نام علمي
Tagetes tenuifolia
نام لاتين
signet marigold
دانستنیهای علمی
رده‌بندی علمی و جایگاه تبارزادی
Tagetes tenuifolia با نام علمی کامل Tagetes tenuifolia Cav. از تیرهٔ Asteraceae (کاسنیان/ستاره‌ایان) و از جنس Tagetes است. این جنس به داشتن ترکیبات معطر در اندام‌های هوایی و گل‌آذین‌های کپه‌ای (capitulum) شناخته می‌شود و از نظر رده‌بندی در گروه گیاهان گلدار دولپه‌ای جای می‌گیرد.
منطقه بومی و زیستگاه
زادگاه این گونه آمریکای مرکزی است و به‌ویژه در نواحی مکزیک و پیرامون آن گزارش می‌شود. در طبیعت بیشتر در زیستگاه‌های باز و آفتابی مانند دامنه‌ها، زمین‌های نسبتاً خشک تا نیمه‌خشک، خاک‌های سبک و نواحی دست‌خوردهٔ انسانی (حاشیهٔ راه‌ها و کشتزارها) رشد می‌کند. سازگاری با تابش زیاد و دوره‌های کوتاه خشکی از ویژگی‌های بوم‌شناختی آن است.
تاریخچه کشف و نام‌گذاری
این گونه در ادبیات گیاه‌شناسی به دست آنتونیو خوزه کاوانیلس (Cavanilles) توصیف و نام‌گذاری شد؛ مخفف Cav. پس از نام گونه به همین авторیت اشاره دارد. واژهٔ tenuifolia به معنای «باریک‌برگ» است و به شکل ظریف و نخی‌مانند برگ‌ها دلالت می‌کند.
نام‌های رایج محلی و جهانی
در فارسی، این گیاه غالباً با نام جعفری طلایی شناخته می‌شود. در منابع جهانی، نام‌های رایج آن شامل Signet marigold و Lemon marigold است؛ نام‌هایی که به عطر مرکباتی و گل‌های زرد-طلایی آن اشاره دارند. در اسپانیایی نیز در گروه «cempasúchil»های مرتبط با جنس Tagetes یاد می‌شود، هرچند کاربرد نام‌ها بسته به منطقه متغیر است.
![جعفری طلایی]()
خصوصیات - معرفی
"جعفری طلایی" یکی از گل های زینتی از گونه های گل جعفری و از خانواده ی گل ستاره ای ها می باشد. این گیاه بومی بسیاری از مناطق مکزیک، آمریکای مرکزی، کلمبیا و پرو است.
جعفری طلایی گیاهی علفی و یکساله است که می تواند حدود 50 سانتیمتر (20 اینچ) نیز طول داشته باشد. برگ ها کم و بیش دارای 3 سانتیمتر طول، با بریدگی ها و تقسیمات عمیق و در بخش های کوچک دیده می شوند. این گیاه تعداد زیادی گل های زرد تا نارنجی رنگ و به صورت انتهایی (در انتهای شاخه ها) تولید می کند. هر سرشاخه دارای 7 تا 9 صفحه گل کوچک است. این گل ها علاوه بر جنبه ی زیبایی، خوراکی بوده و به عنوان چاشنی غذاها مورد استفاده قرار می گیرند.
![golden marigold]()
بيشتر مطالعه کنيد :
شرایط محیط رشد
دمای مورد نیاز
نواحی گرمسیری
خاک مورد نیاز
خاک های حاصلخیز
این گیاه نیز مانند سایر گونه های جعفری، آفتاب دوست بوده و در نقاط آفتابی و گرم رشد خوبی دارد. در دماهای کمتر از 16 درجه سانتیگراد، رشدشان کند بود و کلروزه می شوند.
نسبت به قوی بودن زمین از خود حساسیت نشان نمی دهند ولی زمین های مرغوب و قوی باعث می شود که بوته رشد خوبی داشته و در نتیجه گل های درشت تولید کند. پی اچ مناسب محیط کشت آن 6 تا 6.5 است. مسمومیت ناشی از آهن در پی اچ های پایین خاک گزارش شده است. علامت های مسمومیت آهن، شامل نقاط نکروزه و کلروزه و نیز خم شدن برگ به سمت پایین و فنجانی شدن برگ است. اگر میزان نیتروژن خاک زیاد شود، نسبت به برخی از بیماری ها حساس می شود.
این گیاه به رطوبت بالا نیز به نسبت حساس است. برای گلدهی بهتر باید گل های پژمرده چیده شود.
![Tagetes tenuifolia]()
مقابله به آفات جعفری طلایی
از مهمترین بیماری های آن پژمردگی، بوته میری، بلایت ناشی از بوتریتیس، پوسیدگی ریشه و ساقه و بیماری های برگی است. از آفات مهم این گیاه نیز کنه است که با استفاده از سموم قارچ کش و کنه کش می توان این بیماری ها و آفات را کنترل نمود.
![جعفری طلایی]()
نحوه تکثیر جعفری طلایی
تکثیر:
برای تکثیر این گیاهان اغلب از کشت بذرها استفاده می شود. اما از قلمه زدن نیز می توان استفاده کرد که هزینه بیشتری دارد. برای استفاده از قلمه می توان بخش انتهایی شاخساره را به 6 تا 8 سانتیمتر تهیه نمود. بذر این گیاهان را به صورت مستقیم در محل اصلی و یا در خزانه کشت می کنند. در تهیه نشا، بذر در اواخر اسفند تا اواخر فروردین کشت می شود و نشاء پس از دو ماه آماده انتقال می گردد. کشت های دیرتر نیز امکان پذیر است ولی باعث کوچکتر شدن گل ها می شود. در روش کاشت مستقیم به تنک کردن نیاز می باشد.
![golden marigold]()
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس جعفری و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره کاسنی - آستراسه و جنس های آن