التهاب و زخم‌های سطحی وجود دارد؛ شواهد بالینی کافی نیست. این کاربردها عمدتاً از تجربه‌های محلی و داده‌های گونه‌های نزدیکِ فیکوس اقتباس شده‌اند.

کاربردهای صنعتی

شیرابهٔ سفیدرنگ آن، مشابه سایر فیکوس‌ها، به‌عنوان چسب طبیعی در صنایع دستی به‌کار رفته و برای فرمولاسیون‌های لاتکسی آزمایشگاهی بررسی شده است. چوب سبک آن گاه در کارهای تزئینی کوچک استفاده می‌شود.

پژوهش‌های دارویی

عصاره‌های برگ به‌دلیل ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی در آزمون‌های آزمایشگاهی برای فعالیت آنتی‌اکسیدانی و ضدمیکروبی بررسی شده‌اند؛ کاربرد درمانی قطعی هنوز تأیید نشده است.

مقابله به آفات بنجامین آمستل

Ficus Binnendijkii مستعد ابتلا به آفات mealy bugs، scale و thrips میباشد. همیشه قبل از خرید و تحویل گیاه آن را از نظر این آفات بررسی نمایید

آفات رایج بنجامین آمستل

در Ficus binnendijkii آفات شایع شامل شپشک آردآلود، شپشک سپردار، کنه تارتن و تریپس است. نشانه‌ها می‌تواند چسبندگی برگ‌ها (عسلک)، لکه‌های زرد، تارهای نازک، پیچیدگی برگ و توقف رشد باشد.

برای کنترل، ابتدا گیاه را قرنطینه کنید و برگ‌ها را با دستمال مرطوب پاک کنید. سپس هر ۷–۱۰ روز یک‌بار، ۲–۳ نوبت از صابون حشره‌کش یا روغن ولک/نیم طبق برچسب استفاده کنید. در آلودگی شدید، حشره‌کش سیستمیک مانند ایمیداکلوپرید (طبق دستور مصرف و با رعایت ایمنی) مؤثر است. افزایش رطوبت و شست‌وشوی پشت برگ‌ها به کاهش کنه کمک می‌کند.

بیماری‌ها و اختلالات مهم

پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب به‌علت آبیاری زیاد و زهکش ضعیف) با زردی عمومی، ریزش برگ و بوی بد خاک همراه است. لکه‌برگی قارچی/باکتریایی نیز می‌تواند لکه‌های قهوه‌ای یا سیاه ایجاد کند.

برای مقابله با پوسیدگی، آبیاری را اصلاح کنید، خاک را سبک و زهکش را بهبود دهید و ریشه‌های قهوه‌ای و نرم را حذف و تعویض گلدان انجام دهید؛ در صورت نیاز از قارچ‌کش‌های عمومی مانکوزب یا کاربندازیم طبق برچسب بهره ببرید. برای لکه‌برگی، آبیاری روی برگ را متوقف کنید، تهویه را بالا ببرید و برگ‌های آلوده را حذف کنید.

پیشگیری

قرنطینه گیاهان تازه، بررسی هفتگی زیر برگ‌ها، نور مناسب و آبیاری بر اساس خشک‌شدن سطح خاک بهترین راه کاهش آفات و بیماری‌هاست.

نحوه تکثیر بنجامین آمستل

تولیدمثل و تکثیر Ficus binnendijkii (بنجامین آمستل)

در طبیعت، بنجامین آمستل با بذر و پراکنش توسط پرندگان و باد تکثیر می‌شود. میوه‌ها پس از رسیدن خورده شده و بذرها در زیستگاه‌های مرطوب جوانه می‌زنند.

در خانه، رایج‌ترین روش تکثیر، قلمه‌گیری ساقه نیمه‌چوبی در بهار یا اوایل تابستان است. قلمه ۱۰–۱۵ سانتی‌متری با چند برگ، در مخلوط سبک و مرطوب کاشته می‌شود. می‌توان از هورمون ریشه‌زا برای افزایش موفقیت استفاده کرد. همچنین تکثیر با خوابانیدن هوایی روی شاخه‌های بلند امکان‌پذیر است.

هشدار - عوارض جانبی

خطرات برای انسان

شیرهٔ شیری‌رنگ این گیاه محرک است. تماس پوستی یا چشمی می‌تواند درماتیت تماسی، خارش و قرمزی ایجاد کند؛ در صورت بلع، تهوع و سوزش دهان گزارش شده است. افراد حساس به لاتکس ممکن است واکنش آلرژیک شدیدتری نشان دهند.

خطرات برای حیوانات خانگی

برای گربه و سگ سمی ملایم است. جویدن یا بلع برگ/ساقه می‌تواند باعث تحریک دهان، آبریزش بزاق، استفراغ و اسهال شود. تماس با شیره ممکن است التهاب پوستی ایجاد کند؛ در موارد شدید، نیاز به ویزیت دامپزشک است.

فیکوس بنجامین فيكوس دیورسیفولیا انجیر چسب فیکوس بنجامین ابلق

درخت نان فیکوس میکروکارپا درخت نان آفریقایی آرتوکارپوس