۱۳۹۵ شانزدهم اردیبهشت

کورا کورا

Durio testudinarium KURA KURA که به فارسی کورا کورا نامیده میشود، گیاهی از خانواده پنیرک، بومی بورنئو می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: مرطوب دمای محیط: نواحی گرم و مرطوب خاک: خاک های به خوبی آبیاری شده

دانستنیهای علمی

نام علمي

Durio testudinarium

نام لاتين

KURA KURA

خانواده (تيره)

Malvaceae

معمولاً به میوه های چندین درخت از جنس Durio، دوریان می گویند. حدود 30 گونه از دوریان شناخته شده است که حداقل 9 گونه از آنها میوه های خوراکی تولید می کنند. همچنین صدها کولتیوار از آنها نیز موجود است. میوه های این گیاهان توسط برخی از افراد در جنوب شرق آسیا، به شاه میوه ها معروف هستند و این نامگذاری به دلیل اندازه بزرگ میوه ها، عطر بسیار قوی و پوشش خاردار و سخت آنها است. این میوه ها می توانند حدود 30 سانتیمتر طول و 15 سانتیمتر نیز قطر داشته و وزن آنها نیز به یک تا سه کیلوگرم برسد. رنگ پوست میوه ها، سبز تا قهوه ای و گوشت آنها نیز به رنگ زرد کمرنگ تا قرمز بوده که در گونه های مختلف، متغیر می باشد. گوشت میوه ها دارای عطر بسیار قوی است که حتی در صورت سالم بوده و جدا نکردن پوسته سخت نیز به مشام می رسد. دوریان ها عمدتاً بومی جنوب شرقی آسیا می باشند.

خصوصیات - معرفی

یکی از این دوریان ها یا گونه های جنس Durio، گیاه "کورا کورا" می باشد که دارای ویژگی منحصر بفردی است که درخت آن را از سایر گونه ها متمایز می کند و آن هم این است که میوه های این درخت در پای تنه یا نزدیک به انتها و با دمبرگی کوتاه یا تقریباً بدون دمبرگ تشکیل می شوند. خوشه های پربار میوه ها در بالای سطح زمین تشکیل خواهند شد. این درخت بومی بورنئو است و در خارج از نواحی بومی خود، شناخته شده نیست.

کورا کورا درختی همیشه سبز و در اندازه های متوسط است. میوه ها به رنگ زرد کمرنگ تا قهوه ای با گوشتی به رنگ زرد و طعمی شیرین (اما نه به اندازه ی سایر دوریان ها) است. به نظر بسیاری از افراد، عطر میوه های کورا کورا به اندازه ی سایر دوریان ها مطبوع نیست. میوه های این گیاهان ارزش تازه خوری دارند.

شرایط نگهداری کورا کورا

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

مرطوب

دماي مورد نياز

نواحی گرم و مرطوب

خاک مورد نياز

خاک های به خوبی آبیاری شده

درخت کورا کورا باید در جنگل رشد کند. این درختان همچنین می توانند در زمین های معمولی روستاها و خانه ها نیز یافت شوند اما عمدتاً مورد کشت و کار قرار نمی گیرند و در صورت رویش، فقط مورد حفاظت قرار می گیرند تا بتوان از میوه های آن استفاده نمود.

ظاهرا این درخت خاک های مرطوب و به خوبی آبیاری شده و آب و هوای گرم و مرطوب را برای رشد بهینه ترجیح می دهد.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

کاربردهای دارویی میوه و بذر Durio testudinarium

میوه کورا کورا سرشار از آنتی‌اکسیدان‌های فنولی و ترکیبات گوگردی است که در طب بومی برای تقویت ایمنی، کاهش التهاب و کمک به بهبود عفونت‌های خفیف تنفسی به‌کار می‌رود. گوشت میوه به شکل تازه یا خمیره به‌عنوان مقوی و افزایش‌دهنده انرژی مصرف می‌شود. از بذرهای بوداده یا آسیاب‌شده، در برخی مناطق به‌عنوان منبع چربی گیاهی استفاده می‌شود که می‌تواند در فرمولاسیون پمادهای موضعی ضدالتهاب به کار رود.

کاربردهای دارویی و بهداشتی پوست میوه و برگ‌ها

پوست ضخیم و الیاف‌دار میوه حاوی تانن‌ها و ترکیبات ضد‌میکروبی است که در طب سنتی به‌صورت جوشانده برای شست‌وشوی زخم‌های سطحی استفاده می‌شود. دم‌کرده برگ‌ها به شکل محدود برای تسکین سردرد و دردهای عضلانی به‌کار می‌رود، هرچند شواهد علمی آن محدود است و نیاز به ارزیابی سمیّت و دوز دقیق دارد.

کاربردهای صنعتی و اقتصادی بخش‌های غیرخوراکی

پوست و الیاف کورا کورا می‌توانند به‌عنوان ماده خام در تولید زغال فعال و جاذب‌های زیستی برای تصفیه آب استفاده شوند. چربی استخراج‌شده از بذرها پتانسیل کاربرد در صابون‌سازی، کرم‌های پوستی و روان‌کننده‌های گیاهی را دارد. همچنین ضایعات میوه پس از فرآوری به عنوان خوراک دام یا کمپوست برای بهبود خاک به کار می‌روند.

مقابله به آفات کورا کورا

آفات رایج Durio testudinarium (کورا کورا)

مهم‌ترین آفات کورا کورا شامل شپشک‌های آردآلود، تریپس و سوسک‌های پوست‌خوار هستند. شپشک‌ها با مکیدن شیره گیاهی موجب ضعف عمومی، زردی برگ و ریزش آنها می‌شوند. تریپس‌ها باعث لکه‌های نقره‌ای یا قهوه‌ای روی برگ و میوه‌های جوان می‌گردند. سوسک‌های پوست‌خوار با حفر دالان در تنه و شاخه‌ها، راه ورود عوامل بیماری‌زا را باز می‌کنند و می‌توانند خشکیدگی شاخه‌ها را تشدید کنند.

بیماری‌ها و مدیریت آنها

بیماری‌های قارچی مانند پوسیدگی ریشه (Phytophthora) و لکه‌برگ‌های قارچی در شرایط رطوبت بالا شایع‌اند. پوسیدگی ریشه موجب پژمردگی تدریجی، کاهش رشد و نهایتاً مرگ گیاه می‌شود. برای کنترل، زهکشی مناسب خاک، پرهیز از آبیاری غرقابی، ضدعفونی نهال‌ها و استفاده از قارچ‌کش‌های سیستمیک توصیه می‌شود. لکه‌برگ‌ها با هرس برگ‌های آلوده، بهبود تهویه تاج درخت و محلول‌پاشی قارچ‌کش‌های مسی قابل مدیریت‌اند.

روش‌های پیشگیری و کنترل آفات

برای کاهش آفات، از نهال سالم و گواهی‌شده استفاده کرده و علف‌های هرز اطراف تنه حذف شوند. کاربرد دشمنان طبیعی مانند کفشدوزک‌ها علیه شپشک‌ها و استفاده هدفمند از صابون حشره‌کش یا روغن‌های باغبانی، از کنترل شیمیایی گسترده مؤثرتر و پایدارتر است. پایش منظم درختان، هرس شاخه‌های خشک یا آلوده و سوزاندن بقایای گیاهی بیمار، چرخه آلودگی را می‌شکند.