بونسای درخت هزار ستاره

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و خاستگاه

Serissa bicolor از خانواده Rubiaceae و در جنس Serissa قرار دارد و گونه‌ی رایج آن Serissa japonica است. این گیاه در فارسی به «درخت هزار ستاره» مشهور است، زیرا در فصل گلدهی با انبوه گل‌های ریز سفید پوشیده می‌شود.

زیستگاه و پراکنش طبیعی

زیستگاه طبیعی سرسا در جنوب چین، تایوان و مناطق مرطوب آسیای جنوب‌شرقی است. در طبیعت، این گیاه در حاشیه جنگل‌ها، کناره نهرها و زمین‌های نسبتاً باتلاقی با خاک اسیدی و مرطوب رشد می‌کند. وجود مه، رطوبت بالا و تابستان‌های گرم از ویژگی‌های اقلیمی رویشگاه آن است.

ویژگی‌های مورفولوژیک

Serissa bicolor دارای برگ‌های کوچک دو‌رنگ (حاشیه روشن و مرکز سبز تیره) است که آن را از فرم‌های سبز متمایز می‌کند. شاخه‌بندی متراکم و تنه‌ی ظریف آن، گونه‌ای ایده‌آل برای بونسای ایجاد می‌کند. گل‌های لوله‌ای-ستاره‌ای سفید، شاخص‌ترین ویژگی تزیینی این گونه هستند.

تاریخچه و کاربرد در بونسای

استفاده از سرسا به عنوان بونسای از سده‌های گذشته در چین و سپس ژاپن رایج شده است. در متون بونسای قرن نوزدهم، از Serissa به عنوان «درخت برف تابستانی» یاد شده است. انتخاب فرم bicolor نتیجه جهش‌ها و برنامه‌های به‌نژادی برای افزایش جذابیت زینتی برگ‌ها بوده است.

خصوصیات - معرفی

ساقه و فرم کلی بونسای هزار ستاره

ساقه‌های Serissa Bicolor Bonsai نازک اما چوبی و منشعب هستند و به‌تدریج پوسته‌پوسته می‌شوند. رنگ ساقه در جوانی سبز مایل به قهوه‌ای است و با افزایش سن به قهوه‌ای خاکستری روشن تبدیل می‌شود. این گیاه تاجی متراکم، انبوه و فشرده تشکیل می‌دهد که برای فرم‌دهی بونسای بسیار مناسب است.

برگ‌ها: شکل، اندازه و رنگ

برگ‌ها کوچک، بیضوی تا کشیده و معمولاً ۳–۸ میلی‌متر طول دارند. رنگ برگ‌ها سبز تیره براق است و اغلب حاشیه‌ای روشن‌تر یا متمایل به کرم دارند که جلوه دو‌رنگ (Bicolor) ایجاد می‌کند. بافت برگ چرمی و نسبتاً ضخیم است و به‌صورت متقابل روی ساقه قرار می‌گیرد.

گل‌ها و سایر اندام‌ها

گل‌ها ستاره‌ای شکل، پنج‌گلبرگی و بسیار کوچک‌اند و معمولاً به رنگ سفید خالص یا سفید با هاله‌ای صورتی ظاهر می‌شوند. هر گل در انتهای شاخه‌های نازک و جوان تشکیل می‌شود و در زمان گل‌دهی تاج گیاه پوشیده از “ستاره‌های” سفید می‌شود. میوه‌ها کوچک و نامشخص‌اند و بیشتر ارزش زینتی گیاه به برگ‌ها و گل‌های فراوان آن وابسته است.

شرایط نگهداری بونسای درخت هزار ستاره

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 20 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک سبک مخلوط خاک هوموسی و پیت و تورب

نور مناسب برای بونسای هزار ستاره (Serissa bicolor)

بونسای هزار ستاره به نور زیاد ولی غیرمستقیم نیاز دارد. بهترین مکان، کنار پنجره‌ی شرقی یا غربی با فیلتر پرده نازک است. تابش مستقیم و شدید ظهر به‌ویژه در تابستان می‌تواند باعث سوختگی برگ‌های ریز آن شود. در فضای باز، محل نیم‌سایه‌روشن ایده‌آل است.

دما و تهویه هوا

دمای مناسب برای Serissa bicolor در طول روز ۲۰ تا ۲۶ درجه سانتی‌گراد است. هوای سرد زیر ۱۰ درجه و همچنین نوسان شدید دما باعث ریزش برگ می‌شود. گیاه به تهویه ملایم نیاز دارد؛ اما نباید در مسیر مستقیم باد کولر یا بخاری قرار گیرد، زیرا استرس خشکی و دمایی ایجاد می‌کند.

رطوبت محیط

این بونسای ذاتاً رطوبت‌دوست است و در هوای خشک آپارتمان دچار خشکیدگی نوک برگ‌ها می‌شود. رطوبت نسبی ۵۰–۷۰٪ ایده‌آل است. می‌توان زیرگلدانی حاوی سنگریزه و آب (بدون تماس مستقیم ته گلدان با آب) قرار داد و گهگاه غبارپاشی ملایم روی برگ‌ها انجام داد، به‌شرطی که در محیط بسیار سرد یا بدون جریان هوا نباشد.

خاک و زهکشی

Serissa bicolor به خاکی با زهکشی بالا و در عین حال نگهدارنده رطوبت نیاز دارد. ترکیبی از خاک برگ استریل، پرلیت یا پومیس و کمی کوکوپیت مناسب است. خاک‌های خیلی سنگین و رسی موجب ماندن آب و پوسیدگی ریشه می‌شوند. وجود سوراخ‌های کافی در گلدان بونسای برای خروج آب اضافی ضروری است.

آبیاری و شرایط پایدار محیطی

سطح خاک باید کمی مرطوب بماند و هرگز کاملاً خشک نشود. آبیاری زمانی انجام شود که ۲–۳ سانتی‌متر بالایی خاک نسبتاً خشک شده باشد. ثبات شرایط محیطی برای این گیاه بسیار مهم است؛ جابه‌جایی مکرر، تغییر ناگهانی نور یا دما، و آبیاری نامنظم به سرعت باعث زردی و ریزش برگ‌ها می‌شود.

مقابله به آفات بونسای درخت هزار ستاره

آفات رایج در بونسای Serissa Bicolor

شپشک آردآلود، شته و کنه تارتن از آفات شایع هستند و با مکیدن شیره گیاه باعث زردی برگ، ریزش، چسبندگی (عسلک) و رشد کپک دوده‌ای می‌شوند. در اولین نشانه‌ها، گیاه را ایزوله کنید و زیر و روی برگ‌ها را دقیق بررسی کنید.

برای کنترل، ابتدا با پنبه آغشته به الکل ۷۰٪ شپشک‌ها را پاک کنید و سپس با صابون حشره‌کش یا محلول ملایم روغن نیم/ولک (طبق برچسب) هر ۷–۱۰ روز تکرار کنید. در آلودگی شدید، استفاده از حشره‌کش سیستمیک مجازِ گیاهان آپارتمانی با رعایت دستور مصرف می‌تواند مؤثر باشد.

بیماری‌ها و مشکلات قارچی–باکتریایی

لکه‌برگی قارچی، پوسیدگی ریشه و طوقه (معمولاً در اثر آبیاری زیاد و زهکش ضعیف) و سفیدک سطحی از مهم‌ترین بیماری‌ها هستند. نشانه‌ها شامل لکه‌های قهوه‌ای/سیاه، پژمردگی با خاک مرطوب، بوی نامطبوع ریشه و پوشش سفید پودری روی برگ است. بیشتر بیماری‌ها از رطوبت ماندگار و تهویه ناکافی شروع می‌شوند.

اقدام‌ها: آبیاری را فقط پس از نیمه‌خشک شدن سطح خاک انجام دهید، زهکش را بهبود دهید و برگ‌های آلوده را حذف کنید. در پوسیدگی، تعویض خاک، هرس ریشه‌های قهوه‌ای و ضدعفونی ابزار ضروری است. برای کنترل قارچ‌ها از قارچ‌کش‌های مناسب (مانند ترکیبات مسی یا گوگرد برای سفیدک) طبق برچسب و با فاصله‌گذاری مناسب استفاده کنید.

بوته ترقه پارتریج‌بری (میوه کبکی) جِنیپاپو بی کُرک گیاه آبنباتی