لاله کوه - گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1399/04/13
لاله کوه - گیاهان بومی ایران
لاله کوه (Tulipa hoogiana) با نام‌های رایج محلی «لاله کوهی» و «لاله وحشی» در ایران و در منابع جهانی عمدتاً با نام «Hoog’s tulip» یا به‌صورت کلی «wild tulip» شناخته می‌شود. این گونه یک ژئوفیت پیازدار از تیره Liliaceae است که در فصل رشد برگ‌های قاعده‌ای باریک تا نیزه‌ای و معمولاً مومی‌رنگ تولید می‌کند و ساقه گل‌دهنده منفرد آن به یک گل درشت و جامی‌شکل ختم می‌شود؛ گلپوش از شش قطعه رنگین تشکیل شده و پرچم‌ها برجسته‌اند. رشد آن در اقلیم‌های سرد تا معتدل کوهستانی، با زمستان‌های سرد و بهار نسبتاً مرطوب، و در خاک‌های سبک، خوب‌زهکشی‌شده و اغلب سنگلاخی بهترین است. این لاله بومی بخش‌هایی از فلات ایران بوده و زیستگاه آن دامنه‌ها و مراتع کوهستانی و تپه‌ماهورهای نیمه‌خشک است.

Nargil_Tulipa hoogiana
نام علمي
Tulipa hoogiana
نام لاتين
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و نام علمی

Tulipa hoogiana که در فارسی با نام «لاله کوه» شناخته می‌شود، از تیرهٔ Liliaceae و از جنس Tulipa است. این گونه از نظر ریخت‌شناسی به گروه لاله‌های کوهستانی آسیای میانه تعلق دارد و با پیاز فلس‌دار زیرزمینی چندساله شناخته می‌شود.

منطقه بومی و پراکنش

لاله کوه بومی آسیای میانه است و در کشورهایی چون تاجیکستان، ازبکستان و بخش‌هایی از افغانستان گزارش شده است. رویشگاه‌های طبیعی آن معمولاً در ارتفاعات میانی تا نسبتاً بلند، در دامنه‌های سنگلاخی و خاک‌های سبک و نسبتاً فقیر قرار دارند.

زیستگاه و بوم‌شناسی

این گونه در اقلیم‌های سرد تا نیمه‌خشک کوهستانی رشد می‌کند و به زمستان‌های سرد و تابستان‌های نسبتاً خشک سازگار است. جوانه‌زنی و رشد رویشی در اوایل بهار رخ داده و گل‌دهی کوتاه ولی چشمگیر دارد. پیازها در دوره خشکی تابستان در حالت رکود باقی می‌مانند.

تاریخچه و اهمیت علمی

Tulipa hoogiana در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم توسط گیاه‌شناسان کاوشگر آسیای میانه توصیف شد. این گونه به‌عنوان یکی از منابع ژنتیکی مهم برای اصلاح نژاد لاله‌های زینتی شناخته می‌شود و در مطالعات فیلوژنتیک جنس Tulipa نقش مرجع دارد.

لاله کوه

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه لاله کوه
متوسط
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  لاله کوه
کمی خشک
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  لاله کوه
18-20 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  لاله کوه
در دشت ها و کوهپایه ها

این لاله متعلق به خانواده لیلیاسه است که گونه های آن بیشتر در مناطق معتدله و نیمه گرمسیری پراکنش دارند. لاله ها پلی مورف هستند از طرفی به دلیل امکان هیبریداسیون بین گونه ای، شناسایی و تفکیک گونه های این جنس عمدتا مشکل است. ازجمله مطالعاتی که توانسته در مورد تعیین جایگاه گونه ها کمک نماید، مطالعه پیاز و کرک های گونه های آن است. 

شرایط محیط رشد

آب‌وهوا و دما

لاله کوه (Tulipa hoogiana) بومی مناطق کوهستانی سرد و نسبتاً خشک است. این گیاه به زمستان‌های سرد برای طی دوره نیاز سرمایی پیاز نیاز دارد و دمای نزدیک صفر تا ۵ درجه سانتی‌گراد در زمستان برای آن مناسب است. در دوره رشد بهاره، دمای روزانه ۱۰ تا ۱۸ درجه و شب‌های خنک رشد بهینه را فراهم می‌کند. گرمای شدید و طولانی‌مدت، به‌ویژه همراه با رطوبت بالا، باعث ضعف پیاز و کاهش گلدهی سال بعد می‌شود.

نور و شدت تابش

لاله کوه گیاهی کاملاً آفتاب‌دوست است و برای گلدهی خوب به حداقل ۶ ساعت نور مستقیم خورشید در روز نیاز دارد. در ارتفاعات، نور شدید ولی هوا خنک است؛ بنابراین در مناطق گرم‌تر بهتر است در جایی کاشته شود که صبح‌ها نور مستقیم و بعدازظهرها کمی سایه داشته باشد تا از سوختگی برگ‌ها و افزایش تبخیر جلوگیری شود.

رطوبت و آبیاری

لاله کوه به رطوبت کم تا متوسط و خاک نسبتاً خشک بین دو آبیاری نیاز دارد. مهم‌ترین نکته برای این گونه، عدم ماندگاری آب در اطراف پیاز است؛ زیرا رطوبت بالا و زهکشی ضعیف به سرعت موجب پوسیدگی پیاز می‌شود. در دوره استراحت تابستانه، آبیاری باید بسیار محدود یا قطع شود تا پیاز در حالت خشک و خنک بماند.

خاک و بستر کشت

بهترین خاک برای لاله کوه، خاک سبک، شنی تا شنی‌رسی با زهکشی عالی است. ترکیب خاک باغچه سبک با ماسه شسته و مقدار کمی کمپوست کاملاً پوسیده مناسب است. واکنش خاک کمی قلیایی تا خنثی (pH حدود ۶٫۸ تا ۷٫۸) ترجیح داده می‌شود. افزودن سنگ‌ریزه یا پرلیت به بهبود تهویه و خروج آب اضافی کمک می‌کند و شرایط طبیعی زیستگاه کوهستانی گیاه را شبیه‌سازی می‌نماید.

Tulipa hoogiana

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

کاربردهای دارویی لاله کوه (Tulipa hoogiana)

پیاز لاله کوه به‌دلیل دارا بودن ترکیبات آلکالوئیدی و ساپونینی، در طب سنتی به‌صورت محدود و با احتیاط استفاده می‌شود. از عصاره پیاز در برخی نواحی برای تسکین دردهای عضلانی و مفصلی به‌صورت ضماد موضعی بهره می‌گیرند. همچنین جوشانده‌های رقیق‌شده آن، در طب بومی به‌عنوان کمک‌کننده در بهبود سرفه‌های خفیف و سرماخوردگی ذکر شده است، هرچند مصرف خوراکی بی‌رویه می‌تواند سمی باشد.

کاربردهای صنعتی و آرایشی

گلبرگ‌های لاله کوه دارای رنگدانه‌های آنتوسیانینی هستند که به‌صورت تجربی برای استخراج رنگ‌های طبیعی با ثبات متوسط در صنایع کوچک رنگرزی پارچه‌های طبیعی و کاغذهای دست‌ساز به‌کار رفته‌اند. عصاره الکلی گل‌ها به‌عنوان افزودنی در فرمولاسیون برخی محصولات آرایشی گیاهی (مانند تونرهای گیاهی و ماسک‌های صورت) به دلیل خاصیت آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی بالقوه پیشنهاد شده است، اگرچه شواهد علمی گسترده و استانداردسازی صنعتی هنوز محدود است.

کاربردهای پژوهشی

به‌دلیل تنوع متابولیت‌های ثانویه، لاله کوه به‌عنوان مدل پژوهشی برای شناسایی ترکیبات فنلی و آنتی‌اکسیدانی جدید در مطالعات فارماکوگنوزی استفاده می‌شود و می‌تواند منبع بالقوه مولکول‌های دارویی آینده باشد.

لاله کوه - گیاهان بومی ایران

سایر اطلاعات

در این گونه کرک ها درهم پیچیده، نامنظم و پشمی شکل اند و در تمام بخش پیاز وجود دارد. در بخش تحتانی، کرک ها متراکم تر و پوسته پیاز قهوه ای روشن، نازک، شکننده و کاغذی است. 


ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس لاله و همه گونه های آن


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره سوسنی ها و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.8 از ۵، بر اساس 5 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید