این گیاه با نام علمی Kalmia angustifolia و نام مرسوم (Sheep Laurel) که به فارسي کالمیای باریکبرگ ناميده ميشود، گياهي از خانواده Ericaceae بومي بومی شرق آمریکای شمالی؛ از شرق کانادا تا شمالشرق ایالات متحده، در جنگلهای اسیدی، باتلاقها، زمینهای مرطوب و مناطق بوتهزار رشد میکند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک سبک، شنی یا پیتماسدار با زهکشی مناسب؛ نیازمند خاک اسیدی؛ pH حدود 4 تا 5.5
دانستنیهای علمی
نام علمي
Kalmia angustifolia
خانواده و ردهبندی گیاهشناسی
Kalmia angustifolia یا «کالمیای باریکبرگ» از خانواده Ericaceae (اریکاسه، خانواده خلنگیان) است. این گونه به سردهٔ Kalmia تعلق دارد که شامل چندین گونه همیشهسبز زینتی و وحشی است. گیاهان این سرده به دلیل برگهای چرمی، گلهای چتری و همزیستی با قارچهای میکوریزی در خاکهای فقیر شناخته میشوند.
منطقه بومی و گستره پراکنش
خاستگاه اصلی Kalmia angustifolia، شمالشرقی آمریکای شمالی است؛ از استانهای شرقی کانادا تا شمال و شرق ایالات متحده. این گونه در نواحی سرد و معتدل قاره آمریکای شمالی حضور دارد و بیشتر در مناطقی با زمستانهای سرد و تابستانهای خنک یا معتدل دیده میشود. پراکنش طبیعی آن با مناطق دارای بارندگی نسبتاً بالا و رطوبت جوی متوسط همپوشانی دارد.
زیستگاه و بومشناسی
زیستگاه اصلی کالمیای باریکبرگ شامل باتلاقهای اسیدی، جنگلهای مخروطی، حاشیه تالابها، خاکهای شنی و توربدار است. این گیاه در خاکهای اسیدی و کممواد غذایی بهخوبی رشد میکند و اغلب به عنوان گونه همراه با درختان سوزنیبرگ مانند صنوبر و کاج دیده میشود. توانایی سازگاری با خاکهای فقیر، آن را به جزء مهمی از جوامع گیاهی هِیدروفیت و مِسوفیت اسیدی تبدیل کرده است.
تاریخچه نامگذاری و مطالعات علمی
نام سرده Kalmia به افتخار گیاهشناس سوئدی «پیتر کالم» (Pehr Kalm)، شاگرد لینه، انتخاب شده است. او در سده هجدهم برای بررسی فلور آمریکای شمالی سفر کرد و بسیاری از گونههای این ناحیه را برای نخستین بار توصیف نمود. Kalmia angustifolia از همان سدههای ۱۸ و ۱۹ میلادی در منابع فلوری کلاسیک به عنوان گیاهی شاخص در اراضی اسیدی گزارش شده است. در مطالعات امروزی، این گونه برای بررسی سازگاری گیاهان چوبی با خاکهای اسیدی، سمیت گیاهی (بهویژه برای دام) و همزیستی میکوریزی به کار میرود.
خصوصیات - معرفی
معرفی کلی اندامهای گیاه Kalmia angustifolia
Kalmia angustifolia درختچهای همیشهسبز و کوتاهقد است که معمولاً ۳۰ تا ۹۰ سانتیمتر ارتفاع دارد. شاخهها باریک، نسبتاً شکننده و بهصورت افراشته تا کمی خمیده رشد میکنند. پوست ساقه در سنین پایین سبز تا قهوهای روشن و در گیاهان مسنتر قهوهای تیرهتر و کمی فلسدار میشود.
ساقه و آرایش شاخهها
ساقههای جوان استوانهای، صاف و بدون کرک محسوساند و بهتدریج چوبی و محکم میشوند. شاخهها بیشتر از بخشهای پایینی منشعب شده و در حالت کلی منظری بوتهای و متراکم ایجاد میکنند. آرایش یکنواخت و متراکم شاخهها سبب ایجاد تودههای سبز متداوم در زیستگاههای طبیعی این گونه میشود.
برگها: شکل، اندازه و رنگ
برگها همیشهسبز، چرمی و باریک هستند؛ طول آنها معمولاً ۲ تا ۵ سانتیمتر و عرضشان حدود ۰٫۳ تا ۱ سانتیمتر است. شکل برگها کشیده ـ نیزهای تا خطی است و انتها اغلب کمی نوکتیز میباشد. سطح فوقانی برگ سبز تیره و براق و سطح زیرین سبز روشنتر است. برگها اغلب بهصورت گروهی در گرهها ظاهر شده و روی شاخهها بهشکل نیمهپهن و افقی قرار میگیرند. لبه برگها اندکی برگشته و این امر ظاهر باریک و منظم برگها را برجستهتر میکند.
گلها: ساختار و رنگ
گلها کوچک ولی بسیار چشمگیرند و در گلآذینهای چتری یا خوشهای متراکم در انتهای شاخهها یا از کنار برگهای سال گذشته تشکیل میشوند. هر گل دارای کاسه کوچک و جام چتریشکل با ۵ لوب واضح است. قطر گلها حدود ۷ تا ۱۲ میلیمتر بوده و رنگ آنها از صورتی روشن تا صورتی ارغوانی متغیر است. وجود حفرههای کوچک در جام گل که بساکها در آن جای میگیرند از ویژگیهای شاخص جنس Kalmia بهشمار میرود.
میوه و بذر
میوه کپسولی کوچک، کروی تا بیضوی با قطر حدود ۴ تا ۶ میلیمتر است که پس از رسیدن به چند شکاف منظم باز میشود. بذرها بسیار ریز، قهوهای و فراوان بوده و درون هر کپسول در چند حجره جای میگیرند.
شرایط نگهداری کالمیای باریکبرگ
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک سبک، شنی یا پیتماسدار با زهکشی مناسب؛ نیازمند خاک اسیدی؛ pH حدود 4 تا 5.5
|
معرفی کلی شرایط محیطی Kalmia angustifolia
کالمیای باریکبرگ یک درختچه همیشهسبز اسیدیدوست است که بومی نواحی سرد و مرطوب آمریکای شمالی است. برای رشد پایدار، شبیهسازی شرایط جنگلهای سرد و نیمهمرطوب ضروری است؛ یعنی خاک اسیدی، رطوبت یکنواخت و نور ملایم تا متوسط.
دما و تحمل سرما
این گیاه در مناطق خنک تا معتدل بهترین عملکرد را دارد. دمای مطلوب رشد حدود ۱۰ تا ۲۰ درجه سانتیگراد است. کالمیای باریکبرگ به سرما مقاوم است و یخبندان ملایم زمستان را تحمل میکند، اما گرمای شدید تابستان همراه با خشکی هوا میتواند به برگها آسیب برساند و رشد را متوقف کند. در مناطق گرم بهتر است در مکانهای خنکتر باغ مانند سایهروشن کشت شود.
نور مناسب
در طبیعت، این گیاه زیر تاج درختان مخروطی رشد میکند و نور فیلتر شده دریافت میکند. بنابراین نور نیمسایه تا آفتاب ملایم صبح مناسبترین شرایط نوری برای آن است. آفتاب تند ظهر، بهویژه در اقلیمهای گرم و خشک، سبب سوختگی حاشیه برگها و کاهش گلدهی میشود.
خاک و زهکش
کالمیای باریکبرگ به خاک اسیدی تا کمی اسیدی با pH حدود ۴/۵ تا ۵/۵ نیاز دارد. بهترین بستر، مخلوطی از خاک جنگلی یا خاک برگ، پیتماس، و کمی شن یا پرلیت برای بهبود تهویه است. زهکش خوب کاملاً ضروری است؛ ماندابی شدن خاک موجب پوسیدگی ریشه و ضعف عمومی گیاه میشود.
رطوبت و آبیاری
این گونه رطوبت یکنواخت خاک و هوای نسبتاً مرطوب را ترجیح میدهد. آبیاری باید منظم اما بدون غرقاب کردن انجام شود؛ سطح خاک نباید برای مدت طولانی کاملاً خشک بماند. استفاده از مالچ آلی (خاکبرگ، سوزن کاج) به حفظ رطوبت و پایداری اسیدیته خاک کمک میکند.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
گياهان ديگر از همين خانواده :