این گیاه با نام علمی Cornus obliqua و نام مرسوم (Silky Dogwood) که به فارسي داغداغان ابریشمی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Cornaceae بومي بومی شرق و مرکز آمریکای شمالی، در حاشیه رودخانهها، تالابها و جنگلهای مرطوب مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک مرطوب تا خیس، لومی یا رسی با زهکشی متوسط، غنی از مواد آلی، با pH اسیدی تا خنثی (حدود 5.0 تا 7.0)
دانستنیهای علمی
ردهبندی و خانواده گیاهشناسی
Cornus obliqua که در فارسی گاهی به نام «داغداغان ابریشمی» یا «قرهگیله ابریشمی» یاد میشود، گونهای از سرده Cornus است. این گیاه به خانواده Cornaceae تعلق دارد که شامل تعداد زیادی از درختانچهها و درختان زینتی و جنگلی است. این گونه در گذشته در قالب «گروه Cornus sericea complex» طبقهبندی میشد، اما بررسیهای ریختشناسی و جغرافیایی باعث تفکیک آن به عنوان گونهای مستقل شد.
ویژگیهای سرده و گونه
سرده Cornus شامل گونههای علفی، درختچهای و درختی است که اغلب دارای رگبرگهای منحنی و میوههای شفتمانند با هسته سخت هستند. Cornus obliqua یک درختچه خزانکننده است که معمولاً چندساقه و با شاخههای متراکم رشد میکند. برگها معمولاً بیضوی تا تخممرغیشکل با نوک تیز و رگبرگهای موازی متمایل به کنارهها هستند که از نشانههای تیپیک این سرده محسوب میشود.
منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی
موطن اصلی Cornus obliqua بخشهای شرقی و میانی آمریکای شمالی است. پراکنش آن از جنوب کانادا تا شمال و شرق ایالات متحده گسترش دارد و غالباً در حاشیه رودخانهها، تالابها، باتلاقها و جنگلهای مرطوب مشاهده میشود. سازگاری بالا به خاکهای مرطوب و حتی نسبتاً سنگین، آن را به جزء ثابت رویشگاههای حاشیهای آبراههها تبدیل کرده است.
زیستگاه و نقش بومشناختی
این گونه در حاشیه جنگلهای مخلوط برگریز، بیشهزارهای مرطوب و نواحی حاشیه تالابها استقرار مییابد. میوههای آن منبع تغذیهای مهمی برای پرندگان مهاجر و بومی بوده و شاخههای انبوه آن پناهگاه مناسبی برای حیاتوحش کوچک فراهم میکند. همچنین با ریشههای گسترده خود در تثبیت خاک و کاهش فرسایش کناره رودها نقش مهمی دارد.
نکات تاریخی و پژوهشی
مطالعه این گونه در سده نوزدهم و بیستم در چارچوب بازنگریهای گسترده سرده Cornus اهمیت یافت. گیاهشناسان آمریکای شمالی از تفاوتهای ظریف در رنگ ساقه، ساختار برگ و ویژگیهای میوه برای تشخیص Cornus obliqua از گونههای نزدیک مانند Cornus amomum بهره گرفتند. پیشرفت در ردهبندی این گروه، نمونهای از اهمیت ترکیب دادههای ریختشناسی، بومشناسی و جغرافیایی در تفکیک گونههای مشابه است.
خصوصیات - معرفی
ریختشناسی کلی Cornus obliqua
Cornus obliqua درختچهای خزانکننده با قامت متوسط است که معمولاً بین ۲ تا ۴ متر ارتفاع میگیرد و تاجی گسترده و نسبتاً متراکم ایجاد میکند. شاخهبندی آن چندساقهای بوده و از پایه بهصورت انبوه منشعب میشود و ظاهری بوتهای و پرپشت پدید میآورد. ساختار کلی گیاه متقارن ولی آزاد است و در زیستگاههای طبیعی حاشیهای به شکل تودههای انبوه دیده میشود.
ساقه و پوست
ساقههای جوان باریک، نسبتاً راست و کمی خمیدهاند و سطحی صاف تا اندکی شیاردار دارند. رنگ ساقههای تازه اغلب سبز مایل به زرد تا سبز مایل به قهوهای است که با افزایش سن، به قهوهای خاکستری تبدیل میشود. پوست ساقههای مسنتر کمی زبرتر، با ترکهای کمعمق و فلسهای ریز دیده میشود. جوانهها کوچک، تخممرغی و بهصورت متناوب روی ساقه قرار گرفتهاند.
برگ
برگها ساده، متقابل و تخممرغی تا بیضویشکل هستند و معمولاً ۵ تا ۱۰ سانتیمتر طول دارند. لبه برگها کامل تا کمی موجدار بوده و رگبرگهای قوسیشکل مشخص، از ویژگیهای بارز جنس Cornus است. سطح رویی برگ سبز تیره و نسبتاً براق و سطح زیرین سبز روشنتر و کمی مات است. نوک برگها اغلب تیز یا کمی کشیده و قاعده آن گرد تا اندکی گوهای است. در پاییز، برگها میتوانند به طیفی از زرد کمرنگ تا قرمز مایل به ارغوانی تغییر رنگ دهند.
گلآذین و گل
گلها کوچک، سفید تا سفید مایل به کرم هستند و در گلآذینهای خوشهای-چتری متراکم در انتهای شاخهها ظاهر میشوند. هر گل ۴ گلبرگ باریک و کاسبرگ بسیار کوچک دارد. رنگ سفید گلها در تضاد با شاخساره سبز، جلوهای چشمگیر ایجاد میکند. گلها معطر نیستند یا تنها بوی خفیفی دارند اما بهدلیل تعداد زیاد، جلوه بصری قابل توجهی دارند.
میوه و بذر
میوهها شفت کوچک کروی تا بیضوی با قطر حدود ۵ تا ۸ میلیمتر هستند. رنگ آنها معمولاً آبی تیره تا آبی متمایل به سیاه است که بهصورت خوشهای بر روی دممیوههای ظریف قرار میگیرند. گوشت میوه نازک و درون آن یک هسته سخت حاوی بذر قرار دارد. رنگ آبی میوهها در کنار شاخههای سبز و برگهای تیره، تضاد رنگی جذابی در اواخر تابستان و پاییز ایجاد میکند.
شرایط نگهداری داغداغان ابریشمی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مرطوب تا خیس، لومی یا رسی با زهکشی متوسط، غنی از مواد آلی، با pH اسیدی تا خنثی (حدود 5.0 تا 7.0)
|
دمای مناسب برای رشد Cornus obliqua
گیاه Cornus obliqua بومی نواحی معتدل آمریکای شمالی است و در دمای خنک تا معتدل بهترین عملکرد را دارد. دامنه دمایی ایدهآل بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد است و گیاه در زمستانهای سرد تا حدودی مقاوم بوده و سرما تا حدود منفی ۲۰ درجه سانتیگراد را تحمل میکند. با این حال، نوسانات شدید دما و بادهای سرد خشک میتواند به جوانههای تازه آسیب بزند.
نیاز نوری و شدت نور
Cornus obliqua به نور متوسط تا نسبتاً زیاد نیاز دارد، اما تابش مستقیم و شدید آفتاب در مناطق گرم میتواند سبب سوختگی برگها شود. بهترین وضعیت، نور فیلتر شده یا نیمسایه روشن است؛ مثلاً لبه جنگل یا کنار ساختمان که نور صبحگاهی و سایه بعدازظهر دریافت میکند. در سایهی عمیق، تراکم برگها و شدت گلدهی کاهش مییابد.
رطوبت هوا و آبیاری
این گونه نسبتاً رطوبتدوست است و در محیطهایی با رطوبت نسبی متوسط تا بالا رشد مطلوبی دارد. خاک همواره باید کمی مرطوب باشد، اما غرقاب نشود. آبیاری منظم در فصل رشد (بهار و تابستان) ضروری است، در حالیکه در زمستان باید دفعات آبیاری کاهش یابد. بادهای خشک و هوای بسیار خشک میتوانند سبب قهوهای شدن حاشیه برگها شوند.
خاک، زهکشی و pH
Cornus obliqua در خاکهای لومی، غنی از مواد آلی و با زهکشی مناسب بهترین رشد را دارد. خاک مرطوب اما با تهویه خوب، شرط اصلی سلامت ریشههاست. این گیاه دامنه pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود ۶ تا ۷) را ترجیح میدهد و افزودن کمپوست یا برگ پوسیده به خاک، ساختار و حاصلخیزی آن را بهبود میدهد. خاکهای بسیار سنگین و رسی بدون زهکشی کافی، خطر پوسیدگی ریشه را افزایش میدهند.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
گياهان ديگر از همين خانواده :