Eugenia lutescensPERINHA که به فارسی پِرینها نامیده میشود، گیاهی از خانواده مورد بومی مرکز برزیل می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی نیمه گرمسیری خاک: خاک هایی با مواد آلی مناسب
نام علمي
Eugenia lutescens
خصوصیات - معرفی
گیاه "پِرینها" درختچه ای است که حدود 1.5 تا 2 متر نیز می تواند طول داشته باشد. این گیاه بومی تیغستان ها و بوته زارهای مرکز برزیل است.
برگ ها و میوه ها کرکدار می باشند. برگ ها دارای آرایش متقابل، ساده، کرکدار هستند. سطح رویی برگ ها به رنگ سبز مایل به خاکستری است. این برگ ها استوانه ای شکل، به طول 3 تا 6 سانتیمتر و پهنای 0.6 تا 1 سانتیمتر بوده و دارای دمبرگی به طول 0.2 تا 0.6 سانتیمتر می باشند.
گل ها هرمافرودیت، جانبی و دارای ساقه ای به طول 2 تا 3.5 سانتیمتر هستند. این گل ها دارای دو براکته و چهار گلبرگ جدا و واژتخم مرغی می باشند. گلبرگ ها به رنگ سفید مشاهده می شوند.
میوه ها گِرد، به قطر 3 تا 4 سانتیمتر، به رنگ زرد تیره و کرکدار، با پالپی شیرین هستند. هر میوه حاوی یک یا تعداد بیشتری (به ندرت دو عدد) بذر می باشد.
بذرها بزرگ، گرد و صاف هستند.
![PERINHA]()
![PERINHA]()
شرایط نگهداری پِرینها
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک هایی با مواد آلی مناسب
|
این گیاه روی خاک های غنی از مواد غذایی به خوبی رشد می کند. معمولاً در خاک های عمیق و به خوبی آبیاری شده با پی اچ اسیدی (4.1 تا 5.6) رشد بهتری دارند.
آب و هوای نیمه گرمسیری با حداقل دمای -3 درجه سانتیگراد در زمستان و حداکثر دمای 32 درجه سانتیگراد در تابستان را ترجیح می دهند.
همچنین می توانند سرما و خشکی را بیش از پنج ماه به همراه شرایط بارندگی کم یا بدون بارندگی را تحمل کنند.
![Eugenia lutescens]()
![Eugenia lutescens]()
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
میوه های این گیاه از ماه های نوامبر تا ژانویه برداشت می شوند. این میوه ها ارزش خوارکی داشته و به صورت تازه یا در شکلات ها، شیرینی ها، مرباها، آب میوه ها و بستنی ها استفاده می گردند.
گل ها نیز توانایی خوبی برای جذب زنبورهای عسل دارند.
![معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - پِرینها]()
![معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - پِرینها]()
مقابله به آفات پِرینها
آفات رایج Eugenia lutescens (پِرینها)
شتهها و شپشکهای آردآلود با مکیدن شیره گیاهی باعث زردی، پیچیدگی برگ و ترشح عسلک میشوند و زمینه رشد کپک دودهای را فراهم میکنند. پایش هفتگی پشت برگها و سرشاخههای نرم، کلید تشخیص زودهنگام است. برای کنترل، شستوشوی گیاه با آب، هرس شاخههای آلوده، و استفاده از صابون حشرهکش یا روغن باغبانی (طبق برچسب) توصیه میشود. مگسهای میوه نیز میتوانند به میوههای در حال رسیدن آسیب بزنند؛ جمعآوری میوههای افتاده، توریکردن، و نصب تلههای جلبکننده مؤثر است.
امراض و مشکلات قارچی
پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب ناشی از آبیاری زیاد و زهکشی ضعیف) با پژمردگی، توقف رشد و قهوهای شدن ریشهها همراه است. بهبود زهکشی و تنظیم آبیاری مهمترین اقدام پیشگیرانه است. در صورت مشاهده علائم، کاهش آبیاری، تعویض بستر با خاک سبک و ضدعفونی ابزار هرس ضروری است. لکهبرگیهای قارچی و کپک دودهای نیز در شرایط رطوبت بالا تشدید میشوند؛ حذف برگهای آلوده، افزایش گردش هوا، آبیاری از پای گیاه و در صورت نیاز استفاده محدود از قارچکشهای مسی یا گوگردی طبق دستور توصیه میشود.
![پِرینها]()
![پِرینها]()
نحوه تکثیر پِرینها
تکثیر این گیاه از طریق کشت بذرهای آن صورت می گیرد. این بذرها از میوه های کاملاً رسیده خارج شده و شسته می شوند و سپس در سایه خشک می گردند. بذرها را در گلدان ها یا خزانه ای که حاوی 30% شن، 40% رس و 30% خاک باغچه یا ماده ی آلی باشد کشت می کنند. بذرها پس از حدود 65 روز شروع به جوانه زنی می کنند و پس از گذشت حدود 92 روز، 80 درصد بذرها جوانه خواهند زد. نهال های بذری در محیط هایی با نور زیاد نگهداری شده و پس از اینکه به حدود 25 تا 30 سانتیمتر طول رسیدند، (6 تا 8 ماه پس از جوانه زنی بذرها) برای کشت در زمین اصلی آماده می گردند.