Durio graveolens (دوریو قرمز/Red durian) که گاهی به‌اشتباه با «قهوه» نام‌گذاری می‌شود، یک درخت میوه‌دار گرمسیری از تیرهٔ پنیرکیان (Malvaceae) و هم‌جنس دوریان معمولی است. **نام رایج جهانی:** Red durian، Durian merah، Tembaga. **نام رایج در ایران:** معمولاً با نام «دوریان قرمز» شناخته می‌شود و نام محلی تثبیت‌شدهٔ گسترده‌ای ندارد.

**شرایط دما، رطوبت و نور (محیط رشد)**
- **دما:** گرمسیری؛ بهترین رشد در حدود **۲۲ تا ۳۲°C**. به سرما حساس است و در دماهای پایین (حدود **زیر ۱۵°C**) دچار آسیب می‌شود.
- **رطوبت:** نیازمند **رطوبت بالا** (تقریباً **۷۰–۹۰٪**) و بارندگی مناسب/آبیاری منظم؛ خشکی طولانی موجب ریزش برگ و افت رشد می‌شود.
- **نور:** درخت بالغ **آفتاب کامل تا نیم‌سایه** را می‌پذیرد؛ نهال‌ها در سال‌های اول از **سایه‌روشن** سود می‌برند.
- **خاک (برای تکمیل شرایط):** خاک عمیق، غنی از مواد آلی، با زهکشی خوب؛ **ماندابی شدن** به پوسیدگی ریشه می‌انجامد.

**خصوصیات ظاهری (اندام‌های گیاه)**
- **عادت رشد:** درخت همیشه‌سبز با تاج نسبتاً گسترده؛ در زیستگاه طبیعی می‌تواند **بلندقد** شود.
- **برگ:** ساده، بیضوی تا نیزه‌ای، چرمی؛ سطح زیرین برگ در برخی نمونه‌ها **کمی کرک‌دار/مات** دیده می‌شود.
- **گل:** گل‌آذین‌های خوشه‌ای روی تنه و شاخه‌های مسن (پدیدهٔ **تنه‌گلی/cauliflory** در دوریان‌ها رایج است).
- **میوه:** کپسول بزرگ با **خارهای برجسته**؛ گوشت میوه در این گونه غالباً **قرمز تا نارنجی-سرخ** است و عطر/طعم قوی دارد.

**کاربرد دارویی یا صنعتی**
- **کاربرد اصلی:** خوراکی (میوه تازه و فرآورده‌های غذایی).
- **کاربردهای گزارش‌شده:** در برخی مناطق جنوب‌شرق آسیا از بخش‌های گیاه در **طب سنتی** استفاده‌های محدود گزارش شده، اما شهرت علمی-صنعتی آن بیشتر به‌عنوان **میوهٔ خاص و بازارپسند** (به‌ویژه به دلیل رنگ گوشت میوه) است تا یک داروی استانداردشده.

اگر اقلیم محل نگهداری/کشت شما (شهر، دمای حداقل زمستان، نورگیری، فضای گلخانه یا فضای باز) را بفرمایید، شرایط دقیق‌تر (حداقل دما، برنامه آبیاری و رطوبت‌سازی) را متناسب پیشنهاد می‌کنم.