نام علمي
Rosmarinus eriocalyx
دانستنیهای علمی
ردهبندی و جایگاه تبارشناختی
Rosmarinus eriocalyx با نام فارسی رزماری کاسهکرکی از خانواده نعناعیان (Lamiaceae) است؛ خانوادهای شناختهشده بهواسطه ساقه چهارگوش، برگهای معطر و گلآذینهای غنی از ترکیبات اسانسی. این گونه در جنس Rosmarinus توصیف شده است (هرچند در طبقهبندیهای جدید، بسیاری از گونههای رزماری در سرده Salvia ادغام شدهاند).
منطقه بومی و زیستگاه
خاستگاه طبیعی رزماری کاسهکرکی ناحیه مدیترانه غربی، بهویژه بخشهایی از شمالغرب آفریقا (مانند مراکش و الجزایر) گزارش میشود. زیستگاه معمول آن دامنههای سنگلاخی، تپهماهورهای خشک، بوتهزارهای مدیترانهای و خاکهای آهکی با زهکش بالا است؛ جایی که تابستانهای گرم و خشک و زمستانهای ملایم غالباند.
ویژگی نام و تمایز علمی
صفت گونهای eriocalyx از ریشههای یونانی/لاتین بهمعنای «کاسهگل پشمینه/کرکی» گرفته شده و به یکی از شاخصترین ویژگیهای ریختشناختی آن اشاره دارد: کرکداری محسوس کاسهگل (calyx) که میتواند در شناسایی میدانی و تمایز از برخی خویشاوندان نزدیک مفید باشد.
تاریخچه توصیف و نامهای رایج
این گیاه در چارچوب اکتشافات گیاهشناسی مدیترانه در سدههای ۱۸ و ۱۹ میلادی وارد ادبیات توصیفی شد و سپس در فلورهای منطقهای تثبیت گردید. در متون جهانی، نام رایج Rosemary برای رزماریها بهکار میرود و برای این گونه نیز گاه بهصورت Eriocalyx rosemary ذکر میشود، در حالیکه نام فارسیِ «رزماری کاسهکرکی» بازتاب مستقیم صفت علمی آن است.
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی خشک
دماي مورد نياز
9 تا 28 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک های سبک و غنی از ترکیب های کلسیم
|
ریختشناسی کلی
Rosmarinus eriocalyx (رزماری کاسهکرکی) درختچهای همیشهسبز از تیره نعناعیان است که اندامهای آن با ویژگیهای معطر و سازگاری با خشکی شناخته میشوند.
ساقه و شاخهها
ساقهها عموماً چوبی و پرشاخهاند؛ شاخههای جوانتر سبز تا خاکستری-سبز بوده و با افزایش سن به رنگ قهوهای-خاکستری و بافتی سختتر تبدیل میشوند. سطح شاخهها ممکن است پوشش کرکی ظریف داشته باشد و در گرهها (محل اتصال برگها) تراکم جوانهها بیشتر دیده شود.
برگها
برگها ساده، باریک و خطی تا نیزهای باریک هستند و معمولاً بهصورت متقابل روی ساقه قرار میگیرند. پهنک برگ چرمی و حاشیهها غالباً کمی به سمت زیر برگ برگشتهاند. سطح رویی برگ سبز تیره و براقتر و سطح زیرین روشنتر است و میتواند به دلیل وجود کرکهای ریز، حالت خاکستری-سبز پیدا کند. برگها غالباً کمپهنا و نسبتاً کوتاه بوده و نوک آنها تیز تا نسبتاً کند است.
گلآذین و گلها
گلها معمولاً در بخشهای انتهایی شاخهها و در محور برگها بهصورت دستههای کوچک (حلقههای کاذب) ظاهر میشوند. جام گل دولبه و رنگ آن اغلب آبی روشن تا بنفش کمرنگ (گاه متمایل به سفید) است. کاسه گل در این گونه بهطور شاخص کرکدار است و همین ویژگی در نام eriocalyx (کاسهپُرکرک) بازتاب یافته است.
میوه و دانه
پس از گلدهی، میوه از نوع فندقههای کوچک (چهار فندقه درون کاسه پایا) تشکیل میشود که ریز، خشک و معمولاً قهوهای تیره هستند و درون کاسه کرکدار باقی میمانند.
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
کاربردهای دارویی و بهداشتی
مهمترین استفاده شناختهشده برای Rosmarinus eriocalyx (رزماری کاسهکرکی) مشابه دیگر رزماریها، بهرهگیری از اندامهای هوایی معطر (برگ و سرشاخه گلدار) بهعنوان منبع ترکیبات اسانسی است. این اسانسها در کاربردهای سنتی و فرآوردههای بهداشتی بهعنوان خوشبوکننده، ترکیب ضدبو، و گاه در فرمولهای موضعی با هدف کمک به احساس گرمی و آرامش عضلانی بهکار میروند. در مصرف دارویی، رعایت دوز و پرهیز از مصرف خودسرانه (بهویژه در بارداری، شیردهی و افراد حساس) ضروری است.
کاربرد صنعتی و غذایی (طعمدهنده و اسانس)
برگهای خشک یا تازه میتوانند بهعنوان طعمدهنده معطر در صنایع غذایی و ادویهجات استفاده شوند (مشابه رزماری معمولی)، هرچند میزان پذیرش صنعتی آن وابسته به دسترسی، استانداردسازی و کیفیت اسانس است. همچنین از عصاره/اسانس در تولید صابونها، شامپوها، کرمها و محصولات آرایشی-بهداشتی بهعنوان عامل معطر و آنتیاکسیدانی استفاده میشود.
کاربرد زینتی و فضای سبز
این گونه بهدلیل برگهای باریک معطر و گلدهی جذاب، برای کاشت زینتی در باغهای کمآببر، حاشیهکاری و کاشت تودهای مناسب است. تحمل نسبی به خشکی و خاکهای سبک، آن را برای فضای سبز مناطق مدیترانهای و نیمهخشک مطلوب میکند.
جذب گردهافشانها و مدیریت زیستی
گلهای رزماری معمولاً برای زنبورها و دیگر گردهافشانها جذاباند و میتوانند به افزایش تنوع زیستی باغ و بهبود گردهافشانی در پیرامون کمک کنند. بوی معطر شاخساره نیز در برخی طراحیها بهعنوان عامل بازدارنده ملایم برای برخی حشرات مزاحم مطرح میشود، هرچند اثر آن بسته به شرایط محیطی متغیر است.
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره نعناعیان و جنس های آن