۱۳۹۳ یکم اسفند

تیموس‌

Thymus ericifoliaThymus که به فارسی تیموس‌ نامیده میشود، گیاهی از خانواده نعناعیان بومی نواحی معتدل اروپا، شمال آفریقا و آسیا می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی معتدل خاک: خاک هایی با زهکشی مناسب

دانستنیهای علمی

خصوصیات - معرفی

شرایط نگهداری تیموس‌

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز نواحی معتدل خاک مورد نياز خاک هایی با زهکشی مناسب

مقابله به آفات تیموس‌

آفات مهم Thymus ericifolia

مهم‌ترین آفات تیموس، شته‌ها، تریپس‌ها و کنه‌های ریز (کنه تارعنکبوتی) هستند. شته‌ها با مکیدن شیره گیاهی باعث پیچیدگی و زردی برگ‌ها می‌شوند. تریپس‌ها لکه‌های نقره‌ای و سوختگی روی برگ‌ها ایجاد می‌کنند. کنه‌ها تار نازک و زردی تدریجی برگ را سبب می‌شوند. در بوته‌های متراکم، حلزون‌ها نیز می‌توانند به برگ‌های جوان آسیب بزنند.

بیماری‌ها و عوامل قارچی

بیماری‌های قارچی مانند پوسیدگی ریشه (فیتوفتورا، پیتیوم) و لکه‌برگی ناشی از آلترناریا یا سپتوریا، در شرایط رطوبت بالا شایع‌ترند. پوسیدگی ریشه با پژمردگی ناگهانی، قهوه‌ای شدن ریشه و بوی نامطبوع خاک همراه است. لکه‌برگی به صورت نقاط قهوه‌ای با هاله روشن روی برگ‌ها دیده می‌شود که در نهایت به ریزش برگ منجر می‌گردد.

روش‌های پیشگیری و مبارزه

مهم‌ترین راهبرد، پیشگیری از طریق مدیریت مزرعه است. استفاده از بستر کاشت با زهکش خوب، آبیاری قطره‌ای و پرهیز از آبیاری غرقابی، تراکم کاشت مناسب و هرس برای تهویه بهتر ضروری است. برای کنترل آفات، شست‌وشوی بوته با آب، رهاسازی کفشدوزک و استفاده محدود از صابون حشره‌کش توصیه می‌شود. در بیماری‌های قارچی، حذف اندام‌های آلوده، ضدعفونی ابزار و در صورت لزوم کاربرد قارچ‌کش‌های مس‌دار کم‌خطر مؤثر است.

نحوه تکثیر تیموس‌

تولیدمثل در طبیعت

Thymus ericifolia در زیستگاه‌های طبیعی عمدتاً با گرده‌افشانی حشرات (به‌ویژه زنبورها و مگس‌های گل‌دوست) تولیدمثل می‌کند. گل‌های معطر با جذب گرده‌افشان‌ها، انتقال گرده بین بوته‌ها را افزایش می‌دهند و به تشکیل بذر می‌انجامند.

پس از رسیدن، بذرها معمولاً با ریزش نزدیک بوته مادر و نیز به کمک باد و حرکت سطحی خاک پراکنده می‌شوند. در شرایط مناسب رطوبت و دمای خاک، جوانه‌زنی رخ می‌دهد؛ اما موفقیت استقرار نهال‌ها به رقابت کم، زهکشی خوب و نور کافی وابسته است. این گونه همچنین می‌تواند با گسترش تدریجی شاخه‌های خزنده و ریشه‌زایی در تماس با خاک لکه‌های متراکم ایجاد کند.

روش‌های تکثیر در خانه

برای تکثیر بذری، بذرها را سطحی روی بستر سبک و استریل (ترکیب پیت/کوکوپیت با پرلیت) پخش کنید و فقط با لایه بسیار نازکی از خاک بپوشانید؛ نور ملایم و رطوبت یکنواخت بدون غرقابی به جوانه‌زنی کمک می‌کند.

تکثیر با قلمه بهترین روش خانگی است: از ساقه‌های نیمه‌خشبی 6–10 سانتی‌متری قلمه بگیرید، برگ‌های پایینی را حذف کنید و در بستر شنی-پرلیتی با رطوبت کنترل‌شده قرار دهید؛ گرمای ملایم و تهویه خوب ریشه‌دهی را تسریع می‌کند.

تقسیم بوته در بهار یا اوایل پاییز نیز مؤثر است؛ بوته‌های مسن را جدا کرده و هر بخش دارای ریشه و چند ساقه سالم را در خاک سبک و آفتابی بکارید.

منابع :

glassy-garden.com
tropicos.org
خلیقی، ا. 1385. گلکاری (پرورش گیاهان زینتی ایران). انتشارات روزبهان، چاپ دهم، 392 صفحه.
دوازده امامی، س. و مجنون حسینی، ن. 1387. زراعت و تولید برخی گیاهان دارویی و ادویه ای. انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم، 300 صفحه.



ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين جنس :
 

آویشن برگ باریک آویشن باغی

گياهان ديگر از همين خانواده :
 

ريحان اسطوخدوس فرانسوی چای کوهی بوته زنجبیلی

  محبوبه آشناور