نام علمي
Abutilon Hybridum
نام لاتين
Chinese lantern
دانستنیهای علمی
ردهبندی و خویشاوندی گیاه
آبوتیلون هیبریدوم از تیره Malvaceae (پنیرکیان) و در جنس Abutilon قرار میگیرد. این جنس با ختمی، پنبه و خیسانه خویشاوند نزدیک است و همانند آنها دارای گلهای پنجگلبرگی و پرچمهای بههمپیوسته است. اغلب ارقام زینتی موجود، دورگههای پیچیده بین چند گونه وحشی مانند A. darwinii و A. pictum هستند.
منطقه بومی و زیستگاه طبیعی
فرمهای والد آبوتیلون هیبریدوم عمدتاً بومی نواحی گرمسیری و نیمهگرمسیری آمریکای جنوبی و مرکزیاند. زیستگاه طبیعی آنها شامل جنگلهای حاشیهای، حاشیه رودخانهها و فضاهای باز پرنور با خاک نسبتاً سبک است. این گیاهان به رطوبت هوای متوسط تا بالا و زمستانهای بدون یخبندان سازگار شدهاند.
تاریخچه و اصلاح نژادی
پرورش آبوتیلونهای دورگه در اروپا از قرن نوزدهم آغاز شد؛ زمانی که جمعآوریکنندگان، گونههای وحشی را از برزیل و آرژانتین به باغهای botanic منتقل کردند. پرورشدهندگان با تلاقیهای پیدرپی، رنگهای متنوع، گلهای درشتتر و توان گلدهی طولانیمدت را تثبیت کردند و آن را به یک گیاه گلدانی و فضای باز محبوب در باغبانی تزئینی تبدیل نمودند.
![آبوتیلون هیبریدوم]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15.5 تا 26.6 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک های غنی از مواد غذایی و به خوبی آبیاری
|
"آبوتیلون هیبریدوم" گیاهی زینتی از خانواده ی مالواسه یا ختمی و از جنس آبوتیلون می باشد. برگ های این گیاه همانند برگ های افرا و به رنگ سبز تیره است. گل ها زنگوله ای شکل و زیبا با رنگ های مختلف است. رنگ ها در گونه های مختلف، متفاوت بوده و از قرمز، زرد، صورتی و سفید متغیر است. هر درختچه می تواند تعداد زیادی گل در هر فصل، بین بهار تا پاییز و در برخی مواقع دیرتر یا زودتر تولید کند.
![Chinese lantern]()
شرایط محیط رشد
این گیاهان در تابستان رشد بهتری خواهد داشت و دمای 15.5 تا 26.6 درجه سانتیگراد را برای رشد ترجیح می دهند. از کشت آنها در دماهای کمتر از 10 درجه سانتیگراد در زمستان باید اجتناب کرد.
از نظر نیاز نوری باید آن را در شرایط آفتابی و در داخل منزل در کنار پنجره ی آفتابگیر کشت نمود.
بیشترین گلدهی در شرایط آبیاری منظم و فراوان در بهار و تابستان و آبیاری کمتر در زمستان رخ می دهد. پس از کشت گیاه در گلدان باید به طور مرتب خاک سطحی و نیز رطوبت زیرگلدانی را چک کرد و رطوبت مورد نیاز گیاه را تنظیم نمود.
هرس این گیاه در بهار می تواند به رشد بهتر آن کمک کند. هرس شاخه ها و برگ های قدیمی تر می تواند رشد شاخ و برگ جدید را افزایش داده و در بازجوان سازی گیاه تأثیر مثبت دارد.
کاربرد کود مایع به فاصله هر دو هفته یکبار در زمان رشد رویشی گیاه می تواند مناسب باشد. در فصل زمستان که گیاه رشد کندی دارد، فاصله کوددهی به یک ماه افزایش می یابد. کشت در خاک های غنی از مواد غذایی و به خوبی آبیاری شده سبب افزایش گلدهی گیاه می گردد.
زیبایی و عمر مفید این گیاهان حدود 3 تا 4 سال می باشد اما می توان با ریشه دار کردن قلمه ها، همچنان گیاه را برای مدت های طولانی شاداب نگه داشت.
![Abutilon Hybridum]()
مقابله به آفات ابوتیلون هیبرید
آفات رایج Abutilon hybridum
شته، مگس سفید و شپشک آردآلود از آفات اصلی آبوتیلون هیبریدوم هستند که با تغذیه از شیره گیاهی سبب ضعف، پیچیدگی برگ و ترشح عسلک میشوند. این عسلک محیطی مناسب برای رشد قارچ دودهای ایجاد میکند که سطح برگ را سیاه کرده و فتوسنتز را کاهش میدهد.
برای مقابله، ابتدا شاخهها و برگهای بهشدت آلوده هرس و حذف شوند. سپس با محلول آب و صابون ملایم یا روغن ولک، آفات سطحی شسته شوند. در صورت طغیان، استفاده محدود از حشرهکشهای سیستمیک یا تماسی توصیه میشود، اما باید با دقت و طبق دستور انجام گیرد.
بیماریها و مشکلات فیزیولوژیک
رطوبت بالای خاک و تهویه نامناسب میتواند به پوسیدگی ریشه و ساقه پایه توسط قارچها منجر شود؛ برگها زرد و گیاه پژمرده میشود. آبیاری زیاد همچنین سبب ریزش غنچه و برگهای پایینی میگردد.
برای پیشگیری، از بستر خوبزهکش، آبیاری منظم اما بدون ماندابی شدن خاک و گلدان با سوراخهای کافی استفاده شود. در صورت مشاهده پوسیدگی، کاهش آبیاری، تعویض خاک آلوده و کاربرد قارچکش مناسب ضروری است. لکهبرگیهای قارچی با حذف برگهای بیمار و بهبود گردش هوا کنترل میشوند.
![آبوتیلون هیبریدوم]()
نحوه تکثیر ابوتیلون هیبرید
یکی از روش های تکثیر این گیاهان استفاده از قلمه های سرشاخه به طول 8 تا 10 سانتیمتر در بهار یا تابستان است. استفاده از هورمون های ریشه زایی می تواند در افزایش ریشه دهی قلمه ها مفید واقع شود. قلمه ها را می توان در بسترهای کشت مناسب و یا گلدان های کوچک با مخلوطی از پیت ماس و شن یا پرلیت کشت نمود. این قلمه ها پس از 4 یا 5 هفته ریشه دار خواهند شد.
یکی دیگر از روش های تکثیر این گیاهان کشت بذرهای آن است. بذور را باید در بهار در گلخانه کشت نمود. بذرها در طول چند هفته جوانه خواهند زد. نهال های بذری را باید در اولین زمستان در گلخانه نگهداری نمود سپس در اواخر بهار یا اوایل تابستان، پس از رفع خطر سرما به زمین اصلی و محیط خارج از گلخانه منتقل کرد.