Narcissus poeticus pheasant's eye narcissus که به فارسی نرگس چشم قرقاولی نامیده میشود، گیاهی از خانواده پیاز، بومی اروپا (فرانسه تا یونان) می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی معتدل تا نیمه گرمسیری خاک: خاک های شنی – رسی با رطوبت کافی
نام علمي
Narcissus poeticus
نام لاتين
pheasant's eye narcissus
خصوصیات - معرفی
گیاه زینتی "نرگس چشم قرقاولی" یکی از اولین گونه های جنس نرگس کشت شده می باشد که دارای قدمتی بیش از سایر گونه های نرگس است و حتی در افسانه های یونان نیز از این گیاه نام برده شده است. این گیاه دارای عطر فوق العاده ای با یک حلقه از گلبرگ های سفید خالص و طویل می باشد. این گونه گیاهی بومی اروپا ( از فرانسه تا یونان) است که در شمال آمریکا نیز به صورت اهلی در آمده است.
این گیاه، دائمی، پیازدار (پیاز پوشیده) از خانواده آماریلیداسه می باشد. گل ها دارای جام شش قسمتی (سه گلبرگ و سه گلبرگ نما) هستند که از میان گلبرگ ها قسمتی توسعه یافته به نام تاج (از ضمائم گلپوش یا پرچم) نمایان است.
![pheasant's eye narcissus]()
![pheasant's eye narcissus]()
شرایط نگهداری نرگس چشم قرقاولی
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی معتدل تا نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک های شنی – رسی با رطوبت کافی
|
پیاز نرگس در اثر خشکی خاک و گرمای هوا در تابستان به خواب می رود. خارج سازی پیازهای نرگس نیز در تابستان انجام می شود. گرمایی که در ابتدا بر سوخ های تازه برداشت شده وارد می کنیم 22 درجه سانتیگراد به مدت 4 روز می باشد. بعد باید سرمادهی کنیم.
از آبیاری زیاد و یا تنش آبی برای نرگس باید اجتناب کرد. معمولاً نرگس را هفته ای یک الی دو بار باید آبیاری کرد.
برای کنترل ارتفاع گیاه، در نرگس های گلدانی تیمار سرمایی یا اتفن 1000-2000 پی پی ام بکار می رود. برخی از سوخ ها دو ساقه گلدهنده و برخی از گل ها یک عدد گل تولید می کنند. ساقه گلدهنده بدون برگ در نرگس را Scape می گویند.
عمق کشت معمولاً 20 سانتیمتر از پایین سوخ تا سطح گلدان می باشد. در کشت سوخ گلدانی دقت شود که چون مشکل تهویه داریم، قسمتی از نوک یا گردن سوخ را خارج از خاک نگه می داریم.
![Narcissus poeticus]()
![Narcissus poeticus]()
مقابله به آفات نرگس چشم قرقاولی
آفات رایج نرگس چشمقرقاولی
مهمترین آفات Narcissus poeticus شامل مگس پیاز نرگس (Narcissus bulb fly)، شتهها و تریپس هستند. لارو مگس پیاز با تغذیه از بافت پیاز باعث نرمشدن، بوی نامطبوع و توقف رشد میشود. شته و تریپس با مکیدن شیره گیاهی موجب زردی برگ، بدشکلی گل و انتقال بیماریهای ویروسی میگردند. بازرسی دورهای پیازها و برگها برای تشخیص زودهنگام آلودگی حیاتی است.
بیماریهای قارچی و باکتریایی
پوسیدگیهای پیاز و طوقه (مانند پوسیدگی قاعدهای و کپک خاکستری Botrytis) در رطوبت بالا و زهکشی ضعیف تشدید میشوند و لکههای قهوهای، کپک خاکستری و لهیدگی ایجاد میکنند. در خاکهای آلوده، احتمال پوسیدگی نرم باکتریایی نیز افزایش مییابد. رطوبت ماندگار مهمترین عامل محرک بیماریهای پوسیدگی در نرگس است.
روشهای پیشگیری و کنترل
پیازهای سالم و سفت انتخاب کنید و از کاشت پیازهای زخمی یا لکهدار بپرهیزید. خاک سبک با زهکشی مناسب فراهم کرده و آبیاری را طوری تنظیم کنید که سطح خاک بین دو آبیاری کمی خشک شود. بقایای آلوده را جمعآوری و معدوم کنید و تناوب کشت را رعایت نمایید. برای آفات مکنده از شستوشوی برگها، تلههای چسبنده و در صورت نیاز صابونهای حشرهکش استفاده کنید؛ برای مگس پیاز، حذف پیازهای آلوده و جلوگیری از تخمگذاری با پوشش توری در فصل پرواز مؤثر است. در شیوع قارچی، ضدعفونی ابزار و استفاده هدفمند از قارچکشهای مجاز با نظر کارشناس توصیه میشود.
![نرگس چشم قرقاولی]()
![نرگس چشم قرقاولی]()
نحوه تکثیر نرگس چشم قرقاولی
ازدیاد نرگس توسط کشت بذر، فلس جفتی، پیازی و کشت بافت صورت می گیرد. روش ازدیاد بذری به منظور دستیابی به واریته های جدید و کارهای به نژادی مورد استفاده قرار می گیرد. در روش فلس جفتی، فلس ها را به صورت جفت همراه با قسمتی از صفحه پایگاهی کشت می کنند.
نرگس گیاهی است که قدرت سوخ دهی خوبی دارد و حتی ممکن است پس از مدتی به سبب تراکم زیاد سوخک در اطراف گیاه، گلدهی کم شود. برای رفع این حالت، سوخ ها را از خاک خارج کرده و در جایی دیگر می کاریم.
در هنگام حمل و نقل سوخ ها، اتیلن تولید شده از سوخ های بیمار یا آسیب دیده ممکن است نرعقیمی در گل ها ایجاد کند.
با استفاده از کشت بافت می توان سوخک تولید نمود. البته این سوخک ها بسیار ریز می باشند و چند سال زمان نیاز دارند تا به قدرت کافی برای گلدهی برسند.