دانستنیهای علمی
ردهبندی و ویژگیهای عمومی
Rosa carolina یک گونه وحشی از تیرهٔ Rosaceae و جنس Rosa است. این گونه در گروه رزهای بوتهای چندساله قرار میگیرد و به دلیل مقاومت بالا به سرما و خشکی شناخته میشود. بوتهها معمولاً ۳۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر ارتفاع دارند و ساقهها دارای خارهای ریز و متعدد هستند.
منطقه بومی و پراکنش
زادگاه اصلی Rosa carolina شرق و مرکز آمریکای شمالی است. این گونه بهطور طبیعی در کانادا (از انتاریو تا نوااسکوشیا) و در بسیاری از ایالتهای ایالات متحده، بهویژه در مناطق شرقی، یافت میشود. گسترش آن نتیجه سازگاری بالا با طیف وسیعی از شرایط آبوهوایی قارهای است.
زیستگاه طبیعی
Rosa carolina بیشتر در چمنزارهای باز، حاشیه جنگلها، کنار جادهها و دامنههای آفتابگیر رشد میکند. ترجیح آن خاکهای نسبتاً سبک، با زهکشی خوب و از کمی اسیدی تا خنثی است. حضور آن اغلب شاخص زیستبومهای نیمهطبیعی و نسبتاً کمدستخورده است.
تاریخچه و اهمیت علمی
این گونه در قرن هجدهم توسط گیاهشناسان اروپایی توصیف شد و بهعنوان یکی از «رزهای بومی آمریکا» مورد توجه قرار گرفت. Rosa carolina در برنامههای اصلاح نژادی رز بهعنوان منبع ژنتیکی مقاومت و سازگاری اقلیمی استفاده شده است.
![رز کارولینا]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی معتدل تا نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک هایی با رطوبت کافی
|
"رز کارولینا" درختچه ای از انواع رزها است که بومی آمریکای شمالی می باشد اما می تواند در نزدیکی ایالت متحده و کانادا نیز یافت شود. این گیاه معمولاً در سراسر نواحی مرتعی و بیشه زارها و یا جنگل های باز و اطراف جاده ها یافت می شود.
این درختچه دارای شاخه های متعدد با عادت رشد مستقیم و افراشته و در برخی موارد به صورت پراکنده می باشد. شاخه های روی ساقه های چوبی نیز بلند و باریک و مستقیم بوده و اغلب به صورت جفت و متقابل قرار دارند. ساقه های فصل رشد جاری فاقد کرک و به رنگ های سبز تا قرمز مایل به صورتی بوده که به مرور زمان به رنگ قهوه ای تبدیل می شوند.
برگ ها به صورت متناوب، مرکب، هر برگ حاوی 5 تا 7 برگچه، دارای دمبرگ کوتاه هستند. ساقه های مرکزی هر برگ مرکب دارای کرک های بسیار ریزی است. هر برگچه به صورت تخم مرغی شکل، به طول حدود دو اینچ و عرض یک اینچ و با حاشیه ای دندانه دار دیده می شود. در پایه ی هر برگ مرکب، دو گوشوارک وجود دارد.
گل ها به صورت منفرد و دارای دمگلی کرکدار می باشد. هر گل دارای پنج عدد گلبرگ صورتی رنگ (به ندرت سفید رنگ)، پنج کاسبرگ سبز رنگ، تعدادی پرچم به رنگ زرد روشن و یک مادگی پهن در مرکز گل می باشد. این گل ها معطر هستند. دوره ی گلدهی در طول اوایل تابستان و تقریباً به مدت یک ماه ادامه دارد.
میوه های این گیاهان که به آنها Hip گفته می شود پس از اتمام دوره ی گلدهی ظاهر می شوند. این میوه ها به رنگ قرمز روشن می باشند که در مقایسه با سایر گونه های رز، کمی پهن تر می باشند.
سیستم ریشه ای این گیاه به صورت یک ریشه ی مرکزی مستقیم و عمیق به همراه ریشه های فرعی بسیار می باشد.
![Carolina rose]()
شرایط محیط رشد
بهترین شرایط رشد برای این گیاه، خاک هایی با آبیاری منظم و متوسط تا مرطوب و مکان هایی با آفتاب کامل است.
در آفتاب کامل، بیشترین میزان گلدهی و مقاومت به بیماری در این گیاه مشاهده شده است.
آبیاری این گیاه باید به صورت عمیق و منظم (به خصوص در صبح زود) صورت گیرد.
تهویه ی مناسب هوا به بهبود رشد گیاه و کنترل بیماری های برگی کمک می کند.
مالچ پاشی در تابستان به نگهداری رطوبت و نیز خنک ماندن منطقه ی ریشه کمک بسیاری خواهد کرد.
این گیاهان هم در طول فصل رشد و هم در طول فصل زمستان باید به حذف برگ های پژمرده و آلوده از روی گیاه و اطراف آن اقدام نمود تا بیماری گسترش پیدا نکند.
تاج گیاه باید در فصل زمستان در نواحی با آب و هوای سرد، در برابر سرما محافظت گردد.
هرس مناسب در اواخر زمستان تا اوایل بهار به رشد بهتر و افزایش گلدهی این گیاهان منجر خواهد شد.
![Rosa Carolina]()
مقابله به آفات رز کارولینا
از مشکلات این گیاهان مستعد و حساس بودن آنها نسبت به بسیاری از بیماری ها است. از جمله بیماری هایی که به این گیاهان صدمه وارد می کنند می تواند به سوختگی سیاه، سفیدک پودری و زنگ اشاره کرد. اگرچه کشت و عملیات به زراعی مناسب می تواند در درجه اول سبب دفاع گیاه در مقابل بیماری ها شود اما استفاده از قارچ کش های مناسب در طول فصل رشد به ویژه در آب و هوای مرطوب نیز می تواند سبب پیشگیری و مانع از پیشرفت بیماری ها گردد.
![رز کارولینا]()
نحوه تکثیر رز کارولینا
این گیاهان را می توان از طریق کشت بذر، تقسیم ریزوم های سطحی و نیز ریشه دار کردن قلمه ها تکثیر نمود.