این گیاه با نام علمی Nectandra coriacea و نام مرسوم (Lancewood) که به فارسي نکتاندرا چرمی (لنسوود) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Lauraceae بومي بومی جنوبشرق ایالات متحده آمریکا (بهویژه فلوریدا)، کارائیب و بخشهایی از آمریکای مرکزی؛ بهطور طبیعی در جنگلهای نیمهگرمسیری مرطوب، زمینهای باتلاقی و مناطق کمارتفاع رشد میکند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا شنی غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت؛ تحملپذیر نسبت به خاکهای مرطوب؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7
دانستنیهای علمی
نام علمي
Nectandra coriacea
ردهبندی و نامگذاری علمی
Nectandra coriacea گونهای از خانواده Lauraceae (خانواده برگبوها) است که شامل درختان معطر و همیشهسبز متعددی مانند برگبو (Laurus nobilis) میشود. جنس Nectandra دهها گونه درختی نئوتروپیک را در بر میگیرد که بسیاری از آنها در جنگلهای بارانی آمریکای استوایی حضور دارند. نام گونهای coriacea به معنای «چرمی» است و به بافت محکم و ضخیم برگها اشاره دارد. در برخی منابع قدیمی، این گونه تحت نامهای مترادف توصیف شده، اما ردهبندی مدرن آن را در جنس Nectandra تثبیت کرده است.
منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی
منشأ طبیعی Nectandra coriacea در ناحیه کارائیب و بخشهایی از آمریکای مرکزی و شمال آمریکای جنوبی است. این درخت در جزایری مانند جامائیکا، کوبا، هیسپانیولا و نیز در سواحل ونزوئلا و گویانها گزارش شده است. حضور آن اغلب در جنگلهای ساحلی و کمارتفاع تا ارتفاعات متوسط دیده میشود. در برخی نواحی، به دلیل جابهجایی بذر توسط پرندگان و انسان، شعاع پراکنش آن اندکی فراتر از محدوده بومی گسترش یافته است.
زیستگاه و بومشناسی
Nectandra coriacea در جنگلهای همیشهسبز مرطوب، جنگلهای نیمهخشک و حاشیه رودخانهها رشد میکند. این گونه به خاکهای نسبتاً عمیق، با زهکش خوب و رطوبت بالا سازگار است و اغلب بخشی از تاجپوش جنگلهای ثانویه و اولیه محسوب میشود. میوههای گوشتدار آن توسط پرندگان و پستانداران کوچک خورده شده و بذرها پراکنده میشوند، بنابراین در پویایی جنگل و جانشینی اکولوژیک نقش دارد.
تاریخچه مطالعه و کاربردهای علمی
این گونه از سده نوزدهم در فلورهای کارائیب و آمریکای گرمسیری توصیف شده و به دلیل تعلق به Lauraceae مورد توجه گیاهشناسان اقتصادی بوده است. چوب و ترکیبات شیمیایی معطر در این جنس به پژوهشهای فارماکوگنوزی و شیمی گیاهی پیوند خورده است، هرچند دادههای اختصاصی درباره Nectandra coriacea هنوز محدود است. بررسیهای فلوریستیک اخیر، جایگاه آن را بهعنوان یکی از اجزای پایدار جنگلهای کمارتفاع کارائیب تأیید کرده است.
خصوصیات - معرفی
ساقه و تنه
نکتاندرا چرمی درختی همیشهسبز با ساقهی چوبی و محکم است که در زیستگاه طبیعی خود میتواند تا حدود ۱۰–۲۰ متر ارتفاع برسد. پوست تنه به رنگ قهوهای تا خاکستری تیره است و در گیاهان مسن ترکخورده و پوستهپوسته میشود. بافت چوب سخت و متراکم بوده و به دلیل استحکام بالا به نام لنسوود (چوب نیزه) شناخته میشود. شاخهها نسبتاً صاف، استوانهای و اغلب سبزمایلبهقهوهای هستند.
برگها
برگهای نکتاندرا coriacea ساده، کامل و به صورت متناوب روی شاخه قرار میگیرند. شکل برگها بیضوی تا بیضوی-کشیده است و طول آنها معمولاً بین ۶ تا ۱۵ سانتیمتر و عرض ۲ تا ۵ سانتیمتر است. سطح فوقانی برگ براق، چرمی و سبز تیره است و سطح زیرین روشنتر، سبز مایل به زرد تا سبز روشن دیده میشود. رگبرگ میانی برجسته و رگبرگهای جانبی منظم و ظریفاند. حاشیه برگها صاف و نوک آنها اندکی تیز یا کمی دمدار است.
گلها
گلهای نکتاندرا چرمی کوچک، خوشهای و اغلب در گلآذینهای خوشهای یا پانیکولی در انتهای شاخهها یا در زاویه برگها تشکیل میشوند. رنگ گلها سفید مایل به کرم تا زرد کمرنگ است. قطر هر گل معمولاً کمتر از ۱ سانتیمتر بوده و کاسبرگها و گلبرگها ظریف و کموبیش شبیه هم هستند. گلها معطر بوده و در فصلهای گرمتر سال ظاهر میشوند و به واسطهی اندازهی کوچک خود جلوهای ظریف به تاج درخت میدهند.
میوه و دانه
میوه این گیاه ستهای کوچک، بیضوی تا تقریباً کروی است که با رسیدن به رنگ بنفش تیره تا تقریباً سیاه در میآید. قطر میوه معمولاً ۱ تا ۱٫۵ سانتیمتر است. هر میوه معمولاً حاوی یک دانهی نسبتاً درشت با پوستهای سخت است. میوهها روی دممیوههای باریک قرار گرفته و در حالت رسیده در تضاد با برگهای سبز تیره، ظاهر تزئینی مشخصی ایجاد میکنند.
شرایط نگهداری نکتاندرا چرمی (لنسوود)
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک لومی تا شنی غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت؛ تحملپذیر نسبت به خاکهای مرطوب؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7
|
دمای مناسب برای رشد نکتاندرا چرمی
گیاه Nectandra coriacea یک گونه گرمسیری است و بهترین رشد آن در دمای ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتیگراد رخ میدهد. دمای زیر ۱۰ درجه میتواند به برگها و شاخههای جوان آسیب برساند و یخزدگی را تحمل نمیکند. در مناطق با زمستان سرد، کاشت در گلخانه گرم یا گلدان قابلجابجایی توصیه میشود.
رطوبت هوا و آبیاری
این گونه محیطهای با رطوبت نسبی متوسط تا بالا (۶۰ تا ۸۰ درصد) را ترجیح میدهد. خشکی طولانیمدت هوا باعث قهوهای شدن حاشیه برگها و کاهش رشد میشود. آبیاری باید منظم و یکنواخت باشد؛ خاک همیشه کمی مرطوب بماند اما غرقابی نشود. در تابستان آبیاری بیشتر و در زمستان کاهش داده شود.
نور و شدت تابش
Nectandra coriacea به نور زیاد و فیلترشده نیاز دارد. بهترین محل، نیمسایه روشن زیر تاج درختان بلند یا کنار پنجره با پرده نازک است. تابش مستقیم و شدید آفتاب بهویژه در بعدازظهر میتواند موجب سوختگی برگها شود، درحالیکه کمبود نور، رشد کند و فاصله گرهها را زیاد میکند.
خاک، زهکشی و pH
این درخت در خاکهای عمیق، غنی از مواد آلی و دارای زهکشی خوب بهترین عملکرد را دارد. مخلوطی از خاک باغچه سبک، کود دامی پوسیده یا کمپوست و مقدار کمی شن یا پرلیت مناسب است. pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود ۶ تا ۷) برای جذب مناسب عناصر غذایی توصیه میشود و خاکهای سنگین و باتلاقی برای ریشهها نامطلوب هستند.
باد، مکان کاشت و نگهداری
محل کاشت باید از بادهای سرد و خشک محافظت شود، زیرا باد شدید موجب تبخیر زیاد و شکستگی شاخههای جوان میگردد. فاصله از سایر درختان باید طوری باشد که ریشهها فضای کافی برای گسترش داشته باشند. مالچپاشی اطراف طوقه با بقایای گیاهی به حفظ رطوبت، تعدیل دما و بهبود ساختار خاک کمک میکند.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :